အရွတ်များကို ရေဆေးပြီး ခြင်ဆီကို သန့်စင်ပြီ

"ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အိမ်တော်?"

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

"မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ?"

"အနှစ်ခြောက်ဆယ်မှာ တစ်နှစ်က ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အိမ်တော် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အချိန်လေ... ဒီအချိန်က ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အိမ်တော်က အကဲဖြတ်ဖို့ ရွေးချယ်ထားတဲ့ နေရာပဲ... ဘာလဲ? ရှင် ဘာမှမသိဘူးလား"

လုရွှမ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူ သတိမထားမိဘဲ အနှစ်ခြောက်ဆယ် ကြာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်ခြောက်ဆယ်က အရာအားလုံးဟာ မနေ့တစ်နေ့က ဖြစ်သွားသလိုပင်။

ထိုအချိန်တုန်းက သူသည် နတ်သမီးကျင်းဟုန်၊ မင်းသမီးအောင်ရှင်း၊ ထူဖူး၊ ရှန်ယိရှောင်းဟဲ၊ အောင့်ယွဲ့၊ လိရှောင်းနဲ့ ရှန်းရှဲ့တို့နှင့်အတူ နတ်မီးနယ်ပယ်က အရှင်သခင်များကို တွန်းလှန်ရန် အတူတကွ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသည်။

အရာအားလုံးသည် အလွန်ခက်ခဲပြီး အန္တရာယ်များသော်လည်း သူတို့သည် ဒြပ်စင်ငါးပါးနတ်ပုတီးစေ့နှင့် သူတို့၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုကာ စည်းလုံးညီညွတ်စွာ အဖန်ဖန် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မျှဝေခံစားခဲ့သလို ကောင်းချီးများကိုလည်း ဝေမျှကာ ဘဝ၏ သေခြင်းတရားတို့ကိုလည်း မျှဝေခံစားကြသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ သူတို့ခွဲခွာခဲ့တာ အနှစ်ခြောက်ဆယ်​တောင် ရှိသွားပြီ။

"ရှင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

လီရှို့က သိချင်စိတ် အပြည့်နဲ့ မေးလိုက်၏။ သူမမျက်လုံးကြီးတွေက ယုန်လေးလို တောက်ပြောင်နေသည်။ လုရွှမ် သူ့စိတ်ခံစားချက်တွေကို ငြိမ်သက်အောင် ပြန်ထိန်း၍ ခါးသီးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး... ငါ တစ်ခုခုကို သတိရသွားလို့... မင်းမိန်းက​လေး ​အဝတ်အစားတွေကို ပြန်ပြောင်းသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ် မင်းသရုပ်ဖော်ထားတာ နည်းနည်းတော့ ပုံမပေါ်ဘူး!"

"အမ်!"

လီရှို့သည် အမြီးကို တက်နင်းခံလိုက်ရတဲ့ ကြောင်တစ်ကောင်လို ထအော်လိုက်လေသည်။

"ဘာတွေပြောနေတာလဲ? အဲ့လောက်လည်း ရုပ်မဆိုးပါဘူး... သေချာပေါက် ခန့်ချောနေတာကို... ကျွန်မလည်း ဒီလိုမလုပ်ချင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမေမေက ဒီလိုပုံစံ ဝတ်ခိုင်းနေတာလေ"

လုရွှမ်သည် ဒီလီရှို့က ထူးကဲသော အဆင့်အတန်းရှိကြောင်း သိသာထင်ရှားစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက ဟောက်ထျန်းမှန်ကလွဲလို့ တခြားအရာများကို ဖော်ပြခြင်း မပြုသေးပေမယ့် ဒါနဲ့တင် သာမန်လူတွေ မရနိုင်တဲ့ ရတနာမှန်း သေချာနေပြီ။

သူ့ပုံစံအမှန်ကို ဖော်ထုတ်မိရင် သတ်ပစ်နိုင်သည်။ ဒါကြောင့် သူမသည် တခြားသူကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဟာသလေး လုပ်ပြပြီး နောက်ဆုံးမျက်နှာကို အမှန်အတိုင်း မကြည့်စေချင်ပုံပင်။

ဒါက ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ရဲ့ စမ်းသပ်ကွင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် လုရွှမ်ရဲ့နှလုံးကလည်း ခဏတာ ခုန်ပေါက်သွားသည်။ ဒီနေရာက အရမ်းကြီးတဲ့အတွက် အောင့်ယွဲ့နဲ့ တခြားသူတွေကို မမြင်နိုင်ပေမယ့် တွေ့နိုင်ချေ ရှိတာကြောင့် လုရွှမ်ကို ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာစေသည်။

"ဟေ့ ရှင်ကျွန်မကို ကာကွယ်ရမယ်နော်!"

