အားနည်းလာပြီ

ထိုစကားကြားသော်လည်း လီရှို့သည် လုရွှမ်လက်ထဲသို့ ထမင်းလုံးတစ်လုံးကို အတင်း​ထိုးပေးလိုက်​သေးသည်။ လုရွှမ် တိတ်တိတ်လေး ပြုံးလိုက်၏။ ဒီကလေးမက လူတွေကို စိတ်ချမ်းသာအောင် ဘယ်လို ရင်းနှီး ပေါင်းသင်းထားရမလဲ သိတာပဲ။

လုရွှမ်လည်း သိမ်းထားလိုက်သည်။ သူကမစားဘဲ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်သည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်အောင်ခြင်း ဂိုဏ်းမှ အထူးတလည် လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော သိုလှောင်လက်စွပ် ဖြစ်သည်။ အထဲမှာ နေရာလွတ်က ကြီးမားပြီး လုရွှမ် သူ လိုအပ်တဲ့အရာတွေ အများကြီးကို သိမ်းဆည်းထားသည်။ ကျောက်စိမ်းပြားက စိတ်မချရပါဘူး။ အထူးသဖြင့် အာကာသကျောက်စိမ်းပြားက ဘယ်အချိန်မှာ ပျောက်ပျောက်သွားတတ်မှန်း မသိတာကြောင့် တကယ် ​အရေးကြုံလာလျှင် ငိုနေရန် အချိန်မရှိပေ။

ဒါက တစ်ခါနှစ်ခါမဟုတ်ပဲ လုရွှမ် ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စဥ်းစားလိုက်တိုင်း စိတ်ထဲမှာ မျက်ရည်တွေနဲ့ ပြည့်နေရ၏။

ယခင်က မကြားနိုင်သော အသံများကို တဖြည်းဖြည်း ကြားလာရပြီ။ ဝိညာဉ်က ထမင်းလုံးဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား ဖိခဲ့သောကြောင့် ယခုအခါတော့ နားနှစ်ဖက်စလုံးမှ ထို​အသံကို ခံစားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ သစ်ပင်ရိပ်ပေါ် တက်နင်းမိသောအခါ ခြေထောက်များက တဖြည်းဖြည်း တုန်ယင်လာသည်။

၎င်းသည် သေးငယ်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို နင်းမိသွားသလို ဖြစ်​​နေပြီး နောက်တစ်ကောင်မှာ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်သွားသလိုပင်။

"အိုး အိုး အိုး"

လီရှို့ အလွန်ရယ်စရာ ကောင်းတာကို ရှာတွေ့သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သစ်ပင်တွေ ထူထပ်တဲ့ နေရာတိုင်းကို သူမ နင်းမိသွား၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမမှာ ထမင်းလုံးတွေ လုံလုံလောက်လောက် ပြင်ဆင်ထားတာကြောင့် စားရင်း ဆော့ရင်းဖြင့် ပျော်နေမိသည်။

လုရွှမ် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ရင်း သူမနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ တေးဆိုသံတွေက သူ့စိတ်ထဲ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဘယ်သူမဆို ၎င်းကိုမြင်နိုင်လျှင် လုရွှမ်ရဲ့ ဝိညာဉ်သမုဒ္ဒရာသည် မှောက်လျက်သား ဖြစ်သွားတာကို သူတို့သေချာပေါက် တွေ့ရလိမ့်မည်။

စင်စစ် ကောင်းကင်ဘုံသခင် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်သည် အမှန်တကယ် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာဖြစ်နေတာကိုသာ လူတို့မြင်လျှင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချမိမည်မှာ သေချာပါ၏။

တုံ့ပြန်မှုက အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း နှိုးဆွ လိုက်သောအခါတွင် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

လုရွှမ်၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲသွားဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကသာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ လုရွှမ် အသံမထွက်သော်လည်း သူ့ရင်ခွင်မှ ချွေးသီးလေးများက ခံနိုင်ရည်အားရဲ့ ခက်ခဲမှုကို ထင်ရှားစေသည်။

"ညီမလေး မင်းရဲ့ထမင်းလုံးတွေက တော်တော် အစွမ်းထက်တာပဲ... ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ပေးပါလား?"

အနောက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသုံးဦး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာကာ မြေပြင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ သူတို့ မထင်မှတ်ပဲ ထိမိ၍ လဲကျသွားရာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဖေးမရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သုံးယောက်က လီရှို့ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် သူမလက်ထဲက ထမင်းလုံးလေးကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးခြောက်လုံးက စိမ်းစိုနေသည်။ ပါးစပ်ကလည်း တံတွေးတွေ ရွှဲနေပြီး မျက်နှာတွေ ဖြူဖျော့နေကြသည်။ ဗိုက်ကို ကိုင်ထားပုံက ဒီလူသုံးယောက်လုံး ဗိုက်ဆာနေတာ သိသာလှသည်။

လုရွှမ်သည် သစ်ပင်အရိပ်နှင့် ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ လှောင်ရယ်နေမိသည်။ အောက်ကအရိပ်ကို ရှောင်နိုင်မယ်ထင်လို့ သစ်ပင်ပေါ် တက်လိုက်တယ်ပေါ့။ တကယ့်ကို တုံးအတာပဲ။

ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းကတော့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ကာ ရှေ့ကို ဆက်သွားရမှာပါပဲ။ ၎င်းရဲ့ အရည်အချင်းကို မှန်းဆချင်ရင်တော့ ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

သူတို့သုံးယောက်လုံးက နတ်မီးနယ်ပယ်ထဲမှာ ရှိနေကြပြီး အငွေ့အသက်တွေကလည်း လီရှို့ထက် သာလွန်ကြသည်။ လုရွှမ်လည်း သူတို့တွေဟာ အနည်းဆုံး နတ်မီးသုံးလုံးကို ထွန်းညှိထားတဲ့ သခင်တွေ ဖြစ်မယ်လို့ ခန့်မှန်းမိသည်။

သူတို့က ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ ဒီကိုရောက်လာတာလား။

တကယ်တော့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်ရင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတာကို တွေ့ရလေသည်။ သူတို့က အရပ်ရှည်ပါ၏။ သို့သော် လူများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အထင်ကြီးစရာမှာ ဤလူသုံးဦးသည် ရက်အတော်ကြာ အစာ မစားရသေးပုံရပြီး ပုံပန်းမကျသော ခံစားချက်မျိုးလည်း ရှိနေကြသည်။

လီရှို့သည် လုရွှမ်နောက်ကွယ်တွင် တိုက်ရိုက် ပုန်းအောင်းနေသော ယုန်ငယ်လေးကဲ့သို့ သူမခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

လုရွှမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒီကလေးမက သူ့ကို အကာအရံအဖြစ် သုံးချင်နေတာလား။ သူတို့က နတ်မီးနယ်ပယ် ဖြစ်ပြီး မိမိကတော့ ကောင်းကင်ဘုံသခင် မဟုတ်ပါလား။

ဒါ့ပြင် သတ္တိရှိဖို့ သူမမှာ တာဝန်ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီလို သတ္တိတွေက ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ။

"သူတို့သုံးယောက်က လူတော်တော်များများကို သတ်ထားတာ... သူတို့နောက်မှာ သရဲတစ္ဆေဝိညာဥ်တွေက လိုက်ကိုက်နေတယ် ကြောက်စရာကြီး!"

လီရှို့ လန့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

'တစ္ဆေဝိညာဥ်တွေက ကိုက်နေတယ်?'

လုရွှမ် မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူတို့ သုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူဘာမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရပေ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ သုံးယောက်လုံးက တကယ် ညစ်ပတ်တယ်လို့ ခံစားနေရသည်။

"ကောင်မလေး ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းသယ်လာတဲ့ ထမင်းလုံးတွေကို ငါတို့ကို ပေးလိုက်ပါ... မဟုတ်ရင် ငါတို့သေရင်တောင် မင်းကိုပါ ခေါ်သွားရလိမ့်မယ်"

လုရွှမ် သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူတို့သုံးယောက်ဆီသို့ ဓားထိပ်ကို ညွှန်လိုက်သည်။

"ချကြရအောင်... မင်းတို့ရဲ့နာမည်ကို ပြောပြခဲ့ ငါက နာမည်မရှိတဲ့သူတွေကို ငါ့ဓားနဲ့မသတ်ဘူး"

"ဟားဟားဟား"

သူတို့သုံးယောက်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောချလိုက်ပြီး နောက်တဖန် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြန်၏။ ထိုအခါ ပါးစပ်ထဲမှ ရေတွေရွှဲနေအောင် ထွက်ကျလာတာကြောင့် ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ရွံစရာကောင်းနေလေသည်။

"သူ့ကိုသတ်ပစ်!"

အလယ်မှ လူတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့သုံးယောက်က လုရွှမ်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်တည်း ပြေးဝင်သွားကြသည်။

လုရွှမ်သည် အနည်းဆုံး နတ်မီးသုံးခုထက်မနည်း ထွန်းညှိထားသည့် လူသုံးယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် မောက်မာခြင်း မရှိပေ။ အကယ်၍ လူသုံးယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်များက ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးထားလို့သာ မဟုတ်ပါက သူ့ရဲ့ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှုမှာ လှည့်ထွက်ရန်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဘယ်လောက်ပဲ ရဲရင့်နေပါစေ အမှန်တရားကိုတော့ တိုင်းတာရဦးမှာပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့ သေသွားခဲ့ရင် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သူတို့သုံးယောက်က မနှေးပေမယ့် လုရွှမ်ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်က ပိုမြန်နေသည်။ စွမ်းရည်သုံးမျိုး အသက်သုံးချောင်းဓားကို လွှတ်လိုက်ပြီးသည်နှင့် ဓားစွမ်းအင်က လေထဲကို စီးဆင်းသွားပြီး ထိုသုံးယောက်ကို ဟန့်တားလိုက်သည်။ လုရွှမ် ​နောက်​ပြန်​ဆုတ်​သွား​သလို သူတို့သုံးဦးမှာလည်း ထိတ်​လန့်​သွားကာ လုရွှမ်ကို ​ကြောက်​ရွံ့နေသည့် အရိပ်​အမြွက်​များဖြင့် ကြည့်​လိုက်​သည်​။

