မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်

လူခြောက်ယောက်သည် ယခင်က နားမလည်နိုင်သော သိမ်ငယ်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမှန်တကယ်ပင် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမြဲလိုလို ခံစားချက် အနည်းငယ်သာ ရှိကြသည်။

မဝေးလှသော နေရာ၌ မြစ်ကြီးတစ်စင်းသည် အားကြီးသောရေနှင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လှိုင်းလုံးများဖြင့် လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေသည်။

"လုရွှမ် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ?"

လုရွှမ်က မြစ်အထက်ပိုင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး။

"မြစ်ပေါ်တက်ရအောင်!"

ထို့နောက် လူခုနစ်ယောက်လုံး ရယ်မောပြီး ပြေးတက်သွားကြသည်။ လုရွှမ်ကလွဲလို့ သူတို့အားလုံးသည် နတ်မီးနယ်ပယ်၌ ရှိနေကြသူတွေ ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် လုရွှမ်၏စွမ်းအားသည် တခြားခြောက်ယောက်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသည်။ လူခုနစ်ဦးတို့သည် သဘာဝအတိုင်း နေ့တစ်ဝက်ခန့် ပြေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ရှေ့တွင် စီးဆင်းနေသော ရေများအဆုံး၌ မြင့်မားသော တောင်တန်းများ ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရာနှင့်ချီသော မြင့်မားသည့် တောင်တန်းများသည် တိမ်တိုက်များထဲသို့ပင် တိုးဝင်နေကြသည်။ တောင်များပေါ်၌ နှင်းဖြူများဖုံးလွှမ်းနေပြီး အေးစက်သော လေသံက သူတို့မျက်နှာကို ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်နေသလို ခံစားရစေသည်။

တောင်ခြေရင်းကို ရောက်တော့ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်၌ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။ ၎င်းပေါ်တွင် သွေးစွန်းနေသော လက်ဝါးရာ တစ်ခုရှိပြီး အရှေ့ဘက်တွင် ညှိုးနွမ်းနေသော အရိုးများ ရှိနေသည်။

သို့သော် အဖြူအရိုးများ အောက်တွင် ရွှေအိုရောင် တောက်ပနေသည့် အရိုးများလည်း ရှိနေလေ၏။ နှစ်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အရိုးများမှ ထွက်လာသည့် ဘုန်းအာနုဘော်ကို ခံစားရဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ဧကန္တ...."

"မှန်တယ်... ဒါ မျှော်စင်နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်မယ်!"

"နှစ်ပေါင်း အများကြီး ကြာပြီးတာတောင် အရမ်းတောက်ပနေတုန်းပဲ အံ့သြစရာ ကောင်းလိုက်တာ.... ဟေး ငါလည်း မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်ဖြစ်ခွင့်ရမလားလို့ တွေးမိပါရဲ့!"

တျယ်ရှုံက သဘောကျစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျှော်စင်နယ်ပယ်ရဲ့ အရိုးကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ လုရွှမ် သူ့ကို အမြန်ရပ်ခိုင်းလိုက်သည်။

"မလှုပ်နဲ့... အခြေအနေကို အရင်စစ်ဆေး!"

တျယ်ရှုံရဲ့ မျက်နှာမှာ နီရဲလာပြီး သူ့ခေါင်းကို ပြန်ကုတ်လိုက်လေသည်။

"အင်း ငါကအမြဲတမ်း တွေးမနေဘဲ လုပ်နေတာ!"

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ် အတွင်း လူတိုင်းဟာ တျယ်ရှုံရဲ့ စရိုက်ကို ရင်းနှီးလာကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နံပါတ်၇ ကဲ့သို့ လူနဲ့ မလိုက်အောင် ရိုးသားသူဖြစ်သည်။ လုရွှမ် အရိုးများကို ပွတ်သပ်ရင်း အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အတွင်းဘက်က မျှော်စင်နယ်ပယ်ရဲ့ စွမ်းအင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"အားလုံး ဝေးဝေးရှောင်ကြ!"

လုရွှမ် အော်ဟစ်ရင်း တဖြည်းဖြည်း နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။

"အားလုံး ကိုယ့်ကိုကိုယ် စောင့်ရှောက်ကြ!"

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် လုရွှမ်သည် မျှော်စင်နယ်ပယ်ရဲ့ အရိုးအား အားနည်းနည်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျှော်စင်နယ်ပယ် အရိုးက တုန်လှုပ်သွားပြီး မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ခုန်တက်လာသည့် အရိပ်တစ်ခုက လုရွှမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့တွင် နတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းတစ်ခု​ဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ လက်ရှိ နတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းလွှာသည် အမှန်တကယ်ပင် မြေကြီးဒြပ်စင်၏ အရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

အရိပ်က လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး လုရွှမ်ရဲ့ နတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းလွှာကို တိုက်ရိုက် ဝင်တိုးပစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ့အပြုံးက ချက်ချင်းရပ်သွားပြီး နတ်ဝိညာဥ်ဒိုင်းလွှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိသွား​လေ၏။ လုရွှမ် ရှေ့ထွက်၍ ထိုအရိပ်ကို ကျောက်ပြားပေါ် ဖိချထားလိုက်သည်။

'အား!'

အရိပ်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာသည်။

"ငါမှားသွားပါပြီ ငါမှားသွားပါပြီ.... ချမ်းသာပေးပါ!"

လုရွှမ် သူ့လက်ဖဝါးကို လှည့်လိုက်ရာ အရိပ်သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လျှောကျသွားပြီး ကျောက်တုံးကြီးနှင့် ဝေးရာသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အကွာအထိ ထိတ်လန့်တကြား တွားသွားခဲ့သည်။

"ပြော!" လုရွှမ် အော်လိုက်၏။

အရိပ်၏ မျက်လုံးများသည် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုက ပိုများနေသည်။

"မင်း မင်းက ကောင်းကင်ဘုံသခင်မှာပဲ ရှိနေတာကို ​​နတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းလွှာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ကာကွယ်နိုင်မှာလဲ? မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ဒိုင်းက ငါကျူးကျော်တာကို ဘယ်လိုလုပ် တားဆီးနိုင်မှာလဲလို့!"

လုရွှမ်ဘေးနားက လူတွေလည်း ဒီအရိပ်က သူတို့ခန္ဓာကို သိမ်းဖို့ ကြိုးစားနေကြတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရတာကြောင့် အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားသည်။

အထူးသဖြင့် လုရွှမ် သူ့ကို အရင်က မတားခဲ့ဘူးဆိုရင် သေရတော့မယ့် တျယ်ရှုံပင်။ ၎င်းသည် မျှော်စင်နယ်ပယ်ရှိ နတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အလွန်ပျက်စီးသွားသော်လည်း နတ်မီးနယ်ပယ်က သူတို်ကို ဖိနှိပ်ရန် လွယ်ကူနေသေးသည်။

လုရွှမ် လှောင်ပြောင်ပြီး နတ်ဝိညာဥ်ဒိုင်းလွှာကို တုတ်အဖြစ် အသုံးပြုကာ အရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်မံ ချိန်ထားလိုက်သည်။

"အဆင့်နိမ့် အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ဟာ အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ အသိဥာဏ် ရှိရမယ်.... ငါမေးနေတယ် ​​မင်းဘယ်သူလဲ"

အစောက တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ယခုလည်း လုရွှမ်က သူ့အား နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရိုက်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အရိပ်မှာ အရှက်ကွဲသွား​တော့သည်။

သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်၏။

"လှေကားအောက်က အကျဉ်းသားတွေ... ဟမ့် ငါတို့အားလုံးက ကြိုးတစ်ချောင်းတည်းပေါ်က နှံကောင်တွေပဲ ဘယ်သူမှ ပိုရက်စက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဟမ့် မင်းတို့ကို ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကြည့်လိုက်ဦး နတ်မီးနယ်ပယ် ကောင်းကင်ဘုံသခင်... မင်းတို့ဒီကို ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ကနေ ရောက်လာကြတာမလား? မင်းတို့ဒီမှာ အသက်ရှင်ချင်ရင် အကောင်းဆုံး...."

လုရွှမ်သည် နတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းဖြင့် တစ်ဖက်လူကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျောက်ပြားပေါ်မှ ရိုက်ချလိုက်သည်။ အရိပ်သည် ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်ကာ အဝေးသို့ လှိမ့်ကာ တွားသွားရ​ပြန်သည်။ လုရွှမ် ထ၍ ထိုအရိပ်အား ကျောက်တုံးပေါ်ကို ပြန်ကန်တင်လိုက်၏။

"မရိုက်ပါနဲ့ မရိုက်ပါနဲ့... ငါမှားပါတယ် ငါမှားမှန်း သိပါပြီ!"

အရိပ်သာ ကလေးတစ်ယောက်ဆိုရင် ဒီအချိန်မှာ နှပ်ချေးတွေနဲ့ ပြည့်နေမှာ သေချာပါ၏။ လုရွှမ် သူတို့ခြောက်ယောက်ကို ပခုံးတွန့်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစောကတည်းက ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား... သူကဝိညာဥ် ဖြစ်သွားပြီ...ဘာကိစ္စ အဆင့်မြင့်တဲ့ ကျင့်ကြံသူလို ဟန်ဆောင်နေပါလိမ့်"

ဝိညာဥ်လေးက ခေါင်းငုံ့ကာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အလွန်အရှက်ကွဲသွားသည်မှာ ထင်ရှား​ပေသည်။

"ပြောပါဦး မင်းဘယ်သူလဲ ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဝိညာဥ်သည် ဘယ်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ဝံ့ခြင်း မရှိတော့ဘဲ သူ့ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြသည်။

သူသည် ထန်းယွီကြယ်က ထောင်ကျန့်ဟုခေါ်ပြီး ယခင်က တန်ခိုးကြီးသူ ဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ထူးခြားတဲ့ မှော်လက်နက်ကို အားကိုးပြီး ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ကို ဖြိုဖျက်ဖို့ တောက်လျှောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ ဒီကျောက်တုံးကြီးကို မြင်လိုက်ရပြီး လောကတက်သွားရာကနေ ယခုလို သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေ ဖြစ်လာရ​ခြင်း ဖြစ်​ပေသည်။

လုရွှမ်သည် တစ်ဖက်က မလိမ်ကြောင်း သေချာတော့မှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဝိညာဉ်သည် သူ့ထက် သန်မာသော်လည်း ရုပ်ခန္ဓာက မရှိတော့ပေ။ သူ့ဆီက တခဏချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားသည် အလွန်အစွမ်း ထက်သော်လည်း တာရှည်မခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သတိထားနေသမျှ သူ့လို ဝိညာဉ်များသည် ၎င်းတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီကျောက်ပြားပေါ်က သွေးစွန်းနေတဲ့ လက်ဝါးရာတွေကရော?"

"ငါ့ဟာ မဟုတ်ဘူး ငါဒီကိုလာကတည်းက မြင်တယ်...အခုလည်း အရင်လို အသစ်အတိုင်းပဲ"

ထောင်ကျန့်က မြန်မြန်အော်လိုက်သည်။ သို့သော် ဤကျောက်စာသည် စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် ကြီးမားသော အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။ မဟုတ်ပါက ထောင်ကျန့်သည် ကျောက်တုံးကို ထိလိုက်သည်နှင့် ဝေဒနာခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကိုခေါ်သွားပေးပါလား... ငါမင်းရဲ့ဓားဝိညာဉ် ဖြစ်ပေးနိုင်ပါတယ်... အရာအားလုံး မင်းရဲ့အမိန့်အတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်!"

ထောင်ကျန့်က တောင်းပန်လေသည်။ သူဒီမှာဘယ်လောက်ကြာကြာ ပိတ်မိနေမှန်း မသိသလို ဒီမှာက အချိန်ဆိုတာ အတိုင်းအဆ မရှိသလိုတောင် ဖြစ်နေပြီ။ ဒီလို အထီးကျန်မှုမျိုးက တကယ်ကို နာကျင်လွန်း၏။ သူ့မှာခန္ဓာကိုယ် မရှိရင် လေ့ကျင့်လို့တောင် မရတော့ပေ။ အခု သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လုံးဝ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

"မင်းကို မင်းကို ငါ့မျှော်စင်ကို ပေးနိုင်တယ်...ငါ့ရဲ့ သဲလွန်စတွေ အားလုံးကိုလည်း ဖျက်စီးပစ်နိုင်တယ်.. တကယ် မင်းငါ့ကို ဒီငရဲပြည်ကနေ ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်သရွေ့ပေါ့!"

ခဏလောက်တော့ လုရွှမ်ဟာ လူ၆ယောက်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုတွေကို ခံစားလိုက်ရပါသည်။

မျှော်စင်နယ်ပယ်ရှိ ဆရာကြီးတစ်ဦးသည် မှော်စွမ်းအားများ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အပြင် တခြား အရာအားလုံးကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ အတွေ့အကြုံ အားလုံးကို မျှော်စင်ထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားမှာ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် မျှော်စင်သည် မှော်ဆန်သည့် လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခု ရှိပြီး သန့်ရှင်းပြီး အပြစ်ကင်းသည်ဟု ဝိညာဉ်လောကတွင် ဆိုရိုးစကားတစ်ခု ရှိထားသည်။

တောက်ပတဲ့ ​မျှော်စင်တစ်ခု ရနိုင်ရင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်ရှင်းအောင် ထားနိုင်​ပြီ။ လောကီလောက၏ အာရုံပျံ့လွင့်မှုကို ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်သည် အလွန်သန့်စင်ပြီး ဖြူစင်လာမည်ဖြစ်ကာ ကျင့်​ကြ့​မှုထက်ဝက်ဖြင့် ရလဒ်က နှစ်ဆရရှိလာမည်။