ရွှေသတ္တုလူသား

ဦးတည်ရာကို ဖော်ထုတ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် အနောက်ဘက်သို့ ထွက်ခွာလာကြသည်။ လမ်းကြောင်းမှန်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် ရှုခင်းက အလွန်ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ ကျင်းခယ်မု ဆိုတဲ့ ဒီနေရာက လူသူတော်တော်ကို ကင်းမဲ့နေတယ်ဆိုတာ မင်းသတိမထားမိရင် ခံစားမိမှာလည်း မဟုတ်ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခြားနားချက်ကို သတိပြုမိပြီး အဖြေကို ရှာတွေ့လိုက်တဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှုခင်းက အမှန်တကယ် ဝှက်ထားကြောင်း ချက်ချင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ချို့တဲ့သော အရာသည် အဖြေမဟုတ်သော်လည်း လမ်းကြောင်းမှန်ကို ရှာဖွေရန် မျက်လုံးတစ်စုံ ရှိနေဖို့က အဓိကဖြစ်သည်။

ရွှေဒြပ်စင် ရောင်ဝါသည် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားက ပိုမိုလေးလံလာလေ နောက်ကျောပေါ်ရှိ တောင်ငယ်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ ပိုမိုလေးလံလာလေ ဖြစ်သည်။ တန်ဖိုးရှိသော တစ်ခုခုကို လိုချင်လျှင် သာမာန်လူများ မခံနိုင်သော ဝေဒနာကို သဘာဝအတိုင်း ခံစားရရန် လိုအပ်ကြောင်း စကားနှင့် ညီပေ၏။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုဟာ မမှားဘူးဆိုတာကို သဘာဝကျကျ ပြသနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လူနှစ်​​ယောက်​ ​ကောင်းကင်​က​နေ ​မြေပြင်​​ပေါ်သို့ ဆင်းသက်​လာ​​​ကြသည်​။ တစ်ကြိမ်လျှင် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တဲ့ ခြေရာများကို တွေ့ရကာ ခြေရာများသည် တဖြည်းဖြည်း နက်လာပြီး မြေပြင်မှ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားနေသူတစ်ဦး၏ ခြေရာများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လာရသည်။

သိသာထင်ရှားတာဟာ ဒီကို ဝင်လာသူတွေထဲမှာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူများ အများအပြားရှိပြီး အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှု နည်းလမ်းများကို သိရှိသူများလည်း အများအပြား ရှိတဲ့အတွက် ဤနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လေထုသည် ရွှေဒြပ်စင်၏ထူးခြားသော ရောင်ဝါများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ လေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရှူသွင်းလိုက်သောအခါတွင် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အင်္ဂါများကို ကွဲအက်သွားသလိုပင် ခံစားရသည်။ အမြန်လမ်းလျှောက်ဖို့ မဝံ့ရဲချေ။ မဟုတ်ရင် ဒီလေထုက ဓားလိုပဲ ဖြတ်တောက်လာလိမ့်မည်။

ရွှေဒြပ်စင် ရောင်ဝါသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းလာမှာ ဖြစ်သည်။

"ကြည့်လိုက်!"

မုရုန်ချင်က ရုတ်တရက် အော်ပြောပြီး ရှေ့မလှမ်းမကမ်းက ပုံရိပ်တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်ပါသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းကို လူဟု မခေါ်နိုင်တော့ချေ။ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရုပ်လို ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်နှာပေါ်က အမည်းရောင် အလွှာကို ကြည့်လိုက်ရင် မီးလောင်ကျွမ်းထားမှန်း သိသာပေသည်။

တောင်ပိုင်းမှာ မီးဒြပ်စင်၊ အနောက်ဖက်မှာ ရွှေဒြပ်စင် ဆိုသော်လည်း ယခုမူ အနောက်ဖက်တွင် ရွှေဒြပ်စင်က မလုံလောက်​တော့ဘဲ မီးဒြပ်စင်က ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ သတ္တုဓာတ်နှင့် မီး၏ဂုဏ်ရည်တို့သည် သိသိသာသာ ရောနှောသွားပုံရသည်။

နှစ်ယောက်သား ရွှေလူသားဆီ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာက ကြည်လင်နေသေးပေမယ့် သူ့ရဲ့ အ​​သွေးအသားပုံစံက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ လုရွှမ် တစ်ချက်လောက် ခေါက်ကြည့်လိုက်တော့ သတ္တုသံတစ်ချက် ထွက်လာသည်။

