← Chapters

စိတ်ဝိညာဥ်မီးတောက်ကို လုယူခြင်း

Vol. 92 Ch. 4.891

စိတ်ဝိညာဥ်မီးတောက်ကို လုယူခြင်း

Vol. 92 Ch. 4.891

သို့သော် ယေဘူယျအားဖြင့် လက်ခံထားရသည့်အချက်မှာ နတ်မီးလုံး အရေအတွက်သည် နယ်ပယ်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သွားပါက ထိုကဲ့သို့သော လူများဟာ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် မျှော်စင်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသူများ ဖြစ်သည်။

လုရွှမ် ပါးစပ်ထဲမှ ကျိုးရန် လူတိုင်းမျက်လုံးထဲက သခင်လေးစန်ယွဲ့သည် နတ်မီးလေးလုံးကို ထွန်းညှိထားသူပဲ ဖြစ်သည်။

ကျန်သုံးယောက်ဖြစ်သည့် ကျင်းဖုန်း၊ လော့ဟွားနဲ့ နုန့်ရွှယ်တို့ကို ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင် တော်ဝင်နဂါးတောင်က သခင်လေးယောက်ဟု လူသိများကြလေသည်။

"အရမ်းကောင်းတယ် မင်းအရမ်းတော်တယ်.... မင်းငါ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး... အဲဒါကြောင့် မင်းနဲ့တိုက်ရမှာ ဝမ်းသာပါတယ်"

လုရွှမ်သည်လည်း ပူပြင်းသော နေရောင်ကဲ့သို့ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း တောက်ပပြီး တောက်ပနေသည်။ သူ့လက်ထဲက မိုးနတ်ဘုရားဓားဟာ သူ့ရင်ဘတ်ရှေ့မှာ လွင့်မျောကာ ဓားစွမ်းအင်တွေ ထွက်လာသည်။ ဓားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေ၏။

"မင်းလည်း မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်ကို တကယ်တိုက်ခဲ့တာလို့ ငါကြားတယ်... အံ့သြစရာကောင်းတယ် ငါလည်း မင်းနဲ့တစ်ပွဲ နွှဲချင်နေတာ လာခဲ့တော့"

သူတို့နှစ်ဦး ပျံတက်သွားကာ လေထုအလယ်တွင် ဆိုင်းငံ့ထားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နေရောင်ကဲ့သို့ အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ လောင်မြိုက်နေသော လေလှိုင်းများက မီးတောက်များကဲ့သို့ လူတိုင်းဆီသို့ ဖျန်းခနဲ ဖျန်းခနဲ လွင့်သွားကြသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် သခင်လေးစန်ယွဲ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းအား မပျော့ညံ့ဘဲ သူ့စွမ်းအင်ကို နတ်မီးလုံးဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော ပါရမီရှင် တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိထားကြပါ၏။

လုရွှမ်သည် လူသိမများသော်လည်း ယခုလတွင် နာမည်ကြီးလာခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက တိုက်ပွဲက နဂါးနဲ့ ကျားကြားက တိုက်ပွဲလိုပင်။ ချီထျန်းခန်းမမှာ အလွန်ကြီးမားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် ကျဉ်းနေသလို ခံစားလာရသည်။

လုရွှမ်သည် ချီထျန်းခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာရန် ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထားခဲ့သလို ထွက်ခွာခွင့်မပေးမယ့် ကျိုးရန်အကြောင်းလည်း ကောင်းစွာသိသည်။ ထိုလူသည် ကျင့်ဝတ်နှင့် ကြင်နာမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အသက်ရှင်သန်ရန် လိုအပ်သမျှကို လုပ်ဆောင်မည့် ယောက်ျားဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... လှုပ်ရှားမှုကိုကြည့် တောက်လောင်နေတဲ့ နေမင်းလက်!"

လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် မလှုပ်မယှက်ပင်။ မိုးနတ်ဘုရားဓားကသာ ပြေးထွက်လာ၍ ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း၏ တီးတိုးသံနှင့်အတူ ကျိုးရန်၏ ဓားချက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"တောက်လောင်နေတဲ့ နေမင်းလက်တဲ့လား? မဆိုးပါဘူး"

လုရွှမ်က သူ့မျက်နှာမှာ လှောင်ပြောင်မှု အပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။ ကျိုးရန်ကလည်း ရယ်မောလိုက်ပြီး။

"စစ်သားဆိုတာ လှည့်စားမှုကို ဘယ်တော့မှ မငြီးငွေ့ရဘူးတဲ့!"

ပြောပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်က ပိုလို့တောက်ပလာပြီး သူ့လက်ထဲက ဓားကလည်း ပိုလို့တောင် တောက်ပနေလေရဲ့။ ကြွရောက်လာသော လူများပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်ဟု ခံစားမိသည်။

အလင်းရောင်က ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲပြီး ကျိုးရန် ကွယ်ပျောက်သွားတာကို တွေ့ရတော့ လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်တော့ လုရွှမ်သည် သူ့ဓားကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းရင်း သူ့တွင် ပြိုင်ဘက်မရှိတာ သိသာထင်ရှားသော်လည်း ဓားရှည်ကို ထိလိုက်သောအခါတွင် အရိပ်မဲ့ လူတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဓားချက်တွေက ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အလင်းရောင်သည် ယခင်က ခန်းမဆောင်ကြီးပေါ်တွင် အနီရောင် တောက်နေသည့် နေရောင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် လေထုသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားကာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ နေ့မှညသို့ တခဏချင်း ပြောင်းလဲသွားသလိုမျိုးပင်။

ပူလောင်သော အပူသည် အအေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တောက်ပမှုသည်လည်း အအေးဓာတ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

တခြားလူတွေကတော့ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်ကာ မကူညီနိုင်ဘဲ နောက်သို့သာ ဆုတ်သွားရသည်။ ပြင်းထန်သော ဓားဖြင့်ထိုးလာသော လေသည် အပူချိန် ပါသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးစိမ့်စိမ့်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ ဒါက နားမလည်နိုင်တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုပင်။

လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီ။ သူ နေမျက်လုံးအစစ်ကို ဖွင့်ထားတာ ကြာခဲ့ပါပြီ။ ကျိုးရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွေ့လျားသွားသည့်အခိုက်တွင် သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပြီး သူ့အတွက် ကျိုးရန်ရဲ့ တိုက်ကွက် လမ်းကြောင်းတွေက အလွန်ရှင်းလင်းသည်။

သူ့အရှိန်က ဒီလောက်မြန်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားရုံပင်။ နတ်မီးနယ်ပယ်က သာမန်မျက်စိနဲ့ မကျော်နိုင်လောက်အောင် မြန်တယ် ဆိုတာ အမှန်ပဲကိုး။

ဒါပေမဲ့ သူသည် ယင်ယန်ကို အသုံးပြုဖို့ အတွက်တော့ စွန့်စားခန်းတချို့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ စန်ယွဲ့လို့ နာမည်ပြောင်းလိုက်တာ ဖြစ်ပေမည်။ ပူလောင်နေသော နေနှင့် အေးမြသော လ(ယွဲ့) ဟာ ယင်ယန်အကြားက စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ဟန်ချက်ညီစေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မမြင်နိုင်အောင်ဖြစ်စေတဲ့ ဒီသိုင်းကျင့်စဥ်ရဲ့ မှော်ပညာ ဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသာ စစ်မှန်သော နေမျက်လုံးကို မပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပါက သူသည် ကျိုးရန်ကို ယခုလို အခြေအနေမျိုးတွင် ရှုံးရပေလိမ့်မည်။

ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းကို ပေါင်းစည်းပြီး စွမ်းရည်သုံးမျိုး အသက်သုံးချောင်းဓားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခုရဲ့ ရွေ့လျားမှု တစ်ခုချင်းစီက အားကောင်းတာတော့ မဟုတ်ပေမယ့် လျင်မြန်စွာ ချိတ်ဆက်လိုက်တဲ့အခါ ဓားလှုပ်ရှားမှု တစ်ခုက တစ်ခုပြီးတစ်ခုထက် ပိုအားကောင်းလာသည်။ လုရွှမ်သည် သူ နားလည်ထားတဲ့ ဓားစွမ်းအင်တွေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကျိုးရန်သည် ပူလောင်သောနေနှင့် လ၏ ယင်ယန် အပြောင်းအလဲများကို ဆက်လက် ပြောင်းလဲနေသော်လည်း လုရွှမ်က အလွယ်တကူ ခုခံခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရပြီး သူ့မှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ ဉာဏ်ရည် ဉာဏ်သွေးတချို့ ရှိရမယ်လို့ လုရွှမ် တွေးလိုက်သည်။ မဟုတ်ရင် အဲဒါတွေကို တိုက်ရိုက်ပဲ သင်ယူခဲ့မှာ။

"မင်းနာမည် ပြောင်းလိုက်တာ မဆန်းပါဘူး... ဒီဓားသိုင်းက တကယ်ကောင်းပေမယ့် ဒီလောက်ပဲ ရှိတယ်... ငါ့ရဲ့လှည့်ကွက်တွေကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ"

ယင်ယန်သည် သဘာဝအတိုင်း ဟန်ချက်မညီဘဲ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလိုပါက စွမ်းအင်များစွာ သုံးစွဲရမှာပဲ ဖြစ်သည်။ လုရွှမ်က အခု သူ့ကို မီးထည့်ပေးနေတာပင်။

လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အနီရောင် စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက်များ ထွက်လာသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အပူချိန်က ချက်ချင်းပူလာပြီး အနီရောင်မီးတောက်တွေ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ပျောက်ကွယ်သွားသော ကျိုးရန်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် တဖြေးဖြေး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထင်ယောင်ထင်မှား အရိပ်အယောင်များလို ပေါ်လွင်နေသော်လည်း ဤနေရာမှ နတ်မီးနယ်ပယ်များကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက စိတ်​ဝိညာဥ်မီးပေါ့လေ... တကယ်​ကို အံ့သြစရာပဲ"

ကျိုးရန်ရဲ့ အသံထွက်​သွားပြီး သူ့ရုပ်​ပုံက လုံးဝကို ​ပေါ်ထွက်လာ၏။

"လုယူ!"

