ဖွဲ့စည်းမှု အပြောင်းအလဲ

ကျင်းဖုန်းသည် ဒေါသတကြီး ကျယ်လောင်စွာဟောက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ရက်စက်စွာ သတ်ပစ်ဖို့ ကြံရွယ်လိုက်သည်။

လူသုံးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖွဲ့စည်းမှုမှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာပြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်းက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတယ် ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သလို သူတို့ရဲ့ အာရုံခံစားမှု တချို့တောင် တဖြည်းဖြည်း မှုန်ဝါးလာသည်။

ဖွဲ့စည်းမှုမှာ လည်ပတ်နေပြီး မထင်မရှား တုန်လှုပ်နေသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အားလုံး ရပ်စမ်း!”

လူတစ်ယောက်က လှမ်းအော်လိုက်သည်။ ဒီအတိုင်း ဆက်တိုက်နေမယ်ဆိုရင် သူတို့ သုံးယောက် မသေခင်မှာ ဘယ်လို အန္တရာယ်တွေကို ဆွဲဆောင်မိသွားမလဲ မပြောတတ်ချေ။

အခုဒီမှာ ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ လူတွေက စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ ပေါက်ကွဲလာဖို့ စောင့်နေကြတာကြောင့် ဒီလူမိုက်တွေဆီက ဖျက်ဆီးခံရမှာ ဘယ်သူကမှ လက်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"မင်းတို့​မှာ စိတ်ဆိုးစရာတွေရှိရင် အပြင်မှာ သွားဖြေရှင်းလိုက်... မဟုတ်လည်း မင်းတို့ကိုသတ်ချင်တဲ့လူက လုရွှမ် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး"

ဟစ်အော်သံ ကြားတော့ သုံးယောက်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူတို့သုံးယောက်သာ လူထုရဲ့ဒေါသကို အမှန်တကယ် နှိုးဆွလိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့သေမှာ သေချာတာကြောင့် လှုပ်ရှားမှုတွေကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ငွေရေးကြေးရေးလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်ခြင်းက စည်းစိမ်ဥစ္စာရှာဖွေခြင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ဦးကို သတ်ပစ်ခြင်းဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ ဖြစ်သည်။

လော့ဟွားနဲ့ နုန့်ရွှယ်တို့သည် ရာထူးမှဆင်းရန် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့ကြသော်လည်း တခြားသူများ၏ မုန်းတီးမှုကို မနှိုးဆွဝံ့ကြပေ။

ကျင်းဖုန်းလည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ပါးစပ်ကိုပိတ်ကာ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်ခဲ့ရသည်။ အခုအချိန်မှာ သူ့ဘဝအတွက် ရတနာတစ်ခု ရနိုင်မလား ဒါမှမဟုတ် လွတ်မြောက်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရမလား စဥ်းစားသင့်သည်။

ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ရပ်တန့်သွားတော့ ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်း ရှုပ်ထွေးနေသော လေထုသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုမှာ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွန်းလင်းတောက်ပလာကာ ရောင်ဝါသည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာပြီး ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားသည်။ ဒါက အမြတ်ဆုံးရတနာ ဆိုတာ သိသာပါ၏။

လုရွှမ် အံ့သြသွားသည်။ ဒါက နတ်လက်နက်ပဲ။ ရောင်ဝါက လေလံပွဲမှာ မြင်ရတဲ့ဓားထက် မနည်းပါဘူး။ သူ့ရောင်ဝါကို ခံစားရတဲ့သူတွေလည်း အများကြီးရှိပါ၏။ သူတို့သာ ဒီလိုရတနာတစ်ခုကို ပထမဆုံး ရလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို အနည်းဆုံး 30% တိုးလာလိမ့်မယ်။

သူတို့၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်များနှင့် နည်းလမ်းများကို သုံး၍ ဤနတ်လက်နက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင် မျှော်စင်နယ်ပယ်ရှိ သခင်များသည်ပင် စိန်ခေါ်ဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ့ဟာပဲ!"

လူတစ်ယောက်က ဦးစွာ ဟောက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ ရောင်ဝါတွေနဲ့ ပြေးလာပြီး နတိလက်နက်ကြီးကို လျှပ်စစ်လက်ဖဝါးနဲ့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

“အိပ်မက် မက်နေလိုက်!"

"အား... ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်တယ်!"

"ဟမ့် စစ်သားဆိုတာ လှည့်ကွက်ကို ဘယ်တော့မှ လျှော့မတွက်ရဘူး!"

