ဆဲဆိုခြင်း
Vol. 81 Ch. 4.721
"ဒါ့အပြင် ဒီကောင်ကို ဘာလို့မသတ်ရမှာလဲ? ဒါတင်မကဘူး ငါ သူ့ကို မသတ်ခဲ့ဘူး မင်းက မျက်စိကန်းနေတာများလား? အဲဒီကောင်က သူ့ဘာသာ လဲနေတာ... ငါသူ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်လို့ မင်းပြောချင်ရင် မင်းသူ့ကို တစ်ခါတည်း နှုတ်ပိတ်လိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား? အဲဒါထက် ငါတကယ် သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဘာလို့မင်းကို အရင်မသတ်လဲ? မင်းကို ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနေဦးမယ်လို့ ထင်နေလား?"
"ဟားဟား...."
လူတစ်ယောက်က ထရယ်လိုက်လေသည်။ ရှုံထျန်းပါ့ မည်းမှောင်သွားတဲ့ မျက်နှာနဲ့ လှည့်ကြည့်နေပေမယ့် တစ်ဖက်လူက မက်မွန်ပွင့်တောင်ကြားမှ သခင်မဟွားဝူချင် ဖြစ်နေသည်။
"ဘာလဲ? ရီလို့တောင် မရဘူးလား!"
ရှုံထျန်းပါ့သည် ယင်ကောင်ကို မျိုချလိုက်ရသကဲ့သို့ ရွံရှာသော်လည်း သူမအပေါ် ဒေါသမထွက်ရဲပေ။
"ဘာမှမဟုတ်ရင် ကောင်လေး မင်းဘာလို့ ပင်လယ်သားရဲ တစ်ကောင်ကို သယ်လာတာလဲ?"
ရှုံထျန်းပါ့ မေးရင်း ကျန်းစုန်ကိုလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘယ်လို အကွက်ချရမလဲ ဆိုတာတောင် မသိဘူးလား။
လုရွှမ်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း အေးစက်သွားကာ။
"ပထမအချက်... သူက ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းပါ ကျွန်တော်တို့က ဘဝနဲ့ သေခြင်းတရားရဲ့ ဒုက္ခကို မျှဝေခံစားဖူးတယ်... ဒုတိယအနေနဲ့ ထျန်းရှားက ပင်လယ်သားရဲတွေရော ဘာဖြစ်လဲ? သူက ပိုလှတယ် တချို့လူတွေထက် သူ့နှလုံးသားက ပိုလို့တောင် မြင့်မြတ်တယ် တချို့လူတွေထက် အများကြီး ပိုကြင်နာတတ်တယ်၊ ဉာဏ်ကောင်းတယ် ထူးကဲတဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ထူးကဲတဲ့ စွမ်းရည်တွေရှိတယ်။ ဒီပင်လယ်သားရဲမျိုးက တချို့လူတွေထက် အများကြီး သန်မာတယ်လေ"
"ပင်လယ်သားရဲ မကောင်းဘူးလို့ ဘယ်သူပြောတာလဲ? လူသားတွေက ကောင်းတယ်လို့ရော ဘယ်သူပြောနိုင်လဲ? ဒီနှစ်ခုကြားထဲက အကောင်းအဆိုးကို လူတိုင်း မြင်ဖူးကြမှာပါ"
တဟားဟား အော်ရယ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ရှုံထျန်းပါ့မှာ မည်းမှောင်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ နောက်ပြန် မကြည့်ဝံ့ပေ။ မဟုတ်ရင် ဟွားဝူချင်းဆီက သူနောက်တစ်ကြိမ် လှောင်ပြောင်ခံရလိမ့်မယ်။
လော့ချောင်ဖုန်းက "ရှုံထျန်းပါ့... ငါတို့အားလုံး ဒီကိုရောက်နေပြီ မှတ်ချက်ပေးဖို့ အချိန်တန်ပြီ ထင်တယ်... မင်းတပည့်တွေရဲ့ အကျင့်သီလတွေကို မင်း ကောင်းကောင်းသိတယ်လို့ ငါထင်တယ်....လူတွေကို သတ်ပြီး ရတနာတွေကို သိမ်းတာမျိုးကို မင်းသင်ပေးခဲ့တာလား? ငါ့တပည့်တွေက သင်ခန်းစာ သင်ပေးလိုက်ရုံပါပဲ... ဒါ သူနဲ့ထိုက်တန်တယ် မင်းတိုက်ပွဲဝင်ချင်ရင် ငါမင်းနဲ့အချိန်မရွေး ပါဝင်ပေးမယ်"
