အသက်စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးခြင်း
Vol. 92 Ch. 4.886
"မလှုပ်နဲ့!"
လုရွှမ်ဆိုတဲ့ လူဟာ အန္တရာယ်များလေ တည်ငြိမ်လေလေပဲ။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် မဆင်မခြင် အခြေအနေမှာ ကိုယ်တိုင်က အဆုံးစွန်ထိ မောင်းထုတ်ခံရဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေများလေသည်။
သူ့နောက်က မိန်းကလေးများသည် လျင်မြန်စွာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး နေရာတွင်ပင် ရပ်နေလိုက်သည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ သနားစရာကောင်းသော ညည်းတွားသံတွေကို ကြားလိုက်ရတော့ သူမတို့စိတ်ထဲ ထိတ်လန့်လာကာ ထွက်ပြေးချင်စိတ်ကို တွန်းလှန်ရင်း နေရာမှာ ရပ်တည်နေကြပေမယ့် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး သည်းမခံနိုင်ကြချေ။
ခန်းမက အရမ်းကြီးပြီး လူတွေအများကြီး ရှိလေသည်။ ဟိုဟိုဒီဒီကြည့်ရုံနဲ့ အရင်က သူတို့နောက်ကို လိုက်လာတဲ့ လူ သုံးဆယ်ထက်မနည်း ရှိခဲ့တာ တွေ့နိုင်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဆဋ္ဌမမြောက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖုန်မှုန့်နှင့် မီးခိုးများအဖြစ်သို့ ပုပ်ပွနေချေပြီ။
ဒါကြောင့် ကျန်လူများသည်လည်း တံခါးဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြေးထွက်သွားကြသည်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ ပြေးသွားတဲ့အခါမှာတော့ တံခါးက ပိတ်နေပြီ။ ခန်းမကြီးရဲ့ တံခါးသည် ကြီးမားပြီး အမြင့်နှစ်ပေနှင့် လေးပေကျော် ကျယ်လေရာ သာမာန်အခြေအနေအရဆို လူတစ်ဒါဇင်ကျော်လောက် ဘေးချင်းကပ် လမ်းလျှောက်လျှင်ပင် ပြဿနာမရှိချေ။
သို့သော် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် လူတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် ပယင်းထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသကဲ့သို့ လေထုထဲတွင် အေးခဲနေကြသည်။ အသက်ရှင်နေသော်လည်း မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သလို တံခါးနား၌ တောင့်တင်းနေသည်။
သူတို့ ဘယ်လိုပဲ ကြိုးစားလုပ်ပါစေ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်တွေ တဟုန်ထိုး ပြင်းထန်လာသည်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ တဟုန်ထိုး တက်လာပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့် လုံးဝ မလှုပ်နိုင်ကြပါဘူး။ ၎င်းတို့နောက်ကွယ်မှ ပြေးထွက်လာသူတွေဟာ တံခါးဖွင့်နိုင်ဖို့အရေး စွမ်းအင်များကို အပြင်းအထန် ဝေ့ယမ်းနေတာကြောင့် အားလုံး ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက် ခံလိုက်ရသည်။
သွေးတွေ တဖြန်းဖြန်း ထွက်ကျလာသော်လည်း သူတို့မှာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ သူတို့သည် နောက်ကွယ်မှ လူများ၏ တိုက်ခိုက်ရန် သက်ရှိပစ်မှတ်တစ်ခုလို ဖြစ်သွားသည်။ အဲဒီလူတွေကို စိတ်ထဲမှ အရူးလို့ ကြိမ်းမောင်းနေပေမယ့် သူတို့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကိုတော့ လုံးဝ မပြောင်းလဲနိုင်ချေ။
"ဖယ်....သူတို့ကို ဖယ်ပေးလိုက်!"
ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှု အောက်တွင် အရှေ့ဆုံးမှလူသည် နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး နောက်မှ တိုက်ခိုက်သူမှာလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
လုရွှမ်၏ စိတိဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် လူတိုင်းအပေါ်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသက်စွမ်းအင် ပြောင်းလဲမှုများကို အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။ ပါကွာအကြောင်း သိပ်မသိပေမယ့် ဒြပ်စင်ငါးပါးထဲမှာ သစ်သားကသာ အသက်စွမ်းအင် ဖြစ်လေသည်။ ဒါကြောင့် ရှင်သန်ခြင်းတံခါး ဖြစ်တဲ့ ထွက်လမ်းရှိတယ် ဆိုတာ သေချာသည်။
ယခု သူတို့သည် ဤခန်းမထဲကို လုံခြုံစွာ ဝင်လာနိုင်သောကြောင့် အနည်းဆုံး ဤနေရာသည် ယခင်က သေမင်းတံခါး မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။ ယခုလို အခြေအနေမျိုးတွင် လှည့်ပတ်ပြေးလွှား နေခြင်းက သေဆုံးခြင်းအတွက် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် လုရွှမ်ရဲ့ နံဘေးတွင် အန္တရာယ်မရှိတာကို ဒေါသတကြီး လူတစ်ယောက်က သတိပြုမိသွားလေသည်။ သူလှည့်ကာ လူအုပ်ထဲမှ ညှစ်ထွက်၍ လုရွှမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
တခြားအချိန်များတွင် ဆိုလျှင် သဘာဝအတိုင်း ဟုတ်မှန်ကြောင်း ယူဆနိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ယင်းသည် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကြားက ကိစ္စဖြစ်တာကြောင့် အခြားဘယ်အရာကိုမှ ထည့်သွင်း စဉ်းစားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ထွက်သွားစမ်း!"
