← Chapters

ချောက်နက်ကြီးထဲမှာ

Vol. 94 Ch. 4.926

ချောက်နက်ကြီးထဲမှာ

Vol. 94 Ch. 4.926

ဝုန်း!

မိုးခြိမ်းသံ တစ်ချက် ပေါက်ကွဲသွားသလို အသံနက်ကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချောက်ကမ်းပါး နှစ်ဘက်ရှိ ကျောက်တုံးများ ပြိုကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်မှ အက်ကွဲသံ​ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမသစ်ပင်ကြီး တစ်ပင် ခုတ်ထစ်ခံလိုက်ရပြီး တစ်ဆက်တည်း ပြင်းထန်စွာ မီးလောင်ကျွမ်းခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မှာ လွင့်ပျံနေတဲ့ ဓားမီးရောင်တွေကတော့ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး သူတို့အသက်အတွက် ထွက်ပြေးနေကြတာပဲ ဖြစ်လေသည်။ ယွမ်စွမ်းအင်သည် အဆုံးစွန်သို့ ခုန်တက်သွားကာ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့နောက်တွင် ရောင်စုံမီးတောက် ငါးစင်းတို့သည် အရှိန်ပြင်းသော မြွေခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်လာသည်။

နေရာတိုင်းတွင် ဆူညံသံများ၊ အော်ဟစ်သံများ၊ ကျောက်ဆောင်များ ပြိုကျသံကာ ရေတွေက ချောင်းများကို ဖြတ်ကာ စီးဆင်းလာသံများဖြင့် ဆူညံသွားသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် တစ်ခွင်လုံးတွင် မီးရောင်များဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လျက် လေလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

မြေကြီးသည် တကွဲတပြားစီ ဖြစ်နေသဖြင့် အတွင်းမှ မြွေပျံများသည် မြေပြင်ထဲမှ ပျံထွက်လာကာ အော်ဟစ် တေးဆိုနေကြ၏။ သေးငယ်သော ကျောက်တုံးကြီးလို မြွေဦးခေါင်းမှ ပါးစပ်ကြီး ပြင်းထန်စွာ ပွင့်ထွက်လာကာ ၎င်းရဲ့ပါးစပ်ပေါက်က လူတစ်ယောက်လုံးကို မျိုချနိုင်လုနီးပါးပင်။ ၎င်းတို့ရဲ့ အစွယ်များ တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ ကျင့်ကြံသူတွေကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အဆိပ်ရည်များ ပက်ဖျန်းပစ်လိုက်လေသည်။

အဆိပ်ကတော့ အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။ ဒီမြွေတွေဟာ ဒေါသကြီးပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ ထွက်ပြေးခွင့် မပြုချေ။ သူတို့သည် အင်အားအပြည့်ဖြင့် ထွက်လာကြပြီး ထူထပ်သော မြွေအုပ်ကြီးက နတ်မီးနယ်ပယ် မပြောနဲ့ မျှော်စင်နယ်ပယ်ကိုပင် ရင်တုန်ပန်းတုန် ​ဖြစ်သွားစေသည်။

ချောက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူတချို့မှာ ထောင်ဂဏန်းထက်မနည်း ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အားလုံး ထိတ်လန့်တကြား ပြေးလွှားနေကြပြီ။ အားလုံးက မိမိတို့ကိုယ်ကို မကာကွယ်နိုင်သလို တိုက်ခိုက်ရေး ထိရောက်မှုလည်း မရှိကြပေ။

ကောင်းကင်ကနေ မိုး​တွေ ရွာချလာသလိုပဲ ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ် လဲကျလာသည်။ လူတိုင်း လူတိုင်း စိတ်ဆင်းရဲစွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ ပိုဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက ထန်မြွေပျံရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို တိုက်ရိုက် ကျသွားတာပါပဲ။

လုရွှမ်သည် လူအနည်းငယ်ကို ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ပြေးဝင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ယခု ပြေးစရာက လမ်းကြောင်းတစ်ခုသာ ရှိပြီး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တောင်တန်းများ ရှိနေသဖြင့် လွတ်လမ်းမရှိတော့တာ အသေအချာပင်။

ဒါပေမဲ့ မြွေကြီးတစ်ကောင်က လွတ်မြောက်သွားပြီမလို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဟာ ၎င်းလက်က လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားတာ လွဲမှားမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းရဲ့အိမ်တံခါးဝကို အသားပို့ပေးလိုက်သလိုပါပဲ။

လုရွှမ်သည် ထန်မြွေပျံ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မပြောနိုင်သော်လည်း ထန်းယွမ်ကြယ်ရှိ အဓိက တပ်ဖွဲ့ ကိုးခု၏ ​​ခေါင်းဆောင်၊ လီလင်ရှို့ရဲ့ ဖခင် လီလင်ထက် ခြိမ်းခြောက်မှု ခံစားချက်က မြင့်မားနေသေးကြောင်း သူ သေချာသိသည်။

