ဆန်းကြယ်တဲ့ဓားသိုင်း

ဖန်းလုံသည် လေကဲ့သို့မြန်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လုရွှမ်ရှေ့ကို ဖြတ်သွားကာ လုရွှမ်ရဲ့ ပါးကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ငါးချောင်းသည် ချွန်ထက်နေပြီး မည်းမှောင်သော လက်သည်းများ ရှိလေသည်။ လက်ချောင်းများမှ အစွန်းအထိ ဆန့်ထွက်လျက် ရှိကာ နောက်ဆက်တွဲပုံရိပ်များ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

တခြားသူများ၏ အမြင်တွင် ဖန်းလုံသည် ယခုအချိန်တွင် တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်နေသေးသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုရွှမ့၏ရှေ့တွင် ရှည်လျားသော တွဲပုံရိပ်တစ်ခုလို ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လုရွှမ်ရဲ့ သူအိမ်ငယ်များ ကျဥ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤအရာက မှော်အစွမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်သော ပုံရိပ်များသည် အရှိန်အဟုန်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အထူးကျင့်စဥ်များကြောင့် ဆိုတာ သေချာပါသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့မျက်စိရှေ့တွင်ရှိ ဖန်းလုံ၏ လက်သည်းများသည် လူသန်းနှင့်ချီ ထူထပ်စွာ ထုပ်ပိုးသလို အမြင်အာရုံ တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးသည် လူသတ်သမား ဖြစ်သောကြောင့် အကွက်များကို ထုတ်သုံးနေမည် မဟုတ်ပေ။ ဤအရာများထဲမှ တစ်ခုသာ အတုဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့အားလုံးက အမှန်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါကြောင့် သတိပေါ့ထားလို့ မဖြစ်ချေ။

လုရွှမ်၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ လှောင်ပြောင်နေသည့် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝါရောင်တောက်တောက် နတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းတစ်ခု သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထောင်နှင့်ချီသော ခြေသည်းများက နတ်ဝိညာဥ်ဒိုင်းလွှာကိုသာ ခြစ်မိပြီး ၎င်းတို့အားလုံး လုရွှမ်အား မထိမှန်သွားခဲ့ပေ။

"မင်း... ဘယ်လို နတ်ဝိညာဥ်ဒိုင်းလွှာလဲ... မင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုတန်ခိုးကြီးတဲ့ ကာကွယ်မှုမျိုး ရှိနိုင်မှာလဲ"

ဖန်းလုံ မယုံကြည်နိုင်စွာနဲ့ အော်လိုက်သည်။ တစ်ပြေးတည်းမှာ သူ့ထက် သုံးမှတ်ပိုအားကောင်းတဲ့ လော်ရှနွီ ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးတောင်မှ သူ့ရဲ့ အရိပ်လက်သည်းကို ဒီလိုနှုတ်ဆက်ဝံ့မှာ မဟုတ်ချေ။

လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့ နတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းလွှာက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အံ့ဩစရာပဲ ဒီလှုပ်ရှားမှုကို ဘယ်လိုခေါ်တာလဲ

..... တိုက်ကွက်က မဆိုးပါဘူး"

ဖန်းလုံမျက်နှာ မည်းမှောင်လာသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ စကားများက သူ့နားထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရွဲ့စောင်းနေသလို ခံစားရလေ၏။

"ဟမ့် မင်းဘာသာ လိပ်ခွံဖြစ်ရင်တောင် ငါ အပိုင်းပိုင်း ခွဲပစ်မယ်!"

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လုရွှမ်၏ ပတ်ပတ်လည်ကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်သွားကာ ကြီးမားသော လေနှင့် ဟစ်အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လေသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနေပြီး လုရွှမ် ပတ်ပတ်လည်ကို အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လုရွှမ် ပတ်လည်တွင် အဝါရောင် တဖျပ်ဖျပ် တောက်သွားသည်။

"တားမြစ်လူသားက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... သူတို့မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် မှော်စွမ်းအား ရှိတယ် ဖန်းလုံရဲ့ မွေးရာပါ မှော်စွမ်းအားက အရှိန်မြန်တာ ဖြစ်မယ်..."

လူအုပ်ဆီမှ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ၎င်းက ပေါင့်တာထင်းဆီမှ ​ဖြစ်ပေသည်။ လုရွှမ်မှာ ဒီအခွင့်အရေးကို ရယူ၍ သူ့ကို သတိပေးလာတာကြောင့် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒဏ္ဍာရီအရ တားမြစ်လူသားတွေက သဘာဝမှော်စွမ်းအား တစ်ခုရှိတယ်...ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်ထားတဲ့ တားမြစ်မြေကြီးဆို မှော်စွမ်းအား နှစ်ခုရှိတယ် တားမြစ်ကောင်းကင် ဆိုရင် အဓိက မှော်စွမ်းအား သုံးမျိုးတောင် ရှိတယ်... တားမြစ်နတ် ဆိုရင်တော့ အဆုံးအစ မရှိလောက်တော့ဘူး!"