လီရှို့ ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ?"

"ကျွန်မရှင့်ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာကတင် ရှင့်အသက်တစ်ချောင်းကို ကယ်ခဲ့သလို ဖြစ်သွားပြီလေ... ရှင် ကျွန်မကို မကာကွယ်​ပေးသင့်ဘူးလား"

ဒီလိုအတွေးက ယုတ္တိရှိသေးတယ်ပေါ့။ လီရှို့ကလည်း ဒါက နည်းနည်းမှားတယ်လို့ ခံစားမိသလို ဖြစ်သွားတာကြောင့် ထပ်အော်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို ကာကွယ်​ပေးရင် ရှင့်ကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားပေးမယ်"

"မင်းဘယ်လို ပြောလိုက်တယ်?"

လုရွှမ် ရုတ်​တရက်​ စိတ်​ဝင်​စားလာသည်​။ ထိုအခါ လီရှို့က အခွင့်ကောင်းယူထားတဲ့ မြေခွေးတစ်ကောင်လို ရယ်မောလိုက်ပြီး။

"ရှင်က အရမ်းထက်မြက်ပြီး အစွမ်းထက်တယ်... ဒီတော့ ဒီမှာ ထူးဆန်းတာတွေ ရှိတာကို ခံစားမိသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်"

လုရွှမ်လည်း မဖုံးကွယ်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဒီမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ရှိတယ် အဲဒါကငါ့ကို နည်းနည်းတော့ ကြောက်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်"

"ဟာဟား အဲဒါက ဒီနေရာရဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းအားပဲ... ကျွန်မအမေကို မေးတော့ သူမလည်း မသိပေမယ့် ဒီနေရာက မှော်ဆန်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်လို့ သတိပေးထားတယ်... မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာတွေ၊ လူတွေတောင် ပေါ်လာတတ်တယ်တဲ့... သူတို့ဒီကို ရောက်လာပြီးရင် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအတွင်းမှာ သူတို့ထွက်သွားရမှာပဲ မဟုတ်ရင် သူတို့က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဒီနေရာရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ဒီမိန်းကလေးက သူ့ကို လိမ်ညာဖို့ မလိုအပ်သလို လုရွှမ်လည်း သူ့အား လိမ်ညာနေတာ ဟုတ်မဟုတ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြနိုင်ပေ။ သို့သော် လီရှို့က လိမ်တာမဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကိုတော့ ပေးစွမ်းနိုင်ပါသည်။

ထို့အပြင် လုရွှမ်သည် လီရှို့ အမှန်တိုင်းပြောနေကြောင်း သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူအစက ဒီနေရာက ဘာလဲဆိုတာ မသိပေမယ့် လီရှို့ ညွှန်ပြလိုက်တာနဲ့ ရှင်းသွားလေပြီ။

"ဒီနေရာက ရှန့်ရွှီး... သန့်ရှင်းတဲ့ အပျက်အစီးတွေ ရှိတဲ့နေရာလို့ ခေါ်တယ်... နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း လူတော်တော်များများက ဒီနေရာကိုရောက်အောင် နားမလည်နိုင်ဘဲ စုပ်ယူခံရတယ်... ဒါကို အခွင့်အလမ်း ဒါမှမဟုတ် အခက်အခဲတစ်ခုလို့ မှတ်ယူနိုင်တယ်"

"မေမေက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာပေါင်းများစွာက ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကို ပြန်ယူလာနိုင်ခဲ့တယ်... ကျွန်မလည်း ရှင့်ကို အဲဒီထဲက တစ်ကောင်လို့ ထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ ထားပါတော့ ဒါပေမဲ့ ရှင်ကျွန်မကို ကာကွယ်ရမယ်နော် အဲဒါက သိပ်အများကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

လုရွှမ် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါက သိပ်တော့မဆိုးပါဘူး ငါသဘောတူတယ်"

"အိုး!"

လီရှို့ ဝမ်းသာအားရ ထခုန်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို တကယ့် ရှန့်ရွှီးနယ်မြေထဲကို ဝင်ကြရအောင်... ဟမ့် အဲဒီ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖြောင့်မတ်လှပြီလို့ ထင်နေတဲ့ အဲဒီပါရမီရှင်တွေကို ကျွန်မက သူတို့ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိအောင်ပြလိုက်မယ်!"