ချောက်အတွင်းကို ပိုနက်လေ ပိုအန္တရာယ်များလာမယ်ဆိုတာ သိပေမယ့် ဒီအချိန်မှာတော့ အနာဂတ်က အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိပြီးသားပင်။ ဒီမြွေတွေကို အဆုံးမရှိ ရင်ဆိုင်နေရင် အန္တရာယ်တွေက ပိုပြီးတော့ နက်ရှိုင်းသွားနိုင်သည်။

မျှော်စင်နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေ အတွက်တော့ လုရွှမ် သူ့အသက်ကို သူတစ်ပါးအပေါ်မှာ ဘယ်တုန်းကမှ မထားတတ်ပါဘူး။

"ထိုင်ချလိုက်!" လုရွှမ် ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

ဟုန်ရှန်ယင်းသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။ ထိုစဥ် သူမ နောက်ကွယ်မှ မမြင်နိုင်သော မြွေတစ်ကောင် လျင်မြန်စွာ ခုန်ဆင်းလာပြီး ၎င်း၏ အစွယ်များ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေသည်။

လုရွှမ် လက်လှမ်း၍ ထန်မြွေပျံကို သူ့လက်ထဲမှာ တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးထဲတွင် ထိုးတက်လာသော ကြက်သွေးရောင် မီးတောက်သည် အဆင့်မြှင့်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်မီးပဲ ဖြစ်သည်။

ယနေ့ စိတ်ဝိညာဉ်မီးသည် အဆင့်၆သို့ ရောက်ရှိ​​နေပြီး အမြစ်မဲ့မီးပင်လယ်၏ မီးလောင်ကျွမ်းမှုများသည် အနာဂတ် စိတ်ဝိညာဉ်မီး အတွက် အနည်းဆုံး အဆင့်တစ်ခုအထိ တိုးလာ​စေလိမ့်မည်။

အဆင့်၆ စိတ်ဝိညာဉ်မီး၏ စွမ်းအားသည် အဆင့်၅ စွမ်းအားနှင့် လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပါ။ မီးတောက်၏ အပူချိန်သည် ပိုမြင့်လာပြီး အရှိန်ပိုပြင်းလာကာ လုရွှမ်၏ စိတ်ဝိညာဥ်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်နေသဖြင့် မီးတောက်က သူ့စိတ်အတိုင်း တဝုန်းဝုန်း တောက်လောင်လာသည်။

လက်ရှိ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်မီးသည် မီးတောက်များ မဟုတ်တော့ဘဲ မီးတောက် ချည်မျှင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ထိန်းချုပ်မှုမှာ သဘာဝအတိုင်း ပို၍ ဆန်းပြားလာသည်။

တဟုန်းဟုန်း တောက်နေသော မီးတောက်အောက်တွင် ဤမြွေသည် ၎င်း၏ ရောင်ဝါမှတစ်ဆင့် အကဲဖြတ်လိုက်လျှင် အရှည် နှစ်ပေမျှသာ ရှိပြီး နတ်မီးနယ်ပယ် ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယအဆင့် ဖြစ်ကာ ချက်ချင်းပင် ပြာမှုန် ဖြစ်သွားသည်။

အခုသူတို့ ဂူထဲမှာ ပုန်းနေကြပြီ။ ဂူထဲမှာ ဘယ်လောက်နက်တယ် ဆိုတာ မပြောနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါးအနံ့က ပြင်းထန်လွန်းသည်။

"ဒီမြွေတွေက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ သားရဲတွေပဲ...အကုန်လုံးသာ ပေါ်လာရင်....."

မုရုန်ချင်က စကားကို တစ်ဝက်လောက်သာ အော်ပြောလိုက်ပေမယ့် သူမဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ လူတိုင်းသိကြပါ၏။

"ထွက်သွားရအောင်!" လုရွှမ် အော်လိုက်သည်။

သုံးပေရှည်တဲ့ မြွေတစ်ကောင်ကို ရှောင်ဖို့ ဒီဂူထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့ပေမဲ့ ဒီလောက် အန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာကို ဝင်မိမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။ အခု ဂူရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဒီဂူဟာ ထန်မြွေ​တွေရဲ့ နေထိုင်ရာ နေရာလို့တောင် ဆိုနိုင်ပါ၏။

"ငါတို့ အပြင်မထွက်နိုင်​​တော့ဘူး... ငါတို့ကို အအကောင်ကြီး ပိတ်ဆို့နေပြီ"

ကြီးမားသော အကောင်ကြီး တစ်ကောင်သည် ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အလင်းရောင်ကို လုံးဝနီးပါး ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ထန်မြွေက သူ့အဆိပ်တွေကို ထွေးထုတ်လိုက်စဥ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထန်မြွေပျံဆီက အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အဆိပ်ငွေ့များ အရိပ်အယောင်များ ပတ်ဝန်းကျင်အနှံ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုရွှမ်သည် အစွမ်းထက်သော အဂ္ဂိရတ်ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးအနေနှင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သဘာဝအလျောက် အဂ္ဂိရတ်ဆေးများ ပြတ်တောက်မှု မရှိပေ။ မည်သည့် အခြေအနေမျိုးကိုမဆို အချိန်မရွေး ရင်ဆိုင် ဖြေရှင်းနိုင်စေရန် အဆင်သင့်ပြင်ထားသည်။

"လူတိုင်း ငါ့နောက်မှာ ပုန်းနေကြ!"

