ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အိမ်တော် ရောက်ရှိလာပြီ

လုရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူတို့မြင်လိုက်ရတာက အနာဂတ်မှာ သူတို့ကိုးကွယ်တဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်ဖို့ ရည်မှန်းထားတဲ့ အနာဂတ်ဝိညာဉ်ဘီလူးကြီးမှန်း လူတိုင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရလေသည်။

"ဟေ့ ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို လောင်းကြေး မပေးကြဘူးလား... မဟုတ်ရင် ငါ စွမ်းအင်သလင်းကျောက် သန်း 100 ကို ဆွတ်ခူးသွားရလိမ့်မယ်နော်"

နေရာအနှံ့ စကားအပြောအဆိုတွေ အများကြီး ရှိလာခဲ့လေသည်။

"သခင်လေးလုရွှမ်... ဒါ ငါ့ရဲ့ အလောင်းအစား လျော်ကြေးပါ... ငါရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံပါတယ် ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံလိုက်ပါ!"

မျှော်စင်နယ်ပယ် လူတစ်ယောက်က ဆိုရင်း စွမ်းအင်သလင်းကျောက် သန်း ၅၀ ပါတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားကို လွှဲပေးလိုက်သည်။

ဤအဖြစ်မှန်ကို လူတိုင်း လက်ခံကြရပါပြီ။ သခင်လေးလုရွှမ်သည် အနီရောင် နေရောင်ကဲ့သို့ပင် တောက်ပနေကာ တိမ်မည်းများ မည်မျှပင် ထူထပ်နေပါစေ သာသည် အနီရောင် နေမင်းကြီးသည် အရှေ့အရပ်၌ ထွန်းလင်းရန် ရည်မှန်းထားသည့် အတိုင်းပါပဲ။

ထိုသို့သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ထက်မြတ်သော ပါရမီရှင်ကို သူတို့အနေဖြင့် စော်ကားရန် မတတ်နိုင်ပေ။ ယခုလို အင်အားကြီးသော ပါရမီရှင်နှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းကတင် သူတို့အတွက် အလွန်ဂုဏ်ယူစရာပင်။ ထိုသူနှင့် ရန်သူဖြစ်ရန် အရည်အချင်း မရှိပေ။

ထိုလူကို သတ်ချင်တာဆို ပိုတောင် ဆိုးလိမ့်မည်။

လုရွှမ်သည် ယခုအခါတွင် ထင်ပေါ် ကျော်ကြားလာသည်မှာ ထင်ရှားနေပြီး မျှော်စင်နယ်ပယ်က နယ်ပယ်ရှိ ထူးဆန်းသော သားရဲပင် သူ့အတွက် မယှဉ်သာပေ။ သူ့ကို ချေမှုန်းချင်ရင် ကြီးမားတဲ့ စွန့်လွှတ်စွန့်စားမှုကို လုပ်ပြီး ငရဲကို သွားရဲသူသာ ​လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။ မဟုတ်ရင် လုရွှမ် လွတ်မြောက်ပြီးတာနဲ့ အဆုံးမဲ့ ဒုက္ခတွေ ကြုံလာရလိမ့်မယ်။

သူတို့ဒီလိုအ​ကြောင်းကို​ ​တွေးတောင်​ မ​တွေးရဲ​တော့ပါဘူး။

အနာဂတ်တွင် လုရွှမ်၏ နာမည်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ကျယ်​ပြန့်လာသောအခါတွင် သူသည် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များကို ပြုံးပြနိုင်ပြီး လုရွှမ်နှင့် သူ၏ ကံကောင်းသော လောင်းကစားအတွေ့အကြုံကို ဝေမျှနိုင်လိမ့်မည်။

လုရွှမ်သည် ထိုမျှော်စင် နယ်ပယ်သခင်အား ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပစ္စည်းကို သိမ်းရန် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူ့မျက်လုံးတွေ အရောင် မပြောင်းခင်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မတ်တပ် ထရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် သလင်းကျောက်နှင့် လျှို့ဝှက်ရတနာများကို ထုတ်ယူကာ ချက်ချင်း ပေးလိုက်ကြပါ၏။

လုရွှမ်ကလည်း သူ့လက်ဖဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တောင်များနှင့် ပင်လယ်များကဲ့သို့ ပေါများသော စွမ်းအင်သလင်းကျောက်များကို အာကာသ ကျောက်စိမ်း​ပြားထဲသို့ စုဆောင်းခဲ့သည်။

အာကာသ ကျောက်စိမ်းပြားထဲတွင်တော့ ရွှေကျီးကန်းနှင့် ကျားဖြူလေးတို့သည် အရူးများကဲ့သို့ ရယ်မောနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင် သလင်းကျောက်များက အလွန်များပြားကာ ကြွယ်ဝသော စွမ်းအင်ရောင်ဝါများက ၎င်းတို့အား ပီတိဖြစ်​ပြီး ရယ်သေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်း ဘယ်သူမှ မငြင်းဝံ့တော့ပေ။

