ကိုယ်ခွဲ (၁)

အခိုးအငွေ့သည် ရေကန်၏မျက်နှာပြင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော ကုလားကာနှင့်တူသည်။

အေးမြသောလေနုအေးက ဖြတ်ကျော်သွားသဖြင့် ဤပါးလွှာသော ကုလားကာသည် လွှင့်သွားလေ၏ မီးခိုးများက အုံ့မှိုင်းနေပြီး  လှပသောမြင်ကွင်းကို ဖန်တီးပေးနေသည်။

ဒီလို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးက ရှားသည်။

မြူခိုးကောင်းကင်ဘုံရေကန်တွင် အမြုတေကြာပန်းတွေ အများကြီးရှိလေ၏

  ထိုအရာများသည် ဒီရေကန်၏ အနှစ်သာရကနေ ပေါက်ဖွားလာတာ ဖြစ်သည်။ သာမန်ရေနေသတ္တဝါတွေအဖို့ ဒါကိုစားပြီးနောက် ဉာဏ်ရည်ဥာဏ်သွေး မြင့်မားလာကာ ကျင့်ကြံမှုလမ်းကြောင်းပေါ်ကို ရောက်ရှိလာသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ၎င်းတို့၏ဉာဏ်ရည်ကိုအသက်သွင်းပြီးသော ဝိညာဉ်နိုးကြားခြင်းအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများသည် ပန်းကိုစားသုံးပြီးနောက် ၎င်းတို့၏အသွင်ကူးပြောင်းမှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်နိုင်ကာ တိုးတက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အတွက်ကြောင့် ကြာပန်းကို မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများက မက်မောကြသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များစွာသည် ၎င်းတို့၏မျိုးနွယ်ဝင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် အမြုတေကြာပန်းများကိုပင် စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။

ကြာပန်းများပေါကြွယ်ဝသည့် မြူခိုးရေကန်ကြီးသည် သဘာဝအလျောက် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များစွာ ယှဉ်ပြိုင်ရသည့် ရတနာနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများသည် နေ့တိုင်းလိုလို ရေကန်တစ်ဝိုက်တွင် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ကတော့ ကွာခြားသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဆူညံနေသော ရေကန်သည် ယနေ့တွင် ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ကမ်းစပ်မပြောနဲ့။ ရေကန်၏ ကီလိုမီတာအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်မှ မတွေ့မြင်ရပေ။

ဒီလိုဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကတော့ ကန်အထက် ပေတစ်ထောင်ကျော်တွင်ရှိနေသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော ပျံသန်းခြင်းအဆောင်ကြောင့်ပင်။

နေကိုးစင်းဂိုဏ်း၏ လက်ရာမြောက်ပြီးမဟာဆန်သော ပျံသန်းခြင်းနန်းတော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရေကန်အထက်ရှိ ပျံသန်းခြင်းနန်းတော်သည် ပို၍ ရှေးဆန်ပြီး ပြင်းထန်သော အရောင်အဝါရှိသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ရိုးရှင်းသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ပျံသန်းခြင်းနန်းတော်သည် ဂရုတစိုက် ပုံဖော်ထားသည့်အရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအချိန်မှာတော့

တောက်ပပြီး ကျယ်ဝန်းတဲ့  ပျံသန်းခြင်းခန်းမထဲတွင်

ဒါဇင်နဲ့ချီသည့် ထူးဆန်းသော နတ်ဆိုးတွေဟာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေကြသည်။

အကယ်၍ ဤနေရာတွင် လူသားကျင့်ကြံသူ များရှိခဲ့ပါက သူတို့ အံ့အားသင့်သွားမည်ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးများအားလုံးတွင် အစွယ်များ၊ အကြေးခွံများနှင့် မာကျောသောအရေပြား

ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခြေလက်အင်္ဂါများသည် လူသားများနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဉာဏ်အလင်းရခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင်

ရှိကြသည်။  ၎င်းတို့၏ သားရဲ ခန္ဓာကိုယ်များကို လူသားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းမပြုမီ လူသား ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ရန် နည်းနည်းသာလိုတော့သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဆိုးများထဲမှ တစ်ကောင်သည် အခြားနေရာမှ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည်။

သို့သော် ဤရှေးဟောင်းခန်းမကြီးထဲတွင် သူတို့အားလုံး ခေါင်းငုံ့ကာ မတ်မတ်ထိုင်နေကြရသည်။

သူတို့နာခံမှု၏ အရင်းအမြစ်မှာ ခန်းမအတွင်းရှိ အမြင့်ဆုံးထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ပြီး သပ်ရပ်လှပသော အသွင်အပြင်ဖြင့် ချောမောလှသည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

လူငယ်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်ထားပြီး ထိုင်ခုံကို မှီနေ၏ ထို့နောက် ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာ ကြည့်နေလေသည်။

ခန်းမထဲက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးတွေကြောင့် မဟုတ်ရင် သူကို သာမန်လူငယ် တစ်ယောက်ဟု ထင်ကြမှာပင်။

ခန်းမသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး နတ်ဆိုး၏ မျက်လုံးများက သူတို့၏ အနေအထားကို အာရုံစိုက်နေ၏ ထိုအချိန်တွင် ထောင့်စွန်းမှ အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နတ်ဆိုးများသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ ဆူညံသံ၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်၏ ခန်းမထောင့်ရှိ ဗီရိုတစ်ခု၏ တတိယကော်လံ 

စတုတ္ထတန်းတွင်ရှိသည့် အသက်ဝိညာဉ်အဆောင်တစ်လုံး ကွဲအက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ နတ်ဆိုးတွေ အများကြီး လန့်သွားသည်။

