အခင်းအကျင်းဖြင့် ပိတ်ဆို့ခြင်း

ယခင်က လုရွှမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခဲ့သည့် သေခြင်းတရားထဲ၌ စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ် အခြေအနေနှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မှုကို နားလည်ထားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း အန္တရာယ်သည် အကြိမ်တိုင်း ပို၍အန္တရာယ်များပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

အားလုံးက လုရွှမ်ကို အလိုလို ကြည့်လိုက်ကြပြီး နံပါတ်၅က ဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေးလုရွှမ်....ရှင် အမိန့်ပေးလို့ရတယ် ကျွန်မတို့ရောက်နေတဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်မတို့ကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တယ် ရှင် လုပ်ချင်တာမှန်သမျှ ကျွန်မတို့လုပ်မယ်"

"ဟုတ်ပါတယ် သခင်လေးလုရွှမ်.... မင်းမရှိရင် ငါသေခဲ့တာ ကြာပြီ အရာအားလုံး မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်"

"ကောင်းပြီ အရင်ပုံစံအတိုင်း စီစဉ်လိုက်ကြရအောင်"

လုရွှမ် ညွှန်ကြားချက်တချို့ကို ပေးလိုက်ပြီး လူခြောက်ယောက်လည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ လုရွှမ်နဲ့အတူ တောင်ပေါ်ကို ပြေးတက်သွားလိုက်သည်။

စကြာဝဠာကိုးလှည့်ကို အသက်သွင်းထားသော အသွင်သဏ္ဍာန် ကိုးခုသည် တောင်တန်းများဆီသို့ ပြေးထွက်သွားကြ၏။ ၎င်းက ပြောင်းလဲနိုင်သော အစုအဝေး တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖွဲ့စည်းရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သေခြင်းတရားထဲ၌ ရှင်သန်ရန်နှင့် စိတ်ပျက်ဖွယ် အခြေအနေအတွင်း အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်းကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

အခွင့်အလမ်းများသည် ခဏတာဖြစ်သော်လည်း အကျပ်အတည်းများက အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်သည်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ လူကိုးယောက်ရဲ့ ရှင်သန်မှုကို ဘယ်လိုလုပ်များ အာမခံနိုင်ပါ့မလဲ။

လူကိုးယောက်လုံး ရှိနေလျှင် စကြာဝဠာကိုးလှည့်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မည် ဖြစ်သော်လည်း လူကိုးဦးကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ပါက လူအနည်းငယ်သာ ပျောက်ဆုံးသွားတာလောက်က အလွန် စိတ်ထိခိုက်စရာ မဟုတ်ပေ။ စစ်မှန်သော အဓိကအချက်မှာ လူသုံးဦးသာ လိုအပ်မှာ ဖြစ်သည်။

တျယ်ရှုံနဲ့ လော့ရှန်းကတော့ လုံလောက်ပါသည်။ တခြားလူတွေရှိလေလေ ပိုကောင်းလေပါပဲ။ လုရွှမ် တောင်ပေါ်သို့ ပျံသန်းကာ လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။

တောင်တန်းများသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်၍ ကြီးကျယ် ခမ်းနားလှသည်။ တစ်​တောင်တည်းသာမကဘဲ တောင်တန်းတွေ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး အစွမ်းထက်တဲ့ပုံစံနဲ့ စီစဉ်ထားပြီး မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

သူတို့အားလုံးကို တိမ်တွေက ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရချေ။ လုရွှမ်မှာ ယခင်က ရွှမ်ဝူပြောခဲ့တာကို မစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ကောင်းကင်ဘုရင်၏ မူလကြိုးပမ်းမှုမှာ မြေကမ္ဘာသို့ ဖောက်ထွက်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ကြောင်း ပြော​ပြခဲ့ပြီး တစ်သောင်းကမ္ဘာနဲ့ မြေကမ္ဘာကြား ကန့်သတ်ချက်ရှိကြောင်း ဆိုသည်။

ဒီတော့ သူဒီမှာသေသွားခဲ့ရတာ ဖြစ်နေနိုင်သည်။ ယခု မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော တောင်တန်းများကို ကြည့်ရင်း လုရွှမ် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒါသာ ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်ပါက ဘယ်သူက ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာလဲ။

အခုဆို သူဟာ ကောင်းကင်ဘုရင်နဲ့ နီးစပ်ဖို့ အရည်အချင်းတောင် မရှိ​သေးဘူး။ ထိုထူးဆန်းသော ပိုး​ကောင်များသည် လေထဲတွင် တဝဲလည်လည်နှင့် ပြန့်ကျဲနေသဖြင့် လုံးလုံး သူတို့ကို ကိုက်စားနိုင်လောက်အောင်ပင်။

