အကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်း
Vol. 93 Ch. 1294
အင်မော်တယ်ကမ္ဘာရှိ မြို့ကြီးတိုင်းတွင် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်ကွင်းနှင့် တူသော အကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်းတစ်ခုရှိသည်။ သတ်ဖြတ်ဖျော်ဖြေရသူတိုင်း၏ကံကြမ္မာက အခြားသူများ၏လက်ထဲတွင် ရှိပြီး အသက်ရှင်ရန် သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာလမ်းနှစ်ခုသာရှိ၏။ တစ်ခုက အကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်းတွင် သူတို့၏ပြိုင်ဘက်များကို အဆက်မပြတ်သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် ဒုတိယတစ်ခုက သူတို့ကို ဝယ်ယူမည့်သူဌေးတစ်ယောက်၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။
“နေရာက အရှေ့မှာပဲ၊ ဆရာ”
နေ့ဝက်ခန့်ကြာ ပြေးလွှားပြီး မီတာတစ်ထောင်မြင့်မားသောရဲတိုက်နက်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် နဂါးဖျက်ဆီးသူကောင်လေးက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ထက်မြက်သောမျက်လုံးများနှင့်ပင် ထန်ရှုက ရဲတိုက်၏အဆုံးကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ဒီနေရာရဲ့အရွယ်အစားက မသေးသလိုပဲနော်”ထန်ရှုက မေးလိုက်သည်။
“ဆရာပြောသလိုပဲ”နဂါးဖျက်ဆီးသူက ပြန်ဖြေသည် “မြို့ကြီးတွေက အကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်းတွေကတောင် အင်မော်တယ်တောင်းပြုန်မြို့လောက် မကြီးဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ ဒါကြောင့် အခြားအင်မော်တယ်ပိုင်နက်တွေက လောင်းကစားသမားများစွာက လောင်းကစားလုပ်ဖို့အတွက် ဒီနေရာကို လာကြတယ်”
“မင်းက ဒီအကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အများကြီးသိပုံပဲ”ထန်ရှုက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည် “လောင်းကစားလုပ်ဖို့ မင်း ဒီကို မကြာခဏ လာတာလား”
“ဒီလိုလောင်းကစားဖို့ ဒီကောင်လေးမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပိုက်ဆံရှိမှာလဲ၊ ဆရာ။ ဒီကောင်လေးက အမြဲတမ်းဆင်းရဲပြီး အသက်ရှင်နိုင်ရုံမျှသာပဲ”ကောင်လေးက ပြုံးလိုက်သည် “လောင်းကစားဖို့အတွက် အပြင်လူတွေက ဒီနေရာကို လာကြပြီး သူတို့ကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့အတွက် ဒီကောင်လေးကို လိုအပ်တယ်လေ။ ဒါကြောင့် သူတို့ သွားတဲ့နေရာတိုင်းကို ဒီကောင်လေးက လိုက်ပါခဲ့ရတာပဲ။ အချို့က ညတွင်းချီ ချမ်းသာပြီး တော်တော်များများက မွဲပြာကျသွားတာကို မြင်နေရတော့။ ဒါကြောင့်…”
ထန်ရှုက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည် “ဒါကြောင့် ဘာဖြစ်လဲ”
“ဒါကြောင့် ဒီလိုနေရာတွေကို သွားဖို့ သတ္တိတွေ ဆုံးရှုံးကုန်တယ်”ကောင်လေးက ရှုံ့မဲ့လျက် ပြန်ဖြေသည် “ဒီကောင်လေးကို ငှားတဲ့ သူတိုင်းကို ဒီနေရာမှာ လောင်းကစားမလုပ်ဖို့ အမြဲတမ်း အကြံပေးခဲ့တယ်”
ထန်ရှုက သူ့ပခုံးကို ပုတ်ကာ ဆေးတစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရယ်ကာ ပြောလိုက်၏ “ကောင်းတယ်၊ မင်းက မဆိုးဘူးပဲ၊ ကောင်လေး။ အနည်းဆုံး မင်းက လမ်းမှားမရောက်သွားဘူးပဲ။ ဒါနဲ့ သွားကြရအောင်။ အကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်းမှာ ငါ နောက်ဆုံးအကြိမ် လောင်းကစားလုပ်ခဲ့တာက တော်တော်ကြာပြီ။ ဒီနေ့ ငါ နည်းနည်းကစားရမယ်၊ သတ်ဖြတ်ဖျော်ဖြေသူအချို့ကို ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံတွေ နိုင်အောင် ကြိုးစားရမယ်”
