သိသာထင်ရှားသောတိုးတက်မှု

ခွန်အားက သူတို့ထက်တောင် ပိုဆိုးနေသေးရာ စိတ်ဆန္ဒကလည်း ရှင်းပြရခက်လေသည်။

တချို့လူတွေက ကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်ပေမယ့် သတ္တိမရှိကြပါဘူး။ တချို့လူများတွင် ခွန်အားနည်းသော်လည်း ကာကွယ်ရမည်ဟု ခိုင်ခံ့သော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် မကြာခဏ ပေါက်ကြားနိုင်သည်။

အားလုံးက တခြားသူတွေထက် ပိုစိုးရိမ်နေကြပေမယ့် လုရွှမ်တစ်ယောက်တည်းသာ မြေပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေလေသည်။ ကျန်တဲ့သူတွေ ထွက်လာတာကို မြင်တော့မှ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

လော့ရှန်းရဲ့ ခွန်အားက မကောင်းသလို သူမရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်က အရမ်းအဆင့်မမီပေမယ့် သူမဆန္ဒကိုတော့ လုရွှမ် ယုံကြည်ထားလေသည်။ အချိန်တွေ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လာပြီး ငွေလရောင်နေရာက တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာပေမယ့် ​လော့ရှန်းကတော့ အခုထိ ထွက်မလာသေးပါဘူး။

"သခင်လေးလုရွှမ် နံပါတ်ကိုး... ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်​တော့ဘူး"

"ဟုတ်​တယ်​ ​နောက်​​ဆုံးတော့ သူမရဲ့ စွမ်းပကားက အားနည်း​နေတယ်​!"

"သခင်လေးလုရွှမ် ငါတို့ တခြားအစီအစဥ်တွေ လုပ်ရမှာပေါ့.... နံပါတ်ကိုး မရှိတော့ရင် ငါတို့မှာ လူရှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ် လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ရှိ​သေးလား"

အရာတွေ ချောမွေ့သွားတဲ့အခါ လူတိုင်းက ထိုလူအပေါ် ကောင်းတတ်ကြတာ သဘာဝပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ အကျပ်အတည်း ရောက်သွားတာနဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်လေ။ အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှုတွေ မရှိတော့တာနဲ့ ဆက်ဆံရေးမှာ ကွဲအက်သွားတတ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ နံပါတ်ကိုး မကြာခင် ထွက်လာတော့မှာပါ... သူမ မရှိရင် ငါတို့ရဲ့ ရှင်သန်နိုင်ခြေက သုညနီးပါးပဲ ဒါကို လူတိုင်းသိသလို နံပါတ်ကိုးကလည်း မင်းတို့ထက် ပိုသိတယ်"

"ဒါကြောင့် စိတ်စွမ်းအားတွေ ကုန်ဆုံးသွားပြီး စွမ်းအင်တွေ အားနည်းနေရင်တောင် နံပါတ်ကိုး ကျော်တက်လာနိုင်လိမ့်မယ်... ဒါကို ငါအာမခံနိုင်တယ်"

လုရွှမ် ဒီလိုပြောတဲ့အခါ လူတော်တော်များများက သူတို့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အထင်အမြင် သေးတဲ့ပုံစံကို ထုတ်ပြဖို့ မအောင့်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ နှစ်ဖက်စလုံး စကားမပြောဖြစ်တာ ကြတော့ အားလုံးက ရေကန်ကို အိပ်မက်အတိုင်း စိုင်ကြည့်နေကြ​လေသည်။

ငွေလရောင်၏ နေရာလွတ်သည် ပို၍သေးငယ်ပြီး ရေလည်း ခမ်းလာလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ နောက်ဆုံးတွင် လက်တစ်ဖက် ရေထဲမှထွက်လာသည်။ ရင်ဘတ်သည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အရေပြားမှာ မီးလောင်နေကာ လူမဆန်သော ပုံစံပင် ဖြစ်နေ​ပြီ။

ထင်ရှားသည်မှာ သူမ၏ ရေမှော်လက်နက်များ ကုန်ဆုံးသွားလေပြီ။ လူခုနစ်ယောက်တို့မှာ အပြစ်ရှိစိတ်များ ပြည့်လျက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

လုရွှမ် ပြောတာ တကယ်မှန်သည်။ နောက်ဆုံး လူတွေရဲ့ မှတ်မိနိုင်စွမ်းက သူတို့ထက် အများကြီး ပိုကောင်းတာပဲ။ သူတို့သာဖြစ်ရင် ဟိုးအရင်ကတည်းက လက်လွှတ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူတို့သိပါ၏။ အထူးသဖြင့် သူတို့ မအောင်မြင်နိုင်သလို သူတို့ကိုယ်သူတို့ အရှုံးမပေးဘူးလို့ မခံစားရလောက်ချေ။