ကျောက်စာတိုင် ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ လုရွှမ်​သည် ချက်ချင်းမဝင်သေးဘဲ ကျောက်တုံးရုပ်တုကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူအရင်က ယခုလို ကျောက်ပြားတွေ အများကြီးကို တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတတ်သည်။

သို့သော် ဤကျောက်ပြားသည် သာမန်ကျောက်ပြား တစ်ခုဖြစ်ပြီး အထူးအဆန်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်တာကြောင့် ကြည့်ရတာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။

ဟိုအရင်တုန်းကတော့ နည်းနည်း ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်ခဲ့နိုင်ပေမယ့် အခု ဒါကသာမန် ကျောက်ပြားတစ်ခုပဲ ဖြစ်သွားပြီ။

"ကျွန်မတို့ မြန်မြန် ဝင်ရအောင်လေ... ဒီကျောက်ပြားက ဘာစိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလို့လဲ?"

လီရှို့ သူမရှေ့က မြူခိုးတွေကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ကြည့်ရင်း လှမ်းအော်လိုက်သည်။ သူတို့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ကတော့ တခြား ကမ္ဘာတစ်ခုပါပဲ။ လုရွှမ် မြူခိုးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် နားမလည်နိုင်သော ရောင်ဝါတစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးကြောကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အလွတ်မပေးဘဲ လုံးဝ သန့်စင်သွားစေသည်။

ချက်ချင်းပင် လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တောက်ပလာသည်။ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အနက်ရောင် ချည်မျှင်များကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆွဲထုတ်သွားသည်။ ၎င်းတို့က အခိုးအငွေ့များနှင့် ရောနှော၍ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် လုံးလုံးပျောက်သွားသည်။

လီရှို့ မမြင်ရသော်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ ခေါင်းကို ငုံ့ကာ။

"ရှင့်ရဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီတွေကို သန့်စင်လိုက်တာလား"

သူမရဲ့စူးစမ်းနေတဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပြောင်လာကာ လုရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့ မျက်လုံးတွေက သဘောကျခြင်းနဲ့ ငြူစူခြင်းတွေ အပြည့်ဖြင့်။

ဒါက ဘေးဥပဒ်မဟုတ်တဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုဆိုတာ သိသာပါ၏။ အရွတ်တွေကို ဆေးကြောပြီး ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို သန့်စင်ခြင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲဟာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အညစ်အကြေးတွေကို မခံစားရတော့ပါဘူး။ လုရွှမ် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ?"

လီရှို့ ခဏလောက်အထိ နှုတ်ခမ်းစူထားပေမယ့် ရှင်းပြလာသေးသည်။

"ကျွန်မတို့က တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ကျွန်မ ဖုံးကွယ်မထားတော့ပါဘူး ဒါက အရင်တုန်းက တိကမ္ဘာတွေရဲ့ နယ်နိမိတ် ဖြစ်နိုင်တယ် လို့ အမေက ပြောဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီနယ်နိမိတ်က တိကမ္ဘာရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ကွဲထွက်နေတာ... ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီးရင် ထူးဆန်းတဲ့ နေရာတစ်ခု ရောက်လာတာနဲ့ အတူတူပဲ"

"ဒဏ္ဍာရီအရ အနည်းဆုံး ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အိမ်တော်က လက်ခံထားတဲ့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တွေပဲ သူတို့ရဲ့ ကြွက်သားကို သန့်စင်ပေးပြီး ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို သန့်စင်တဲ့ အခွင့်အရေးကို ရနိုင်ကြတာတဲ့... ထူးဆန်းတယ်... ရှင် ဘယ်ကမ္ဘာငယ်လေးက လာခဲ့တာလဲ?"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး "ဝမ့်ရှန်းကမ္ဘာ!"

"တစ်ခါမှတော့ မကြားဖူးဘူး နောက်ပိုင်းမှာ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အိမ်တော်က လူတွေက ဒီနေရာကို ရှာတွေ့သွားတော့ သူတို့ရဲ့ စမ်းသပ်ကွင်း ဖြစ်လာခဲ့တယ်လေ ဟုတ်တယ် စမ်းကြည့်ဖို့ လူတော်တော်များများလည်း ဝင်လာခဲ့​ဖူးတယ်"

"တိကမ္ဘာ?"

လုရွှမ် ထပ်မံ လှမ်းထွက်လာပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဆေးကြောနိုင်တဲ့ အစွမ်းက မရှိတော့ပါဘူး။

"ဟုတ်တယ် ဒီနေရာရဲ့ ရောင်ဝါက ဘယ်လောက်ကြွယ်ဝလဲ ဆိုတာကို ခံစားရတယ်မလား? အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ ကမ္ဘာအနည်းငယ်ကလွဲလို့ ဝမ့်ကမ္ဘာတွေကြားက တခြားဝမ့်ကမ္ဘာငယ်လေးတွေမှာ ဒီလိုရောင်ဝါမျိုး မရှိကြဘူး... ဒီတိကမ္ဘာကလွဲရင် ဘယ်လို အဖွဲ့အစည်းက ဒီလို အင်အားကြီးတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရယူနိုင်မှာလဲ?"