နွေးထွေးသောခံစားချက်တစ်ခုက နဂါးဖျက်ဆီးသူ၏နှလုံးသားကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူက လက်ထဲရှိ ဆေးလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက လူပေါင်းထောင်ချီအား လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သော်လည်း ဒီလိုရက်ရောသောငှားယမ်းသူတစ်ယောက်နှင့် ဘယ်သောအခါမှ မတွေ့ခဲ့ဖူးသည့်အတွက် သူ့အမူအရာက ရှုပ်ထွေးသွားနေလေ၏။
“သင့်ရဲ့နာမည်ကို သိခွင့်ရှိမလား၊ ဆရာ”
“မင်း ငါ့ကို ဆရာမဟာထန်လို့ ခေါ်နိုင်တယ်”ထန်ရှုက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
“ဆရာမဟာထန်၊ ဒီအညတရကောင်လေးက သင့်ကို အကြံပေးပိုင်ခွင့်မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် သင် ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ဆေးလုံးကို ကြည့်ရင်း သင့်အနေနဲ့ အများကြီးလောင်းကစားမလုပ်ဖို့ ဒီကောင်လေးက တကယ် မျှော်လင့်တယ်”
“ငါ သိပါတယ်။ ပျော်စရာအချို့အတွက် သေးသေးလေးပဲ လောင်းကစားလုပ်မှာပါ”ထန်ရှုက တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မီတာတစ်ရာမြင့်သောဂိတ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော တောင့်တင်းသန်မာသောလူဆယ်ယောက်ကို သူက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်ကား ထိုလူများက ရွှေအင်မော်တယ်များဖြစ်နေခြင်းပင်။
“ကြိုဆိုပါတယ်၊ ဂုဏ်သရေဧည့်သည်တော်နှစ်ယောက်။ မြင်းရထားတစ်လုံး ငှားချင်ပါသလား”နဖူးပေါ်တွင် ဉီးချိုတစ်ချောင်းနှင့် နဂါးမျိုးနွယ်မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ချဉ်းကပ်လာပြီး ပြုံးလျက် မေး၏။
“ဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ”ထန်ရှုက မေးလိုက်သည်။
နဂါးမိန်းကလေးက ပြန်ဖြေသည် “သာမန်မြင်းရထားတစ်ခုအတွက် အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးဆယ်တုံး၊ ပိုကောင်းတာအတွက် အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးတစ်ရာ။ မြင်းရထားတစ်ခုကို အချိန်အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးပြလို့ရတယ်၊ ဆရာတို့နှစ်ယောက်လုံးက အထဲမှာ နှစ်ထောင်ချီနေရင်တောင်မှ ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”
ထန်ရှုက အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးတစ်ရာကို ယူထုတ်ကာ သူမထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ငါ့ကို ပိုကောင်းတဲ့မြင်းရထားကို ပေးပါ”
ထို့နောက် သူက နဂါးဖျက်ဆီးသူဘက် လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏ “မင်း မောင်းပါ”
“အမိန့်အတိုင်းပါ၊ ဆရာ…”
ဒီလိုမြင်းရထားအား မောင်းရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သည့်အတွက် နဂါးဖျက်ဆီးသူက အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သွားပုံပေါ်သည်။ သူ့အတွက်တော့ ၎င်းကို မောင်းရသည့် ခံစားချက်က ဓားနှင့် ပျံသန်းရသည်ထက် အများကြီးပိုအေးချမ်းသည်။ သင်္ဘောအရွယ်အစားမြင်းရထားတစ်လုံးကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ထန်ရှုက အထဲတွင် ထိုင်ပြီး ကောင်လေးက ကျွမ်းကျင်စွာ မောင်းနှင်ခဲ့သည်။