"ဘယ်သူ့ အသက်အဆောင်လဲ"

လူငယ်က ခုံမှ အေးအေးဆေးဆေး မေးသည်။

ရှေ့တန်းမှ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး "အရှင်၊ ဒါကဝူကျင်းပါ”

"သူက ဘယ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို အုပ်စိုးလဲ"

"အစိမ်းရောင်ကျူပင်ရေကန်က လင်းချုန်နဲ့ မိုကျောက်ကိုပါ။  နှစ်ယောက်စလုံးက ဉာဏ်

အလင်းရခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်”

ခေတ္တနားပြီးနောက် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်က ဆက်ပြောသည်။

"သခင်လေးဝူကျင်းက ကျွန်တော်တို့ထဲမှာ အစွမ်းထက်ဆုံးသူမဟုတ်ပေမယ့် ဉာဏ်အလင်းရခြင်းအလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က သူ့ကို တစ်ခုခုဖြစ်လာအောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး ။ သူတစ်ခုခုဖြစ်နေပုံပဲ”

လူငယ်လေးသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်၏ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကော့တက်လာသည်။

"ငါတို့သွားကြည့်တဲ့အခါ တစ်ခုခုမှားသွားလားဆိုတာ သိလိမ့်မယ်။"

နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်က ချက်ချင်းပဲ  "ကျွန်တော် တာဝန်ယူလိုက်ပါမယ်”

လူငယ်က ပြုံးပြီး "မဟုတ်ဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင် သွားမယ်"

နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး အခြားနတ်ဆိုးများလည်း အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

သူ့ကို တားချင်ပေမယ့် စကားမပြောခင် လူငယ်က ကြားဖြတ်လိုက်သည်။

"ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ ဘာမှထပ်မပြောကြနဲ့။ ငါ နန်းတော်ကနေ ထွက်မသွားပါဘူး"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ နတ်ဆိုးများသည် လူငယ်လေး၏စွမ်းရည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသဖြင့် ပါးစပ်ပိတ်ထားကာ အခြားဘာမှ မပြောတော့ပေ။

လူငယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူ ဘာမှ မလှုပ်ရှားသော်လည်း  သူ့ဘေးနားမှာ မှုန်ကုပ်ကုပ်နဲ့ ပုံစံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အနည်းငယ်မှိန်းနေသောအမူအရာနှင့် အသက်မဲ့မျက်လုံးများမှလွဲ၍ ဤပုံသဏ္ဍာန်၏မျက်နှာသွင်ပြင်၊ တည်ဆောက်ပုံနှင့် အမူအရာတို့သည် လူငယ်၏ပုံစံနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည် ။

"သွားစမ်း " လူငယ်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဝူလောင်" က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းပြီး တစ္ဆေကဲ့သို့ ပျောက်သွားသည်။

"မင်းတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ။"

မြေခွေးနီက ဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အသံသည် တောင်ပေါ်က ချောင်းသံကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြီး သာယာသည်။

လင်းရှန်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ မြေခွေးနီသည် လူသားဘာသာစကားကို ပြောနိုင်သည်ကို အံ့ဩမိသည်။

ဤမြေခွေးနီသည် သာမန်နတ်ဆိုးမဟုတ်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သာမန်မြေခွေးနတ်ဆိုးသာ  အနောက်ဘက်ရှိ ရွှံ့ညွန်ကြီးတွင် ပေါ်လာပါက ၎င်းတို့သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရေမျိုးနွယ်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပေမည်။ သူ့ရှေ့မှောက်တွင် မည်သို့ အသက်ရှင်လျက် ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။

မြေခွေးနီသည် အနည်းဆုံးတော့ ဉာဏ်အလင်းရခြင်း အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

လင်းရှန်၏ စိတ်သည် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း သူ့အမူအရာက မပြောင်းလဲပေ။ သူက “ငါ ဘာဒုက္ခရောက်မှာလဲ” ဟု မေးသည်။

"မင်းက မြွေခေါင်းဘုရင်ဖြစ်တဲ့ မှော်ကျောက်ပြားဘုရင်ရဲ့ အရှင်ဝူလီရဲ့

ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာရှိတဲ့နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်ဝူကျင်းကိုသတ်လိုက်တာ" မြေခွေးက ပြောသည်။

လင်းရှန်က မျက်လုံးကို မှိတ်ထားသည်။

ဝူကျင်းကို သတ်လိုက်တာကို ဒီမြေခွေးက မြင်ပြီးပြီလား။

သို့သော် လင်းရှန်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သူသည် တောက်ပသောဝင်ပေါက်အဆင့်တွင်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ကိုယ်ပွားကို တစ်စုံတစ်ဦးမှမြင်လျှင်ပင် မှော်စွမ်းအားကိုသုံးသည်ဟု ပြောလို့ရသည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

"မှော်ကျောက်ပြားကန်က ဒီနေရာကနေ ကီလိုမီတာ(၃၀၀) ကျော်ဝေးတယ်”

လင်းရှန်သည် မြွေခေါင်းဘုရင်ဟုခေါ်သောသူကို  လုံးဝစိတ်မပူပေ။

ဝူလီသည် သူ့လက်အောက်ငယ်သားများ အသတ်ခံရကြောင်း သိသောအခါ  လင်းရှန်သည် အဝေးကို ပြေးနေပြီဖြစ်သည်။

ဝူလီ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ လင်းရှန်ကို ကျယ်ပြောလှတဲ့ ရေကန်ထဲမှာ ရှာတွေ့နိုင်မှာလား။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူသည် များစွာသောတန်ကြေးကို ပေးဆောင်ရမည်မှာ သေချာသည် ။