ယင်ယန်ငါး

လုရွှမ်မှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အံ့အားသင့်၍ မဆုံးနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

ကျိုးရန်သည် အရာအားလုံးကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စီစဉ်ထားခဲ့ပုံရပြီး မိမိဖြစ်တည်မှု အကြောင်းကို သိထားကာ သူ့အစီအစဉ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းလာမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့ပုံပါပဲ။

'စိတ်ကူးယဉ်နေတုန်းပဲကိုး!'

လုရွှမ်သည် ယခင်က သူ့ရင်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းမှု သိမ်ငယ်စိတ်တွေ ရှိနေပြီး ယခုတော့ အဲဒီစိတ်တွေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါ​​ပြီ။

ဤသူသည် စကားများများ ပြောတတ်သော်လည်း သူဆိုလိုသည့်အတိုင်း လုပ်မည့်သူဟု မဆိုလိုပေ။ သူ့၏ ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းနှင့် ကျင့်ဝတ်စံနှုန်းများဟာ အခြားသူများကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြံစည်နေသူ အဖြစ် တည်ရှိနေတာပဲ ဖြစ်သည်။

သူ့မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာတော့ ကျိုးရန်က မေးလာလေသည်။

"လုရွှမ်... မင်းမှာ ဘာရယ်စရာရှိလို့လဲ မင်း မတ်တပ်ရပ် နေနိုင်သေးတယ်လို့ ထင်နေလား? စိတ်ဝိညာဉ်မီး​တောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်တာက အစပဲရှိသေးတာ.... မင်းကို သတ်ပစ်ပြီးရင် ကောင်းတဲ့အရာတွေ အကုန်လုံးကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ယူလိုက်မှာ..."

"ရည်မှန်းချက်ကောင်းပေမယ့် မင်းဝေးနေသေးတယ်! မင်းလိုချင်ရင် ငါပေးလိုက်မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်မလား ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တယ်"

လုရွှမ် လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးထဲကနေ ခရမ်းရောင် မီးတောက်တွေ ထွက်လာ၏။ ၎င်းက ဖီးနစ်နတ်မီးပင်။

"ခရမ်းရောင်? အဲဒါ ဘယ်လိုမီးလဲ"

"ကောင်းပြီ စွမ်းအားကိုကြည့်... စိတ်ဝိညာဥ်မီးတောက်ထက် သာနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"

"အဲဒါက ဖီးနစ်နတ်မီးပဲ"

နောက်ဆုံးမှာ ဗဟုသုတ ရှိသူ တစ်ယောက်က လုရွှမ်ဖန်တီးထားတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မီးရဲ့ နာမည်ကို လှမ်းအော်လိုက်ပါ၏။ လုရွှမ်ကို လူတိုင်း ကြည့်နေပုံမှာ ထိတ်လန့်ပြီး မနာလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထူးဆန်းသောမီး မပြောနဲ့ သာမန်မိုးခြိမ်းသံနှင့် မြေမီး​တောက်တို့ကိုပင် လူတိုင်း မစုဆောင်းနိုင်ကြပေ။ သူ့အသက် ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် နတ်ဆိုးမီးတွေပဲ ရနိုင်ပေမယ့် သူ့မှာ မီးတောက် နှစ်မျိုးရှိပြီး တစ်မျိုးက တခြားတစ်မျိုးထက် ပိုပြင်းထန်ပြီး ရှားပါးနေပြန်သည်။

ဖီးနစ်နတ်မီးသည် ကျူးချွဲ့သားရဲမီးနှင့် တစ်တန်းတည်း တည်ရှိနေသော အဓိက အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ပြီး အမြင့်မားဆုံးသော မီးလျှံကို သာမန်လူများပင်လျှင် ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် အရာတစ်ခုဟုသာ ထင်မြင်မိပါသည်။ တကယ်တော့ အဲဒီအရာကို လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ မြင်နေရလေပြီ။

"အံ့သြစရာပဲ.... မင်းကဒီလို ရတနာမျိုးကိုတောင် ရနိုင်တယ်ပေါ့... မင်းမှာ ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိရင် ငါ့ကို ပေးရမယ် ထင်တယ်..."

ကျိုးရန်က အော်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ယင်ယန်ချီများက သူ့အနောက်မှာ တုန်ခါနေပြီး ထိုက်ကျိရဲ့ ယင်ယန်ငါး အကြီးကြီး တစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ယင်နှင့်ယန်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ့နောက်မှ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှု အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခန်းမကြီးထဲရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အနည်းငယ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာတာကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလွန်တုန်လှုပ် သွားကြသည်။

ယန်ယန်ငါးများသည် ၎င်းတို့အား ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သိသာထင်ရှားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ်သော နောက်ဆက်တွဲကို ခံစားခဲ့ရလေသည်။ ဒါကြောင့် စုပ်ယူမှုအတွင်း တစ်ဖက်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော လုရွှမ် ဘယ်လိုခံစားရမလဲ တွေးကြည့်နိုင်သည်။

"မင်းတကယ် ယင်ယန်နဲ့ ကစားနေတာပဲ... မင်းရဲ့ရောင်ဝါ အရမ်းပြောင်းလဲသွားတာ မဆန်းပါဘူး အံ့သြစရာကောင်းတယ် သဘောကျတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါလည်း ယင်ယန်နဲ့ ကစားတတ်တယ် ငါတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် သင်ယူကြည့်ကြရအောင်..."