အတွင်းပိုင်းရှိ လမ်းနှစ်ဖက်စလုံးက လက်နက်များ၊ အဆောင်များ၊ ဆေးလုံးများကို ရောင်းချသည့်ဆိုင်များနှင့် ပြည့်နေသည်။ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာတွင် သာမန်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ရသည့်အရာတိုင်းက ဤနေရာတွင် ရောင်းရန် ရရှိနိုင်၏။
ထန်ရှုက ဒီလိုနေရာတစ်ခုကို မရေမတွက်များစွာ ရောက်ဖူးသည်၊ ဒီနေရာရှိ ပစ္စည်းအားလုံးနီးပါးက ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဖြစ်သည်ကို သိ၏။ ယေဘုယျအားဖြင့် အင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်ခဲ့သူများက ဒီလိုအဆင့်နိမ့်ဆိုင်ငယ်များတွင် ဘယ်တော့မှ မဝယ်ကြပေ။
သို့သော် သူက ဒီလိုပစ္စည်းများကို အတိအကျ လိုအပ်သည်။ တကယ်တော့ သူ့မဟာထန်အင်ပါယာရှိ လူအားလုံးနီးပါးက အင်မော်တယ်အဆင့်သို့ မချိုးဖြတ်ရသေးပေ၊ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် ရောင်းချသောပစ္စည်းများက သူတို့အတွက် အလွန်အသုံးဝင်သည်။
“နဂါးဖျက်ဆီးသူ၊ ပစ္စည်းတွေ စုံစုံလင်လင်ရှိပြီး ဈေးနှုန်းမျှတဲ့ ဆိုင်ရှိရင် ငါ့ကို ပြောပါ”ထန်ရှုက တည်ငြိမ်စွာ မေး၏။
“ဆရာမဟာထန်က ဘာဝယ်ချင်တာလဲ။ အသေးစိတ်အရေအတွက်ကရော”နဂါးဖျက်ဆီးသူက သံသယမျက်နှာနှင့် မေးလိုက်သည်။
“အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ဆေးလုံးတွေ၊ အဆောင်တွေ၊ လက်နက်တွေ၊ သန့်စင်ခြင်းပစ္စည်းတွေ၊ ပြီးတော့ အဂ္ဂိရတ်ပညာအတွက် ဆေးပင်တွေ။ အရေအတွက်ကတော့ ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာ ကျင့်ကြံသူသောင်းချီအတွက် လုံလောက်ရမယ်”ထန်ရှုက ထပ်ပြော၏။
“အာ…”နဂါးဖျက်ဆီးသူ၏မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားလျက် ပြောလိုက်သည် “ဒီလောက်အများကြီးလား”
“မင်း ငါ့ကို ဒါ ကူညီပေးရင် ငါ ထွက်သွားတဲ့အခါ မင်းကို အင်မော်တယ်ပုံဆောင်ခဲဆယ်ခုပေးမယ်”
ဆယ်ခုလား။
ကောင်လေး၏ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားပြီး ဝမ်းသာသောအကြည့်တစ်ခုက သူ့အမူအရာကို အစားထိုးသွားသည်။ အင်မော်တယ်ပုံဆောင်ခဲတစ်ဆယ်က အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးတစ်ထောင်နှင့် ညီမျှသည်ကို သိရမည်၊ သူတို့အားလုံးက သူ့အနေနှင့် နှစ်များစွာ အသုံးပြုရန် လုံလောက်၏။
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဆရာမဟာထန်။ ငါ သေချာလုပ်ပေးမှာပါ၊ အနည်းဆုံးအင်မော်တယ်ကျောက်တုံးနဲ့ အရင်းအမြစ်များစွာကို ဝယ်နိုင်စေရမယ်”နဂါးဖျက်ဆီးသူက ရင်ဘက်ကို ပုတ်ကာ အာမခံလိုက်သည်။
များမကြာမီ သူတို့နှစ်ယောက်က အကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်းသို့ သွားရန် အလျင်မလိုဘဲ လေးရက်ကြာ လှည့်ပတ်ဈေးဝယ်နေခဲ့သည်။ ထန်ရှုက အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးနှစ်သန်းကို အကုန်သုံးစွဲခဲ့ပြီး နှစ်တစ်ရာကြာ မဟာထန်အင်ပါယာ၏ကျင့်ကြံသူနှစ်သိန်းကျော်က အသုံးပြုရန်အတွက် လုံလောက်သော ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်ကို ရရှိပြီးနောက် သူတို့က ရပ်တန့်ခဲ့သည်။
နဂါးဖျက်ဆီးသူအတွက် ဒီလေးရက်လောက် တက်ကြွသည့်အချိန်မရှိတော့ပေ။ ရေလောင်းသလို ပိုက်ဆံများသုံးစွဲရသည့်ခံစားချက်က သူ့သွေးကြောများကို တစ်ချိန်လုံး ဖောင်းပွနေပေလေသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့နေရသည့်အလား သူက ထန်ရှုကို အဆက်မပြတ်ကြည့်နေလေ၏။
“ဟူး…”
သူတို့နှစ်ယောက်က ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှ ထွက်လာပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်ကာ နဖူးပေါ်မှ ချွေးများ သုတ်ပြီးနောက် နဂါးဖျက်ဆီးသူက ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်၏ “ဆရာမဟာထန်၊ ငါတို့တွေ အကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်းကို သွားကြတော့မှာလား”
“ငါ့ကို အဆင့်အမြင့်ဆုံးအကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်းကို ခေါ်သွားပါ”ထန်ရှုက ပြော၏။
“အဆင့်အမြင့်ဆုံးအကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်းကို မဝင်ခင် လောင်းကစားသမားတွေက သူတို့ရဲ့ကြွယ်ဝမှုကို သက်သေပြရမယ်လို့ စည်းမျဉ်းထုတ်ထားတယ်။ သူတို့က အနည်းဆုံးအင်မော်တယ်ပုံဆောင်ခဲတစ်သောင်းရှိရမယ်”
ထန်ရှုက ခေါင်းညိတ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည် “ဒီလောက်က ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။ အဲကို သွားပါ…”
“နားလည်ပါပြီ…”
သည်ရက်များအတွင်း ထန်ရှု၏သုံးစွဲမှုကို ကောင်လေးက မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်၊ ထို့ကြောင့် ထန်ရှုတွင် အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးနှင့်ပုံဆောင်ခဲများစွာရှိသည်ကို သူက သိ၏။ ထို့ကြောင့် သူက အကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်း၏အတွင်းအကျဆုံးနေရာသို့ မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်ကို ပြောလိုက်၏ “ဆရာနှစ်ယောက်၊ ငါတို့က စည်းမျဉ်းကို သိပြီးသားပါ”
ထန်ရှုက သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ စစ်ဆေးပြီးနောက် အစောင့်နှစ်ယောက်က သူတို့အား အထဲသို့ ချက်ချင်း ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။
အကျဉ်းသားပြိုင်ကွင်းက တစ်ကီလိုမီတာမြင့်ကာ ကီလိုမီတာရာချီလွှမ်းခြုံထားသည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ နေရာက လူသိန်းချီ ဝင်ဆံ၏။ အလယ်ဗဟိုရှိ နှစ်ရာကီလိုမီတာက တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းဖြစ်၏။
ဤအချိန်တွင် လောင်းကစားသမားများက တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းထဲရှိ သတ်ဖြတ်ဖျော်ဖြေသူနှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ တိုက်ခိုက်သူတစ်ယောက်က မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်အဆင့်ခွန်အားရှိသည့် ကျားသစ်မျိုးနွယ်လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ၏အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်က သံကြိုးများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်၊ အင်မော်တယ်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းရင်း သူ့ပတ်လည်တွင် ဓားသွားအလွှာများကို ဖန်တီးနေ၏။ အခြားယှဉ်ပြိုင်သူက နောက်ကျောတွင် တောင်ပံနှစ်စုံနှင့် ငှက်မျိုးနွယ်လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူက တောင်ပံများခတ်လျက် ကြေးသွေးရောင်ဓားအလွှာများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ရှေ့လူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်၏။
