ရတနာကို ဖမ်းယူမယ်

"အား....."

လူတိုင်း ခေါင်းကုတ်ပြီး အထဲမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲလို့ တွေးနေကြချိန်တွင် နောက်တစ်ယောက်ရဲ့ အော်သံကို ကြားလိုက်ရပြန်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ တူညီတဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားနဲ့ လွင့်ထွက်လာခဲ့ပါ၏။

ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ရယ်မောသံများက လူတိုင်း၏ပါးစပ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့​လေသည်။ ယဲ့ကျင်းသည် မြေပြင်မှ ခုန်ထလာပြီး လူတိုင်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်သော်လည်း သူမမှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ... ခုနက ဝင်လာတဲ့လူ!"

ယဲ့ကျင်းက တံခါးစောင့် လူနှစ်ယောက်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။ အမျိုးသမီးက ယဲ့ကျင်းရဲ့ နောက်ခံကို ကောင်းကောင်းသိတာကြောင့် ယဲ့ကျင်းရှေ့မှာ မာနကို မပြဝံ့ပေ။

"နတ်သမီး... အဲဒီလူက သခင်လေးလုရွှမ်ပါ"

"သန့်ရှင်းတဲ့ အပျက်အစီးနယ်မြေမှာ နာမည်ကြီးလာတဲ့ လုရွှမ်လား"

အမျိုးသမီးက ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းက ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့သည်။

"ထင်ထားတဲ့အတိုင်း သူက ငါ့​မောင်ကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ လူယုတ်မာပဲ...ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ရဲ​သေးတယ်"

သူမသည် ခန်းမထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်လာကာ လူတိုင်းကို အကန့်အသတ်မရှိ စိတ်ကူးယဉ်နေဖို့ နေရာလွတ်များ ချန်ထားခဲ့လိုက်သည်။

ပင်မခန်းမထဲမှာ။

"ဒီက မိတ်ဆွေအသစ်ကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ... သခင်မလေးယဲ့ကျင်းကိုတောင် ကန်ထုတ်ရဲတယ် ဆိုတော့ အံ့ဩစရာပဲ!"

အသံသာ ကြားရပြီး လူကိုတော့ မတွေ့ရချေ။ ဒီလူရဲ့ ခွန်အားက အရမ်း အထင်ကြီးစရာ ကောင်းပေ၏။

"လုရွှမ်...."

ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားသလို လူတိုင်းရဲ့ အသံတွေ အများကြီးက တခဏမျှ ထိတ်လန့်သွားပုံရပြီး အသံရှင်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပွစိပွစိ လုပ်လာကြသည်။

"လတ်စသတ်တော့ သခင်လေးလုရွှမ်ကိုး...လေးစားပါတယ်... သခင်မလေးယဲ့ကျသ်းက မင်းနဲ့သွားတွေ့မှတော့ ကံမကောင်းတာ မဆန်းပါဘူး"

လုရွှမ် တီးတိုးအသံများကို တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်ကြည့်ရာ စုစုပေါင်း လူသုံးဆယ်ခန့် ရှိကြောင်း သိလိုက်သည်။ အသံမထွက်တဲ့လူက ပိုများတာ ထင်ရှားပါ၏ တချို့လူတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ အသက်ရှုလမ်းသံကိုတောင် မခံစားနိုင်ပေ။

အကယ်၍ ဤလူများသည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ထူးထူးခြားခြား ရှိလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့သည် အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုအကြောင်းကို သိကြပြီး ၎င်းတို့၏ ရောင်ဝါကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ဒီနေရာက အခင်းအကျင်းကို အသုံးပြုထားကြတာ ဖြစ်မည်။

ရွှင်း!

သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စီးကြောင်းက ရှေ့သို့ ပြေးတက်လာပြီး ရတနာတစ်ခု၏ ထွက်သက်ဝင်သက်က ရုတ်ချည်း မြင့်တက်လာသည်။

လုရွှမ် သဘောပေါက်သွား၏။ ဒီစွမ်းအင်ကို သူလည်း ခံစားလိုက်ရသည်လေ။ ရတနာ ပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် လေထုသည် ပိုမို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာသည်။ ရတနာကတော့ ဘယ်နေရာမှာ ပေါ်လာသလဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရ​သေးပေ။

ဤရတနာများကို စောင့်ကြပ်သော အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခု ရှိသင့်သော်လည်း ယခုမှာ အခင်းအကျင်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုရင်သည် အစကတည်းက ဒီအခြေအနေကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်တာ​ကြောင့် အထူးယန္တရားတစ်ခု ထားခဲ့လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ယခုရတနာက လွင့်ထွက်မသွားတော့မှာ ထင်ရှားပါသည်။