ရှုံထျန်းပါ့ စကားပြောခါနီးတွင် ဆရာတော်ထန်ယီးက လျင်မြန်စွာ ဝင်ဆိုလိုက်လေသည်။
"လူတိုင်း စိတ်ရှည်သည်းခံကြပါ...ဒကာလေးလုရွှမ် အကြောင်းကို မေးစရာ စကားအနည်းငယ် ရှိပါတယ်... ဒကာလေးက ပင်လယ်နက် တားမြစ်နယ်မြေထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်လာခဲ့တယ် ဆိုတော့ ဘာဖြစ်တာလဲ ပြောပြပါဦး"
လုရွှမ် ပြုံးပြီး သူ့လက်ဖဝါးကို ဆရာတော်ထန်ယီးဘက် လှည့်ကာ တလေးတစား ဂါဝရပြုလိုက်သည်။
"ဆရာတော်က တကယ့်ကို သီလရှိပြီး ထူးခြားတဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးပါပဲ... ဒီလူငယ်မျိုးဆက်က အင်မတန် လေးစားမိပါတယ်"
ဆရာတော်ထန်ယီး ဒါကို မပြောရင်တောင် လုရွှမ်ဟာ လှောင်အိမ်ထဲမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ပြောပြချင်နေတုန်းပါပဲ။
လုရွှမ်သည် နက်နဲသော ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် အဖြစ်အပျက်ကို အသေးစိတ် ပြောပြသည်။ လျှို့ဝှက် ပို့ဆောင်ခြင်းအစီအရင် တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ပင်လယ်အလယ်သို့ တိုက်ရိုက် ပို့လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ပင်လယ်သားရဲများနှင့် တိုက်ခိုက်ကာ အရူးအမူး အမှတ်ရခဲ့သည်။
ထို့နောက် အကူအညီရခဲ့ပြီး ဓားနတ်ဆိုးနှင့်တွေ့ဆုံကာ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များနှင့် ပင်လယ်သားရဲများ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူဟာ ပင်လယ်နက်ထဲက တားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ တွန်းပို့ခံခဲ့ရပြီး ထျန်းယင်၊ အခြားသူများနှင့်အတူ လှောင်အိမ်ထဲတွင် အတင်းအကြပ် နှစ်သုံးဆယ်ကျော် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ နဂါးတုတ်သိုင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို လေ့လာပြီးနောက် ကျောက်နံရံပေါ်က အတတ်ပညာတွေကို လေ့လာခဲ့ပြီး နဂါးလှောင်အိမ် ကွဲတော့မယ့် အဖြစ်မှန်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် ပေကျီဓားနဲ့ ချင်းချန်တို့ကို တွေ့ဆုံပြီးနောက် အားလုံးက ၎င်းတို့၏ အသက်အတွက် စွန့်စားကာ လမ်းခွဲခဲ့ကြကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။
လုရွှမ်၏ စကားသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ဇာတ်လမ်းကို အသေးစိတ် ပြောပြနေသည်။ အဓိကအချက်များနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြောပြနေရာ လူတိုင်းလည်း စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။ ဤနှစ်များအတွင်း လှောင်အိမ်ထဲတွင် အရာများစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို သူတို့မသိခဲ့ကြချေ။
"လုရွှမ် မင်း ဘိုးဘေးချင်းချန်နဲ့ ဘိုးဘေးဦးလေး ရှင်းချန်တို့ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ ပြောနေတာလား?"
