ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီ

"အစ်ကိုကြီးထျန်း.... ငါတို့ကို ကယ်ပါဦး"

ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်သည် ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်ရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် အော်လိုက်တယ်။ ရွှီထျန်းလျောက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ချဉ်းကပ်လာကာ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရေခဲတုံးနှစ်ခု ပစ်ချ၍ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ခဏလောက်ကြာတော့ ရေခဲမီးခိုးတွေ ပေါက်ကွဲပြီး လူနှစ်ယောက်လုံးပေါ်က မီးတောက်တွေ ပိုပြင်းထန်လာလေသည်။ တစ်ခဏအတွင်း လူနှစ်ယောက်လုံး လောင်ကျွမ်းသွားလေ၏။

"မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲကွ!"

ရွှီထျန်းလျောက်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက သွေးတွေလို နီနေပြီး လုရွှမ်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရွှီထျန်းလျောက် သာမက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေလည်း လုရွှမ်မှာ ဝှက်ဖဲ ဘယ်နှစ်ခုတောင် ရှိတာလဲ ဆိုပြီး တွေးနေကြလေသည်။ သူ့တွင် နတ်ဓားတစ်ချောင်းရှိသည်။ ထို့နောက် အလွန်သန့်စင်သော ယွမ်စွမ်းအားနဲ့ ဤနက်မှောင်သော အနီရောင် မီးတောက်ကိုလည်း ထုတ်ဖော် ပြသလိုက်ပြီ။

လုရွှမ် အသုံးပြုသော မီးတောက်သည် ထူးဆန်းသော မီး မဟုတ်ကြောင်း ကျင့်ကြံသူတချို့က သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ လုရွှမ်သည် မီးလျှံ နှစ်မျိုး သယ်ဆောင်ထားကြောင်း လူအတော်များများ သိထားကြကာ တစ်မျိုးမှာ ဖီးနစ်နတ်မီး ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်မျိုးမှာ စိတ်ဝိညာဥ်မီးတောက် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ မီးတောက်တစ်မျိုး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ​ပြန်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ထူးဆန်းသော မီးနှစ်လုံးထက်ပင် မြင့်မားနေသေးသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် သူ့အထဲ၌ စတုတ္ထမီးလျှံ ရှိနေမလား ဆိုတာ ဘယ်သူ သိလိမ့်မလဲ။

လုရွှမ် လှောင်ပြောင်ပြီး အလောင်းနှစ်လောင်းဆီမှ မီးကျီးကန်း နတ်ဆိုးမီး​တောက်များကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

"လုရွှမ်!"

"လုရွှမ်? နည်းနည်းတော့ ရင်းနှီးတယ်.... ဟမ့် ငါကတော့ မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်ဘူး အခုတော့ မင်းသေပြီသာမှတ်!"

လုရွှမ်လည်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းထိပ်မှာ အနီရောင်တောက်တောက် မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"အိုး မင်း စမ်းကြည့်ချင်လို့လား "

ရွှီထျန်းလျောက် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီနတ်ဆိုးမီးကို အသုံးချနိုင်တာအပြင် မင်းမှာ ဘာအစွမ်းအစရှိလဲ? ငါ မမြင်နိုင်ဘူးလို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့ အဲဒီနတ်ဆိုးမီးကို မင်းကိုယ်တိုင် ထိန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဟေ့ကောင် မင်း မီးလောင်လိမ့်မယ် မီးနဲ့ကစားနေတာ သတိထားဦး!"

"အိုး"

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ဤလူငယ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်သော မျက်လုံးများရှိပြီး ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးမီး ဖြစ်ကြောင်း သူတကယ် ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အိမ်တော်ရဲ့ အတွင်းတံခါးရဲ့ ထိပ်တန်းဆယ်ဦး စာရင်းဝင်နိုင်ခဲ့သူက အမှန်ပင် သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။

"ဒါကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ မင်း ဒါကိုအရင် မစမ်းကြည့်ချင်ဘူးလား?"

ရွှီထျန်းလျောက်က စကားသိပ်မပြောဘဲ။

"ကောင်းပြီ မင်းမှာ သတ္တိရှိသားပဲ... လုရွှမ်နော်! ငါမှတ်ထားလိုက်ပြီ ငါ မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်တောင်ပေါ်ကနေ ပြန်လာတဲ့အခါ မင်းနဲ့အတူ တိုက်ခိုက်ပေးမယ်... သွားရအောင်!"

သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော် လူအုပ်စုသည် လျင်မြန်စွာ ပြေးလာပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အိမ်တော်က ကြီးစိုးသော တည်ရှိမှု ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုရွှမ်ဆီက နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရတာကြောင့် အနီးနားရှိ လူများစွာမှာ လုရွှမ်ကို ပို၍ပင် အံ့သြသွားကြသည်။

ဤလူသည် အံ့သြစရာကောင်းသည့် အချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသူပင်။ သို့သော် ရန်လာစသူတိုင်းကို ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတဲ့အပြင် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အိမ်တော်က လူများကိုလည်း ထပ်မံ စော်ကားလိုက်ပြန်သည်။

လူသုံးယောက် သေပြီဖြစ်လို့ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အိမ်တော်က သူ့ကို လွှတ်ပေးတော့မည် မဟုတ်ချေ။

"လုရွှမ်... မင်း တကယ်သတ္တိရှိတာပဲ..."

ရွှမ်ကျီးမှာ ခေါင်းခါပြီး ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိအောင် ရှိုက်ကြီးတငင်သာ ပြုံးလိုက်သည်။ လုရွှမ်က သူ့နတ်ဓားကို ညင်သာစွာ သုတ်လိုက်ပြီး သူ့နောက်ကျောပေါ် ပြန်တင်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို မစော်ကားဘူးဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါ မစော်ကားဘူး.... တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို စော်ကားရင်တော့ အဲဒီလူက စင်ပေါ်မှာ ရှိနေရင်တောင် သူ့ကို ဘယ်တော့မှ အသက်ရှင်ခွင့် မပြုဘူး"

လုရွှမ်၏ စကားများသည် ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ဤစကားများသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောခဲ့ကြသော်ငြား လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှု အပြည့်ရှိသည်။ မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေသော လူများပင်လျှင် တိတ်တဆိတ် ကြည်ညိုသွားကြသည်။

ရွှမ်ကျီးက ခေါင်းယမ်းပြပြီး လူတိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်၍ ဆို၏။

"မင်း ဒီတစ်ခါ နာမည်ကောင်း ရသွားပြီ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒုက္ခလည်း အကြီးအကျယ် ရောက်သွားပြီ တချို့လူတွေက မင်းလိုလူကို ကြီးပြင်းခွင့် မပေး​လောက်ဘူး!"

"ငါလည်း ထွက်သွားရမယ်ဆိုတာ သိပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကမ္ဘာ့နံပါတ် ၁ လက်နက် သန့်စင်ရေး အလုပ်ရုံကို သခင်လေးရွှမ်ကျီးကပဲ သေချာဂရုစိုက်ပေးပါဦး"

"မင်း ထွက်သွားမှာလား?"

"အင်း ငါကအစကတည်းက ဒီက မဟုတ်ဘူးလေ... ပစ္စည်းတချို့ရှာဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ အခုတွေ့​ပြီဆိုတော့ သဘာဝအတိုင်း ပြန်သွားရမယ်"

ရွှမ်ကျီးက ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဂရုစိုက်ပါ... စိတ်မပူပါနဲ့ ငါတို့တွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိတာ မကြာပေမယ့် ငါမင်းကို မြင်မြင်ချင်း သဘောကျမိပါတယ်.... လုရွှမ် မင်း အေးချမ်းတဲ့ဘဝနဲ့ ဖြတ်သန်းနိုင်ရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့ ငါမင်းကို အရမ်းလေးစားတယ်"

လုရွှမ် ရယ်လိုက်သည်။

"ဒီလူတွေကိုရော ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ? သူတို့အားလုံး အပေါ်ကနေ ပြုတ်ကျလာခဲ့တာမလား"

ရွှမ်ကျီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ထန်းယွမ်မြို့က လူတွေကိုတော့ ထားလိုက်ပါ.... ငါတို့လည်း အရာအားလုံးကို လိုက်လုပ်​နေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား"

ရွှမ်ကျီးလည်း ပြုံးသာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဒါအမှန်တရား ဖြစ်ကြောင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

လုရွှမ်သည် စုဝေးနေသော အဖွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မောက်မာခြင်း သို့မဟုတ် မောက်မာမှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိသော သူ့မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့စိတ်ထဲ ကျေနပ်သွားသည်။ သူသည် တုန်လှုပ်နေသော သားရဲများကိုလည်း ညင်သာစွာပြုံးကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူ ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်ထဲ၌ ဆက်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ခန်းမရှစ်ခန်းရှိ ရတနာများ အားလုံးကို ထုတ်ယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်တဲ့အရာတွေကို စုစည်းပြီး အဆုံးမှာ ဝှက်ထားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရတနာကို ရှာဖွေဖို့ ဒီသဲလွန်စတွေကို အသုံးပြုဖို့ လိုလေသည်။

အခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ခုရှိနေပြီ။ တစ်ခုက ကောင်းကင်မျိုသားရဲရဲ့ ငါးရောင်ခြယ်လက်ဝါး ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ မျှော်စင်နယ်ပယ်ဆီက ရလာတဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ ခေါင်းလောင်းလေးပါပဲ။

ရွှမ်ကျီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အပိုင်းတစ်ပိုင်းရှိပြီး ကျန်ငါးခုကို သားရဲများ သို့မဟုတ် တခြားကျင့်ကြံသူများက စုဆောင်းသွား​လေသည်။ လုရွှမ်သည် ထိုလူတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ရတနာတွေ အများကြီးရှိသင့်တယ် ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လောင်းကစားကို တမင်လုပ်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်သည်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ခန်းမရှစ်ခန်းထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ နောက်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖျောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။

လေလုံတဲ့ တံတိုင်းဆိုတာ မရှိပါဘူး။ သို့မဟုတ်ပါက သားရဲများက ၎င်းရတနာကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါက်ကြားစေရန် အစပြုခဲ့လျှင် ထန်းယွမ်မြို့ရှိ အဓိက အင်အားစုကိုးခုသည် ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်ကြီး၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထန်းယွမ်မြို့ တစ်ခုလုံးလည်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

မြေကမ္ဘာ နယ်နိမိတ် တည်ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ပြီး လမ်းကြောင်း ဖွင့်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်ကို ကောင်းကင်ဘုရင်မှ အထူးတည်ဆောက်ခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သခင်များနှင့် အမျိုးမျိုးသော အတွေးအမြင်များဖြင့် ထန်းယွမ်ကြယ်မှာ လူတွေ စုဝေးလာမှာကို စိတ်ကူး​ကြည့်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ဤနေရာတွင် တက်ကြွနေမည်မှာ သေချာပါသည်။

အကယ်၍ သူသည် အငြင်းပွားမှု ငြိမ်သက်သွားတဲ့အထိ စောင့်ဆိုင်းလိုပါက ကြီးမားသော သွေးထွက်သံယိုမှုနှင့် အနစ်နာခံမှုများကို တွေ့ကြုံခဲ့ရပြီး အချိန်အတော် ကြာပြီးနောက်မှသာ ငြိမ်သက်သွားပေလိမ့်မည်။

စွမ်းအားမရှိသူ သို့မဟုတ် နောက်ခံမရှိသူ တစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်လိုပါက သူသည် ဗျူဟာသုံးဆယ့်ခြောက်ခုကို သဘာဝအတိုင်း အားကိုးနေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်သည် ဤနေရာက ရှောင်ထွက်သွားရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လိုအပ်သည့်အရာများကို ရရှိပြီး​ပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာသို့ ပြန်သွားရန် အကောင်းဆုံး အချိန်လည်း ဖြစ်သည်။

လုရွှမ် ကမ္ဘာ့နံပါတ် (၁) လက်နက် သန့်စင်ရေး အလုပ်ရုံသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အားလုံးကလည်း လုရွှမ် ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ လီလင်ရှို့က သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေသဖြင့် သူတို့အားလုံး ဘေးကင်း​ကြသည်။

"ငါသွားပြီ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူနဲ့ ငါပြန်လာခဲ့မယ်"

"ထန်းယွမ်မြို့က အနာဂတ်မှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်.... လင်ရှို့ မင်းသူတို့ကို ကူညီစောင့်ရှောက် ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ရွှမ်ကျီးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်ရင် လီလင်ရှို့ကလည်း အာဏာမသေးချေ။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခိုင်းရတာ ပိုပြီးတော့ သဘာဝကျတယ်လို့ ထင်ပါ၏။ အနာဂတ်မှာ သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ချင်သူ တစ်ယောက်ရှိလာရင် လီမိသားစုနဲ့ ထန်းကျီဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့ လိုပါလိမ့်မည်။

"လီလင်ရှို့ မင်းအဖေကို တွေ့ဖို့ ခေါ်သွားပေး.... ငါ သူ့ကို ပေးစရာ သတင်းတစ်ခုရှိတယ်!"

ထန်းယွမ်မြို့၊ လီမိသားစု။

"မင်းငါ့ကို သတင်းပေးချင်တာ တစ်ခုခုရှိတယ် ဟုတ်လား"

လီလင်က လုရွှမ်ကို အပြုံးမပျက် ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူကြားသိထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း လုရွှမ် ဒီလောက် ထူးချွန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ ယခု သူ့အပေါ် ခြိမ်းခြောက်မှု အနည်းငယ် ရှိနေသလိုပင် ခံစားရစေသည်။

သူသတ်ပစ်ဖို့ လိုသလားဟု တုံ့ဆိုင်းနေချိန်တွင် လုရွှမ်က မမျှော်လင့်ဘဲ သူ့အိမ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။