ပရမ်းပတာ ဖြစ်ကုန်ပြီ
Vol. 82 Ch. 4.740
ဒါကိုပြောပြီးနောက် ရှဲ့ယွင်ထျန်းလည်း ရုတ်တရက် သတိရသွား၏။
"ဟုတ်တယ် အဲဒီချန်ခွမ်အိတ်က တကယ်ကို မှော်ဆန်တယ်... ငါက သူသုံးပြီးတာကြာပြီမလို့ အမှိုက် ဖြစ်သွားပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ... သူ့မှာ ရှိနေဦးမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"
စကားဆုံးသောအခါ ရှဲ့ယွင်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်နက်မှောင်သွားတော့သည်။
"ဒါက အမှန်ပဲဆိုရင် အဲဒီကောင် သေဖို့ ထိုက်တန်နေပြီ"
"သွားရအောင်... လိုက်သွားကြည့်တာပေါ့"
ရှဲ့ယွင်ထျန်း အကြံပြုပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးနှင့်အတူ သဘာဝအတိုင်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် လိုက်လာခဲ့သည်။
ကျွန်းငယ်လေးရှိ လုံထန်းရှောက်တို့ ရှိရာသို့ ရောက်သွားသောအခါ သုံးယောက်သား အသက်ရှု ကြပ်သွားကြသည်။ လုံထန်းရှောက်သည် ဆိုးသွမ်းသလို သတိထားတတ်သူ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သုံးဦး အတူတူ ရှိနေကြောင်း သိလိုက်သည်နှင့် သေချာပေါက် သံသယဖြစ်ကာ လှည့်ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်။
ထိုလူက သူတို့လူ့သားတွေကို သစ္စာဖောက်ပြီးသွားပြီ။ ထွက်ပြေးရမယ့် အချိန်မှာလည်း အဲဒီတပည့်တွေကို သစ္စာမဖောက်သွားရင်တောင် ထူးဆန်းနေလိမ့်မည်။
ဒီနေ့ညကတော့ အရမ်းမှောင်ပြီး အမှောင်ထုက သိပ်သည်းနေတာကြောင့် ခပ်ဝေးဝေးကို မမြင်ရသလောက်ပါပဲ။ အလင်းရောင် အောက်မှာရှိနေတဲ့ ကျွန်းအပြင်ဘက်က အခင်းအကျင်း နေရာကလွဲလို့ ကျန်တဲ့နေရာက မှောင်နေ၏။
"သူတို့ တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားနေပြီ... ငါတို့ လူခွဲသွားရအောင်"
ကျန့်ဝူဝေါ်လည်း ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်သည်။ လုံထန်းရှောက် သည် တရားခံအစစ် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး ဖုန့်ချောင်မင်ကတော့ သစ္စာဖောက်ခံရပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“သူတို့က ညအမှောင်ကို အားကိုးပြီး အခင်းအကျင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာ ထင်ရှားတယ်။ ဆင်းရဲတဲ့ ဒီတပည့်တွေက ဘာမှ မသိကြဘူး... အများစုကတော့ ဒီငရဲပြည်ကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ စိတ်ကူးယဉ်ကြရုံပဲ နည်းနည်းတော့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုကြပေမယ့် ဒီရာဇဝတ်မှုတွေက သေဖို့အထိတော့ မထိုက်တန်ဘူး.."
လော့ချောင်ဖုန်းက ဒီတပည့်တွေကို မယုံကြည်ပေမယ့် အော်ဟစ်လိုက်သေးသည်။
သူတို့တွေက ဘာမှမသိပေမယ့် ဒီကျွန်းကနေ ထွက်ခွာပြီးတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ စွဲချက်တွေကို လုံးလုံးလျားလျား အတည်ပြုပြီးပြီ။ သူတို့ဟာ လူသားတွေကို သစ္စာဖောက်ပြီး ပင်လယ်သားရဲတွေနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တဲ့ သစ္စာဖောက်တွေ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။
"လုံထန်းရှောက်ကို တွေ့ပြီ!...ငါအရင် ထွက်လိုက်မယ် မင်းတို့က ဘာဖြစ်မလဲ စောင့်ကြည့်ပြီးမှ ထွက်လာခဲ့"
ရှဲ့ယွင်ထျန်းက ပြောပြီးတာနဲ့ ပြေးထွက်သွား၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရောင်ဝါသည် ရုတ်ချည်း ထိုးတက်လာတာကြောင့် အောက်ဘက်ရှိ နဂါးရေငွေ့တောင်က လူတိုင်းကို ချွေးအေးများဖြင့် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
သူတို့ ထွက်ပြေးသွားချက်ပေမယ့် ဖမ်းမိသွားတဲ့အတွက် အားလုံး စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရသည်။
"လုံထန်းရှောက်... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"
ရှဲ့ယွင်ထျန်းက အော်လေ၏။ လုံထန်းရှောက်ကတော့ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်ရှဲ့... မင်းတွေ့သွားပြီပေါ့... ဒါပေမဲ့ ငါဘာမှ မမှားဘူးလို့ ထင်တယ် အဓိက ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခုထဲမှာ ငါတို့ နဂါးရေငွေ့တောင်နဲ့ ဖီးနစ်အသိုက်က အမြဲတမ်း တပည့်တွေ နည်းကြတယ်... အခု ဖီးနစ်အသိုက်က လူသားမျိုးနွယ်ကို သစ္စာဖောက်သွားပြီ...ငါက ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ ရှင်သန်မှုကို ထိန်းသိမ်းချင်တာ မှားလား?"