လုရွှမ်က ဆိုလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ဟာ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် လည်ပတ်နေပြီး ယွမ်ယန် စွမ်းအားများ ထွက်​ပေါ်လာသည်။ အလွန်ဖြူစင်၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ခန်းမထဲတွင် လူများစွာသည် ငယ်စဉ်ကပင် မသိနားမလည်သော ကလေးဘဝသို့ ပြန်​ရောင်သွားသကဲ့သို့ နွေးထွေးသော အနွေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အလွန်နွေးထွေးပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိလှ၏။

စိတ်ဝိညာဥ်က အာဟာရ တိုးလာကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် မလှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ ပိတ်ဆို့မှုတွေတောင် ဒီအချိန်မှာ နည်းနည်း လျော့သွားသလို ဖြစ်လာသည်။

"ယင်က ယန်ကနေ လာပြီး ယန်က ယင်ဆီကို သွား!"

လုရွှမ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်စဥ် ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ရဲ့ သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက နေအလင်းတန်း တစ်ခုလို ယင်ယန်ငါးဆီကို ပျံသန်းသွားလေသည်။

ကျိုးရန်သည် ပူလောင်နေမင်းဟု ခေါ်တွင်ပြီး ၎င်း၏ဂုဏ်ရည်များ အတိုင်း ကြမ်းတမ်းလောင်မြိုက်နေပါသည်။ ယခုအချိန်တွင် လုရွှမ်၏ ယွမ်ယန် စွမ်းအားကြောင့် ယင်ယန်ငါးက တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရရာ ချက်ချင်းဆိုသလို မတည်မငြိမ်ဖြစ်လာသည်။

ယင်ယန်ငါးက စတင် လှည့်လာပြီး စုပ်ယူမှုအား တိတ်တဆိတ် ရပ်တန့်သွားသည်။ ပျော့ပျောင်းသော ယွမ်ယန်စွမ်းအင် စမ်းချောင်းများသည် ယင်ယန်ငါးတစ်လျှောက် စီးဆင်းသွား​လေသည်။

ကျိုးရန်၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။ ယခုအချိန်တွင် ယင်ယန်ငါးမှာ အမှန်တကယ် ပြန်တိုက်ခိုက် ခံနေရပြီ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကုန်ဆုံးဖို့ အချိန်ကြာမှာ မဟုတ်ဘူး။

"ယင်ယန်ဆူး!"

ကျိုးရန် သူ့ခွန်အားကို မထိန်းသိမ်းဝံ့တော့ပေ။ ၎င်းသည် ဆန်းကြယ်အရိုးအပ်နှင့် ခပ်ဆင်ဆင် တူသော်လည်း စွမ်းအားသည် အရိုးအပ်ထက် ပိုမိုအားကောင်းပြီး ပို၍ပင် လျှို့ဝှက်သေးသည်။ မမြင်ရသော စွမ်းအင်နဲ့အတူ လုရွှမ်ရဲ့ ဒန်တန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွား၏။

"နတ်ဝိညာဥ်ဒိုင်းလွှာ!"

လုရွှမ် တိုးတိုးလေးပဲ ဆိုလိုက်သည်။ သူ့ဒန်းတန်ရှေ့တွင် အဝါရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်ယန်ဆူးများကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ!"

"တောင်းပန်ပါတယ် ငါ့ရဲ့နတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းလွှာထဲကို ပစ္စည်းနည်းနည်း ထပ်ထည့်ထားတယ်"

ကျိုးရန်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူ့မျက်ခုံးတွေက ပုံမှန်မဟုတ်သလို တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သူသိလိုက်သည်။

ဒီကောင်က သူထိန်းချုပ်ထားနိုင်တဲ့ နတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ သိထားတာကြောင့် သူ့ကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ နတ်ဝိညာဥ်ဒိုင်းလွှာကိုပဲ သေချာပေါက် သုံးလိမ့်မည်။ ယင်ယန်ဆူးများသည် ဒန်တန်ကို ဖြိုခွင်းရန် စောင့်ဆိုင်းနေရုံဖြင့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။

လုရွှမ်သည် ယင်ယန်ဆူးကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်စဥ် ယွမ်ယန်စွမ်းအင်များ ခုန်ထွက်လာပြီး ယင်ယန်ဆူးများသည် ကြည်လင်သော ရေဘောလုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လေထဲ၌ပင် ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။

"မင်းငါ့ကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ရင် မင်းတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိမရှိပေါ် မူတည်သေးတယ်... မင်းဒီရှက်စရာကောင်းပြီး မထိုက်တန်တဲ့အရာတွေနဲ့ ရှုပ်နေမယ့်အစား.... ထွက်သွားလိုက်!"