"ဟားဟား" ဖန်းလုံက ရယ်မောလိုက်သည်။

"မှန်တယ်.... ငါ့ရဲ့တားမြစ်လူသား စွမ်းအားက ယှဉ်လို့မရတဲ့ အရှိန်ပဲ.... ​မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်တွေတောင် ငါ့ကို လိုက်မမှီနိုင်ဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ အနေအထားကို သိမ်းပိုက်ထားပြီးသား"

ဖန်းလုံက ပြော​ပြီးသည်နှင့် အရှိန်က ပိုမြန်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဆင်နှာမောင်းများသည်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ကာ လုရွှမ်ကို လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

လုရွှမ် နေမျက်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အမြင်အာရုံ နယ်ပယ်သည် ဖန်းလုံ၏ ရုပ်ပုံသဏ္ဍာန်များနှင့် ပြည့်နှက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူရဲ့ အရှိန်သည် အလွန်မြန်လွန်းသဖြင့် နတ်မျက်စိဖြင့်ပင် ဖမ်းမမိနိုင်ပေ။

"အိုး..ဒါဆို ဟုတ်ပြီလေ!"

လုရွှမ် သူ့ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကောင်းကင်မှာ ထိုးညွှန်ထားလိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ မိုးခြိမ်းသံများက အနှံ့အပြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တကယ်ပဲ မိုးခြိမ်းလာတာကို မြင်လိုက်ရတော့ အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ တိမ်ဖြူတွေက ကောင်းကင်မှာ လူးလိမ့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပြန်၏။ အားလုံးက ထိတ်လန့်နေကြစဥ် နတ်မိုးခြိမ်းသံက ဓားပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး လေဆင်နှာမောင်းထဲကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ချလိုက်ပေသည်။

ဤနတ်မိုးခြိမ်းသံကို လုရွှမ်မှ ဆင့်ခေါ်လိုက်တာ သေချာပါသည်။ ထိုအခိုက် လေဆင်နှာမောင်း အတွင်းမှ ပြတ်သားသော အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းရဲ့ ဒုတိယဓား.... ဓားတစ်သောင်းရိုက်ချက်!"

ဝုန်း!

အသံသည် အာကာသမှ ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှု သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အော်သံကဲ့သို့ပင်။

လူတိုင်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဓားရှည်ကြီးများ ရုတ်တရက် ပျံထွက်သွားပြီး သူတို့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ လုံးဝ မရှိတော့တာကို တွေ့တော့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဓားရှည်တွေက ဖီးနစ်ကို ဂါရဝပြု​နေ​ကြတဲ့ ငှက်တစ်ရာပေါင်းလိုပဲ လေဆင်နှာမောင်းထဲ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဖီးနစ်သားရဲမှ ကြီးမားသောအမြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့်နှယ် အလင်းရောင်မျိုးစုံသည် လေဆင်နှာမောင်း တစ်ဝိုက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ရောင်ပြန်ဟပ်လာသည်။ ၎င်းဓားများသည် လေဆင်နှာမောင်းကို အနည်းငယ် ပိုအရောင်စုံသွားစေ၏။

“ပြန်လာခဲ့”

ကျင့်ကြံသူ တော်တော်များများဟာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်၍ သူတို့ရဲ့ ဓားရှည်တွေကို ပြန်ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားသလိုမျိုး လုံးဝ မအောင်မြင်ကြချေ။

ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော ဓားရှည်ကြီးတစ်ခု လေထုထဲ၌ စုစည်းလာသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းစေသော လေဆင်နှာမောင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ကြီးမားလှသော ဓားရှည်များ၏ ကျေးဇူးကို လုံး၀ မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ဘဲ လေထုတစ်ခုလုံး ဓားရှည်တို့ အသံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"သွား!"

လုရွှမ်ဘက်ကလည်း အသံကျယ်​ကြီး​ဖြင့် အော်လိုက်သည်။

ဧရာမ ဓားကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြန့်ကျဲသွားကာ ပျံသန်းနေသော ဓားများအဖြစ်သို့ တစ်ဖန်ပြောင်းသွားပြီး အရပ်ရပ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ လေထဲတွင်ရှိ ဓားရှည်များသည် ဓားစွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဓားတစ်ချောင်းသည် အရောင်အသွေး ကင်းစင်ကာ ဖောက်ထွင်း မြင်ရသော်လည်း လေပွေက ၎င်းတို့အားလုံးကို အနိုင်မယူနိုင်စေချေ။

တခဏချင်းမှာပဲ လေဆင်နှာမောင်းဟာ တိမ်တိုက်တွေလို ပြန့်ကျဲလာကာ အဝါရောင် ဓားရိပ်ကနေ ထွက်လာသည်။ ဖန်းလုံ ဘယ်လောက်ပဲ မြန်နေပါစေ ဒီထောင်နဲ့ချီတဲ့ ဓားရှည်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ။

ဓားရည်ရွယ်ချက်က အရှိန်ကို ထိန်းပေးပြီး ကောင်းကင်က မိုးခြိမ်းသံက ဓားပျံအားလုံးကို တညီတညွတ်တည်း ချိတ်ဆက်ကာ အသက်ဝင်စေသည်။ လုရွှမ်၏ ဓားဖွဲ့စည်းမှု အကွာအဝေးအတွင်းတွင် ရှိနေသရွေ့ ဖန်းလုံ သူ့ရုပ်သွင်ကို လုံးဝ မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

"ပြေးချင်တယ်ပေါ့... ဘယ်ပြေးမလို့လဲ!"