တျယ်ရှုံသည် ယောက်ျားလေး နှစ်ယောက်တည်းက တစ်ဦးတည်းသော ယောကျ်ာလေး ဖြစ်သည့်အတွက် အလွန်သိက္ခာ ရှိစွာဖြင့် မိန်းကလေးများရှေ့ ကာရပ်လိုက်သည်။ သူက သူတို့ဘက်သို့ အလိုလို ပြေးလာနေသော လူကို ပထမဆုံး ခုခံမည့်သူဖြစ်သည်။
“ဖယ်ပေး!”
တစ်ဖက်လူ၏ အသံသည် ပို၍ကျယ်လောင်လာပြီး မျက်လုံးများလည်း နီရဲလာသည်။ သူ့ရဲ့ အနီရောင် မျက်လုံးတွေက တျယ်ရှုံ ရပ်နေသည့်နေရာကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ အလင်းတန်းသည် တျယ်ရှုံဆီသို့ ပြေးဝင်သွား၏။
တျယ်ရှုံသည် ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်ထဲတွင် သုံးရက်ကြာ ပိတ်မိနေခဲ့ပြီးနောက် အမြင်နွေ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ခွန်အားသည်လည်း အလွန်များပြားလာသည်။ လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က သူနှင့် အဆင့်တူသော ကျင့်ကြံသူကို တွေ့ဆုံခဲ့ပါက ထွက်ပြေးဖို့ကလွဲလို့ ရွေးစရာလမ်းမှ မရှိနိုင်တော့ပေ။
ယခုတော့ သူ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကာ လုရွှမ်သူ့အား ပေးထားသော ဓားကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လေးလံသောဓားသည် အစွန်းမရှိ ထက်မြက်သော်လည်း ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ ရုတ်တရက် ပြေးချလာသော လူဆီသို့ ဝေ့ယမ်းချလိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူက တျယ်ရှုံကို သူ့မျက်လုံးထဲ လုံးဝ မထည့်ထားပေ။ ဒီကောင်လေးက အရမ်းမသန်မာဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့် ဒီဓားဟာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ပြနေတာကို တွေ့ရတော့ အံ့သြသွားလေသည်။ ဒီအားကြီးတဲ့ အရှိန်ဆိုရင် တားလို့ မရလောက်တော့ချေ။
ဓားစွမ်းအင်က အရမ်းမြန်တာကြောင့် မရှောင်နိုင်တော့ပေ။ ဒါကြောင့် သွားတွေကို အံကြိတ်ပြီး ဒီလှုပ်ရှားမှုကို တွန်းလှန်ဖို့ သူ့အစွမ်းရှိသမျှ အသုံးပြုခဲ့သည်။
တျယ်ရှုံကတော့ သူ့စိတ်ထဲကနေ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီ။ သူ့ကို အထင်သေးနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
ဓားစွမ်းအင်၏ ကောင်းချီးနှင့်အတူ အင်အားသည် ထိုလူ၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွား၏။ လေးလံသော ဓားစွမ်းအင်သည် ပြင်းထန်သော လေအားကိုပါ သယ်ဆောင်လာကာ တစ်ဖက်လူရဲ့ ခွန်အားကို ဝါးလုံးကို ချိုးလိုက်သလိုမျိုး ဖျက်စီးပစ်လိုက်သည်။
စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ထိုလူမှာ လွင့်သွားတော့သည်။ တျယ်ရှုံရဲ့ ဓားစွမ်းအင်က လုံးဝအတားအဆီး မရှိခဲ့ပေ။ လေးလံသော ဓားသည် သူ၏အကာအကွယ်ကို ဖြတ်ကာ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
ဓားက အစွန်းမရှိသော်လည်း သက်ရောက်မှုမှာ ပြင်းထန်လှသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် ဝင်လာစဥ်က အခြေအနေထက် သိသိသာသာ အားနည်းနေတာကြောင့် သွေးတွေ တိုက်ရိုက် ပွင့်ထွက်သွားသည်။
တျယ်ရှုံသာ သူ့လက်ကို မထိန်းထားရင် ဓားအကြီးကြီးနဲ့ အထိုးခံရလိမ့်မယ်လို့ တွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူသည် ဇောက်ထိုး ပျံထွက်သွားကာ ခပ်ဝေးဝေးက မြေပြင်ကို ရိုက်မိလိုက်တာကြောင့် သွေးတွေ တဟုန်ထိုး ထွက်ကျလာတော့သည်။
ထိုလူက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုများနဲ့ ပြည့်နှက်လာသည်။ မျက်နှာက လျင်မြန်စွာ ဖျော့တော့လာ၏။ တစ်ဆက်တည်း ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ၁၅မိနစ် မပြည့်ခင်မှာပဲ ဖုန်မှုန့်များ ဖြစ်သွားတော့သည်။
တျယ်ရှုံက ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှာမှုတ်လိုက်ကာသူ့ဓားကြီးကို ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုးစိုက်ထားလိုက်သည်။ ထိုအရာကို ကြည့်ရင်း တခြားလူများမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ စိုးရိမ်သွားကြလေသည်။
"မင်းတို့ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့ ချိုးဖောက်သူတွေ အသတ်ခံရလိမ့်မယ်!"