ထိုကဲ့သို့ ထန်မြွေပျံကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ကြိုးထုံးကို အမြန်ဖြတ်ရမည်။ မဟုတ်ပါက အချိန်ပိုကြာလေ အန္တရာယ်များလေဖြစ်ပြီး အခြားထန်မြွေများကိုပင် ဆွဲဆောင်မိသွားနိုင်သည်။

နတ်ဓားသည် အစင်းရာမရှိ၊ ထက်မြက်တောက်ပစွာ ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းထဲက ပထမဓားဖြင့် ထန်မြွေပျံရဲ့ ဦးခေါင်းကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

"သွားကြရအောင်!"

မမျှော်လင့်ဘဲ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးသည့်နောက်တွင် ယခင်တစ်ကောင်ထက် များစွာပိုကြီးသော ထန်မြွေပျံတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအကောင်သည် မြေပြင်ပေါ်က မြွေအသေကောင်ကို လုရွှမ်ဆီသို့ ဟောက်ကာ ဝှေ့ရမ်းနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမြွေသေက မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အရှိန်အဟုန် ပြင်းပြင်းဖြင့် လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရေပုံးအရွယ်ရှိ ဦးခေါင်းက လုရွှမ်နှင့် အခြားလူများကို ကိုက်ချလိုက်သည်။ လူပေါင်းများစွာကို သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ မျိုချရန် ကြိုးစား​​နေသည့် စုပ်ယူမှု အားတစ်ခုပင် ထွက်လာသည်။

လုရွှမ်သည် သူ၏နတ်ဓားဖြင့် ထပ်မံ ခုတ်ထစ်လိုက်သော်လည်း၊ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုက ပိုမြန်သော်လည်း၊ တစ်ဖက်က အတော်လေး အင်အားကြီးနေသည်။

ဤအရှိန်ပြင်းသော ထန်မြွေသည် သိသာထင်ရှားစွာ ပိုအားကောင်းပြီး ၎င်း၏အရေပြားသည် ဓားနှစ်ချောင်းထပ် ပိုမိုထူလာကာ လုရွှမ်မှ ၎င်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ နောက်ထပ် မြွေတစ်ကောင်က ပြေးထွက်လာပြန်၏။

လုရွှမ်သည် သူ့လက်ထဲတွင် နတ်ဓားကို ကိုင်ကာ အဆုံးမဲ့စွမ်းအင်ဖြင့်ပင် သည်းမခံနိုင်တော့အောင် တိုက်ခိုက့နေသည်။

အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ထန်မြွေပျံတွေကလည်း အများကြီး ဝင်လာခဲ့ပြီ။ အစကတည်းက လုရွှမ်သည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အရှိန်ပြင်းတဲ့ ထန်မြွေပျံတွေ ရှိနေတယ်လို့ ထင်နေပြီးသားပင်။ ဒီမြွေတွေဟာ နတ်မီးနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီ။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်တွေက ပွင့်နေပြီဖြစ်သလို သူတို့သည် မကြောက်မရွံ့ အနစ်နာခံနေကြ

၎င်းက ချောင်လု တစ်ခုခုကို ထောက်ပြသည်အထိပင်။

"ဆရာ... ဒီမြွေတွေက ဆရာ့ဆီ လာနေကြသလိုပဲ အထူးသဖြင့် ညစာစားပွဲကြီး ရောက်နေတဲ့ ငါးအကြီးကြီးကို ကြည့်နေသလိုပဲနော်... သူတို့မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ရတာ ဆရာ့ကို တစ်ချက်​လောက် ကိုက်ချင်နေကြတာများလား မသိဘူး"

လုရွှမ်လည်း အခြေအနေကို ဖမ်းမိသွားသည်။ သူသည် ထိုမြွေများကို သတ်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချောင်လုက သတိပေးလိုက်ရာ တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု သူလည်း ချက်ချင်း တွေးလိုက်မိသည်။

အရင်ကတော့ မြွေငယ်လေးတစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့ဖူးပေမယ့် မြွေကြီးတစ်ကောင်က သူ့အပေါ်ကို စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။ ဒီမှာ ထန်မြွေပျံတွေ အများကြီးရှိရာ နေ့တိုင်း ဘယ်နှစ်ကောင် သေမယ်ဆိုတာ မသိနိုင်ချေ။ သူက ဘယ်ကောင်ကို ဂရုစိုက်နိုင်မှာလဲ။

ဒီထန်မြွေပျံက ထူးထူးခြားခြား နောက်ခံရှိနိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ ထန်မြွေပျံလေးတွေ သူတို့ လိုချင်တာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဇွတ်တိုးယူချင်နေကြပြီ။

ပိုတိတိကျကျ ပြောရရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စိမ်းပြာနဂါးသွေးကို လိုချင်နေကြတာပဲ ဖြစ်လေသည်။

All Chapters