ဒါ​ပေမဲ့ မထိန်းချုပ်နိုင်​​သေးဘဲ ရတနာတစ်​ခုက မကြာခင် ​ပေါ်ထွက်​​တော့မှာပင်။ ဒီလူတွေက အဲဒီထဲကို ဝင်ပြီး တိတ်တဆိတ် စောင့်နေတယ် ဆိုကတည်းက သဘာဝအတိုင်း ရတနာတွေကို ထုပ်ပိုးပြီး တခြားလူတွေကို လုယူဝေငှဖို့ မလိုလားကြဘူးဆိုတာ သိသာသည်။

အလင်းတန်းတွေ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ပြီး လူတွေကို ရတနာတွေက ဆွဲဆောင်သွားလိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုသူအား အခြားသူများက တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်ကာ ပြိုင်ဆိုင်မှုဟု မှတ်ယူသွားနိုင်သည်။

လုရွှမ်သည် သူက လူသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို အနိုင်ကျင့်နေသလား မသိ။ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တမင်တကာ လုပ်ကြံရန် ကြံစည်နေသလား မသိချေ။

သူ့လက်ရှိ အနေအထားက လူဝကြီး အထုတ်ခံရတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေသည်။ လူတိုင်းက ဒီနေရာက အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်တော့ သူလည်း သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်နေရာမှာ ရှိတယ်ဆိုတာ သိဖို့ မလိုပါဘူး။

ဦးတည်ချက်ကို ပြောင်းလဲလိုပါက အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းခြင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲများကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်ပြီး ဖွဲ့စည်းမှုတွင် အပြောင်းအလဲကို ဖြစ်စေသော ပုဂ္ဂိုလ်အနေဖြင့် သူသည် သဘာဝအတိုင်း တုံ့ပြန်မှုအား ပထမဦးစွာ ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

တခြားသူသာ ဖြစ်ခဲ့မယ် ဆိုရင် လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအား မရှိပါက ဒီလူတွေသူ့ကို ထုတ်ပစ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပေ။

လုရွှမ်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုထဲက အပြောင်းအလဲများကို ခံစားရင်း ရွှမ်ဝူ အငွေ့အသက်များကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း ရွေ့သွားသော်လည်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက သူ့ရဲ့ အပြောင်းအလဲကို မခံစားရပေ။

သူ့နေရာကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို လာရောက် တိုက်ခိုက်မှုတွေက အရာမဝင်ဘဲ မူလအနေအထားကိုသာ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခိုက် အော်သံနှစ်ခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။

ယဲ့ကျင်းနဲ့ လူဝကြီးတို့သည် အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းခြင်းသို့ ထပ်မံဝင်ရောက် လိုသော်လည်း လုရွှမ်က တားဆီးထားသောကြောင့် ခဏတာအတွင်း မဝင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်​နေခဲ့သည်။

ယခုမူ လုရွှမ်သည် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ထွက်ခွာသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အလျင်အမြန် ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုစဥ် လုရွှမ်ရဲ့ အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အိုး အားလုံးက အရမ်းစိတ်အား ထက်သန်နေပါလား"

လူဝကြီးနှင့် ယဲ့ကျင်းတို့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူတိုင်း၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရရုံသာမက နှစ်ယောက်စလုံး သွေးအန်ကာ ခန်းမထဲမှ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြရသည်။ လူနှစ်ယောက် ​ပြန်ထွက်လာတာကို မြင်တော့ အပြင်မှာ စောင့်နေတဲ့ လူတွေလည်း လန့်​ဖြတ်သွားကြသည်။

လုရွှမ်က အထဲမှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်လို့ အရင်က ပြောခဲ့ကာ ခွန်အားမရှိရင် မဝင်ပါနဲ့လို့လည်း မှာခဲ့ကြသည်။ အလွန်ရိုးသားပြီး လက်ခံတဲ့ လူများပင် 30% လောက်သာ ယုံကြည်ကြ၏။

ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာတော့ လူတိုင်းရဲ့အမြင်မှာ သေချာပေါက် သခင်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သို့မဟုတ် နာမည်ကောင်းရှိတဲ့ လူနှစ်ယောက်ဟာ လေထဲကနေ လွင့်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လုရွှမ်က ကြွားတာ မဟုတ်ဘူး၊ အတွင်းထဲမှာ တကယ် အန္တရာယ်ရှိနေတာပဲ။

"လုရွှမ် လူယုတ်မာ... ငါနင့်ကို ဖမ်းမမိစေနဲ့ မဟုတ်လို့ကတော့ ရိုက်ပြီး အရေပြားကို ခွာပစ်မယ်!"

