← Chapters

ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်

Vol. 96 Ch. 4.950

ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်

Vol. 96 Ch. 4.950

အာကာသ လွန်းပျံယာဉ်ငယ်​လေးသည် ဤနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာခဲ့ပြီး လူသုံးဦး ယာဉ်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

​ကြယ်ပင်လယ်ဓားပြ၏ အသွင်အပြင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိကာ ထူထဲပြီး ညစ်ပတ်နေသဖြင့် လုရွှမ်အား ရွံရှာသွားစေသည်။ သူတို့ သုံးယောက်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ညစ်ညမ်းတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ တွဲပြီး အစား စားချင်စိတ်တောင် ပျက်လေသည်။

သူတို့သုံးယောက်လုံးက နတ်မီးနယ်ပယ်မှာ ရှိကြပြီး အမြင့်ဆုံး လူကတော့ နတ်မီးနယ်ပယ်ရဲ့ အဆင့်၅မှာ ရှိလေသည်။ လုရွှမ်နဲ့ ချွီးတုံးတို့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မသိမှာကို ကြောက်နေသည့်အလား အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်ထားကြသည်။

"သြော် ဒါ ထူးဆန်းလိုက်တာ ငါ့အစ်ကို ဘာမြင်တာလဲလို့ တွေးနေတာ... လတ်စသတ်တော့ ကောင်းကင်ဘုံသခင် တစ်ယောက်က ဒီကိုလာပြီး သေမင်းကို ရှာဝံ့တာပဲ... ဟိုအဘိုးကြီး ဒါက မင်းရဲ့သား​တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော် မင်းနေရာကို ဆက်ခံမယ့်သူကို လေ့ကျင့်​ပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား ဟားဟား...."

ချွီးတုံးသည် လုရွှမ်ကို ကြောက်ရွံ့သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"မင်း တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာထဲကို ဝင်နိုင်လား"

လုရွှမ် ထို​သုံးယောက်ကို လျစ်လျူရှု၍ ချွီးတုံးကို မေးလိုက်၏။ ချွီးတုံးခမျာ ငိုချင်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ယခင်က လုရွှမ်၏ ဟောက်သံကို သတိရကာ ရိုးသားစွာပဲ ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာထဲကို ကုန်ပစ္စည်းတွေ ယူပြီး ပြေးဝင်သွားတော့မလို့ စဥ်းစားနေတာ"

လုရွှမ် အရမ်းပျော်သွားသည်။

"မင်းငါ့ကို ခေါ်သွားလို့ရမလား"

ချွီးတုံးမှာ တခြားလူသုံးယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ကောင်းပြီ"

တကယ်တော့ သူကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာပါဘူး။ အခု ဒီသုံးယောက်က အခြေအနေကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဆိုရင်တော့ သူလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။

"ကောင်းပြီ မင်းတို့သုံးယောက် သေလို့ရပြီ!"

လုရွှမ် သူ့လက်ချောင်းတွေကို ပွတ်သပ်လိုက်သောအခါ ကြက်သွေးရောင် မီးတောက်သုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့က အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ လျှပ်စီးလက်သလို မြန်ဆန်စွာ ပြေးထွက်သွားပြီး ထိုလူသုံးယောက်ရဲ့ နဖူးနဲ့ မျက်ခုံးတွေထဲကို ထိုးဖောက်သွားလေ၏။

သူတို့ သုံးယောက်ဟာ တစ်ချိန်တည်းမှာ စိတ်ဆင်းရဲစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ထူထဲသော မီးတောက်များက တစ်ကိုယ်လုံးကို အမြန် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားနေပါစေ မီးတောက်က လုံးဝ မလျော့သွားပေ။

ခဏအကြာတွင် လူသုံးဦး၏ ရုပ်အလောင်းများက မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ မီးသွေးတုံးများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။

ချွီးတုံးလည်း လုရွှမ်ရဲ့ စွမ်းအားသည် ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်ရမည်ဟု သူ မှန်းဆခဲ့သော်လည်း ဘာအားထုတ်မှုမှ မရှိဘဲ နတ်မီးနယ်ပယ် သုံးယောက်ကို တစ်ပြိုင်တည်း သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ သုံးယောက်သား ခုခံနိုင်စွမ်းပင် မရှိပေ။

"မကြောက်ပါနဲ့ ငါက ​ကြယ်ပင်လယ်ဓားပြ မဟုတ်ဘူး မင်းရဲ့ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ငါခိုးမှာမဟုတ်ဘူး... စကားမစပ် ဒါတွေက သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေ အားလုံးကို မင်းကို ပေးလိုက်ပြီ!"

ချွီးတုံးသည် လက်စွပ်သုံးကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကိုင်ဆောင်ရင်း အတွင်းမှ ပစ္စည်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့နှလုံးခုန်သံများ ရပ်တန့်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အထဲမှာ စွမ်းအင် သလင်း​ကျောက်များနှင့် ပစ္စည်းများ အလွန်များပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တချို့အရာတွေက ပိုက်ဆံရှိလျှင်ပင် ဝယ်ယူ၍မရနိုင်ပါ။

သူ့ကလေးနှစ်ယောက်မှာ ဒီလို ကျင့်ကြံမှု ရတနာတွေ ရှိနေရင် သူတို့ရဲ့ အနာဂတ် ကျင့်ကြံမှုကလည်း အလွန် ချောမွေ့နေပါလိမ့်မယ်။

"သခင်လေး... ဒီအရာတွေအားလုံးကို တကယ် ကျွန်တော့်ကို ပေးခဲ့တာလား?"