"ဟမ့်... ဂိုဏ်းချုပ်ရှဲ့က အဲလိုမထင်ဘူးမလား? နောက်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အသက်ကို စွန့်ပြီး သာမန်ဂိုဏ်းသားတွေကို ကယ်ရဦးမှာလား... သူတို့မှာက အရည်အချင်း သိပ်မရှိဘူးလေ"
သူ့စကားဆုံးတော့ အောက်ဘက်ရှိ နဂါးရေငွေ့တောင်မှ တပည့်များသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အော်ဟစ်လာကြသည်။
"ဟုတ်တယ် ကျွန်တော်တို့ နဂါးရေငွေ့တောင်က အဲဒီအမှိုက်တွေကို ကယ်မှာမဟုတ်ဘူး။"
“ဒီရက်ပိုင်းမှာ ဆရာတူ ညီအကိုနဲ့ မောင်နှမတွေကို အများကြီး စတေးပြီးပြီ”
"ကျွန်တော်တို့လည်း စဥ်းစားနေတာ ရက်အတော်ကြာနေပြီ... ရှင်သန်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ဘာသာ ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ရမယ်"
"ငါတို့ဘာလို့ သူတို့ကို ကယ်ရမှာလဲ? သူတို့က အမှိုက်တွေပဲ ပင်လယ်သားရဲတွေဆီက အသတ်ခံရရင်တောင် ထိုက်တန်တယ်"
အသံသည် ဆူညံနေသော်လည်း ရှဲ့ယွင်ထျန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် အလွန်ထက်မြက်သောကြောင့် တစ်ယောက် သဘာဝအတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်သည်။
ဒီလူတွေပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာ သူ လက်ခံခဲ့ပေမယ့် အခုချိန်မှာတော့ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု မရှိဘဲ ဒီလိုအော်နေတာကတော့ လုံးဝကို ခြားနားသွားပြီ။
သူသည် လေထဲတွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် လုံထန်းရှောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဒီကောင် ဘာတွေတွေးနေမှန်း နားမလည်နိုင်သေးပေ။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့ပြီးမှ ပြဿနာကို တတ်နိုင်သမျှ ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်ရန် စိတ်အား ထက်သန်နေသလိုပင်။
အကြပ်အတည်း တစ်ခုရောက်လာတိုင်း လူသားများသည် အချင်းချင်း အပြစ်တင်ရန်သာ အားယားနေတတ်သည်။
တိုက်ပွဲများအပြီး တစ်ရက်အကြာတွင် ဂိုဏ်းကြီးများ အားလုံးသည် ဤနေရာတွင် စုစည်းကာ ကွဲလွဲမှုများ ရှိလာနိုင်သည်။ ခွန်အား ကွာခြားမှုက သဘာဝအားဖြင့် မတူညီသောအားထုတ်မှုများဆီသို့ ဦးတည်သွားမည်ဖြစ်သည်။ မတူညီသော ဂိုဏ်းခွဲများကလည်း မတူညီသော ပံ့ပိုးမှုများ ရှိလာလိမ့်မည်။
ဒါပေမဲ့ လူတွေအားလုံးက သူတို့ကိုယ်သူတို့ပဲ မြင်နေကြသည်။ ရှဲ့ယွင်ထျန်းဟာလည်း ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခုရဲ့ တပည့်တွေရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ နာကြည်းမှုတွေ ရှိနေတာကို အစောကတည်းက ခံစားခဲ့ရပြီးပြီ။
တူညီသောနယ်ပယ်ရှိ သာမာန်ဂိုဏ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားသည် သဘာဝအရ ပိုမိုအားကောင်းပါသည်။
သူတို့မြင်ခဲ့ရတာက ပင်လယ်သားရဲတွေရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူတို့ဟာ အမြဲတမ်း ရှေ့ဆုံးက ပြေးထွက်သွားပြီး ပထမဆုံး အသတ်ခံခဲ့ရတဲ့ သူတွေပါပဲ။ ပင်လယ်သားရဲတွေကလည်း သူတို့ကိုသာ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ကြသည်။
အချိန်တိုင်း သူတို့သည် သေမင်းတမန် တိုက်ပွဲအတွင်း ကျဆုံးခဲ့ရပြီး ကြီးမားတဲ့ စတေးမှုတွေကိုလည်း ခံစားခဲ့ရသည်။ တစ်ဖက်က သာမာန် ဂိုဏ်းဝင် တပည့်တွေဟာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ပါဘူး။ ပိတ်မိတိုင်း ကယ်တင်ဖို့ လိုအပ်နေသူပင်။
ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခု၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ၎င်းတို့ သည် ပြင်းထန်သော ပင်လယ်သားရဲများ ရှိရာသို့ ပြေးထွက်သွားမိကြတာကိုသာ တွေ့လိုက်ရ သည်။
အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းတို့က အသေအပျောက် ကြီးမားကြသည်။ သူတို့သည် အနီးနားရှိ ပင်လယ်သားရဲများနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ၎င်းတို့အား ကူညီထောက်ပံ့ရန် ပြေးနေရသေးသည်။