တခဏချင်းမှာပဲ ဒီလူတွေဟာ အတူတူ တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြ​လေသည်။

လုရွှမ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူက ဘာမှမလုပ်ဘဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤနတ်လက်နက်သည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းသော်လည်း ဤခရီးစဉ်အတွင်း သူရယူခဲ့သော ကမ္ဘာ့ရတနာထက် အဆပေါင်းများစွာ ယုတ်ညံ့ပါသည်။

ထို့အပြင် ယနေ့ ပါရမီရှင်ပွဲသည် အမည်နာမဖြင့်သာ တည်ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း မျှော်စင်နယ်ပယ် အရေအတွက်လည်း ဒီလူတွေကြားထဲတွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤဖရိုဖရဲ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုထဲတွင် မျှော်စင်နယ်ပယ် မရှိနေဘူးလို့ သူမထင်ပေ။ ဒီလူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အရိပ်အာဝါသကို ထုတ်မပြဘဲ တစ်ခုခုကို စောင့်နေကြတာ ထင်ရှားပါ၏။ နတ်မီးနယ်ပယ်ရှိ ဤငယ်ရွယ်သူများသည် သွေးထွက်သံယိုမှု ရလဒ်ဒဏ်ကို ခံစားနေကြရသည်။

ကျွမ်းကျင်မှုရှိပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ကြံစည်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေပါက လက်ရှိအချိန်တွင် ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို နှိမ့်ချပြီး ဤနေရာရှိ လူများအကြောင်း အသေးစိတ်သိအောင် အရင်လုပ်ခြင်းက ပိုကောင်းပါ၏။

ဘာတွေဖြစ်နေတယ် ဆိုတာ သိထားမှသာလျှင် အနာဂတ် တိုက်ပွဲတွေအတွက် ပြင်ဆင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါလား။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လေထုကို ခံစားရင်း လုရွှမ်သည် ဤလူများ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နှင့် ​နေရာများကို တဖြည်းဖြည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလာကာ သူ့စိတ်ထဲမှ လက်ရှိ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းခြင်းပုံကို အပြည့်အ၀ အလိုအလျောက် တည်ဆောက်​​နေခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရွှမ်ကျီးသည် လှုပ်ရှားခြင်းမပြုဘဲ စောင့်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အသက်ရှုသံတွေ တဟုန်ထိုးတက်လာပြီး အခင်းအကျင်း အသွင်သဏ္ဌာန်က ပြောင်းလဲလာသည်။ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်း၌ လေထု၏ လေးလံမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရနိုင်သည်။

"အားလုံး ရပ်လိုက်တော့... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုက ပျက်သွားမှာ.... ဘယ်သူမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

သို့သော် ဘယ်သူမှ သူ့စကားကို ဂရုမစိုက်ကြတာ ထင်ရှားပါသည်။ သူတို့ မယူတော့ဘဲ သူများတွေက ယူသွားရင် တခြားသူရဲ့ ရတနာဖြစ်သွားပြီး ပြန်လုယူနိုင်သေးတယ်လို့ မဆိုလိုဘူးလား။

ထိုလူသည် ဤကဲ့သို့ ဟောက်သော်လည်း လူတိုင်းကို ငြိမ်သက်စေမည့်အစား လူတိုင်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း လှုပ်ရှားမှုများကို အသုံးချသလို ဖြစ်သွားတာကြောင့် တိုက်ပွဲက ပို၍ ပြင်းထန်လာကာ လူတိုင်းရဲ့ ဒေါသများလည်း ထိုးတက်လာခဲ့သည်။

အော်သံတွေ ဆက်တိုက်ကို ထွက်ပေါ်နေ၏။

"အား....."

ဖောင်းကနဲ အသံနဲ့အတူ နောက်ဆုံးတွင် လူတစ်ယောက်သည် အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းခြင်း၏ ဖိအားကို မခံနိုင်သဖြင့် ဖွဲ့စည်းမှုထဲ၌ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးသည် ပါးပါးလှီးထားသော အသားများအဖြစ်သို့ ဖြန်းခနဲ ဖြစ်သွားကာ သွေးနံ့များ ပျံ့နှံ့သွား၏။ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ခဏတာ ကြည်လင်လာပြီး သူ့အရိပ်ကိုတောင် မမြင်ရတော့ချေ။

ကျင့်ကြံသူ ယောက်ျားပျိုသည် ရုတ်တရက် သူ့ဓားကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်ရှိ နတ်သမီးကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။ လူများစွာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး လူသတ်ရန် အခွင့်အရေးကို ရယူလိုက်သည်။

'ဖောင်း ဖောင်း' ဟူသော အသံနှင့်အတူ လူအများအပြား ဆက်တိုက် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

