မီးဓာတ် တာအိုကမ္ဘာ

ရေဓာတ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကမ္ဘာက အဆုံးအစ ကင်းမဲ့လှသည်။ သဘောတရားအရပြောရလျှင် ထိုအရာက နယ်နိမိတ် မရှိဘဲ ဤနေရာတွင် ရှိသည့်အရာအားလုံးက ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း၏ ပုံရိပ်ယောင် စက်ဝန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

ဥပမာအနေဖြင့် ပင်လယ်၊ ရေခဲမြစ်၊ မိုးရေနှင့် တခြားအရာများ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအရာအာလုံးက သွေးနီရောင်လူငယ်လေးဖြစ်သည့် ကင်းခြေများကြီး ပြိုလဲသွားသည်နှင့် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။

သွေးနီရောင်လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်က အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲထွက်သွားပြီး အချိန်တိုအတွင်း မရေတွက်နိုင်လောက်သည့် ပမာဏ အနေအထားတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ တစ်ခုချင်းစီက ကွဲထွက်သွားပြီး ရေဓာတ်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးထဲ  ပြည့်နှက်သွား၏။

သူတို့ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ သူတို့က တူညီသည့် သို့မဟုတ် ကွဲပြားသည့် သက်ရှိအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် သက်ရှိဖြင့် ပြည့်နှက်လာသလိုမျိုး ဖြစ်၏။ အချိန်တိုအတွင်း ရေဓာတ်ကမ္ဘာတွင် သက်ရှိများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤနေရာတွင် ငါးနှင့် ပုဇွန်များလည်း ရှိနေသလို ဧရာမသားရဲကြီးများလည်း ရှိနေပြီး မျောလွင့်နေသည့် သားရဲများလည်း ရှိသလို ပင်လယ်ရေမှော်နှင့် တခြားအရာများလည်း ရှိသည်။ ကောင်းကင်ထဲ ငှက်များလည်း ရှိနေသလို ရေခဲမြစ်မှ ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကုန်းမြေပေါ်တွင် တိရစ္ဆာန်နှင့် … လူများပင် ရှိသည်။

အပင်တွေအကြောင်း ထည့်ပြောဖို့ မလိုသေးပေ။ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက သူတို့ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် ပြောင်းလဲသွားဟန်ပေါ်၏။ ထို့အပြင် ရေကမ္ဘာပေါ်တွင် နေထိုင်သည့် သက်ရှိအားလုံးက တူညီသည့် စိတ်ဆန္ဒကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ထို့နောက် ထိုအရာက ဤနေရာကို ဖျက်ဆီးပြီး ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်ကာ ဤရေဓာတ်ကမ္ဘာ၏ သံသရာကို ပြောင်းလဲသွားစေဖို့ ဖြစ်၏။

ရေဓာတ်ကမ္ဘာတွင် သက်ရှိများ မွေးဖွားလာမှုနှင့် ပတ်သက်ပြီး အပြောင်းအလဲများက အချိန်တိုအတွင်း ပြီးမြောက်သွားစဉ် စကားတစ်ခွန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်း မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး”

ထိုစကားက ရုပ်ထု ပင်လယ်ထဲ နစ်မြုပ်သွားသည့်အခါ ပြောလိုက်သည်က အတူတူသာ ဖြစ်၏။

ထိုစကားများ ပြောလိုက်သည်နှင့် ရေဓာတ်ကမ္ဘာမှ ပဲ့တင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုပဲ့တင်သံများက အကြိမ်ရေစိတ်လာပြီး သက်ရှိအားလုံးက တူညီသည့်စကားကို ပြောနေသလိုမျိုး ဖြစ်၏။

ထိုအကြောင်းအရင်းကမူ ထိုစကားများ ပြောလိုက်သည်နှင့် ရေဓာတ်ကမ္ဘာသည် ရုတ်ချည်းဆိုသလို သက်ရှိများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကမ္ဘာထဲ၌ သက်ရှိများ ပိုများပြားလာသည်။

အပင်များလည်း ရှိလာသလို မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့် သက်ရှိများပင် ရှိလာသည်။ အားလုံးက လေထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာ၏ နယ်မြေအသီးသီးဆီ ဖြန့်ကျက်သွားသည်။ သူတို့က သွေးနီရောင်လူငယ်လေး ဖန်တီးထားသည့် သက်ရှိများဖြင့် တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာ၏။

အကယ်၍ အမြင့်တစ်နေရာမှ ကြည့်ပါက ရေဓာတ်ကမ္ဘာအတွင်း စစ်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပျက်နေမည်ကို မြင်ရလိမ့်မည်။

ထိုအကြောင်းအရင်းက တည်ရှိမှု၊ သက်ရှိများအားလုံးက တိုက်ခိုက်နေသည့်အတွက် စစ်ပွဲဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