လုရွှမ် ပြင်းထန်စွာ ဟောက်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါများသည် တောင်ကျချောင်းကဲ့သို့ တခဏချင်း သွန်ချကာ အတားအဆီးမရှိ ထွက်ပေါ်လာ၏။

အင်အားအလွန် ကြီးမားသဖြင့် ကျိုးရန်ပင် နောက်သို့ ပျံသန်းသွားစေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက သန်မာပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ဟန်ချက်ကို ထိန်းလိုက်သည်။ သူ့နောက်ကျောမှာ ယင်ယန်ငါးကို ဖယ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားသည်။

အခုနတုန်းက တွက်ချက်မှုမှာ ဝိညာဉ်မီးကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ရုံသာမက ကျွမ်းကျင်မှုရဲ့ တစ်ဝက်ကိုလည်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည် ရှုံးပွဲက ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပေမယ့် ပထမအကျော့မှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာတော့ အမှန်ပင်။

လုရွှမ်က မိုးနတ်ဘုရားဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ကျိုးရန်ဆီသို့ ဓားထိပ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒီနေ့က မင်းရဲ့ သေနေ့ပဲ... နောက်ဆုံး ငါ့သူငယ်ချင်းဟောင်းအတွက် မင်းကို သေဖို့ သင့်တော်တဲ့ နည်းလမ်းကို ငါပေးမယ်.... ငါ့​​ကို နောက်ကျောကနေ တိုက်ခိုက်ပြီး အသေသတ်ပစ်လိုက်တယ်... အခု ငါ့ဓားအောက်မှာ မင်းသေရမယ်!"

ကျိုးရန်က ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ သူ့မျက်နှာ လုံးဝ ပျက်သွားကာ သူ့ရဲ့အရင်က ကျက်သရေရှိတဲ့ အမူအရာကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပါ။ သူက တခြားသခင်ငယ် သုံးယောက်ကို လက်ပြပြီး အော်ပြောလိုက်၏။

"ညီအကိုသုံးယောက်.... ဒီ​ကောင်​ကို အတူတူ သတ်လိုက်ကြရအောင်....ဟမ့် သူ့အပေါ်မှာ ဘာရှိသလဲ ကြည့်ပြီး ငါတို့ လေးယောက်ကို အညီအမျှ ခွဲဝေယူကြမယ်"

သူတို့ သုံးယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ခဏလောက် ကြည့်နေပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ ကျိုးရန်အနားမှာ ပြေးရပ်လိုက်တုန်းပင်။ လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ တကယ်ကို အများကြီး ရှိလေသည်။

"သခင်လေးလုရွှမ် ငါ မင်းနဲ့ အတူ တိုက်ပွဲဝင်မယ်!"

အရင်တိုက်ပွဲရဲ့ ဇာတ်ဆောင် ဟန်လီက ကြွေးကြော်ပြီး လုရွှမ်အနားမှာ ရပ်လိုက်သည်။ လုရွှမ် ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

"ညှအစ်ကိုဟန်.... မလိုပါဘူး ငါ ဒီလူယုတ်မာတွေကို မျက်လုံးထဲတောင် မထည့်ဘူး"

ထို့နောက် သူတို့လေးယောက်ဘက်ကို ဓားဖျားအား ညွှန်ထားလိုက်သည်။

"လာပါ...အနိုင်ကျင့်တတ်တဲ့ လူလေးယောက်ကို တစ်လမ်းတည်း ပို့ပေးလိုက်မယ်"

လူလေးယောက်က မတုံ့ပြန်ခင်မှာ လုရွှမ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်လိုက်ပြီး ရှေ့ကို အလျင်စလို ပြေးထွက်သွားကာ လူလေးယောက်ကို ဓားနဲ့ လွှဲခုတ်လိုက်သည်။

"ခုတ်ပစ်လိုက်မယ်ကွ!"

သခင်လေးကျင်းဖုန်းကခည်း သူ့လက်ထဲက ဓားကြီးနဲ့ စောင်းလျက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

"ငါနဲ့တွေ့မယ်!"

လော့ဟွားသည် လုရွှမ်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေတာ အတော်ကြာပြီ။ သူ၏ ဆန်းကြယ် အရိုးထိုးအပ် ကိုးချောင်းက လုရွှမ်ပါးစပ်ထဲတွင် အမှိုက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရတယ် မဟုတ်ပါလား။