လော့ချောင်ဖုန်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့သြနေလေသည်။
"ဟုတ်တယ်... အစကတော့ ကျွန်တော်တို့အတူတူ ခရီးထွက်ခဲ့ကြပေမယ့် အန္တရာယ်ရှိတော့ သူတို့က အရင်ထွက်သွားခဲ့တာ... လမ်းမှာ ပို့ဆောင်ခြင်းအစီအရင် တချို့ကို တွေ့လို့ တခြားနေရာတွေကို ရောက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော်နဲ့ ထျန်းရှား ဒီကိုရောက်လာခဲ့တာ အရမ်းကံကောင်းသွားတာ"
"ဟားဟား"
ရုတ်တရက် ရယ်မောသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ငါတို့က ဆရာကြီးချင်းချန်နဲ့ ကောင်းကင်အောင်ခြင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရှင်းချန်ကို လေးစားပါတယ် ဒါပေမဲ့ အနှစ်သုံးသောင်းအထိ သူတို့ အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဆိုတာကတော့ ဟားဟား ငတုံးစကားတွေပဲ!"
ပြောလာသူသည် ရှုံထျန်းပါ့မှလွဲ၍ တခြားသူ မဟုတ်ပေ။
လုရွှမ် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ဒီလူက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်များ ဖြစ်လာတာလဲ။ မျှော်စင်နယ်ပယ်ကိုရော ဘယ်လိုများ ပြုစုပျိုးထောင်ရမလဲ ဆိုတာကို သူတကယ်ကို မသိတော့ချေ။
သေချာပါတယ်။ သူဖြေစရာမလိုဘဲ မက်မွန်ပွင့်တောင်ကြားက ဟွားဝူချင်းပဲ ဖြေပေးလေ၏။
"ဟမ့် ငါတို့က အနှစ်သုံးသောင်းလောက် ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...လှောင်အိမ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ သခင်တွေ ဟိုးအရင်ကတည်းက သေသွားပြီဆိုရင် ထွက်လာစရာ လိုသေးလို့လား? နောက်တစ်ခါ အရင်စဉ်းစားပြီးမှ စကားပြော"
ရှုံထျန်းပါ့၏ မျက်နှာသည် ညိုမဲသွားသော်လည်း ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်ရသည်။ ဟွားဝူချင်း ပြောတာမှန်မှန်း သူသိသည်။
"အိုး... အကြီးအကဲချင်းချန်နဲ့ အကြီးအကဲရှင်းချန်တို့ နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တာတွေက မှန်တယ် ဆိုရင် မင်းမှာ သက်သေရှိလား?"
လုံထန်းရှောက်က အော်ဟစ် ပြောဆိုလိုက်သည်။
လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်နဂါး၏ အငွေ့အသက်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် သူအရင်က ရှုံထျန်းပါ့ရဲ့ ဝက်ဝံကြီးကို တိုက်ခိုက်သောအခါ ထိုလက်သီးတွင် ပါရှိသော နတ်နဂါး၏ အငွေ့အသက်သည် အလွန်ဖြူစင်ပြီး အစွမ်းထက်လှသဖြင့် မျှော်စင်နယ်ပယ်မှ သခင်တစ်ဦးပင် သူ့ကို မနာလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
နဂါးရေငွေ့တောင်နဲ့ ဖီးနစ်အသိုက်သည် သားရဲကျင့်စဥ် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တူညီပါသည်။ ၎င်းတို့ နှစ်မျိုးလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နဂါး သို့မဟုတ် ဖီးနစ်အနှစ်သာရနှင့် သွေးတို့ကို အဆက်မပြတ် သန့်စင်ပေးရသည်။
သွေးသား ဖြူစင်လေ အနာဂတ် လေ့ကျင့်မှု အတွက် ပိုမို အထောက်အကူ ဖြစ်စေလေပါပဲ။
လွန်ခဲ့သော အနှစ်လေးဆယ်ကျော်က ကျန်းထျန်းချိုင် ဟုခေါ်သော ကောင်းကင်အောင်ခြင်း ဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ဦးသည် ဖီးနစ်ရောင်ဝါရှိသလို အလွန်ပြင်းထန်သော နဂါးရောင်ဝါလည်း ရှိနေကြောင်း သတင်းရခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုပါရမီရှင်က ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် ကွယ်လွန်သွားခဲ့၏။
နောက်မှ သူ အသက်ရှင်ခဲ့ရင် သူ့ကို နဂါးရေငွေ့တောင်ထဲကို ဆွဲထည့်ပစ်မယ် ဒါမှမဟုတ် ပိတ်ထားတဲ့ တပည့်အဖြစ်တောင် လက်ခံမယ်လို့တောင် တွေးခဲ့ဖူးသည်။
ဒါပေမဲ့ အခု လုရွှမ်မှာ ထူးထူးခြားခြား အရည်အချင်း ရှိတာကို သူတွေ့လိုက်ရပြီ။ သူကတော့ ကောင်းကင်ဘုံသခင် ပထမအဆင့် ဖြစ်ပေမယ့် နတ်မီးနယ်ပယ်ရဲ့ သခင်တွေကို သတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းသတ္တိရှိသည်။
ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိသာဘဲ လုရွှမ်အတွက် သူ၏ အနည်းငယ်မျှသော လေးမြတ်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ထိုအစား နက်နဲသော ရွံရှာဖွယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ယခုအချိန်တွင် လုရွှမ်သည် မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်အုပ်စုရှေ့တွင် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းဘဲ စကားပြောနေတာကို မြင်ရတော့ သူက ပို၍ပင် ရွံရှာသွားပြီး ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သည်။
လုရွှမ်သည် တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာပြော၏။
"အိုး ဒါဆို ကျွန်တော်ပုံပြင် ပြောပြနေတယ်လို့ပဲ တွေးလိုက်ပေါ့"
"မင်း! တော်တော် အတင့်ရဲတဲ့ကောင်!"