ကျိုးရန် သူ့လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် လင်းလက်နေသော အလင်းဘောလုံးတစ်ခုနှင့် နားမလည်နိုင်သော ထူးဆန်းသော ရောင်ဝါတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျိုးရန်၏ လက်ဖဝါးသည် စိတ်ဝိညာဉ်မီးထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေပြီ။ သူသည် သူ၏လက်များကို ဖြန့်ကာ စူးရှသော အသံနဲ့အတူ လုရွှမ်ဆီက စိတ်ဝိညာဥ်မီးတောက်ကို လုယူနေခဲ့သည်။ ဝိုင်းကြည့်နေတဲ့ လူတွေလည်း ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

စိတ်ဝိညာဥ်မီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ကျင့်ကြံခြင်း လောကတစ်ခုလုံးတွင် ဒုတိယမရှိပေ။ ဤမီးအမျိုးအစား၏ အရေးအကြီးဆုံး လက္ခဏာများထဲမှ တစ်ခုမှာ ၎င်း၏ပိုင်ရှင်ကို အလိုအလျောက် သိရှိနိုင်မှု ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ မျှော်စင်နယ်ပယ်ရှိ သခင်တော်တော်များများသည် လုရွှမ် စိတ်ဝိညာဉ်မီး ရရှိထားကို မြင်ပြီးနောက် မီးတောက်ကို ရရှိရန် အလွန်စိတ်အား ထက်သန်နေကြသော်လည်း ထိုသခင်များပင်လျှင် အရေးယူခြင်း မပြုကြသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို သူများတွေလည်း အကုန်အကျခံပြီး မလုပ်နိုင်တာ သဘာဝပါပဲ။ သို့သော် ယခုတော့ သခင်လေးစန်ယွဲ့က လုပ်လိုက်သည့်မို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်မီးသည် ယခုအခိုက်တွင် ရုပ်ခန္ဓာရတနာတစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီ။ ထိုအလင်းရောင်၏ ဖုံးအုပ်မှုအောက်တွင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသဖြင့် ၎င်းသည် သခင်လေးစန်ယွဲ့၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဥ်မီးဆီမှ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးသံများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း ဆက်လက် ဖမ်းစားနေသည့် စွမ်းအားရဲ့ အန္တရာယ်ကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဒီအလင်းက ဘာကြီးလဲ?"

"ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်!"

"သခင်လေးစန်ယွဲ့က သူ့စွမ်းအားတွေကို ဒီအချိန်တိုင်း ထိန်းထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး... တော်ဝင်နဂါးတောင်ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် သခင်လေးက တခြားသုံးယောက်ထက် အများကြီး ပိုသန်မာနေတာပဲ"

လူတွေရဲ့ မှတ်ချက်တွေကို နားထောင်ရင်း ကျန်သုံးယောက်ရဲ့ အမူအရာတွေက အလွန် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသော မီးတောက်လောင်နေသော တိုက်ပွဲကိုသာ လူအများအပြားက ကြည့်ရှုနေကြသည်။ သူတို့က အံ့ဖွယ်တစ်ခု အမှန်တကယ်ဖြစ်လာမည်ကို မျှော်လင့်ရင်း စောင့်မျှော်ကြည့်ရှုနေကြသည်။ တကယ် အောင်မြင်နိုင်ခဲ့ရင် ဒီနည်းလမ်းဟာ ကျင့်ကြံခြင်း လောကတစ်ခုလုံးမှာ ရေပန်းစားလာမှာ သေချာပါ၏။

"ဘယ်လိုလဲ? မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကို ငါစီစဉ်ထားပြီးသားလို့ ပြောထားသားပဲ... မင်းအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သမျှက ငါ့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ပဲ... မင်းကငါ့ကို မင်္ဂလာဆောင်ဝတ်စုံလေးဖြစ်အောင် ဖန်တီးပေးလိုက်တာပဲ"

"စိတ်ဝိညာဥ်မီးတောက် ဒီကိုလာခဲ့တော့!"

ကျိုးရန်က အော်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ အပြည့်နဲ့ နီရဲနေလေသည်။

All Chapters