ထန်ရှုက ကြုံရာနေရာတစ်ခုတွင် ထိုင်ကာ ထိုမြေအင်မော်တယ်နှစ်ယောက်၏တိုက်ပွဲကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်၏။ သူ၏စူးရှသောအမြင်အာရုံနှင့်အတူ ကျားသစ်ခေါင်းမြေအင်မော်တယ်က အားနည်းသောအနေအထားဖြစ်နေပြီး မကြာမီမှာပင် သူ့ပြိုင်ဘက်က သတ်ဖြတ်သွားလိမ့်မည်ကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်သည်။
နဂါးဖျက်ဆီးသူက ထန်ရှုနှင့်အတူ မထိုင်ဘဲ မြောက်ဘက်ခြမ်းရှိ သံလှောင်အိမ်များကို သွားကြည့်နေလေသည်။ ထိုသတ်ဖြတ်ဖျော်ဖြေသူများ၏ကျင့်ကြံခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သတင်းအချက်အလက်၊ တန်ဖိုးနှင့် သူတို့၏တိုက်ခိုက်ရေးမှတ်တမ်းများကို လှောင်အိမ်တစ်ခုစီတွင် ဖော်ပြထား၏။
များမကြာမီ ကျားသစ်ခေါင်းမြေအင်မော်တယ်က အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ နဂါးဖျက်ဆီးသူက ပြန်ဆုတ်လာပြီး ထန်ရှုအနောက်တွင် ရပ်ကာ တီးတိုးပြော၏ “ဆရာမဟာထန်၊ ငါ မေးကြည့်ပြီးပြီ၊ နောက်သုံးရက်ကျရင် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှစ်ယောက်တိုက်ခိုက်မယ့် အဆင့်မြင့်တိုက်ပွဲလေးပွဲရှိလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးလေးယောက်က အနိုင်ရပြီး အခြားလေးယောက်က သေရလိမ့်မယ်။ အဲအချိန်ကျရင် အင်မော်တယ်ပိုင်နက်များစွာက နာမည်ကြီးလောင်းကစားသမားတွေက ပါဝင်ဖို့ လာကြလိမ့်မယ်”
ထန်ရှု၏မျက်လုံးများက ဝင်းလက်သွားပြီး သူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည် “ဒါဆို ငါတို့ ဒီနေရာမှာ နှစ်ရက်လောက်နေပြီး အနိုင်ရတဲ့ပိုက်ဆံနဲ့ အဆင့်မြင့်စတိုးဆိုင်တွေက ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်တွေကို ထပ်ဝယ်ကြတာပေါ့”
နဂါးဖျက်ဆီးသူက ကမန်းကတန်း ပြော၏ “အာ…မင်းက အနိုင်ရမှာ သေချာလား၊ ဆရာမဟာထန်”
“နေရာတချို့မှာ မင်း မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့အရာတွေကို လုပ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ဖို့ဆိုတဲ့ စကားပုံတစ်ခုရှိတယ်။ ငါ့မှာ ယုံကြည်ချက်မရှိရင် ဒီနေရာကို လာမှာ မဟုတ်ဘူး”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို နဂါးဖျက်ဆီးသူထံ ပေးကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည် “ဒီထဲမှာ အင်မော်တယ်ပုံဆောင်ခဲတစ်သိန်းရှိတယ်။ ဒါတွေနဲ့ ငါ့ရဲ့လောင်းကြေးတွေကို နေရာချပေးဖို့ မင်း ကူညီရမယ်”
“တစ်…တစ်သိန်း…အင်မော်တယ်ပုံဆောင်ခဲတစ်သိန်းလား”
ကောင်လေးက တုန်ယင်သွားပြီး အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့သောမျက်နှာနှင့် ပြန်ပြောသည် “ဆရာမဟာထန်…ဒါက…မများလွန်းဘူးလား။ ဒီလောက်များတဲ့အင်မော်တယ်ပုံဆောင်ခဲတွေ…မတော်လို့…”
“ငါ့အမိန့်ကိုပဲ နားထောင်ပါ၊ ငါ့ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မေးခွန်းမထုတ်ပါနဲ့၊ ဟုတ်ပြီလား”ထန်ရှုက ပြောလိုက်သည် “မင်းက မကျွမ်းကျင်ရင် မင်းကို အခြားတစ်ယောက်နဲ့ ငါ အစားထိုးလို့ရတယ်”
“ဟုတ်ကဲ့…ဟုတ်ကဲ့…ငါ နားထောင်ပါ့မယ်”
နဂါးဖျက်ဆီးသူ၏အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက စကားအများကြီးပြောခဲ့သည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ အင်မော်တယ်ပုံဆောင်ခဲတစ်သိန်းပါသည့်သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ယူကာ လောင်းကြေးနေရာချပြီးနောက် သူက ပြန်လာပြီး ထန်ရှုနောက်တွင် ရပ်နေလိုက်၏။