သူသည် လူတိုင်းကို အပြစ်တင်လျှင်ပင် သေဆုံးသွားပြီး တခြားသူများနှင့်အတူ သင်္ဂြိုဟ်ခံလိုက်ရမည်ဟု ထင်မိပါသည်။

နံပါတ်ကိုးက လူတိုင်းကို မထိခိုက်မိအောင် အံကြိတ်ပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒဏ်ရာတွေကို ကြည့်လိုက်ရင် အရေပြားမှာ သွေးအနာစိမ်းတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ပြင်းထန်တဲ့ ​ရောင်ရမ်းမှု၊ ခြစ်ရာတွေနဲ့ အပေါက်တွေ၊ ရွှံ့တွေနဲ့ ဖုံးအုပ်နေလေသည်။

"ညီမလေး... ဒီကိုလာခဲ့ ဒါက ကြွက်သားတည်ဆောက်မှုနဲ့ သွေးကိုလှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ ဆေးပဲ....အမာရွတ်မရှိဘဲ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလာမယ်လို့ ငါအာမခံတယ်"

အမျိုးသမီး နံပါတ်၅က လော့ရှန်းကို ကူထောက်​ပေးဖို့ ရှေ့ကို တိုးလာခဲ့သည်။ သူမမျက်နှာမှာ နီရဲ​နေပြီး အသံမှာလည်း ရှိုက်ကြီးတငင် ဖြစ်နေသည်။ တခြားသူတွေက ဘာမှမပြောဘဲ အသုံးဝင်တဲ့ ရတနာတွေကိုသာ အမြန်ထုတ်ယူ၍ လော့ရှန်းအား ပေးလိုက်သည်။

လုရွှမ် တိတ်တိတ်လေး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဒီလူတွေရဲ့ နှလုံးသားက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ သူလည်း လုံလောက်တဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးတွေကို ပြင်ဆင်ပြီး လော့ရှန်း ပါးစပ်ထဲကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ခဏကြာတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်ကောင်းလာကာ ယွမ်စွမ်းအင်တွေလည်း ပြီးပြည့်စုံလာသည်။

သူမရဲ့မျက်နှာမှာ အံ့သြမှုတွေ အပြည့်နဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆိုလာသည်။

"ငါ့ရဲ့အဆင့်က မတိုးတက်သေးဘူးလို့ ခံစားရပေမယ့် အစွမ်းသတ္တိက အနည်းဆုံး ၅၀% တိုးလာတယ် ဘာလို့လဲဆိုတာ နားမလည်နိုင်ဘူး ဘာလို့လဲ"

လုရွှမ်က "အဲဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ခွန်အားအပြည့်နဲ့ ပျံသန်းဖို့ ငါပြောခဲ့တာ...မင်းရဲ့ဆန္ဒနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က ကန့်သတ်ချက်တွေကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့တယ်.... မင်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်တွေကို မင်းတွေ့ရလိမ့်မယ် အဲဒါကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ခွန်အားတွေ မသိလိုက်ဘဲ ပွင့်သွားတာ!"

"ဒါဆို နှလုံးသားက ကြီးသလောက် ကမ္ဘာကြီးကလည်း ကြီးလာလိမ့်​​မယ်.... ဒီစကားက လိမ်ညာတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့"

လော့ရှန်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အငွေ့အသက်များ သိသိသာသာ တိုးတက်လာတာကို သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လော့ရှန်း၏ ခွန်အားသည် ယခင်က ယုတ်ညံ့နေပေမည်။ သို့သော် ယခုအခါ အခြေခံအားဖြင့် အညီအမျှ လိုက်ဖက်နေပေပြီ။ ပိုဆိုးလျှင်ပင် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူမ၏ မျက်ခုံးကြားမှ နတ်မီးလုံးကို လူတိုင်း ပြတ်ပြတ်သားသား မြင်နိုင်သည်။ အားလုံးက အံ့သြပြီး မနာလိုဖြစ်သွားကြ၏။ အခု သူတို့မှာ အလားတူ ခွန်အားတွေ ရှိပေမယ့် ရောင်ဝါကတော့ လုံးဝ မတူတော့ချေ။

လော့ရှန်းသည် နတ်မီးနယ်ပယ်ထဲ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်လာခဲ့​ပြီ။ ၎င်းတို့သည် နတ်မီးနယ်ပယ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့သည် ဒုတိယနှင့် တတိယမြောက် အဆင့်တွင် ရှိနေကြပြီး တခြားသော နတ်မီးများကို ထွန်းညှိထား​ကြသူ​တွေပင်။