လုရွှမ် သူ၏ဓားကို ပွတ်ဆွဲကာ ရွှေလူသားရဲ့ ခြေတဝက်ခန့် နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ မည်သည့်အသွေးအသားကိုမျှ မတွေ့ရဘဲ အရာအားလုံးက ရွှေတွေ ဖြစ်ကုန်တာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ရှေ့က ခြေရာတွေဟာ လင်ထျန်းခန်းမထဲကို နှစ်တွေအကြာကြီး လွဲမှားစွာ ဝင်ရောက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဝေးဝေးသို့ ခရီးနှင်ပြီး ဤအဆုံးမရှိသော အခင်းအကျင်းကို ချိုးဖျက်ရန် နည်းလမ်းများ ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း အဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် လုံလောက်သော အင်အားမရှိသဖြင့် ဤနေရာတွင် ထာဝရ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။

"လုရွှမ် ကျွန်မ ရှေ့ဆက်မလျှောက်​တော့တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ် ကျွန်မက မသန်မာဘူး ရှေ့ကို အရူးလို သွား​နေမယ်ဆိုရင် ကျွန်မလည်း ရွှေလူသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်.... နောက်ပြန်ကြည့်သင့်တယ် အဲဒါက တခြားလမ်းကြောင်းမှာ ရှာတွေ့နိုင်လောက်တာပဲ"

မုရုန်ချင်သည် သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းခြင်း အရိပ်အမြွက်နှင့် ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သော်လည်း ဒါက သူမရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် အရိပ်အမြွက်ဆိုလည်း ဟုတ်လေသည်။

ပြော​ပြီသောအခါ လုရွှမ် မုရုန်ချင်၏ မူမမှန်သော မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမအခုပြောနေတာက အကြောင်းပြချက် သက်သက်သာဖြစ်ပြီး သူမ မသိလိုက်ဘဲ လုရွှမ်ကိုပါ ဆွဲချမိမှာ စိုးရိမ်နေပုံရသည်။

လုရွှမ် ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

"အဲ့လိုပြောစရာ မလိုဘူး... မင်းက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဟုတ်ဘူး ငါလည်း မင်းရဲ့အကူအညီ လိုနေတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်"

"မင်းအရင်က ပြောခဲ့တာ အမှန်ပဲ ဒီထက်ပိုပြီး နက်လေ ပိုအန္တရာယ်များလေပဲ.... အထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကိုတောင် ဝှက်ထားနိုင်တယ်... မင်းတစ်ယောက်တည်း ဒီမှာနေရတာက အန္တရာယ်များလွန်းတယ်... စိတ်ချပါ ငါက ငါ့သူငယ်ချင်းတွေကို ဘယ်တော့မှ ချန်မထားခဲ့ဘူး! မင်းကိုငါ ကာကွယ်နေသရွေ့ မင်းဘာမှဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

အမှန်တော့ မုရုန်ချင်သည်လည်း သူမ တစ်ယောက်တည်း ကြောင်တက်တက်ဖြင့် အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုထဲသို့ ကျသွားတာကို တွေးကြည့်နိုင်သည်။ ဘယ်အန္တရာယ်နဲ့ ဘယ်လို ထူးထူးခြားခြား သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေ ပေါ်လာနိုင်မလဲ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ။

တကယ်တော့ ဒီနေရာဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်ထားရပြီး အတွင်းထဲမှာ အမည်မသိသားရဲတွေ မွေးဖွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာ​တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေသော ကျင့်ကြံသူများလည်း ဘယ်လို ရှင်သန်နေကြလဲ ဆိုတာ ကောင်းကင်ကပဲ သိလိမ့်မည်။

လုရွှမ်နှင့် လမ်းလျှောက်လညပြီးနောက် သူမသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေကြောင်း သူမကိုယ်သူမ သုံးသပ်မိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လုရွှမ်ဟာ အဆုံးမရှိကမ္ဘာ့ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုကို လုံးဝ မကြားဖူးပေမယ့် ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက်မှာတော့ အနည်းဆုံး ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ သူမမှာ ဘာသဲလွန်စမှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူမသည် ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ၊ သူမသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် သူမ တကယ်ခံစားမိခြင်း ဖြစ်သည်

"ဟုတ်​ပြီလား!"

လုရွှမ် သူ့လက်​ကို ဆန့်ပြီး မုရုန်ချင်ရဲ့ ပုခုံးတွေကိုပုတ်ကာ သူမကို ပူ​လောင်​တဲ့ မျက်​လုံး​တွေနဲ့ စိုက်​ကြည့်​​နေလိုက်သည်။ မုရုန်ချင်ရဲ့ မျက်နှာက နီရဲလာပြီး လုရွှမ် ဘာလုပ်ချင်နေလဲ သူမ မသိသောကြောင့် စိတ်အေးလက်အေး ဟန်ဆောင်ကာ "ရှင် တစ်ခုခု ရှာတွေ့ပြီလား" လို့ မေးလိုက်၏။

"ရွှေက မာကြောပြီး ထက်မြက်တယ်.... ဒါပေမဲ့ ကွဲဖို့က အရမ်းလွယ်တယ် တစ်နည်းဆိုရရင် ဒီမှာ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုကို ရောင်ပြန်ဟပ်တယ် မင်းရှေ့ကို ဆက်သွားရုံပဲ တတ်နိုင်မယ် နောက်ဆုတ်လို့ မရဘူး"

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

လုရွှမ်၏ လက်ဖဝါးမှ မီးဘောလုံးလေးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မကြောက်ပါနဲ့ ငါပြောသလို လုပ်လိုက်... မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ လည်ပတ်ကြည့်!"