ကျောက်​ပြားသည် တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက် ဖြစ်နိုင်သည်။ သူပိုကြည့်လေလေ ဒါကို ပိုနားလည်လေလေ ဖြစ်လေ၏။ ကျောက်ပြားသည် ဤထူးဆန်းသော ပိုးကောင်များကို ထိတ်လန့်စေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် ဤထူးဆန်းသော ပိုးကောင်များကလည်း ၎င်းကို ထိန်းထားနိုင်သည်။

ကောင်းကင်ဘုရင်စံအိမ်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်မှာ ဤနေရာသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာ မဟုတ်ဘဲ အတင်းအကြပ် တူးထားသော အာကာသဥမင်လိုဏ်ခေါင်း ဖြစ်​လေသည်။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာပဲ သူ မအောင်မြင်ခဲ့ပ။

ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်လို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူဟာ သူ့အတွက် လွတ်လမ်းကို ချန်ထားခဲ့မှာတော့ သေချာပါ၏။ ဒါ့ကြောင့် ဤနေရာသည် အလွန်အန္တရာယ် များသော်လည်း မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းများ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

ယခု လုရွှမ်၏ အမြင်အရ ဤကျောက်​ပြားသည် အသက်အတွက် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သင့်သည်။ ထောင်ကျန့်သည် မျှော်စင်နယ်ပယ်က လူဖြစ်သော်လည်း ဒီအချက်ကို သူ မမှန်းဆနိုင်ခဲ့ချေ။ ဒါပေမဲ့ဒီကို အလိုလို ရောက်လာမှတော့ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြထားပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။

ကျောက်​ပြားကို ဖွင့်ချင်ရင်တော့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ ပိုးကောင်တွေရဲ့ သွေးကို သဘာဝအတိုင်း လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြောရလွယ်ပေမယ့် လုပ်ဆောင်ရတာ ပိုခက်ပါသည်။

ကောင်းကင်တခွင်မှာ ပိုးကောင်တွေ တအုံနွေးနွေး ပေါက်ဖွားလာကြသည်။ သူတို့ဟာ လူကိုမြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို ပြေးတက်လာပြီး လူတိုင်းကို စားသောက်ကုန်ကြလိမ့်မည်။ လုရွှမ် လုပ်ရမှာက ဒီပိုး​ကောင်​တွေရဲ့ အရှိန်ကို ကန့်သတ်ထားဖို့ပါပဲ။

အခင်းအကျင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြန့်ကျက်ပြီး ဖီးနစ်နတ်မီးကို သုံး၍ ဖွဲ့စည်းမှု၏ မျက်လုံးများကို ပြည့်လျှံသွားစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ဆီမှာ လုံလောက်ပြီး ကူညီနိုင်သော ဝိညာဉ်မီးအဆင့် တချို့ ရှိပါသေးသည်။

နာရီဝက်ခန့် ညှိပြီးနောက် လုရွှမ် နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းထံသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်မှာတော့ သူတို့အားလုံး ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီ။

သူတို့ မကြောက်ဘဲ မနေနိုင်တော့အောင် ကျောက်ပြားက လင်းနေပြီ။ ထိုထူးဆန်းသော ပိုးကောင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း သတိပြုမိကြပြီး ၎င်းတို့ ထုတ်လွှတ်သော လှိုင်းလုံးများသည် သူတို့ စိတ်နှလုံးသားကို ရိုက်ခတ်လာကာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာစေသည်။

ယင်းလှုပ်ရှားမှု အတက်အကျများသည် ပိုးကောင်များ၏ အော်ဟစ်သံများနဲ့အတူ သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်များကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေသည်ဟု ထင်ရလေသည်။ လုရွှမ် ပြန်လာတာကို မြင်တော့ သူတို့မှာ ကျောရိုးရှိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အားလုံး အဆင်သင့်ပြင်ထား!"

လူခြောက်ယောက်သည် သူတို့ဦးခေါင်းထက်က ကောင်းကင်ယံတွင် အခင်းအကျင်း အသွင်သဏ္ဌာန် များစွာရှိကြောင်း ခံစားရပါသည်။ ပိုးကောင်များက ထူထပ်စွာ ပြည့်ကျပ်နေပြီး သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်နိုင်သော်လည်း စိတ်ကျရောဂါသည် သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲ မျောပါသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်လောက်ကိုတောင် စောင့်နေစရာ မလိုဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်က တိမ်တွေဟာ အုံ့မှိုင်းထူထပ်ပြီး တွန့်လိမ်နေတဲ့ ပိုးကောင်တွေနဲ့ ပြည့်နေ၏။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ သူတို့ မပြောင်းလဲသေးဘူးဆိုတာ သိသာပါသည်။

ဟောက်သံနှင့်အတူ တိမ်တိုက်များသည် လုရွှမ်မှ စီစဉ်ထားသော အခင်းအကျင်း အသွင်အပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