သူတို့သည် ဤအငွေ့အသက်ကို အစောကတည်းက ခံစားခဲ့ရသော်လည်း အခုလို သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းနှင့် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု အကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် တုံ့ဆိုင်းစွာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသည်။ သို့သော် အဲဒီ နာကြည်းမှုတွေနဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုတွေဟာ သူတို့ရင်ထဲမှာ နက်နဲစွာ မျိုသိပ်ထားရတဲ့ မီးတောက်တွေလိုပါပဲ။ နာကျင်ရတိုင်း ခက်ခက်ခဲခဲ ဖိနှိပ်ထားရတာကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ ပေါက်ထွက်လာလိမ့်မယ်။
ကြီးမားသော မီးတောက်ကို စတင်ရန် မီးအနည်းငယ်သာ လိုအပ်သည်။ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ဖိနှိပ်ခံထားရသော ဒေါသကို အပြီးအပိုင် လွှတ်ပေးရန် မီးပွားတစ်ခုသာ လိုအပ်ကာ ထိုမီးပွားလေးက မြက်ခင်းပြင်ကြီးကို စတင် ရှို့နိုင်သည်။ ဤအမုန်းမီးလျှံသည် အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း အားလုံးကို ပူလောင်စေရန် လုံလောက်ပေ၏။
ယခုမူ နဂါးရေငွေ့တောင်မှ လူများသည် လုံထန်းရှောက်ဆီက မီးပွားကို ရရှိသွားတာကြောင့် ထလောင်ကျွမ်းကာ စောစောစီးစီး ထွက်ပြေးချင်နေကြသည်။
အဝေးက ကျွန်းပေါ်ရှိ လူများသည် ဤနေရာမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေတာကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ ကျွန်းအတွင်းက အခြားဂိုဏ်းဝင် တပည့်များသည်လည်း ရှိရာ သာမာန်ဂိုဏ်းများပင်ဖြစ်စေ အခြားဂိုဏ်း ခုနစ်ဂိုဏ်းဖြစ်စေ လူများဟာလည်း ခေါင်းကို မြှောက်လျက် ကြည့်လာကြသည်။
"လှုပ်ရှားလိုက်တော့!"
ရှဲ့ယွင်ထျန်းသည် ၎င်းကို သည်းမခံနိုင်တော့ကြောင်း သူ့စိတ်ထဲမှ သိသွားသောကြောင့် တိုးတိုးလေး ဟစ်အော်လိုက်သည်။ ကိန်းဂဏန်းများ တုန်လှုပ်သွားပြီး အမှောင်ထုထဲက ကျန့်ဝူဝေါ်နဲ့ လော့ချောင်ဖုန်းတို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူတို့ သုံးယောက်က လုံထန်းရှောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွန်းအားပေးနေသည့် သဘောဖြင့် ရပ်လိုက်ကြသည်။ လုံထန်းရှောက်၏ မျက်လုံးများကို တင်းမာသွားပြီး သူက။
"ဂိုဏ်းချုပ်ရှဲ့... ဂိုဏ်းချုပ်ကျန့်နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လော့ကို အတူတူလာခိုင်းတာ ဘာသဘောလဲ? တခြားဆွေးနွေးစရာ ရှိသေးလို့လား?"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ တက်လာပြီးနောက် ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်။
"လတ်စသတ်တော့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ပေါက်ကြားစေခဲ့တဲ့လူက ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန့်ချောင်မင် မဟုတ်ဘဲ ရှဲ့ယွင်ထျန်း ဖြစ်နေတာကိုး... သူကပဲ ပင်လယ်သားရဲတွေနဲ့ သဘောတူညီမှု ရခဲ့တာ... အားလုံးပဲ သူ့ဆီက ထပ်ပြီး လှည့်စားမခံရစေနဲ့နော်..."
ဤစကားများသည် ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ပြည့်လျှံစေသော သူ့စွမ်းအင်ကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ပျံ့နှံ့သွာလေသည်။
အနားယူနေသူ၊ တစ်ခါမှ အနားမယူရသေးသူ အားလုံး ရုတ်တရက် ခုန်တက်လာကြသည်။ လူတိုင်း ကောင်းကင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံတက်လာကာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို ပြတ်ပြတ်သားသား သိမြင်ရန် ကြိုးစားလာကြသည်။
တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားနေရသူတွေဟာ နဂါးရေငွေ့တောင်က ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါင်းရှောင်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူတို့ရဲ့သွေးတွေက ရုတ်တရက် ငယ်ထိပ်အထိ ပြေးတက်လာကာ အေးစက်သွားလေ၏။
တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လိုက်ကြရာ ကျွန်းတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။