လုံထန်းရှောက်က အော်ပြောပြီး လှုပ်ရှားဖို့ အဆင်သင့် ပြင်လိုက်သည်။
ချွင်း!
ဓားသည် နှိုးဆော်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကာ လုံထန်းရှောက်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်လေသည်။
"ကောင်လေးလု ပြောနေတာက တခြားသူတွေရဲ့ ပုံပြင်တွေပဲ မင်းမယုံရင် အဲဒါတွေကို ပုံပြင်တွေလို့ပဲ နားထောင်လိုက်ပေါ့... စကားဆိုတာ နားထောင်နိုင်တဲ့သူတွေ အတွက်ပဲ!"
လုံထန်းရှောက်သည် မျက်လုံးများကို တင်းတင်း မှိတ်ထားပြီး ကျန့်ဝူဝေါ်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူကနှာမှုတ်ပြီး အဝေးကိုသာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူကြောက်နိုင်တဲ့ လူတွေ အများကြီး မရှိပေမယ့် ကျန့်ဝူဝေါ်ကတော့ သေချာပေါက် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပါပဲ။ သူ့ရဲ့ဓားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နားလည်မှုတွေကြောင့် ဓားသိုင်းဟာ အစွမ်းထက်လွန်းပေသည်။ မိမိမှာ နဂါးသွေးရှိတယ်လို့ ယုံကြည်ပေမယ့် ကျန့်ဝူဝေါ်ကို မျက်နှာမူကာ အောင်ပွဲခံရန် အာမခံချက် လုံးဝမရှိကြောင်း သူ့ကိုယ်သူ သိသည်။
"ကောင်းပြီ လှောင်အိမ်ထဲမှာ မင်းဘယ်တွေ လျှောက်သွားနေလဲ ဆိုတာ ငါဂရုမစိုက်ဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီမိန်းကလေးက ပင်လယ်သားရဲ... သူမက ပင်လယ်သားရဲတွေထဲမှာ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေရဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်... ဟမ့် နှစ်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပင်လယ်သားရဲတွေက အခွင့်ကောင်း ယူလာနိုင်တယ်... ပင်လယ်ရေ တိုက်စားမှုကြောင့် ငါတို့ကို အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်ပြီး ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်စေတယ်... ငါတို့မှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတွေလည်း အများကြီးရှိနေပြီ ပြီးတော့ ဒီမိန်းကလေးကလည်း ငါတို့နဲ့အတူရှိနေပြီလေ...ဆိုတော့ ဟဲဟဲ"
ရှုံထျန်းပါ့က နောက်စကားလုံးများကို မပြောသော်လည်း လူတိုင်းက သူဘာကိုဆိုလိုသလဲ နားလည်နိုင်သည်။
လုရွှမ် အံ့သြ ထိတ်လန့်သွား၏။ ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ရှုံထျန်းပါ့ဟာ အရှက်မဲ့တဲ့ စကားမျိုး ပြောလာလိမ့်မယ်လို့ သူတကယ် မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။