ငါးက ပင်လယ်ထဲမှာ ပုဇွန်ကို စားလိုက်သည်။ ငါးကြီးများက ငါးသေးများကို ပြန်စားပြီး ဧရာမသားရဲများက ငါးအကြီးများကို ပြန်လည်မျိုချသည်။ ပင်လယ်ရေမှော်များက လိမ်ပတ်ကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု စုတ်ဖြဲကာ ဝါးမျိုနေ၏။ ကောင်းကင်ရှိ ငှက်များကလည်း အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေသည်။

ရေခဲမြစ်ပေါ်ရှိ ကုန်းမြေများကလည်း တိရစ္ဆာန်များက အော်ဟစ်ပြီး အပင်များက လိမ်ပတ်ကာ ရန်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေသည်။

အချင်းချင်း ဝါးမျိုနေသည့် တိုက်ပွဲများစွာကို နေရာအနှံ့မြင်တွေ့နေရ၏။ ထိုကမ္ဘာအပေါ်ရှိ အသေးငယ်ဆုံး သက်ရှိများကပင် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ သားရဲငယ်တစ်ကောင်ကို စုတ်ဖြဲလိုက်သည့် သားရဲရိုင်းက ခက်ထန်သည့် သားရဲဆီမှ ပြန်လည်စုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်လေး၌ တောရိုင်းထဲရှိ ဧရာမကြီးက ထိုလက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ခတ်ကာ ခက်ထန်သည့် သားရဲကို ခြေမွပစ်လိုက်သည်။ ဤသည်က အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးပေ။ နောက်အခိုက်အတန့်လေး၌ အနက်ရောင်လေပွေတစ်ခု ရောက်ရှိလာကာ ထိုဧရာမကြီး၏ ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်စုဝေးလာ၏။ ထိုအနက်ရောင်လေပွေ ဝန်းကျင်တွင် သေးငယ်သည့် ပိုးမွှားများစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူတို့က ထိုဧရာမကြီးကို ကိုက်ဖြတ်ကာ ဝါးမျိုနေကြပြီး အရိုးတောင် မကျန်ခဲ့ပေ။

အနက်ရောင်လေပွေက ကြာကြာမသွားနိုင်ဘဲ မိုးကြောင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရ၏။

မိုးကလည်း ကြာရှည်မခံပေ။ ထိုအရာ ကျဆင်းလာသည်နှင့် မီးတောက်ပင်လယ်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် သက်ရှိတစ်ကောင်ကြောင့် အငွေ့ပျံသွားလေ၏။

ထိုသံသရာစက်ဝန်းက ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပြီး အဆုံးသတ်နှင့် အစဟူ၍ မရှိပေ။ ရေဓာတ်တာအိုကမ္ဘာပေါ်တွင် နေထိုင်သည့် သက်ရှိအရေအတွက်က အလျင်အမြန် လျော့ကျလာသည်။

တိုက်ပွဲတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားသည့်အချိန်တိုင်း စကားတစ်ခွန်းက ပဲ့တင်ထွက်လာ၏။

“မင်း မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး”

ထိုစကားက ရေဓာတ်ကမ္ဘာတွင် အကြိမ်များစွာ ပဲ့တင်ထွက်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စုဝေးသွားသည့်အခါ ကောင်းကင်တာအို၏ အသံ ဖြစ်လာပြီး ရေဓာတ်ကမ္ဘာတွင် အဆုံးစွန်မဲ့ ပဲ့တင်ထွက်နေခဲ့သည်။

“မင်း မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး”

ထိုအရာက ကျိန်စာသဖွယ် ဖြစ်၏။ ထိုအရာ ဆက်တိုက်ပျံ့နှံ့လာသည့်အခါ သွေးနီရောင်လူငယ်လေးဖွဲ့စည်းထားသည့် ရေဓာတ်တာအိုကမ္ဘာရှိ သက်ရှိများက အလျင်အမြန် လျော့ကျလာသည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့ ဖွဲ့စည်းထားသည့် သက်ရှိများက လျော့ကျလာသော်လည်း သူက အရေးသာချက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ရေဓာတ်တာအိုကမ္ဘာရှိ ပင်လယ်က ယခင်သွေးနီရောင်လူငယ်လေး အရောင်ဆိုးခဲ့သည်မှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ ပင်လယ်၏ အောက်ခြေထိ နစ်မြုပ်သွားသည့် ရုပ်ထုကပင် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကာ ရေမျက်နှာပြင်က ရုပ်ထု၏ မျက်လုံးအထိ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုစကားများ၏ ပဲ့တင်ထွက်မှုက မိုးကြိုးသဖွယ် ဖြစ်၏။ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး က‌မ္ဘာမြေတုန်လုမတတ် အော်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာက သွေးနီရောင်ကင်းခြေများ၏ အကြွင်းအကျန်မှ သက်ရှိများ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို သွေးနီရောင်လူငယ်လေး၏ အကြွင်းအကျန်မှ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် သက်ရှိများသည် အန္တရာယ်ကို ခံစားမိဟန်ပေါ်သည်။ သူတို့အားလုံးက ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အမျိုးအစားမျိုးစုံရှိသည့် သွေးနီရောင်မြူခိုးများက အဖက်ဖက်မှ ကောင်းကင်အထက် စုဝေးလာ၏။ သူတို့က ချက်ချင်းဆိုသလို စုဝေးကာ သွေးနီရောင်ကင်းခြေများ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာက အော်ဟစ်ကာ လည်ပတ်ရင်း ဦးခေါင်းနှင့်အမြီးက ချိတ်ဆက်မိသွားသည်။