လုရွှမ် ဒီလောက်များသော စွမ်းအင် ကျောက်တုံးများစွာကို ယူဆောင်သွားတာကို တွေ့လိုက်သောအခါ လူတိုင်း ရင်နာသွားကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ များပြားလှသော စွမ်းအင်သလင်း ကျောက်တုံးများစွာကို ထုတ်ပိုးရန် သိုလှောင်လက်စွပ် အကြီး​ကြီး တစ်ကွင်း လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

"သြော် ဒီပါရမီရှင် တွေ့ဆုံပွဲက ပြီးသွားပုံရတယ်.... တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ဘယ်သူက နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်လဲ ဆိုတာ သိသာတယ် မဟုတ်လား"

ရွှမ်ကျီးက ရယ်မောပြီး ဆိုလိုက်ပေမယ့် ဘယ်သူကမှ ရယ်စရာကို ရှာမတွေ့ကြပါဘူး။ သူတို့မှာ ရွှမ်ကျီးနဲ့ လုရွှမ်တို့လို ဆက်ဆံရေး မရှိကြရာ ဘယ်လိုလုပ် ရယ်မောနိုင်ပါ့မလဲ။

"ဟားဟား နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်က ဘယ်သူလဲ.... ငါတို့ မရောက်ခင်မှာ အကဲဖြတ်ထားပြီးသားပေါ့လေ....ပြကြည့်စမ်းပါဦး ဘယ်သူကများ အရှက်မရှိပါလိမ့်.... ငါတို့ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အိမ်တော် မရောက်လာခင်မှာ ဘယ်သူက နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်လို့ ပြောရဲတာလဲ ”

ထိုစကားသုံးကို ကြားပြီးနောက် အားလုံးလည်း အသံလာရာဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ လူတစ်ယောက်သည် လူသုံးဆယ်လောက်ရှိတဲ့ အုပ်စုငယ်လေးကို ဦးဆောင်ပြီး အဝေးကနေ ပျံသန်းလာနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အရှိန်က အလွန်မြန်ပြီး လေထဲတွင် ပျံဝဲမနေသကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မလှုပ်မရှား ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ နီးကပ်လာသောအခါတွင် ဘာလှုပ်ရှားမှုကိုမှ မတွေ့ရတော့ဘဲ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်သည် လူတိုင်းရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီ။

ဒီလှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းကတင် လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ကူးကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်ကာ ဘယ်သူမှ အလွယ်တကူ မလုပ်နိုင်ပါဘူး။

ပထမလူ သုံးယောက် ပေါ်လာသည်။ ယောက်ျား တစ်ယောက်နှင့် မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ပင်။ အလယ်မှ ချောမောသော ယောက်ျားကတော့ အစောတုန်းက စကားပြောနေတဲ့သူပါပဲ။ သူ့မျက်နှာမှာရှိတဲ့ ရမ်းကားတဲ့ အကြည့်နဲ့ မျက်လုံးတွေက လူတိုင်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ပါးစပ်ထောင့် အနည်းငယ်က လှောင်ပြုံးဖြင့် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်နေသည်။

"သူ သူတို့အားလုံးက နတ်မီးနယ်ပယ်တွေချည်းပဲ...."

လာတဲ့လူတွေထဲက တစ်ယောက်ကသာ မျှော်စင်နယ်ပယ် ဖြစ်နေတာ မြင်တော့ လူအုပ်ကြားက တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။ ၎င်းသည် မျှော်စင်နယ်ပယ်ရှိ သခင်ကို အနိုင်ယူနိုင်သော လုရွှမ်လို ပါရမီရှင်များကို ခေါ်ဆောင်လာသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ​ဖြစ်​ပေသည်။

ပြောင်မြောက်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ သူတို့ထဲမှာ အများကြီးပါပဲ။ ခေါင်းဆောင်က ပရိတ်သက်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီး သူ့အား မာန်မဲ စကားပြောနေသော အဖိုးအိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"လိပ်တစ်ကောင်က ဒီမှာ သောင်းကျန်းပြီး လမ်းပိတ်နေတယ်... ဘယ်သူက သူ့ကို သတ်ပစ်ရဲလဲ?"

"ငါလာမယ်!"

"ငါလာမယ်!"

