နတ်မီးလုံး ထွက်လာပြီ

နုန့်ရွှယ်ကလည်း သူ့ရဲ့တုတ်နဲ့ ဝေ့ယမ်းလိုက်၏။ သူတို့ သုံးယောက်စလုံး စင်ပေါ်မှာ ပေါ်ထွက်လာပြီးတာနဲ့ သူတို့ဟာ ဘယ်တုန်းက လစ်လျူရှုမထားရဲတဲ့ သူတွေ ဖြစ်လာကြသည်။

လုရွှမ်က ဘယ်လောက် ကျော်ကြားတယ်၊ သို့မဟုတ် သူ့အရည်အချင်းက ဘယ်လောက်ပဲ ထက်မြက်သည်ဖြစ်စေ ဓားနှင့်လှံများကြားက တကယ့်တိုက်ပွဲ အပြီးတွင် လူတိုင်း သူ့အရည်အချင်းကို အမှန်တကယ် သိကြလိမ့်မည်။

လုရွှမ်သည် သူ့​ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ မိုးနတ်ဘုရားဓားကို ပြန်လည် သန့်စင်ထားခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းမှုမှာ ပျမ်းမျှသာရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လက်ရှိ မိုးနတ်ဘုရားဓားသည် အခြားသူများ၏ လက်နက်များနှင့် မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။

ယွမ်ယန် ဓားကိုးစင်းကို လွှတ်ချလိုက်ပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်တည်း ဓားရည်ရွယ်ချက်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပျံ့နှံ့သွားပြီး ခန်းမအတွင်း လျင်မြန်စွာ ပျံ့သွားသည်။ ခန်းမဆောင်ကြီးထဲ ရောင်ဝါတွေ ဖိနှိပ်ထားတာတောင် တခြားလူတွေရဲ့ လက်ထဲက ဓားတွေတောင် တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်လာကြသည်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်နဲ့ ဆက်စပ်မှုဟာ တခဏချင်း ကွဲလုမတတ်ပါပဲ။

လူအနည်းငယ်က ဓားကို ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသော်လည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေတဲ့ ဓားတွေလည်း ရှိဓားများသည် လုရွှမ်ဆီသို့ ပျံတက်သွားသည်။ မှော်လက်နက်က သူ့ရဲ့သခင်ကို နောက်ဆုံး​တော့ ပြန်တွေ့လိုက်သလိုပဲ လုရွှမ်နောက်သို့ အလိုလို ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

"လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်စေ!"

"ဓားတစ်သောင်းရိုက်ချက်!"

"ဓားမပါဘဲ လူထွက်ခြင်း!"

ဓားသုံးချောင်း အဆက်မပြတ် ဖောက်ထွက်ပြီး ပါးစပ်သုံး​ပေါက်မှ သွေးများ ထွက်ကျလာသည်။ ကျင်းဖုန်း၊ လော့ဟွားနဲ့ နုန့်ရွှယ်တို့ သုံးယောက်စလုံး သွေးများ ထွက်ကျလာကာ အရှက်တကွဲဖြင့် နောက်ပြန် ဆုတ်သွားကြသည်။

လုရွှမ်၏ ဓားရှည်သည် ၎င်းတို့ကို မထိခဲ့ဘဲတောင် ဓားစွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး ဓားရည်ရွယ်ချက်မှာ သန့်စင်နေသဖြင့် ၎င်းတို့ သုံးဦးသည် လုရွှမ်၏ ဓားဦးခေါင်းကို တိုက်ခိုက်လိုခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပါ။

ကံအားလျော်စွာနဲ့ သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ ခွန်အားက မပျော့ညံ့ခဲ့ချေ။ မဟုတ်ရင်တော့ ဓားစွမ်းအင်နဲ့ ထိလိုက်တာနဲ့ သုံးယောက်သားရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်​​နေပြီ ဖြစ်သည်။

လူသုံးယောက်လုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကာ ပါးစပ်ထဲ သွေးအများအပြား ထွက်ကျသွားသည်။

အဆိုးဆုံးကတော့ ဆန်းကြယ် အရိုးအပ်သုံးချောင်းနဲ့ သူ့ဘာသာသူ ပြန်ထိသွားတဲ့ သခင်လေးလော့ဟွားပါပဲ။ သူ့ခမျာ အရမ်း ထိတ်လန့်သွားပြီး အဆိပ်ဖြေဆေးကို အမြန်ထုတ်ကာ သောက်လိုက်ရသည်။

“အမှိုက်!"

ကျိုးရန်က ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီး ရာနှင့်ချီသော လက်ဖဝါးကြီးများကို ပါးလွှာသော လေထဲတွင် ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူ့လက်များကို ဓားကဲ့သို့ လှည့်ကာ လုရွှမ်အား ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

"မင်းမှာ ဓားတွေအများကြီး ရှိတော့ ဘာဖြစ်လဲ? ငါ့မှာ ဓားတွေ အများကြီးရှိတယ်ကွ!"