လုရွှမ်သည် ယွမ်ယန်စွမ်းအားကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အနှံ့အပြား ဖြန့်ကျက်ထားကာ အသက်ရှူသံကို တိတ်တဆိတ်ပင် မထုတ်ဝံ့ပေ။ ယခုလို နေရာမျိုးတွင် အသက်ရှုသံများ စိမ့်ထွက်မှုက သေ​ဘေးကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

လုရွှမ် သူ့ခြေလှမ်းများကို အမှားလုပ်မိသလို တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။ အခင်းအကျင်း ပုံစံက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲနေ​ပြီ။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားမည်ဆိုလျှင် ပြဿနာတတ်တော့မည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆက်တိုက် ရွေ့လျားပြီးနောက် လုရွှမ်သည် အခင်းအကျင်းရဲ့ အပြောင်းအလဲက ရပ်တန့်သွားတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ နောက်ကျကျန်ခဲ့သော အခင်းအကျင်း အနည်းငယ်က တိတ်တဆိတ် ကျိုးသွားကြောင်း သူ လျင်မြန်စွာ ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။

"အားလုံး ရပ်လိုက်တော့... အခင်းအကျင်းက ပိတ်သွား​ပြီ ငါတို့ အပြင်ကို ပြန်မထွက်နိုင်​​တော့ဘူး"

ရွှမ်ကျီး၏ အသံသည် ရုတ်တရက် ဟိန်းကနဲ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သို့သော်လည်း ဓားသံများဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်နေတဲ့လူတွေ ရှိသေးသည်။

"ငါရပ်လိုက်လို့ ပြော​နေတယ်!"

သူ့လက်တွေကို တစ်ချက် ဝေးယမ်းလိုက်သော် သန်မာတဲ့ ဓားနှစ်ချောင်း ပြေးထွက်သွားသည်။ ထိုစဥ် စိတ်အားထက်သန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသော လူနှစ်ဦးမှာ တိုက်ရိုက် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက် ခံလိုက်ရတာကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စိတ်ဆင်းရဲစွာ အော်ဟစ်ခဲ့ကြပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားရှိခဲ့ကြသည်။

"သခင်လေးရွှမ်ကျီး... အခင်းအကျင်းက ပိတ်သွားပြီလို့ မင်းပြောတယ်နော်.. ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်တစ်ဦးမှ မေးလိုက်၏။ ရွှမ်ကျီးက ပြန်မဖြေဘဲ အသံထွက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"လုရွှမ် မင်းဘယ်လိုထင်လဲ ငါတို့ဘယ်လို ထွက်လမ်းရှာကြမလဲ?"

"အခင်းအကျင်းက ပိတ်သွားပြီ သေချာတာပေါ့...ထွက်သွားချင်ရင် ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဂရုစိုက်ကြရအောင်"

အော်ဟစ် ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဆက်တည်း ဒေါသစိတ် အပြည့်​နှင့် အော်ငေါက်သူများ၏ အသံများပါ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ထွက်သွားချင်ရင် တစ်လမ်းပဲရှိတယ်"

လုရွှမ် ဆိုလိုက်သည်။ သူ့အသံက နိမ့်နေပေမယ့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေအားလုံးဟာ ခဏလောက်အထိ ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ၏။

"ငါဒီဓားကို အရင်သိမ်းလိုက်မယ်... ဒီဓားက နတ်လက်နက်ပဲ ထူးထူးခြားခြား နတ်လက်နက်တစ်ခု ဆိုတော့ မှော်ဆန်တဲ့ မျက်လုံးနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ ငါကတော့ ဓားကို အခုပဲ ဖယ်လိုက်ချင်တယ် ကန့်ကွက်မယ့်သူ ရှိလား"

လုရွှမ် လိမ်ညာပြောဆိုနေတယ် ဆိုတာကို ပြောနိုင်တဲ့လူ သုံးယောက်ထက် မပိုပါဘူး။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်ရှိ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် မိမိစွမ်းရည်ကို အားကိုးခဲ့သည့် ပထမဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်အနေဖြင့် လုရွှမ်က ယင်းအချက်ကို ထောက်ပြဝံ့မလို့ ၎င်းတို့သည် မယုံလျှင်ပင် ထိန်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

"အဟမ်း"

မျှော်စင်နယ်ပယ် သခင်ထံမှ ချောင်းဆိုးသံ ထွက်လာသည်။

"ညီလေးလုရွှမ်... ဒီအခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုကနေ ထွက်သွားပြီးရင် ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ... ဒီဓားကို ဘယ်သူပိုင်မှာလဲ"