နှစ်ယောက်သား တစ်ပြိုင်နက် အော်ငေါက်ရင်း တစ်ယောက်က ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ အောင်ပွဲခံအပြုံးဖြင့် အဘိုးအိုကို သတ်လိုက်ကာ ကျန်တစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ပြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"မင်းငါ့ထက်နည်းနည်း မြန်တယ် မဟုတ်ဘူးလား? ငါဘယ်လိုလုပ် ကံကောင်းနေပါလိမ့်"

သူတို့တွေ အားလုံးက မိုက်နေကြတာလား။ အဲဒါ မျှော်စင် နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လေ။ သူတို့က ဒါကို ထည့်မစဉ်းစားဘဲ နေတာပေါ့ ဟုတ်လား။

ထူးဆန်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လည်း စိတ်မချမ်းသာတော့ချေ။ ဒါကြောင့် သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မင်းက မာနသိပ်ကြီးနေတာပဲကွ! သေချင်နေတာလား"

ဝင်လာသော ခေါင်းဆောင်၏ စွမ်းရည်သည် နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၅သာ ဖြစ်သော်လည်း ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ပြောဆိုဝံ့​နေသည်။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အိမ်တော်က ဘယ်လောက်တောင် ညစ်ပတ်တယ် ဆိုတာကိုတော့ သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ဒီအရှိန်အဟုန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောရရင်တော့ ဒါဟာ တကယ့်ကို မြင့်မားတဲ့ စံနှုန်းတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဟာ ဂေါ်ဖီထုပ်တွေလို ပျက်စီးနေတာ ကြာပါပြီ။

"လိပ်အိုကြီး ခင်ဗျား စကားအရမ်း ပြောတာပဲ! အစကတော့ ခင်ဗျားတို့ကို ကျီစားချင်ခဲ့တာ ဒီသခင်လေးကို စော်ကားရဲရင်တော့ ငရဲကို သွားပေတော့"

ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး သူ့မျက်ခုံး၊ ပခုံး၊ လက်နဲ့ ရင်ဘတ်ကြားကနေ နတ်မီးလုံး ခြောက်လုံး လင်းလက်သွားလေသည်။

တောက်ပပြီး ပြီးပြည့်စုံသော ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ထက်မြက်သော နတ်မီးတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေက မျက်ခုံးအလယ်တွင် စုစည်းလာခဲ့သည်။ လေထုအလယ်၌ စူးရှတောက်ပသော တောက်ပမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထူးဆန်းသော အဘိုးကြီးလည်း အလွန်တုန်လှုပ်သွားသဖြင့် မပေါ့ဆရဲတော့ပေ။ သူက လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း သူ့ခြေလက်များကို လိပ်ခွံထဲသို့ ပြန်ဆုတ်သွားပြီး အဝေးမှ ကျရောက်လာသော နတ်အလင်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဝုန်း!

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လိပ်ခွံက ပေါက်ကွဲပြီး လိပ်အခွံထဲက လူမှာ မသေပေမယ့် သနားစရာတော်တော် ကောင်းသွားပြီ။ သူ့ရဲ့ ခြေလေးချောင်း ကျိုးသွားကာ ဗိုက်နေရာ၌ အပေါက်ကြီး တစ်ပေါက် ရှိနေသည်။ သွေးများက အဆက်မပြတ် စီးကျနေပြီး ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်ကာ သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"အင်း... လိပ်ခွံက တော်တော်ထူတာပဲ"

လူငယ်က အော်လိုက်၏။ သူ့အသံလှိုင်းက လေထုထဲ တုန်ခါသွားကာ လိပ်အိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ၎င်းက အသားနှင့် အသွေးများ အဖြစ် တစ်စစီ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

"ဟာဟား.... တကယ်တော့ လှုပ်ရှားမှု နှစ်ခုတောင် မထုတ်လိုက်ရဘူးပဲ အမှိုက်ပဲ အမှိုက်ပဲ..."

သူ့အဖွဲ့ထဲက လူတော်တော်များများက ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။ လူငယ်တချို့ကတော့ နီမြန်းသော မျက်နှာထားများဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ အလွန်ရှက်သွား၏။ ကြည့်ရှုနေကြသော ကျင့်ကြံသူများလည်း ရှက်ရွံ့နေကြပြီဟု ယူဆရတော့မည်။

ပါရမီရှင် ဆိုတာ လူမိုက်နဲ့ အနည်းနဲ့အများတော့ အတူတူပါပဲ။ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အိမ်တော်က တကယ် အဲ့သလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းသလား။

"အိုး ရွှမ်ကျီး.... မင်းကို မတွေ့ရတာကြာပြီနော်... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အများကြီး မတိုးတက်သေးဘူးနော်?"

နောက်ဆုံးတွင် ထိုခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများသည် သခင်လေးရွှမ်ကျီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူစကား ပြောသောအခါတွင် အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းသွားသည်။

ရွှမ်ကျီးက "ရွှီထျန်းလျောက် မတွေ့ရတာ​တော့ ကြာပြီ... ဒါပေမဲ့ မင်းက အရိုက်ခံရဖို့ ထိုက်တန်​နေတုန်းပဲ!"

ရွှီထျန်းလျောက်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ စကားကြောင့် မင်းရဲ့ ခွန်အားတွေ မတိုးလာပုံပဲ"

"ဘာလို့ ပါရမီရှင် အခမ်းအနား ပြီးသွားပြီလို့ ပြောလိုက်တာလဲ? မင်းက အရမ်းလေးစားရတဲ့ ပါရမီရှင်က ဘယ်တစ်ယောက်များလဲနော်... ဟားဟား ငါသဘောတူရဲ့လား မေးဦးလေ"