ထိုအရာက စက်ဝန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ ထိုစက်ဝန်းအလယ်တွင် ဝဲကတော့ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် နတ်ဧကရာဇ်၏ အစစ်အမှန်သွင်ပြင်မှ မျက်လုံးကလည်း ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ့အကြည့်က ကြောက်မက်ဖို့ကောင်းသည့် စွမ်းအာနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူက ကမ္ဘာကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးက တုန်ခါသွားကာ ဆက်လက်တောင့်ခံထားနိုင်သည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

ဝမ်ပေါင်လဲ့ ဖွဲ့စည်းထားသည့် သက်ရှိများကလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ပြိုလဲသွားပြီး ကြိုးမျှင်များ ပြောင်းလဲကာ ပင်လယ်ပြင်မျက်နှာပြင်အထက် ပေါ်ထွက်လာသည့် ရုပ်ထုဖြင့် ပေါင်းစည်းသွားကာ ရုပ်ထုကို ပိုမိုမြင့်တက်လာစေသည်။ ရုပ်ထုက ပင်လယ်မျက်နှာပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မျက်လုံးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်၏။ ထိုအရာက ကင်းခြေများအတွင်းရှိနေသည့် နတ်ဧကရာဇ်၏ မျက်ဝန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့က အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြ၏။

သူတို့၏ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသည့်အခါ ကောင်းကင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာက အသံကျယ်ကြီနှင့်အတူ ပျံ့နှံ့သွား၏။ ထိုအရာ ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတစ်လျှောက် ကောင်းကင်က ပြိုလဲသွားကာ ရေခဲမြစ်များက ပျက်စီးသွားပြီး ပင်လယ်ပြင် ခမ်းခြောက်သွားသည်။ ရေဓာတ်တာအိုက ပူဖောင်းသဖွယ် ဖြစ်ကာ အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ထွက်သွား၏။

ထိုအရာ ပေါက်ထွက်သွားသည်နှင့် သွေးနီရောင်ကင်းခြေများ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ခတ်ကာ သွေးနီရောင်အလင်းတန်း အသွင်ပြောင်းလဲပြီး ရှေ့တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့ ပြောင်းလဲထားသည့် ရုပ်ထုကြီးကလည်း အက်ကြောင်းများနှင့် ပြည့်နှက်လာ၏။

နတ်ဧကရာဇ်၏ အကြည့်က သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမှန်း သိသာလှသည်။

သို့သော်လည်း သွေးနီရောင်ကင်းခြေများက ကမ္ဘာမှ လွတ်မြောက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဝမ်ပေါင်လဲ့က နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ရွတ်လာခဲ့သည်။

“ဓာတ်ငါးပါး မီးဓာတ်”

ထိုစကားများ ပြောလိုက်သည်နှင့် ပူဖောင်းသဖွယ်ပြိုလဲသွားသည့် ရေဓာတ်တာအိုကမ္ဘာက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲကာ မီးလုံးအသွင်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုမီးဓာတ်နှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေ တုန်လှုပ်နိုင်သည့် မသေမျိုးအငွေ့အသက်က ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုအငွေ့အသက်က လွတ်လပ်မှု အငွေ့အသက်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ ထိုအရာ မြင့်တက်လာသည့်အခါ ထပ်မံထွက်ပြေးတော့မည့် သွေးနီရောင်ကင်းခြေကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထိုကမ္ဘာက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားပြီး ပင်လယ်က မီးပင်လယ်ဖြစ်သွားကာ ရေခဲမြစ်က မီးတောင်တန်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်က မီးတောက်အရောင်ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးနီရောင်ကင်းခြေများ၏ ဦးခေါင်းကို ဖိနှိပ်ထား၏။

ထိုအရာက သွေးနီရောင်ကင်းခြေများကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။

အဝေးတစ်နေရာမှ ကြည့်လျှင် ကောင်းကင်ကြီးက အရာအားလုံးကို ချေမွပစ်ချင်သည့်အလား ကျဆင်းလာ၏။

အကယ်၍ အနီးကပ်ကြည့်မည်ဆိုပါက ကောင်းကင်ယံတွင် ဧရာမ သင်္ကေတတစ်ခု ရှိနေကြောင်း မြင်ရလိမ့်မည်။ ထိုသင်္ကေတအလယ်တွင် ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ မျက်နှာ ပေါ်ထွက်လာ၏။

“မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး”