မနာလိုခြင်းနှင့် နှောင့်ယှက်ခြင်း

အဘိုးကြီး ဘာလုပ်နေလဲ နားမလည်ပေမယ့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေက အလျင်အမြန် လူစုခွဲလိုက်ကြပေသည်။ သူကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာက မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသခင် တစ်ယောက်ကို လှုပ်ရှား အရေးယူခဲ့သည်။

ထို​အကြောင်းပြောရရင် အစပိုင်းမှာတော့ ကြင်နာဟန် ရှိပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ လူသတ်ချင်စိတ်ပေါ်လာပြီး အင်အားအားလုံးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့သလို ကရုဏာ လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။

မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်သည် ကောင်းကင်ဘုံသခင်ကို သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပုံက အားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသခင် ဘီလူးကြီး အတွက်မူ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လုရွှမ် ယခင်က ခုတ်ထစ်ခဲ့သော ဓားသိုင်းက လုံးဝကို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းပေ၏။

ထိုဓားသိုင်းက ၎င်းတို့၏ မာနကို လုံးလုံးလျားလျား အနိုင်ယူပြီး သူတို့လို ပါရမီရှင်များသဘ် ဤကောင်းကင်ဘုံသခင် ရှေ့တွင် အသုံးမဝင်ကြောင်း တွေ့ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ထိုဓားသည် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်ဦးမလဲ မသိခဲ့ကြပေ။ မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်တောင် ၎င်းကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားပြီး အစွမ်းကုန် တွန်းလှန်ခဲ့သည်။ ထိုထိတ်လန့်မှုတို့သည် သူတို့နှလုံးသားထဲတွင် ထာဝရ ထွင်းထုထားတော့မည်။

အဲဒီနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးဟာ အစကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေမယ့် အဆုံးမဟုတ်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလိုပါပဲ။

ကောင်းကင်ဘုံသခင်၏ ဓားစွမ်းအင်သည် အမှန်တကယ်တွင် နောက်ဆက်တွဲ စွမ်းအား မရှိသဖြင့် မျှော်စင်နယ်ပယ် သခင်က ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် မျှော်စင်နယ်ပယ်မှ သခင်သည် ကောင်းကင်ဘုံသခင်ကို နောက်ဆုံးတွင် အသက်မရှင်စေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

သူတို့အတွက် အကြောင်းပြချက်က အလွန်ရှင်းပါ၏။ ထိုသခင်သည် လုရွှမ်လို ဘီလူးတစ်ကောင်ကို မနာလိုဖြစ်ပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်ချင်နေတာပါပဲ။

ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သံသယတွေ အပြည့်နဲ့ တွေးတောလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသခင်က ဘယ်လိုတောင် တန်ခိုးကြီးလို့ ဒီလူအိုနဲ့ ဆက်ဆံနိုင်ရတာလဲ။ ဤအဘိုးကြီးသည် လီမိသားစုမှ ဖြစ်ကြောင်း တစ်စုံတစ်ဦးမှ ပြောထားသောကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသခင်သည် လီမိသားစု၏ ရန်သူဖြစ်ရဲတဲ့အထိ သတ္တိရှိသူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ သိချင်ဆုံးအရာက အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံသခင်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာပါပဲ။ အဘိုးအိုက​တော့ အောက်ဖက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်တော်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

အဘိုးကြီး ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီးနောက် အားလုံးလည်း တခဏတာမျှ တုန်လှုပ်သွားကာ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲလို့ စတင် မေးမြန်းလာကြသည်။ ထိုစဥ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ပေါ်လာပြီး လူအများကလည်း ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ အမြန်ထွက် လာကြပါ၏။

"သူ့နာမည်က လုရွှမ်!"

တစ်ဖန် ပေါ်လာသူ အမျိုးသမီးမှာ ယင်ယွဲ့ပဲ ဖြစ်သည်။

သူမ ထွက်သွားဖို့ စိတ်ကူးထားခဲ့သည်။ တကယ်တမ်းတော့ သူမ ထွက်ခွာသွားပေမယ့် ကောင်းကင်ဘုရင်ရဲ့ စံအိမ်ဘက်ကနေ ပြင်းထန်တဲ့ မျှော်စင်နယ်ပယ်က ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်လာတာကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

မျှော်စင် နယ်ပယ်မှ ဆရာကြီးများလည်း ပါဝင်လာတာလား သိချင်စိတ်ကြောင့် သူမ ပြန်ပြေးလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် လုရွှမ်နဲ့ မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်တို့အကြား တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

သူမ အလွန်ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ခွန်အားကြောင့် သူမသည်ပင် ရှက်ရွံ့သွားကာ ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း လုရွှမ်နှင့် နှိုင်းယှဥ်ကြည့်လျှင် သူမသည် နောက်ကျ ကျန်နေ​သေးပုံရသည်။

သူမသည် ထိုဓားကို နားမလည်သော်လည်း လုရွှမ်က ကိုယ်ပိုင်ဓားသိုင်းကို စတင် ဖန်တီးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းတော့ ရိပ်မိထားသည်။ ၎င်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး အလွန် အံ့ဩစရာ ကောင်းပေ၏။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေရဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေကို နားထောင်ရင်း လုရွှမ်ရဲ့ နာမည်ကို ရွဲ့စောင်းတဲ့ အရိပ်အမြွက်ပြပြီး နောက်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားပြန်သည်။

"လုရွှမ်? မင်း​ရော အဲ့လိုထင်လား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်သို့ လာရောက်ကြသူများသည် အခြား​ကြယ်များမှ ထူးချွန်သူများလည်း ပါဝင်သည်။ ထန်းယွမ်မြို့မှာ လုရွှမ် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲ ၊ သူဘာလုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ သဘာဝကျကျ မသိရသေးပါဘူး။

သို့သော် သန့်ရှင်းတဲ့ အပျက်အစီးနယ်မြေ အတွင်း တည်ရှိနေသည့် ဂုဏ်သတင်းကိုတော့ မေ့ဖျောက်ရန် ခဲယဉ်း​ပေသည်။

ထန်းယွမ်မြို့က လူတွေ အတွက်ကတော့ ဒီသတင်းက ပြီးသွားပြီ။ အထူးသဖြင့် ထန်းယွမ် လေလံပွဲနှင့် ပါရမီရှင်တွေ့ဆုံပွဲသည် သန့်ရှင်းတဲ့ အပျက်အစီးနယ်မြေက အဖြစ်အပျက်များကဲ့သို့ ခံစားချက် မရှိနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် သန့်ရှင်းတဲ့ အပျက်အစီးနယ်မြေကမှာ ၎င်းတို့၏ ထန်းယွမ်မြို့ မဟုတ်တာကြောင့် သဘာဝအတိုင်း အာရုံစိုက်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ တခြား​ကြယ်ပေါ်က လူတွေအတွက်ကတော့ ဒါဟာ သဘာဝအရ လုံးဝ ကွဲပြားသွားပါပြီ။

သန့်ရှင်းတဲ့ အပျက်အစီးနယ်မြေမှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်ဟာ လအနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး အလွန်အပူပြင်းတဲ့ အချိန်ကာလလည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လုရွှမ်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် အလွန် ကြီးမားသောကြောင့် သူသည် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အိမ်တော်၏ ပါရမီရှင်များကို အမှန်တကယ် လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် ကောင်းကင်ဘုံသခင်ဟု ဆိုကြသည်။

သန့်ရှင်းတဲ့ အပျက်အစီးနယ်မြေက ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းသည် လုရွှမ်နှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု ကောလဟာလများလည်း ရှိလာသည်။ လူများစွာက ဤအရာသည် လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဟု ထင်ကြသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော သတင်းအဖြစ် ပျံ့နှံ့သွားနိုင်ခြင်းက လူများစွာ၏ အမြင်တွင် ခွန်အားကို ပြသခြင်းလည်း ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။

တောအတွင်းက သစ်ပင်တို့ဟာ လှပသော်လည်း လေသည် ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်။

ယခု သူတို့သည် ထန်းယွမ်မြို့သို့ ရောက်ရှိပြီး ဤမှော်ဆန်သော ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ရှေ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံသခင်သည် မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ထိုသခင်ကို သူ့အား သတ်ပစ်ရန်ပင် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

ထိုလူက လုရွှမ် ဖြစ်​နေသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူ၏ဂုဏ်သတင်း အောက်တွင် အတုအယောင် ပညာရှင်တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ဂုဏ်သတင်းကြောင့် သူ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော ခွန်အား ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အိုး... ဒီကောင်လေး ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ထဲမှာ သေဆုံးသွားရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲပေါ့!"

ရုတ်ချည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှေရောင် အဝတ်အစားဝတ်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူက လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေကို သိတာကြောင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့လည်း အဲ့လိုမတွေးဘူးလို့ မပြောနဲ့"

လူတိုင်းက ညည်းညူလိုက်ကြသည်။ အဲဒါ တကယ်ပဲ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း တွေးနေတာပဲ ဖြစ်လေသည်။ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ဦးခေါင်းပေါ်မှာ အလေးချိန်ရှိတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ရှိနေတာကို ဘယ်သူက ပိုကောင်းတယ်လို့ ခံစားရပါ့မလဲ။

"ဒါဆို သူ အသက်ရှင်နေသေးလား"

"သူ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာပါ့မလား"

မေးခွန်းတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟမ့်... သူ အသက်ရှင်နေသေးရင်တောင် သေပါစေတော့ ထွက်မသွားနိုင်ရင်လည်း အဲဒီထဲမှာ ထာဝရနေပါစေ"

"ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်စံအိမ်က ပါရမီရှင်တွေ့ဆုံပွဲ ကျင်းပတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူးလား? အဲဒါက ဒဏ္ဍာရီက ပြောထားသလိုပဲ အန္တရာယ်မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုပုံရတယ်"

"ဟားဟား အမှန်ပဲဟေ့.... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မဟုတ်​လောက်ဘူး မဟုတ်ရင် သခင်လေးရွှမ်ကျီးက တည်နေရာကို ဘာကြောင့် ပြောင်းရမှာလဲ? ဒါက ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ထဲကို ဝင်ရတဲ့ အချိန်တွေက အရမ်းကွာခြားတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲပေါ့"

သူတို့အားလုံးဟာ ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေပါပဲ။ သူတို့တွေးတာက အတော်လေး မှန်တယ်လို့ ခံစားရလေသည်။ ကိုယ်တိုင်ရှင်းပြပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်လို့ ခံစားရတဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို သူတို့ဘာသာပဲ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

"ဒါဆို ဒီကလေးတော့ သေပြီဟေ့"

"ဟားဟားဟား!"

ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်က ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေဟာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နှုတ်ပိတ်နေပေမယ့် ဒီလူတွေဟာ သူတို့လည်း ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ထဲကို ပစ်ချခံရမှာ ကြောက်တာကြောင့် အသံမထွက်ချင်ကြပေ။

"ဟေး ကြည့်လိုက်"

ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ အာရုံစိုက်လာပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် တစ်ခုခု မှားနေကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ထဲရှိ လူအရေအတွက်သည် အမှန်တကယ် တိုးများလာနေပြီး လျော့ကျသွားခြင်းမရှိပေ။

ယခင်က ၎င်းတို့အားလုံးသည် လုရွှမ်နှင့် မျှော်စင်နယ်ပယ် သခင်အကြား ရုန်းကန်မှုကို အာရုံစိုက်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသူများ၏ လွတ်မြောက်မှုကို မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူတွေထဲက တစ်ယောက်မှ မလွတ်မြောက်လာခဲ့ပုံရသည်။ တချို့သော လူများသည် သူတို့ မထွက်နိုင်ကြောင်း မယုံကြည်ကြသေးပုံရသည်။ လူတစ်ယောက်သည် အောက်မှ ပျံတက်ကာ ထန်းယွမ်မြို့သို့ အပြေးအလွှား တက်သွားသည်။

တချို့လူများကလည်း အထက် အမြင့်သို့ ပျံတက်သွားသော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လေးလံသော ကျောက်တုံးကြီး ပြုတ်ကျသကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်ရင်း ကျလာလေသည်။ သူတို့သည် အသက်ရှင်လျက် ကိုင်ပေါက်ခံလိုက်ရသော ပျော့ဖတ်များကဲ့သို့ အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။