မှန်ပေသည်။ တခြားလူတို့သည်လည့း ထိတ်လန့်ကုန်၏။ လုရွှမ်ဘေးရှိ နတ်မီးနယ်ပယ်တွေ ဝန်းရံနေတာဟာ သူရဲ့ ကျော်ကြားမှုက ဘယ်လိုရှိသလဲ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။
တျယ်ရှုံတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူသည် အလွန် ထိတ်လန့်သွားရာ ရုတ်တရက် ငြိမ်သွား၏။ ထိုစဥ် ခန်းမတွင်းမှ လွတ်မြောက်လိုသူများကို မျက်စိစုံမှိတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သူများလည်း ယခုအခါ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ဒီနေရာက အရင်ကလို ကြောက်စရာ မကောင်းတော့သလို ငြိမ်သွားခြင်းပင်။
ထူးဆန်းတာက တျယ်ရှုံရဲ့ ဒေါသက သူတို့ဘက်ကို မကူးစက်လာခဲ့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ကို မထိခိုက်စေဘူးလို့ ပြောရမည်။ ဒါ့အပြင် လူတိုင်းက သူတို့လည်း မီးလောင်မှာစိုးတာကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက်နဲ့ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
"သခင်လေးလုရွှမ်... သခင်လေးက ကောင်းကင်ဘုရင် စံအိမ်တော်ထဲက ထွက်သွားနိုင်ခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ... သခင်လေးမှာ နည်းလမ်းတစ်ခုခုများ ရှိလား?"
နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အရဲစွန့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။
လုရွှမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် သူနဲ့ ဟုန်ရှန်ယင်းတို့ အဖွဲ့ကလွဲ၍ အားလုံးသော နတ်မီးနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအပေါ် လွှမ်းခြုံထားသည်။ သူတို့ခွန်အားတွေက အလွန်မြင့်မားခြင်း မရှိပေ။ အားလုံးက သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် ဤနေရာကို လာနေသော အချို့တပ်ဖွဲ့များ၏ သူလျှိုများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။
တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးသည်နှင့် ထိုလူများက သူ့ကို သစ္စာဖောက်သည့် ပထမဆုံးလူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ယခုမူကား သူတို့သည် အန္တရာယ် ရှိလာသောအခါ မိမိထံသို့ လှည့်၍ အကူအညီ တောင်းနေကြပြီ။ တကယ်ကို အရှက်မရှိကြချေ။
လုရွှမ်သည် ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ မထီမဲ့မြင် အပြုံးမျိုး ပြုံးပြလိုက်သည်။ တချို့လူတွေက ကယ်တင်ဖို့ လိုအပ်တယ်၊ တချို့က ကယ်တင်လို့တယ်၊ တချို့ကတော့ ကယ်တင်ပေးဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။
"မင်းတို့လို တိုက်ခိုက်ဝံ့တဲ့သူအတွက် ငါ့မှာ စကားတစ်ခွန်းပဲ ရှိတယ်....သတ်!"
လုရွှမ် တခြားသူတွေကို လျစ်လျူရှုကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လုရွှမ်၏ အသံသည် အေးစက်ပြီး လူသတ်ငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေရာ ကြားလိုက်သောအခါတွင် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"သခင်လေးလုရွှမ် မင်းအရမ်း ရက်စက်တာပဲ... မင်းရဲ့ဂုဏ်သတင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား"
တစ်ယောက်ယောက်က အော်လိုက်၏။
"ဂုဏ်သတင်း? ထန်းယွမ်မြို့မှာ ငါ့ရဲ့ဂုဏ်သတင်းက ဘယ်လိုရှိလဲတောင် မသိဘူး"
"မင်းက တရားမျှတပြီး ဖြောင့်မတ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်တယ်... တရားမျှတပြီး ငြိမ်းချမ်းတယ် အခက်အခဲတွေနဲ့ အန္တရာယ်တွေကို မကြောက်ဘူး စစ်တိုက်ရဲတယ် မင်းရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်က ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် လက်နက် သန့်စင်ရေး အလုပ်ရုံကို ထန်းယွမ်မြို့တခွင်မှာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့ခဲ့တယ်... အရင်က ဒီမှာပိတ်မိနေခဲ့တဲ့ ကျန်တဲ့ခြောက်ယောက်ကိုလည်း မင်း ကယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"