ထိုသုံးယောက်ထဲတွင် အလယ်က လူရဲ့စွမ်းအားသည် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် နတ်မီးသုံးလုံးကို ထွန်းညှိထားသော်လည်း သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ထားမှုကြောင့် နတ်မီးနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။

ကျန်နှစ်ယောက်က ထိုလူလောက်တောင် အားမကောင်းသေးပါဘူး။ သူတို့ သုံးယောက်က လုရွှမ်နဲ့ ခွန်အားချင်း အညီအမျှ ရှိနေကြပုံပေါ်ပါ၏။ သို့သော် လုရွှမ်ကတော့ ဒီသုံးယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့လက်ရှိ အခြေအနေမှာ သူ့အတွက် လုံးဝကို ယှဉ်နိုင်စရာ မရှိဘူးဆိုတာ သူ့စိတ်ထဲမှာ နားလည်ထားပြီးသားပါ။

"အစ်ကိုကြီး... ဒီကလေးက အစွမ်းထက်တယ် ငါတို့...."

သူက နောက်ဆုတ်ချင်တဲ့ အမူအရာမျိုး လုပ်ပြလိုက်သည်။

"သူ့ကိုသတ်လိုက်ကွာ... ငါတို့စိတ်ဝိညာဉ်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့သေသွားရတော့မှာပဲလေ!"

အလယ်ကလူက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။ သူ့အသက်ရှုသံနဲ့ မှိုင်းညို့နေတဲ့ မျက်လုံးတွေက လုရွှမ်ကို အရှင်လတ်လတ် စားချင်ပစ်သလိုလို ကြည့်နေခဲ့သည်။

လီရှို့က "ကျွန်မသူတို့ကို နည်းနည်းလောက် ပေးလိုက်ရင်ရော?"

"မဖြစ်ဘူး... ဒီလူတွေက စားမလောက်တဲ့ ဝံပုလွေတွေပဲ... မင်း သူတို့ကို နည်းနည်းပါးပါး ပေးရင် သူတို့က ပိုတောင်းလာလိမ့်မယ် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းက သတ်ပစ်တာပဲ"

လုရွှမ် အပြင်းအထန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကာ စွမ်းရည်သုံးမျိုး အသက်သုံးချောင်းဓားနဲ့ ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းကို ရောနှောကာ ကြဲချလိုက်သည်။

ဖီးနစ်နတ်မီးကိုလည်း လက်နက်ပေါ်တွင် ဖြန့်ကျက်ထားတာကြောင့် သုံးယောက်သား ထပ်ခါထပ်ခါ အော်ဟစ်​နေကြရသည်။ ၁၅မိနစ်ခန့်ကြာသော် သုံးယောက်သား အော်ဟစ်ကာ လုရွှမ်ရဲ့ဓားအောက်မှ အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်ကာ အသက်ဘေးမှ လွတ်အောင် ထွက်ပြေးကြ​တော့သည်။

အနိုင်ယူနိုင်ပေမယ့် သူ့အဆင့်က နိမ့်ကျနေသေးသည်။ ဒီကိုလာတဲ့ သူတွေအားလုံးက ပါရမီရှင်တွေဆိုတာ သိသာပါ၏။ လုရွှမ်ကိုယ်တိုင်က ထူးထူးခြားခြား အရည်အချင်းတွေ ရှိပေမယ့် နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ထားတဲ့ အဲဒီပါရမီရှင်တွေကို သတ်ပစ်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့ အရမ်းလှုပ်ရှားရမှာ သေချာပါသည်။

သူသည် အနာဂတ်တွင် ပိုမိုမြင့်မားသောနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပိုမိုကြွယ်ဝသော ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိသွားပါက တခြားသူများနှင့် ကွာဟချက်က ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာမည်။ သူရရှိခဲ့ဖူးသော အကျိုးကျေးဇူးများသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာမယ်ဆိုတာ သိရှိပါသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တချို့သော ပါရမီရှင်များသည် ပိုမိုကျယ်ဝန်းသော နယ်ပယ်ကို ရောက်သောအခါတွင် တဖြည်းဖြည်း နောက်ကျကျန်ခဲ့ပြီး လူစုထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားရသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်မှာ စိတ်ပျက်သွားလို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ ခိုင်ခံ့ပြီး ကြိုးကြိုးစားစား ဆက်လက် လုပ်ဆောင်သွားဖို့လည်း လိုအပ်ပါသေးသည်။

ယခင်အားသာချက်များ မရှိတော့သလို ဆက်လက် လေ့ကျင့်နိုင်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသည်။ လုရွှမ် ငြိမ်သက်သွားကာ သူ့နှလုံးသားထဲက ယုံကြည်မှုတွေ အားနည်းလာသည်။

အဲဒီလူတွေရဲ့ အားသာချက်က အခု တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့သွားနေတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်၏။ သူထွက်သွားတဲ့ အခါကျရင် သူ့အစွမ်းအစကလည်း အဲဒီလူတွေလို ကန့်သတ်ခံရလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်လာသည်။