လုရွှမ်က ချင်ထျန်းဓားကို သူ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ဓားစွမ်းအင်ကို ပတ်ပတ်လည်သို့ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားရှည်များ၏ ဓားစွမ်းအင်တွေဖြင့် ရောယှက်သွားသည်။ ထိုစဥ် အဝါရောင်တစ်ခု အရိပ်က ရှောင်ပြေးနေပေမယ့် ကြေကွဲစရာ ကောင်းတာက သူ့ခမျာ အော်ပြီး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

"သွား!"

လုရွှမ် ဟစ်အော်လိုက်စဥ် ချင်ထျန်းဓား သူ့နောက်ကျောကို ပြန်​ရောက်သွားပြီး အမျိုးမျိုးသော ဓားပျံတွေဟာလည်း သူတို့ရဲ့ မူလပိုင်ရှင်ဆီ ပြန်ရောက်သွားကြလေသည်။

ကောင်းကင်မှ ပါးပါး အလှီးခံထားရတဲ့ အသားဘောလုံးတစ်လုံး ပြုတ်ကျလာသည်။ လူပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော်လည်း သွေးသံတရဲရဲဖြင့် လူးလိမ့်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ကုသဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားနေတဲ့ ဖန်းလုံပဲ ဖြစ်သည်။ ဒါက သူ့အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ကျရှုံးမှု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း တစ်ဆက်တည်း လုရွှမ်ကိုလည်း အလွန်အထင် ကြီးသွားကြသည်။

ဓားသိုင်းနှင့် မှော်စွမ်းအားကြားက ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီ။ လုရွှမ်သည် ဓားသိုင်း၏ နားလည်မှုအပေါ် လုံးဝ အခြေခံ၍ တိုက်ခိုက်သွားရာ မျှော်စင်နယ်ပယ်ရှိ သခင်များစွာတို့သည်လည်း ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှက်ကြောက်သွားကြသည်။

သူတို့၏ နားလည်မှုသည် လုရွှမ်နဲ့ ဝေးကွာနေကြောင်း တွေ့ရှိလာခဲ့ကြပြီလေ။ သူ့ပုံသဏ္ဌာန်ကို မမြင်နိုင်တာ သို့မဟုတ် သူလျှောက်လှမ်းနေသော လမ်းကြောင်းကိုပင် နားမလည်နိုင်ကြတော့ပေ။

အင်အားကြီးကိုးခု၏ ​​မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ၏ အဓိကအချက်မှာ ပါရမီရှင်များဟု ယူဆကြသော်လည်း လုရွှမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမှန်တကယ် နှိုင်းယှဉ်စရာပင် မရှိတော့ချေ။

ဤသည်ကား ပါရမီရှင်ထဲက ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်။

"ဖန်းလုံ မင်းရှုံးသွားပြီ.... ကောင်းကင်မျိုတဲ့သားရဲ...မင်းရဲ့ လက်ဖဝါးငါးရောင်ကို ထုတ်ပေးလိုင်တော့!"

လုရွှမ် ဖန်းလုံကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် စောစောကအတိုင်း ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့မျက်လုံးတွေကို ကောင်းကင်မျိုတဲ့သားရဲဆီ လွှဲလိုက်သည်။ ထိုသားရဲ၏ မျက်နှာမှာတော့ မည်းမှောင်ပြီး အလွန်ဒေါသထွက်နေ​ပြီ။

ထိုမျှမကသေး ဖန်းလုံသည် လုရွှမ်ကို ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု သူဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဖန်းလုံ၏ တားမြစ်လူသားစွမ်းရည်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အရှိန်အဟုန် ရှိကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိသည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ဖန်းလုံသည် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။ သူက ပြိုင်ဘက် လက်ထဲ၌ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

သူ့ဒဏ်ရာကနေ ပြန်ကောင်းလာမယ်ဆိုရင်တောင် သူ့ရဲ့အနာဂတ်ဟာ ပြိုပျက်သွားတော့မှာပင်။ ဒါ့အပြင် သူ့​ရဲ့ အတွင်းနတ်ဆိုးထဲက လုရွှမ်ဆိုတဲ့ အရိပ်ကနေလည်း သူ့တစ်သက်လုံး လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အလောင်းအစားကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း သူရှုံးလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ အရောင် ငါးရောင်ရှိသော လက်ဝါးသည် ခန်းမရှစ်ခန်းထဲက ရတနာရှစ်ပါး၏ လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် ပတ်သက်သော ရတနာတစ်ခုပင်။ သူဒီအတိုင်း ထုတ်ပေးလိုက်လို့ မဖြစ်ချေ။