ယဲ့ကျင်းက အော်ပြောပြီး ပါးစပ်ထဲကနေ သွေးတွေ ထွက်ကျလာပါတော့သည်။ တစ်ဖက်က လူဝကြီးမှာလည်း ဒေါသတကြီး မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း ဆဲဆိုတာမျိုးတော့ မရှိပေ။

"နင်က လူ​ရောဟုတ်ရဲ့လား?"

ယဲ့ကျင်း ဒေါသတကြီး​ဖြင့် အော်လိုက်သည်။

လူဝကြီးက "မင်းငါ့ကို အစကတည်းက ထုတ်ပစ်ခဲ့တာလေ... မင်းငါ့ကို ထုတ်ပစ်ခဲ့တာက ငါမသန်မာလို့... မင်းကတော့ ခွန်အားရှိရဲ့သားနဲ့ ကန်ထုတ်ခံရတာ ထိုက်တန်တယ်!"

ယဲ့ကျင်းမှာ ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး သွေးအန်လုမတတ် ဖြစ်လာရာ ထိုယောက်ျားကြီးသည် ကျောခိုင်းကာ ခွန်အားပြန်ရလာအောင်ပဲ ကုသနေလိုက်တော့သည်။

ယဲ့ကျင်းသည် ပင်မခန်းမကို ခဏလောက်ကြည့်ကာ မလိုလားသော်လည်း သက်ပြင်းသာ ချနိုင်ခဲ့သည်။ ဒီထက် ပိုဆိုးလာရင် သူမတွင် အကြောက်အလန့်မရှိ လွတ်မြောက်ရန် ခွန်အားမရှိနိုင်တော့ပေ။ ထပ်ပြီး အလျင်စလိုဝင်ရင် ဒဏ်ရာရတာထက် ပိုဆိုးတာတွေ ဖြစ်သွားနိုင်ပါ၏။

"လုရွှမ်... မင်းက လှည့်စား​​နေတာပဲ... မင်းနေရာကိုတောင် ရွှေ့လိုက်တယ်ပေါ့!"

"မင်းကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ? မင်းက နည်းနည်းတော့ ယောက်ျားမဟုတ် မိန်းမမဟုတ်တဲ့ ပုံစံမျိုးဖြစ်မယ်!"

"ဟားဟားဟား"

လူတိုင်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ဟမ့် မင်းက အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း လူဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်​နေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

အဲဒီလူက အော်လိုက်ပြီး သူ့အသံက ဒီအချိန်မှာ နည်းနည်း မိန်းမပိုဆန်လာလေသည်။

"ဟားဟား အစ်ကိုလုက မသိလို့ဖြစ်မယ်.... ကျွန်တော်ကပဲ သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ သူက ကျွန်​တော်တို့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေကြားမှာ ကျော်ကြားတဲ့ သခင်​လေး တစ်ယောက်ပဲ ယောက်ျားလေးပဲဖြစ်ဖြစ် မိန်းကလေးပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့သခင်​လေးရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားပေါ်မှာ မူတည်တယ်"

အသံရှင်ကိုတော့ လုရွှမ် အလွန်ရင်းနှီးပါသည်။ ၎င်းမှာ ရက်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ခဲ့ရတဲ့ သခင်လေးရွှမ်ကျီးပဲ ဖြစ်လေသည်။

လူတိုင်း စကားပြောနေကြစဉ်တွင် ရတနာများကို လေထဲတွင် ပျံဝဲကာ ဆက်လက် ဆွဲထုတ်ကြသည်။ ရတနာက ဝိညာဉ်တစ်ခုရှိပြီး လူတို့၏ စုဆောင်းမှုကို ရှောင်ရှားကာ လေထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပျံသန်းနေသည်။

တချို့လူတွေက အဲဒါကို အင်အားသုံးကာ စုဆောင်းကြပြီး တချို့က သူတို့ခွန်းအားဟာ ခိုင်လုံမှုမရှိဘူးလို့ မြင်ကြပေမယ့် ရတနာကို ဖွင့်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ခေါက်ဖို့ အဆက်မပြတ် ဗုံးကြဲပြီး ပြဿနာရှာတတ်ကြသည်။

ဤပရမ်းပတာထဲတွင် ရတနာတစ်ပါးတည်းကသာ ဤဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် မဖုံးကွယ်ထားနိုင်ဘဲ လူတိုင်း တိုက်ခိုက်မှု ပစ်မှတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လုရွှမ်နဲ့ ရွှမ်ကျီးတို့ဟာ အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီး လက်ကို ရွှေ့လိုက်ရာ စုပ်ယူမှုအားက တဟုန်ထိုး ထွက်လာကာ ရတနာကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုအရာကတော့ ကျောက်စိမ်းလက်ကိုင် တစ်ခုပင်။