လုရွှမ်ဆိုပြီး မုရုန်ချင်ရဲ့ ပခုံးပေါ်သို့ ဝိညာဉ်မီးကို ရိုက်နှိပ်ပေးလိုက်သည်။ မုရုန်ချင်မှာ လုရွှမ် ဘာလုပ်နေမှန်း မသိသောကြောင့် အလိုလို မှင်တက်သွားသော်လည်း သူပြောသည့်စကားအတိုင်း စွမ်းအင်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေလိုက်သည်။

ထိုအခိုက် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်ကျလာသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ? ကျွန်မအစောတုန်းက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?"

မုရုန်ချင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ့မျက်နှာက ထိတ်လန့်သွားပြီး ဘာဖြစ်နေမှန်းကို မသိတော့ချေ။ လုရွှမ် ခေါင်းအသာ ညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာက စိတ်ကို တကယ်ထိခိုက် စေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး.... တကယ်ကို အားကောင်းပြီး ကာကွယ်ရခက်တယ်"

စိတ်ဝိညာဥ်မီးသည် မုရုန်ချင်၏ အရေပြားနောက်သို့ လိုက်သွားပြီး သူမ၏ အတွင်းအင်္ဂါများထဲအထိပါ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လုရွှမ် သူမခန္ဓာကိုယ် အတွင်းဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ သူမသွေးထဲတွင် ရွှေအမှုန်အမွှားလေးများ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရလေ၏။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမသွေးများသည် ရွှေမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစပြုနေချေပြီ။

ဤအရာလေးများသည် အလွန်သေးငယ်ပုံ ပေါက်သော်လည်း သူမ၏ ဝိညာဥ်သွေးကြောများထဲ ထူထပ်စွာ ထုပ်ပိုးထားသည်။ သက်ရောက်မှုက သိပ်မရှိသေးလို့ သူမရဲ့ ယွမ်စွမ်းအင်ဟာ ဖိနှိပ်ခံနေရတယ်လို့တောင် မခံစားခဲ့ရပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ စွမ်းအားအပြည့်နဲ့ လည်ပတ်​ကြည့်တဲ့အခါ ဒီအရာတွေက သွေးကြောတွေကို ပေါက်ကွဲထွက်စေပြီး ဘယ်သူမှ မခံနိုင်လောက်ဘူး ဆိုတာကို ရှာတွေ့သွားလေသည်။

"အ​စောတုန်းက ရွှေလူသားကို မှတ်မိသေးလား? သူ့ဦးခေါင်းက နောက်ပြန်လှည့်နေတယ် ဆိုလိုတာက သူ တုံ့ဆိုင်းနေတဲ့ပုံနဲ့ ပြန်ကြည့်နေတာပဲ... ငါတို့ လျှောက်သွားရင်းနဲ့ ဒီနေရာရောက်လာတဲ့အထိ အဲဒီလူ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရွှေလူသား ဖြစ်သွားတာကို ငါတို့မြင်ခဲ့ရတယ်။"

"သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က မပျော့ပါဘူး...ငါသူ့ကို ချင်ထျန်းဓားနဲ့ ထိုးလိုက်တုန်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရတယ် အားကောင်းလေ ခန္ဓာကိုယ်က သဘာဝအတိုင်း သန်မာလာလေပဲ... ဒါကြောင့် ရွှေသတ္တုကိုယ်ထည်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာနဲ့ သဘာဝအတိုင်း ပိုသန်မာလာမှာ သေချာတယ်"

"အဲဒီလူက အနည်းဆုံးတော့ မျှော်စင်နယ်ပယ်ကလူပဲ.... မျှော်စင်နယ်ပယ်က လူတောင် ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိနေတယ်.... ဒဏ်ရာတွေ ဒါမှမဟုတ် အတွင်းဒဏ်ရာတွေလည်း မရှိဘူး အဲဒီတော့ အကြောင်းပြချက်က တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်...သူ့ရဲ့ စိတ်ပဲ... ဒီနေရာက သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေတယ် ​​ပြီးတော့ ဒီမှာရှိတဲ့ ရောင်ဝါက ငါတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်"

"မင်း စိတ်ဓာတ်ကျနေတာ တွေ့တော့ ငါစမ်းကြည့်လိုက်တာ"