သို့သော် လော့ရှန်းသည် သူမမျက်ခုံးကြားမှ နတ်မီးကိုသာ ထွန်းညှိထားရသေးသော နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့် ဖြစ်သည်။ ဤအကြိမ်၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် ဖြစ်ရပ်သည် သူမရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ပျက်စီးစေခဲ့သော်လည်း သူမ၏စွမ်းရည်ကို တိုးတက်စေခဲ့သည်။

လော့ရှန်းသည် အဆုံးစွန်ထိ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပါက သူမသည် ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်သတင်းနှင့် ထိုက်တန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ တခြားသူများကလည်း ၎င်းတို့၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်ဟု ခံစားမိသော်လည်း လော့ရှန်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပါက နောက်ကျကျန်နေပါသည်။

"ကောင်းပြီ ငါတို့ ခွန်အားတွေ ပြန်ရလာပြီဆိုရင် ဒီကနေ ထွက်သွားကြရအောင် ငါတို့ အချိန်တွေ အများကြီး ဖြုန်း​ပြီးနေပြီ"

လူတိုင်းသည် လျင်မြန်စွာ နောက်မှလိုက်ကာ လေထုအလယ်က ပြေးထွက်သွားကြပြီး ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်တွင် တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လခြမ်းလေးတစ်စင်းသည် တိမ်များထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နစ်မြုပ်သွားစဥ် ကောင်းကင်က တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။

"အားလုံး သတိထားပါ... မကြာခင် မိုးလင်းတော့မယ် ဒါပေမဲ့ မိုးမလင်းခင်အချိန်က အမှောင်ထက် ပိုလို့တောင် ကြောက်စရာကောင်းတယ်"

"ဟားဟားဟား!"

လုရွှမ်ရဲ့အသံ မဆုံးခင်မှာပဲ လှောင်ပြောင်သံ တစ်ခုကြောင့် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"မှန်တယ်! မိုးမလင်းခင်အချိန်က အမှောင်ဆုံးပဲ.... မင်းကိုငါ တစ်ချိန်လုံး လိုက်ရှာနေတာ မင်းက ပုန်းနေတာပဲ အံ့သြစရာကောင်းတယ် ငါမမျှော်လင့်ထားတဲ့ နေရာတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ဘူး.... မင်းက ဒီအကြောင်းကို သိထားတယ်ပေါ့"

အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုက လူကိုးဦး၏ နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အမှောင်စွမ်းအင်က လူကိုးဦးကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးအုပ်ထားသည်။

"ဝူထန်း.... မင်းပဲမလား"

"ဟုတ်​တယ်​ ငါပဲ​လေ မတွေ့တာကြာပြီ နေကောင်းလား"

လူကိုးယောက် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဝူထန်းလို့ ခေါ်တဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ အသွင်အပြင်ဟာ လေထဲမှာ လွင့်မျောနေတဲ့ သရဲတစ္ဆေလို အသွင်အပြင်နဲ့ သွားတွေ ခြေသည်းတွေကို တောက်လျှောက် ပြနေ၏။ ၎င်းတွင် နီရဲသော မျက်လုံးနှစ်လုံးလည်း ရှိသည်။

"အံ့ဩစရာပဲ မင်းမှာ လူကိုးယောက်ပါတဲ့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ရှိတာပဲ....ဟားဟား မင်းကငါ့ကို စားစရာနဲ့ သောက်စရာတွေ သယ်လာပေးတာကိုး... တခြားလူတွေက သေပြီ။ မင်းဘာလို့ သူတို့နဲ့အတူ မလိုက်သွားတာလဲ မင်းကျန်နေရင် သူတို့ကို အရမ်းအထီးကျန်စေလိမ့်မယ်!"

တျယ်ရှုဲက "မင်းက ဝူထန်းလား? မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

ကျန်တဲ့ ခုနစ်ယောက်က ကြောက်လန့်နေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ဝူထန်းရဲ့ ခွန်အားက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး မျှော်စင်နယ်ပယ်က အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ မျှော်စင်နယ်ပယ် မရောက်သေးသော်လည်း မဝေးတော့ချေ။

အထူးသဖြင့် သွေးနီရောင် မျက်လုံးတွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်ပတ်ပြီး မတည်မငြိမ် ဖြစ်အောင် လုပ်တော့မည့် အတိုင်းပင်။

"ငါလား? ဟီးဟီး ငါက ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ပါ.... ကောင်းကင်ဘုရင်စံအိမ်ကလည်း ငါပဲ"

ဝူထန်းက အော်ရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ တဟုန်ထိုး တက်လာပြီး အနက်ရောင်စွမ်းအင်တွေရဲ့ ခြေရာတွေက နေရာတိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းပစ်လိုက်လေသည်။

သူသည် လေးစားဖွယ် ရုပ်သေးသူရဲ တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်ကာ ရုပ်သေးတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လျင်မြန်စွာ စုရုံးလာကြသည်။