လုရွှမ်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်

"ကောင်လေး မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ? မင်းကိုယ်တိုင် သေချင်တိုင်း ငါတို့ကို မလိုက်ခိုင်းနဲ့ကွ!"

ရွှေကျီးကန်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။

"ဒါတင်မကဘူး ခင်ဗျား ဒီကောင်ကို ရွံမုန်းစရာကောင်းလောက်အောင် ပြောနေပုံနဲ့တင် ကျွန်တော် သည်းမခံနိုင်​တော့ဘူး "

"ကောင်စုတ်လေး! ငါပြောတာ အမှန်တွေကွ!"

ရွှေကျီးကန်း ဒေါသတကြီး ဟောက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"ကောင်လေး မင်းတကယ်တော့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်နေတာကိုး!"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး "ဟုတ်တယ်... အောင့်ယွဲ့နဲ့ တခြားသူတွေက ဒီပိုးကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ... သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ လိုတယ်"

"သေမှာ မကြောက်ဘူးလား"

"မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်း ဆိုတာ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်ပါတယ်"

စုပ်ယူမှုအားဖြင့် အောက်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် လုရွှမ် သည် ဤအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်က ငှက်များတေးသီကာ ပန်းများမွှေးပျံ့ခြင်း မရှိတော့တဲ့ လုံးဝ ပျက်စီးသွားတဲ့ နေရာကို ရောက်သွားကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် အားနည်းမြစ်ရေကို ဖြတ်ပြီးနောက် မသေမျိုး ​ကောင်းကင်နန်းတော်၏ အပျက်အစီးများကို မြင်ခဲ့ရသည်။ ဒီသားရဲကောင်ကြီးဟာ မသေမျိုး ကောင်းကင်နန်းတော်ထဲက အရာအားလုံးကို သူ့ရဲ့ဝမ်းဗိုက်ထဲကို မျိုချလိုက်တယ်ဆိုတာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပါပဲ။

"ကျီးဖိုးဖိုး... ကျွန်တော် မြင်ဖူးသမျှတွေက အမှန်ပဲလား"

လုရွှမ် တစ်ချက် မေး​ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်တွေ ကြည်လင်နေပေမယ့် ဒီလို ထိတ်လန့်စရာတွေကို တွေ့လိုက်ရတော့ ဘယ်လိုမှ စိတ်ရှုပ်မခံချင်တော့ပေ။ ရွှေကျီးကန်းက ဟစ်အော်လိုက်သည်။ လုရွှမ်ဟာ သူ့ဘဝသူ နောက်ပြောင်နေတယ်လို့ ခံစားနေရတုန်းပါပဲ။

"ဟုတ်တယ်... ရှန်းသားရဲလိုမျိုး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတောင်မှ အဲဒါကို ဘာမှ မဖန်တီးနိုင်ဘူး... မင်း ပထမနေ့မှာ တွေ့ကြုံခဲ့ရတာတွေက အမှန်ပဲ အဲဒီနောက်တော့ ရှန်းသားရဲက ပုံရိပ်တွေကို ဖန်တီးဖို့ မင်းရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို အခြေခံလိုက်တာ"

လုရွှမ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သည် အလွန်တိုးတက် ကောင်းမွန်လာကာ ထူးဆန်းသော မီးအမျိုးအစား နှစ်ခုစလုံးသည်လည်း အဆင့် မြှင့်သွားခဲ့​ပြီ။ အရာအားလုံးက အချည်းနှီး ဖြစ်နေတာကို သူ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့ရုံသာ။

"ဒါဆို ကျွန်တော် အာကာသထဲက ခုန်ချပြီး ဒီကို လာခဲ့တာ ဒီပိုးကောင်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်လား"

"င-ိုးပဲဟေ့... သူနဲ့ တစ်ခုခုတော့ ဆက်စပ်နေမှာ သေချာတယ်... ​​ဒါက မသေမျိုး ကောင်းကင် နန်းတော်ရဲ့ အကြောင်းရင်းနဲ့လည်း ဆက်စပ်နေလိမ့်မယ်... အဲဒီပိုးကောင်က လောဘကြီးတဲ့ ပိုးကောင်ပဲ သူက အစတုန်းကတော့ နှိမ့်ချပြီးရင် နှိမ့်ချပေမယ့် အခု သခင်ရဲ့ မသေမျိုးကောင်းကင်နန်းတော်ကိုတောင် မျိုချရဲနေပြီ... ဒီကောင်က သားရဲထက် ဆိုးတဲ့ ဘီလူးပဲကွ!"