သူတို့ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါက်ကွဲနေသော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး လုရွှမ်က များစွာသော အခင်းအကျင်း ပုံစံများကို စီစဥ်ထားတာ တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ခြောက်ယောက်လုံး အံ့သြသွားကြသည်။ ၎င်းအခင်းအကျင်းတွေဟာ ၎င်းတို့ စိတ်ကူးထက် များစွာပို၍ အားကောင်းတာ သိသာထင်ရှားပါသည်။

ပြင်းထန်သော လေပြင်းက လှုပ်ယမ်း၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်များပင် တစ်ခဏမျှ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်မှာ အခင်းအကျင်း အသွင်သဏ္ဌာန်တွေ လင်းလက်သွားပေမယ့် တည်ငြိမ်နေတုန်းပင်။

လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ခရမ်းရောင် ဖီးနစ်နတ်မီး လွင့်ပျံလာကာ ပျက်ပြယ်နေသော လေထုကို လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ လေထုအလယ်တွင် တောက်လောင်နေသည်။ ဟောက်သံတွေ အစီအရီ ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်ကို ထိခိုက်စေ၏။

"သိမ်း!"

လုရွှမ် အော်ဟစ်လိုက်စဥ် သွေးနီဥတစ်လုံး ထွက်လာသည်။ လုရွှမ်သည် လေကို အသုံးပြု၍ သွေးနီဥအား ကျောက်တုံးဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ကျောက်ပြားမှ စုပ်ယူသော တွန်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးများ အလိုအလျောက် စိမ့်သွားသည်။ ထိုအခါ ကျောက်ပြားပေါ်ရှိ အနီရောင် လက်ဝါးရာများ ပိုမိုတောက်ပပြီးရင်း တောက်ပလာသည်။

လုရွှမ်သည် လေထဲတွင်ရှိ ထူးဆန်းသော ပိုးကောင်များကို ပို၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လာအောင် နှိုးဆွလိုက်သည်။ သူနှိုးဆွလိုက်သော စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများသည် ပိုးကောင်များကို စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လာစေ၏။

လူခြောက်ယောက်၏ မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း ကံကောင်းစွာပင် လုရွှမ့သည် ပိုးကောင်အများစုကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် အခင်းအကျင်း တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုကို လျော့ပါးစေရန် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

"ဖွင့်!"

ကျောက်ပြား မျက်နှာပြင်၏ အလင်းရောင်သည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေပြီး ထူးဆန်းသော ပိုးကောင်များသည် အပြင်ဘက်ရှိ ပိုးကောင်များနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်ကောက်ကာ အခင်းအကျင်းထဲ ချိတ်ပိတ်မိသွားကြသည်။

"သတိထား!"

လုရွှမ် သတိမပေါ့ဝံ့ပေ။ ဤပိုးကောင်မျိုးက အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

သူသည် အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းခြင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဝါးမျိုနေသောကြောင့် ဖီးနစ်နတ်မီးကို သုံး၍ အခင်းအကျင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်တန့်နေလိုက်သည်။ ဧရာမပိုးကောင်များသည် အလွန်ခြိမ်းချောက်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အနီးနားသို့ ဘယ်သူမှ မသွားဝံ့ကြပေ။

သို့သော် ယခု အခင်းအကျင်း ပိတ်သွားသောအခါ ပိုးကောင်အုပ်စုနှစ်စုသည် ကွဲကွာသွားကြသည်။ ရုတ်တရက် မီးတောက်ထဲသို့ ရေခဲတစ်ဆုပ်ခန့် ပစ်ချလိုက်သလို ချက်ချင်း ထပေါက်ကွဲသွားသည်။

အပြင်ဘက်တွင်ရှိ ပိုးကောင်များသည် အခင်းအကျင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို မကြောက်ကြပေ။ သူတို့က မကြောက်မရွံ့ သေဆုံးချင်နေသော စစ်သားများကဲ့သို့ အခင်းအကျင်းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တွန်းလှန်ကာ အတွင်းမှ ပိုးကောင်များ အလျင်စလို ထွက်လာနိုင်ရန် ကြိုးစားပေးနေကြသည်။

"ထွက်သွားဖို့က သိပ်မလွယ်ဘူးကွ!"

လုရွှမ် တိုးတိုးလေး ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ဖီးနစ်နတ်မီးဖြင့် ပိုးကောင်တွေကို လောင်ကျွမ်းသွားစေလိုက်သည်။

သွေးစီးချောင်းကို ကျောက်ပြားက အလိုအလျောက် စုပ်ယူသွားသည်။ ထိုအခိုက် အနီရောင် အလင်းများက ပို၍တောက်ပပြီး မတူညီသော ရောင်ဝါများက ကျောက်ပြားအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရုတ်တရက် ပိုးကောင်တွေက အချင်းချင်း ပို၍ အရူးအမူး တိုးဝှေ့လာသဖြင့် လုရွှမ်ခမျာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်းတို့က မထင်မှတ်ဘဲ ရပ်သွားပေမယ့် လေနဲ့ တိမ်တိုက်တွေက လှုပ်ခါသွားကာ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ပိုးကောင်အကြီးကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေ၏။