ကောင်းကင်ဆေးလုံးခန်းမ

ထို့နောက် နောက်ကျောဘက်သို့ လက်ဖြင့် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ်ဖက်မှ ဝမ်ချီသည်လည်း ပါးရိုက်ခံလိုက်ရ​လေသည်။ ဝေဒနာရှင်နှစ်ဦးမှာ တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်မိသွား၏။ နှစ်ယောက်သား မြေပြင်ပေါ် လူးလဲလှိမ့်ကျကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်မျှသာ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်သည် ဗလာနတ္တိဖြစ်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်လည်း တိမ်ကောနေရာ ပထမတစ်ချက်တည်းတွင် သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ရရှိသော ဆေးများနှင့် ရတနာများကို အားကိုးနေခဲ့ကြောင်း သိနိုင်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဒုတိယမျိုးဆက် သခင်လေးတွေကို သူမပြောနဲ့ တခြားအုတ်မြစ် ခိုင်ခံ့သော ကောင်းကင်ဘုံရှင် သခင်တစ်ပါးက လာရိုက်ပါက ရိုက်နိုင်လောက်သည်။ အဲဒီကောင်းကင်ဘုံသခင်က နတ်မီးနယ်ပယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်သရွေ့ ဤသခင်လေးများကို သတ်ရန်လည်း လွယ်ကူလိမ့်မည်။

လုရွှမ်သည် အင်အားကြီး တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့အား လုပ်ကြံရန် ကြံစည်​နေ​ပြီဟု ထင်ထားသော်လည်း ၎င်းမှာ ပိုက်ဆံ ဖြုန်းတီးနေသော သားနှစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။

"မရိုက်ပါနဲ့ မရိုက်ပါနဲ့ ငါမှားသွားပါတယ်!"

လုရွှမ် သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ မစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်က မြေပြင်ပေါ်လှဲချပြီး သက်ညှာပေးဖို့ အာပြဲကြီးဖြင့် တောင်းဆိုကြတော့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ပင်ကိုယ်အရည်အသွေး ညံ့ဖျင်းပြီး ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ပျင်းရိနေမယ်လို့ သူ မသိခဲ့ပေ။

မိသားစုရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို အားကိုးပြီး နေ့စဉ်နဲ့အမျှ အပြင်မှာ အချိန်ကုန်၊ အရက်သောက်ပြီး ပြင်ပအရာမျိုးစုံကို ပျော်ပျော်ပါးပါး ဖြတ်သန်းနေကြသည်။ မိသားစု၏ အကာအကွယ်ဖြင့် အပြင်လူများကို မျက်စိထဲ မထည့်ထားကြပေ။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အမြင်တွင် တစ္ဆေအစောင့်က အကြွင်းမဲ့သခင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းကျိုသည် သူ့အစ်ကိုကြီးထံမှ နောက်ဆုံး မျက်နှာသာ ရရှိရန် ကြိုးစားအားထုတ် လိုခဲ့သော အရာက ထိုအဘိုးကြီးနဲ့ ချခိုင်းဖို့သာ ဖြစ်သည်။

အဘိုးအို၏ စွမ်းပကားကို အားကိုး၍ လမ်းပေါ်ရှိ ဒုတိယမျိုးဆက် သခင်လေးများ အမြင်တွင် အလွန် ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် အဘိုးအိုသည် နာမည်ကြီး ပါရမီရှင်များစွာကို အဆက်မပြတ် ဖြုတ်ချခဲ့ရာ ကျောင်းကျို၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤအဘိုးအိုနှင့်အတူ သူသည် ထန်းယွမ်မြို့၌ လမ်းလျှောက်နေလို့ ရပြီ။

အဘိုးအိုသည် လုရွှမ် လက်ထဲ၌ အချိန်တိုအတွင်း အသတ်ခံလိုက်ရမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။ သူသည် လူယုတ်မာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း လူမိုက် မဟုတ်တာကြောင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ တစ်ဦးနှင့် တွေ့လိုက်ရကြောင်း သိလိုက်သည်။

ကျောရိုးက သေသွားပြီမလို့ လုရွှမ် ဒေါသထွက်ပြီး သူတို့ကိုသတ်ပစ်လိုက်မှာ ကြောက်ရွံ့လာခဲ့သည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဘဝတစ်ခု ရှိပါသေးသည်။ လှပသော အမျိုးသမီးများစွာကလည်း သူ့ကို စောင့်မျှော်နေကြတာကြောင့် သူ မသေချင်​သေးပေ။

လုရွှမ်သည် သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နှာရည်ယိုပြီး မျက်ရည်တွေ စီးကျနေတဲ့ ပုံစံတွေကို ကြည့်ကာ ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ရွံရှာသွားသည်။ ရှေ့ကို လှမ်းတက်ပြီး ကန်ကျောက်ကာ နှစ်ယောက်သား သတိလစ်သွားစဥ် သိုလှောင်လက်စွပ်များကို လုယက်ကာ ထွက်ပြေးလာခဲ့သည်။

ဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရင် သူတို့မှာ ထူးခြားတဲ့ နောက်ခံတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ သိသာပါသည်။ လူကြိုက်များတာ မဟုတ်ရင်တောင် သူတို့ဟာ အင်အားကြီးတဲ့ မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲမို့ သင်ခန်းစာ တစ်ခုတော့ သင်ပေးနိုင်ပေမယ့် ဒီလူနှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာက သူတို့မိသားစု မျက်နှာကို ပါးရိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

အောက်ထပ်သို့ ပျံဆင်းလာသောအခါ လုရွှမ်သည် လူအုပ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ရောနှောလိုက်သည်။

အချိန်အတော် ကြာပြီးနောက် စားသောက်ဆိုင်ရှိ စားပွဲထိုးက လာနှိုးတော့မှ ကျောင်းကျိုနဲ့ ဝမ်ချီတို့ နိုးလာကြသည်။ သူတို့သည် စားပွဲထိုးအား ဒေါသတကြီး ရိုက်နှက်ကာ အမြန်ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

လူအုပ်ကြားတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း လုရွှမ်သည် စူးစူးဝါးဝါး မျက်လုံးများစွာကို ခံစားမိသေးသည်။ သူ ဂရုမစိုက်ချင်သလို လောလောဆယ်တော့ ဒီလူတွေကို ဖယ်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိ​သေးပါဘူး။

စျေးထဲမှာ လမ်းလျှောက်ပြီး မြေပုံတစ်ခု ဝယ်လိုက်ရာ ထန်းယွမ်မြို့အကြောင်းကို အကျဉ်းချုံ့ နားလည်လာခဲ့သည်။

ထန်းယွမ်မြို့သည် အလွန် ကြီးမားသောကြောင့် သူ့ရဲ့ အလွန်အမင်း မြန်လှသော အရှိန်ဖြင့်ပင် အရှေ့မှ အနောက်သို့ ပျံသန်းရန် သို့မဟုတ် တောင်မှ မြောက်သို့ သုံးရက်​လောက် ကြာ၏။

မြို့တွင် အလွန်ကြီးမားသော ပို့ဆောင်ခြင်းအစီအရင် နှစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းက ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာမှ အခြားကမ္ဘာများသို့ ခုန်ကူးနိုင်သည်။ တခြားကြီးမားသော ပို့ဆောင်ခြင်းအစီအရင် ရှစ်ခုသည် ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာရှိ နေရာအသီးသီးသို့ ပို့နိုင်သည်။

နောက်ထပ် ပို့ဆောင်ခြင်းအစီအရင် သေးသေးလေးတွေက ထန်းယွမ်ကြယ်ရဲ့ မည်သည့်နေရာသို့မဆို ပို့ဆောင်နိုင်သည်။ ကုန်ကျစရိတ်ကတော့ သဘာဝအတိုင်း အလွန်စျေးကြီးသည်။

အထူးသဖြင့် ဤနေရာတွင် ၀ိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာ ရှိသောကြောင့် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများကို တိုင်းတာမှုအဖြစ် လုံးဝ အသုံးမပြုဘဲ ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော စွမ်းအင်သလင်းကျောက် မျာကိုသာ အသုံးပြုသည်။

လုရွှမ် တွက်ချက်​ကြည့်ပြီးနောက် ယခု သူပိုင်ဆိုင်ထားသည့် စွမ်းအင်သလင်းကျောက် များဖြင့် တခြားကမ္ဘာများသို့ ခရီးသွားချင်လျှင် နေခင်းကြီး အိပ်မက် မက်နေတာဟုသာ ဆိုရမည်။

ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာရှိ အခြား​ကြယ်များသို့ ခရီးသွားရန် ကြီးမားသော ပို့ဆောင်ခြင်းအစီအရင်ကို အသုံးပြုချင်လျှင်ပင် သူ့စိတ်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ။ အဲဒီကောင်လေး နှစ်ယောက်ဆီကနေ တစ်ခုခုရနိုင်မယ်လို့ ထင်မိပေမယ့် သူတို့တကယ် ယုတ်မာနေမှန်း သိလိုက်ရ၏။

ဤနေရာမှ ထွက်ခွာလိုပါက သူသည် စွမ်းအင်သလင်းကျောက် များစွာကို ပြင်ဆင်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဒါက လက်ရှိဈေးကွက်မှ ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်သော ဆေးဝါးများနှင့် ကောင်းကင်မြေကြီးဆိုင်ရာ ရတနာများကို ဝယ်ယူဖို့ တစ်ခုတည်းအတွက်တင် မဟုတ်ပေ။

လမ်းဘေးဈေးဆိုင်မှာ ရတနာတွေ ရှာတွေ့တယ်ဆိုတဲ့ အခွင့်အရေးဟာ အခွင့်အရေး တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ထပ်လိုချင်တယ် ဆိုတာက စိတ်ကူးယဉ်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဒါဟာယခင် အတွေ့အကြုံက သင်ခန်းစာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် အမိန့် ပေးပိုင်ခွင့်အောက်တွင် ရှိသောကြောင့် ဒုက္ခ မရောက်ချင်ပါ။ ဒုက္ခရောက်ပါက ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

လုရွှမ် မြေပုံပေါ်တွင် အမှတ်အသားပြုထားသည့် လေလံအိမ်ကြီးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူလေလံဆွဲလိုပါက ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများတွင် နက္ခတ်ဗေဒင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအင်ပမာဏများစွာ လိုအပ်လိမ့်မည်။ အကယ်၍ နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ စွမ်းအင်ပမာဏ ရှိသော သလင်းကျောက်များကို ရယူလိုပါက သာမန်ငွေရှာနည်းများသည် နောက်ကျကျန်နေပါပြီ။

အဂ္ဂိရတ်ပညာ၊ လက်နက်သန့်စင်ခြင်း၊ ဆေးသန့်စင်ခြင်းနှင့် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း စတဲ့ ပညာတွေက လုရွှမ် ဦးနှောက်ထဲ လည်ပတ်နေသည်။ ဝင်ငွေကြီးကြီးမားမား ရချင်ရင်တော့ မြင့်မားတဲ့အဆင့်ကနေ စတင်ဖို့ လိုအပ်ပါ၏။

လုရွှမ် ကောင်းကင်ဆေးလုံးခန်းမ ဆိုတဲ့ နေရာကို ရွေးချယ်ပြီး ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ ထန်းယွမ်မြို့တွင် ကောင်းကင်ဆေးလုံးခန်းမ ဂုဏ်သတင်းမှာ နံပါတ်နှစ် ဖြစ်သည်။ ထုံးစံအတိုင်း ၎င်းသည် အလုပ်အများဆုံး လမ်းမပေါ်ဖြစ်သည့် ထန်းယွမ်မြို့လယ်တွင် တည်ရှိသည်။

ကောင်းကင်ဆေးလုံးခန်းမ ကြီးမားသော ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ခြံဝင်းကိုလည်း အလွန်ခမ်းနားသော ပုံစံဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။

အပြင်အဆင်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် စီးပွားရေးကို ရှေ့တွင် လုပ်ဆောင်ပြီး အနောက်ဘက်တွင် အဂ္ဂိရတ် သန့်စင်ကြတာ ထင်ရှားပါသည်။ တံခါးရှေ့ ဆင်းသက်လာတဲ့အခါ ကောင်းကင်ဆေးလုံးခန်းမမှာ လူတွေ ဝင်ထွက် သွားလာနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အဝင်အထွက် လုပ်နေတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက ကြွယ်ဝပြီး ထူးထူးခြားခြား အဆင့်အတန်း ရှိကြပုံပါပဲ။ နာမည်ကောင်းရှိပြီး သဘာဝအတိုင်း အမြင့်ဆုံးဈေးလည်း ရှိသည်။

လုရွှမ် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါတွင် သူပထမဆုံး ခံစားလိုက်ရတာက ကြွယ်ဝသော အဂ္ဂိရတ်စွမ်းအင် မဟုတ်ဘဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှပသောပုံစံများ ပျံ့လွင့်နေသည့် အစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအင်ပဲ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဆေးလုံးခန်းမ အဂ္ဂိရတ်ဆေးများသည် အလွန်တန်ဖိုး ရှိတာကြောင့် သဘာဝကျကျ ၎င်းတို့ကို မက်မောသူ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသည်။ အသံနှင့် ခိုင်ခံ့သော အကာအကွယ် ယန္တရား သို့မဟုတ် အစီအရင် မရှိလျှင် အလုပ်မဖြစ်ပေ။

လုရွှမ် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တောင်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ပင် အရှိန်အဝါ ပြင်းလှသည်။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား စမ်းသပ်မှုဖြင့်ပင် မတုန်မလှုပ် တည်ငြိမ်နေရာ ကောင်းကင်ဘုံသခင် မပြောနဲ့ နတ်မီးနယ်ပယ်က သခင်တောင်မှ ဒီအစီအရင်ရဲ့ ရှေ့မှာ ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။

မျှော်စင်နယ်ပယ်မှ သခင်များအတွက် နည်းလမ်းရှိကောင်း ရှိနိုင်သော်လည်း လုရွှမ်ကတော့ မသိနိုင်ပေ။

ဆိုင်က ကျယ်ဝန်းပြီး အလုပ်သမားတွေ အများအပြား ရှိသည်။ အားလုံးက ကျင့်ကြံသူ လှလှလေးတွေပါပဲ။ ခွန်အား မကြီးမားသော်လည်း သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်တဲ့အထိ လေ့ကျင့်ထားကာ ပန်းတစ်ပွင့်လို အပြုံးမျိုးဖြင့် တံခါးမှ ဝင်လာလာသူတိုင်းကို ဧည့်ကြိုပေးသည်။

တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးက လုရွှမ်ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ ပြေပြစ်သော အပြုံးဖြင့် သူမက ဆို၏။

"မင်္ဂလာပါ သခင်လေး...ကျွန်မက ချင်းလန်ပါ... သခင်လေး ဘာများအလိုရှိလဲ မေးလို့ရမလား"

လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲက ချီးကျူးမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့အသံက ပိုပေါ့ပါးလာပြီး။

"အင်း ဒီလိုပါ... ငါက အဂ္ဂိရတ်သန့်စင်ချင်တယ်.... ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ ထန်းတန်းဖောင့်မှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အဖြစ် လာခဲ့တာ"

ချင်းလန်ရဲ့ မျက်လုံးကြီးသည် ရုတ်တရက် ပိုကျယ်လာကာ သူမက မေးလာသည်။

"သခင်လေးက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဖြစ်ချင်လို့လား"

"ဟုတ်တယ်... ဘာလဲ မရဘူးလား?"

"ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ချင်းလန် သခင်လေး အရင်က သန့်စင်ထားတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးတချို့ကို ကြည့်လို့ရမလား?"

“ဒါက ပြဿနာမရှိပါဘူး!”

လုရွှမ်လည်း သိုလှောင်အိမ်အတွင်းမှ ပြန်လည်သန့်စင်ထားသော အားဖြည့်ဆေးတစ်မျိုးကို ချက်ချင်းထုတ်ကာ ချင်းလန်ထံ ပေးလိုက်သည်။ ပြင်းပြသောရနံ့သည် ချက်ချင်းပင် ပွင့်ထွက်လာတာကြောင့် အဂ္ဂိရတ်ဆေးကို ရွေးချယ်သော လူများစွာမှာ တစ်ပြိုင်တည်း လှည့်ကြည့်လာကြလေသည်။