ရွှေကျီးကန်းသည် ဤပိုးကောင် အကြောင်း ပြောသောအခါ အလွန်ဒေါသ ထွက်လာပြီး မရပ်မနား ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

လုရွှမ် စကားဝင်မပြောဘဲ ရွှေကျီးကန်း ခဏ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ဖြန့်ကျက်ပြီး အောင့်ယွဲ့နှင့် သူ့အဖွဲ့၏ ခြေရာများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ပိုးကောင်က သိပ်ကြီးပုံမပေါ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိ သန့်ရှင်းတဲ့ အပျက်အစီးတွေထက် အများကြီး မဆိုးသေးပေ။ အချိန်အတော်ကြာ ပျံသန်းပြီးနောက် ရှန်းသားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် နေရာကွက်လပ်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

အရင်က ဒီနယ်မြေကို စူးစမ်းလေ့လာတဲ့အခါ အမြဲတမ်း မှော်ဆန်တယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတာဟာ ဒီသားရဲကြီးကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

"အေးပါကွာ မကျိန်ဆဲခင် ရေနည်းနည်းလောက် သောက်လိုက်ပါဦး!"

"ကျီးဖိုးဖိုး ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကို ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းကို စဉ်းစားနေတာ"

ရွှေကျီးကန်းက သူ့နှုတ်ခမ်းကို ကောက်ကွေးလိုက်ပြီး။

"ဒီရှန်းသားရဲကို သတ်ဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး မင်းက အာကာသကျောက်စိမ်းပြားရဲ့ အရှင်သခင်ပဲလေ အတိအကျပြောရရင် မင်းက ဒီပိုးကောင်ကြီးရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ... တစ်ယောက်ယောက်သာ ဒီပိုးကောင်ကြီးကို သတ်နိုင်ရင် မင်းပဲဖြစ်လိမ့်မယ် ... ငါတို့ ဒီအကောင်ကြီးရဲ့ နှလုံးကို ရှာပြီး တစ်ရှိန်ထိုး ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လိုတယ်.. ငါ့ရဲ့သခင်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့ ဒီပိုးကောင် သေသင့်တယ်"

"ဒါဆို ဒီပိုးကောင်ရဲ့ နှလုံးကို ဘယ်လိုရှာရမှာလဲ"

"မသိဘူး... မင်းက အာကာသကျောက်စိမ်းပြားရဲ့ အရှင်သခင်လေ ငါမင်းကို သဲလွန်စတွေ ပေးပြီးပြီ... ကျန်တာကိုတော့ မင်းကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ရမှာပေါ့ဟ!"

ရွှေကျီးကန်း အသံလွှတ်ပြီးနောက် အာကာသ အာကာသ ကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ ပြန်ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"ငါ အပြင်ကို သိပ်အကြာကြီး မထွက်နိုင်ဘူး.... မဟုတ်ရင် ဒီပိုးကောင်က ငါ့ကို တွေ့ရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး တကယ်သေသွားလိမ့်မယ်"

လုရွှမ် အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။ အားကိုးစရာ မရတဲ့ ရွှေကျီးကန်းရဲ့ မယုံနိုင်လောက်စရာ အကျင့်တွေကို သူ ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို ​ပြူးကြည့်ရင် သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းဟာ သူအရင်မြင်တာတွေနဲ့ မတူသေးပါဘူး။ သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင် ချုပ်နှောင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ နေမျက်လုံးများက ဖွင့်ကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပိုင်းအစများကို ယောင်ဝါးဝါး မြင်နေရသည်။

"ကောင်လေး ငါမင်းကို သတိမပေးခဲ့ဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်... မင်းမှာအချိန်အများကြီး မရှိဘူး မဟုတ်ရင် မင်းမှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ပျောက်သွားလိမ့်မယ်"

လုရွှမ်နှလုံးက တင်းကျပ်လာပြီး တောင်ကုန်းတစ်ခုဆီသို့ ပြေးသွားပြီး အခြေချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မီးတောက်တွေကို သုံးရမှာလား။

ဖီးနစ်နတ်မီးသည် ဤနေရာတွင် အဆင့်တစ်ခုပင် အဆင့်မြှင့်ထားသောကြောင့် သိသိသာသာ သက်ရောက်မှု မရှိချေ။ အောင့်ယွဲ့တို့သည် သိုင်းကျမ်းငါးခုကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ကြသော်လည်း အနှောင့်အယှက် တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ခဲ့ပုံရသည်။

ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ကရော။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်က အရမ်းနိမ့်နေသေးသည်။ ဒါဆို ဘာကို အားကိုးနိုင်မှာလဲ။ သူသည် အာကာသကျောက်စိမ်းပြားရဲ့ သခင်ဖြစ်လို့ မသေမျိုးကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဒီပိုးကောင်က ဘာကြောင့် မသေမျိုး ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ အပျက်အစီးတွေကို မျိုချတာလဲ။ ၎င်းသည် မသေမျိုး ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်အား မပျက်မစီး ထိန်းသိမ်းထားကာ အချိန်ကို တခဏချင်း လှည့်ပတ်၍ လွန်ခဲ့သော တစ်ရက်သို့ ပြန်သွားခိုင်းခဲ့သည်လား။

ဒါက သဘာဝလား။ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ရှင်သန်မှုလား။

လုရွှမ် စိတ်တွေ လှုပ်ရှားသွားသည်။ တစ်ခါတရံတွင် ပိုအားကောင်းသည့် သတ္တဝါကြီး၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး နေရာသည် အမှန်တကယ်တော့ ၎င်း၏ အပျော့ဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။ ပျော့ကွက်တစ်ခု ပျက်သွားသည်နှင့် တုံ့ပြန်မှုကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး အတွင်းမှ အရာများကို ပြန်ထုတ်နိုင်လိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူသည် ဤပိုးကောင်ကို ဓား၊ လှံများဖြင့် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်လိုပါက သူ့မှာလက်နက်တွေ သန်းချီရှိနေရင်တောင် ၎င်းရဲ့ သူ့ပြိုင်ဘက် ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ကြောင်း လုရွှမ် သိသည်။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အိမ်တော်သည် ဤနေရာကို သူတို့တပည့်များ အခွင့်အလမ်းများနှင့် အတွေ့အကြုံများ ရရှိနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုအဖြစ် အမြဲမှတ်ယူထားသော်လည်း ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်တော့ ဤပိုးကောင်များ နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်ကြောင်း ဘယ်သူမှ မတွေ့ခဲ့ကြပေ။

ပြီးတော့ သူတို့သိတဲ့ မှော်ဆန်တဲ့ နေရာဆိုတာ ရှန်းသားရဲတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာပင်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များအတွင်း ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ကွာခြားမှုတွေကို မပြခဲ့ပေ။ ဒါပေမဲ့ အခု သူပေါ်လာတော့ ရှန်းသားရဲရဲ့ အမူအကျင့်တွေက ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ရွှေကျီးကန်း ပြောတာ မှန်နေတာလား။ သူကလည်း မသေမျိုး ကောင်းကင်နန်းတော်က ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်နေတာလား။

ရှန်းသားရဲက ဒါကို ခံစားမိတဲ့အတွက် သူလုပ်နေကျ အရာတွေကို အပြောင်းအလဲတွေ လုပ်ခဲ့ကာ သူ့ရဲ့အလေ့အထတွေကို ပြောင်းလဲစေခဲ့တာလား။

ထို့ကြောင့် မိန်းကလေးလီရှို့ ပေါ်လာပေမယ့် လုရွှမ် သူမက အစစ်လား အတုလား၊ သူမ အသက်ရှင်သေးလား ဆိုတာကို မသိနိုင်တော့ပေ။ သူမ အသက်ရှင်နေသေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါ၏။

ရှန်းသားရဲဆီမှာ ရှင်သန်ချင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ ယနေ့ကမ္ဘာကြီးသည် ရှေးခေတ်ကနှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားပြီ။ သို့မဟုတ်ပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ရှန်းသားရဲက အလွန်အစွမ်းထက်နေမှာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် သန့်ရှင်းတဲ့ အပျက်အစီးနယ်မြေ အတွက် စွမ်းအားများစွာ ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဒါကား ယင်း၏တည်ရှိမှုအား အလွန်ကန့်သတ် ထားပုံရသည်။ မသေမျိုးကောင်းကင်နန်းတော်ဟု အမည်တွင်နိုင်သည် ဟူသောအချက်က ဤဂိုဏ်းသည် ထိုအချိန်က မည်မျှ တန်ခိုးကြီးခဲ့ကြောင်း ပြသ​နေပါသည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းသားရဲသည် ကျေးဇူးကန်းပြီး မသေမျိုးကောင်းကင်နန်းတော်ကို ဝါးမြိုချင်နေခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် ရှင်သန်ရန် မသေမျိုးကောင်းကင်နန်းတော်ကို အားကိုးရုံမှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့တာလား စဥ်းစားရမည်။

ဒါဆို မသေမျိုး ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ အပျက်အစီးတွေထဲမှာ ဘာအတိအကျ ဘာရှိ​နေတာလဲ။

လိရှောင်း အမွေရပြီးနောက်တွင် ကြီးမားသောနန်းတော်​​ကြီးသည် ၎င်း၏တာဝန်ကို ပြီးဆုံးသွားသလို ပြိုကျသွားခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ ရှန်းသားရဲကို ကြည့်လိုက်လျှင် ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို ပံ့ပိုးပေးမယ့် တစ်ခုခုက တခြားတစ်နေရာမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

လုရွှမ်သည် သူ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုက မှန်ကန်ခြင်း ရှိမရှိ မသိသော်လည်း ၎င်းသည် သူစဉ်းစားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေ ဖြစ်သည်။