ဓားရှည်နှင့် ဓား​ကြီးတို့ ထိပ်တိုက်မိပြီး သစ်သားကို လွှဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုင်သလို စူးစူးရှရှ အသံများ ထွက်လာကာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပြီး ကြမ်းတမ်းလှ​လေသည်။ ဓားအလင်းများ ရောယှက်လိုက်သောအခါ စွမ်းအင်များက တစ်ဖက်သို့ အပြေးအလွှား ပြေးထွက်သွားကြသည်။

"မဟာလေပြင်းလက်ဝါး"

"ဗုဒ္ဓလက်ဖဝါး"

"နတ်မီးလက်ဝါး!"

"လျှပ်စစ်လက်ဝါး!"

တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အတိတ်ကို အတည်ပြုပြီး အတိတ်အကြောင်းကို လေ့လာနေသကဲ့သို့ အစပိုင်းတွင် အရင်းနှီးဆုံး လှုပ်ရှားမှုများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အချင်းချင်း တန်းတူညီတူ ဖြစ်နေ၏။

ဓားလှုပ်ရှားမှုသည် အကွက်အကွင်းများ ရှိပုံရပြီး ဆန်းပြားသော နည်းလမ်းများ မဟုတ်သော်လည်း လူတိုင်းက စွဲမက်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် လုရွှမ်နှင့် ကျိုးရန်တို့သည် သေခြင်းတရားကို အဆုံးစွန်ထိ ရှာဖွေရန် ၎င်းတို့၏ အသီးသီး နားလည်မှုကို ခံယူခဲ့ကြပုံရသည်။

လူတော်တော်များများက ဒီလှုပ်ရှားမှုတွေထဲက ချို့ယွင်းချက်တွေကို မြင်နိုင်ပေမယ့် သူတို့ဟာ မတူညီတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ အမှန်တကယ် နေထိုင်ခဲ့ပြီး နှစ်ယောက်စလုံးနဲ့ ရန်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် သူတို့ဟာ သရေဖြစ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပါလိမ့်မည်။

"မင်း နှစ်တွေ အများကြီး သင်ယူခဲ့ပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ တိုးတက်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တာပဲ"

ကျိုးရန်က "မင်းလည်း အတူတူပါပဲ!"

"ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း!"

လုရွှမ် ယွမ်ယန်စွမ်းအင်တွေကို ပြင်းထန်စွာ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး စတုတ္ထဓားကို ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သည်။ ယနေ့ ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းတွင် ဓားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ခုတ်ထစ်ပစ်နိုင်သော ဓားနည်းလမ်းကို သူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နားလည်မှုဖြင့် ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။

ကျိုးရန် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒီလှုပ်ရှားမှုက အရမ်းကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ လေထုသည် တခဏအတွင်း တံတိုင်းတစ်ခုလို ခိုင်မာသွားပုံရပြီး စွမ်းအင်စီးဆင်းမှု မရှိတော့ပေ။ လုရွှမ်သည် လေထုကို မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်သည်။

လုရွှမ် သူ့ဓားကို ခုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့ရှေ့က ကမ္ဘာကြီးဟာ လွတ်လပ်တဲ့ နေရာနှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသလို သူတို့ရဲ့ အမြင်အာရုံတွေ ပြောင်းလဲသွားပေမယ့် ​လေထုကတော့ ကွဲသွားတုန်းပါပဲ။

ကျိုးရန်က သူ့ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဖြတ်..... ငါ့ကံကြမ္မာက ဘုရား​တွေနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

မှန်ကွဲသံကဲ့သို့ တုန်ခါနေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးကန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသံနဲ့အတူ တုန်ခါသွားလေ၏။ သူ့ရှေ့တွင်ရှိ နေရာလွတ်များ ကွဲအက်ကာ ကျိုးပဲ့မသွားမီ ထောင့်စွန်းဆီသို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသည်။ လုရွှမ်ကတော့ လေထုအလယ်၌ ရပ်နေပြီး ကျိုးရန်ကို အနည်းငယ်ပြုံးကာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကောင်းတယ်... ဒီလှုပ်ရှားမှုကို တားဆီးလိုက်နိုင်တဲ့ အတွက် နောက်ဓားတစ်စင်း ထပ်လာမယ်... ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း ပဉ္စမမြောက်ဓား... ဖျက်ဆီးစေ!"

ဓားသည် လုရွှမ် ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ထွန်းလင်းနေသည်။ စွမ်းအင်က အေးမြသော လေကဲ့သို့ တဟုန်းဟုန်း တိုက်ခတ်နေလေသည်။ လုရွှမ် မျှော်စင်နယ်ပယ်မှ သခင်များနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်သည်ဆိုသော ကောလဟာလများက အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

"နတ်မီးလုံး ပေါ်ထွက်စေ!"

ကျိုးရန် သူ့စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားတာကြောင့် နတ်မီးလုံးကို ထုတ်လိုက်လေသည်။ ဒါက လုရွှမ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဓားသွား လှုပ်ရှားမှုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ရောင်ဝါနဲ့ အံကိုက်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေမှာ နေခဲ့စဥ်က တက်ခဲ့သမျှ ကျွမ်းကျင်မှုအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ရန် အော်ဟစ်နေပြီ။ အစွမ်းထက်ဆုံး လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကို ဖန်တီးကာ ယခုတွင် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းကို အမှန်တကယ် စတင်နေပြီဆိုတာ ထင်ရှားပါသည်။

သမားရိုးကျ နည်းလမ်းဖြင့် ဤကြောက်စရာကောင်းသော ဓားလှုပ်ရှားမှုကို သူဘယ်တော့မှ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ကြောင်း ကျိုးရန် သိသည်။ ယခုတိုက်ပွဲက သာမန် တိုက်ပွဲမဟုတ်ဘဲ နှစ်ယောက်တည်းက တစ်ယောက် သေရမယ့် တိုက်ပွဲဖြစ်လို့ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို အသုံးချရမည်။

မျက်ခုံးများကြားက နတ်မီးလုံးတစ်လုံး လင်းလက်တောက်ပလာပြီး နတ်မီး၏ အဖြူရောင် စွမ်းအင်များ ဖြာထွက်သွားသည်။ လူများစွာ၏ မျက်လုံးများ လင်းထိန်သွား၏။ နတ်မျှော်စင်မီးလုံးသည် နတ်မီးနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းသူများအတွက် ပထမဆုံးသော မီးဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့သည် ဤနတ်မီးလုံး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကောင်းစွာ သိကြသည်။

နတ်မီး၏ အလင်းရောင်သည် ပို၍ စူးရှလေလေ သဘာဝအတိုင်း အားကောင်းလေလေပင်။ နတ်မီး၏ အရောင်သည် အစပိုင်းတွင် အနီရောင်ရှိသော်လည်း အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ မီးလုံးက အဖြူရောင် လုံးလုံးဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

တိမ်တိုက်တစ်ခု ဖြာထွက်သွားသလို မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲပြီးသည်နှင့် အရှိန်အဟုန်က ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သခင်လေးစန်ယွဲ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မီးတောက်တွေ မြင်ရဖို့ မမျှော်လင့်ထားချေ။

အားလုံးက ရင်ခုန်နေကြပြီး ပွဲကြီးပွဲကောင်း အရမ်းကြည့်ချင်နေကြပြီ။ ဒီသခင်လေးစန်ယွဲ့ဟာ အရင်က လုရွှမ်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပုံရသည်။ ဒါပေမဲ့ အခု သူ့နတ်မီးကို ပြနေတာက သူ့မှာ ထပ်မံအနိုင်ယူဖို့ အခွင့်အရေးရှိနေတုန်းပဲလို့ ဆိုလိုတာပဲ မဟုတ်လား။

နောက်ဆုံးတွင် လုရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံသခင် နယ်ပယ်၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လက်ရှိရောက်ရှိနေသော နတ်မီးနယ်ပယ် လူတိုင်းဟာ သခင်လေးစန်ယွဲ့အား ရှုံးနိမ့်စေလိုခြင်း မရှိပေ။ နတ်မီးလေးလုံးကို ထွန်းညှိထားသော နတ်မီးနယ်ပယ်ရှိ ပါရမီရှင်ပင် လုရွှမ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် အမှိုက်များပင် မဟုတ်ပါလော။

"အိုး... နောက်ဆုံးတော့ မင်း နတ်မီးကို သုံးလိုက်ပြီပေါ့... အရမ်းကောင်းတယ် မင်းရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး မှော်အစွမ်းတွေ အကုန်သုံးပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ သေလိုက်တော့!"

လုရွှမ်ကဆိုရင်း သူ့မျက်လုံးတွေမှာ ကောင်းကင်မီးတောက်ရဲ့ အလင်းမှုန်တွေကြောင့် တောက်ပလာ၏။ သူ့မျက်လုံးတွေဟာ တခြားလူတွေရဲ့ အမြင်မှာ တောက်ပနေတဲ့ ကြယ်နှစ်လုံးလိုပါပဲ။

'ဝုန်း!'

နတ်မီးလုံးက ရှည်လျားသော အလင်းတန်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေပြီ။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် ၎င်းသည် မှော်လက်နက်တစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း နတ်မီး၏ နောက်ကွယ်ရှိနေရာသည် အနက်ရောင် ဖြစ်သွားကာ မြေကြီးကိုပါ လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့တာ မြင်ရလေသည်။

ဤနတ်မီးဘောလုံးသည် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်ကြောင်း ပြသနေကာ လေထုကိုပါ လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။