ချွီးတုံး မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်များကို အမြန် ပြန်ပေးလိုက်သည်။ ခွန်အားမရှိလျှင် အချို့အရာများကို ယူထား၍ မရနိုင်ကြောင်း သူသိပါသည်။

"ယူထားလိုက်ပါတော့ ငါ မကြိုက်ဘူး မင်းငါ့ကို တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာထဲ ခေါ်သွားပေးနိုင်ရင် အဆင်ပြေပြီ"

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး ပြဿနာ မရှိပါဘူး!"

ချွီးတုံးသည် သိုလှောင်ကွင်းသုံးခုကို မိုက်မဲစွာ ဖယ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။

"သခင်လေး တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာထဲကို ဝင်ပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ? အဲဒီကမ္ဘာငယ်လေးက ပြိုကျတော့မှာ"

"ငါ သွားကယ်မလို့!"

ချွီးတုံး သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

"ငါ မင်းကိုယ်ပေါ်ကနေ အာကာသနိယာမ စွမ်းအင်ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ခံစားရတယ် ငါကြည့်လို့ရမလား"

ချွီးတုံး သဘာဝအတိုင်း လျစ်လျူမရှုရဲတာကြောင့် တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူကြည့်လိုက်သည်။ လုရွှမ် ၎င်းကိုယူ၍ လေ့လာခဲ့သော်လည်း သဲလွန်စ မရှိခဲ့ပေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတံဆိပ်ပြားက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲ ဆိုတာကို ခံစားရပြီး အဲဒါကို သန့်စင်တဲ့သူကလည်း သူ့ထက် အာကာသ အကြောင်း ပိုနားလည်နိုင်တဲ့ သူပဲ ​ဖြစ်လိမ့်မည်။

"သခင်လေး ဒါက တတိယသခင်မလေး သန့်စင်ထားတဲ့ နိယာမပါ... တတိယသခင်မလေးက အကြင်နာဆုံးပဲ သူမ သန့်စင်ထားတဲ့ ယာဉ်ကလည်း အကောင်းဆုံးပဲ"

"တတိယသခင်မလေး? အခွင့်အရေးရရင် တစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်ဦးမယ်"

"ကောင်းပြီ သခင်လေး နေရာက တည်ငြိမ်သွားပြီ ငါတို့ ထွက်သွားလို့ရပြီ"

ချွီးတုံးသည် လက်ပေါ်၌ ကပ်ထားသော အက်ကွဲရာ အလွတ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

မှော်အာကာသ၏ ရောင်ဝါက မြင့်တက်လာပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အရည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလာရသည်။ သို့သော် တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် အပြင်ဘက်က အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွား၏။ လူနှစ်ဦး၏ ပတ်ဝန်းကျင်က လေထု ပျောက်ကွယ်သွားကာ နှစ်ဦးစလုံး ရေထဲသို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

ရေထဲက ပျံသန်းလာတဲ့ ချွီးတုံးက ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ရေတွေ ပိုပိုပြီး များလာတယ်.... ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး နစ်မြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတာ"

လုရွှမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် ပင်လယ်ရေသာမက လေထုကိုပါ ဖိသိပ်ထားသောကြောင့် ဤကမ္ဘာသည် ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာရဲ့ ခိုင်မာမှု အတိုင်းအတာထက် မနည်းသော်လည်း အလွန်ပျက်စီးလွယ်နေတာကို တွေ့ရလေသည်။

လုရွှမ်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် လက်ရှိအာကာသကို တုန်ခါစေကြောင်း ခံစားနေရ၏။ အာကာသအတွင်း အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အာကာသတစ်ခုလုံး ကွဲအက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေရသည်။

"သခင်​​လေး ​ကျွန်တော် နေရာတစ်ခု သိထားတယ်... တကယ်လို့... "

"မဟုတ်ဘူး ငါအရင်ထွက်သွားရမယ်။ ဒီကျောက်တုံးလေးတွေကို မင်းအတွက် ထားခဲ့မယ်"

လုရွှမ် ဆိုရင်း သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

တစ်လခွဲကြာသော်။

"ဘယ်သူလဲ သတ္တိရှိနေတာ"

ဓားမီးတစ်ချက် တစ်ဖျပ်ဖျပ် တောက်ပြီး ပင်လယ်သားရဲတစ်ကောင် ခေါင်းပြတ်သွားကာ ခေါင်းက ခပ်​မြင့်​မြင့်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

"လုပ်ရဲလား!!"

ပြေးထွက်သွားတဲ့ အရာကတော့ ဓားစွမ်းအင်ပဲ ဖြစ်သည်။ လအနည်းငယ် အကြာတွင် ပင်လယ်ဧရိယာ တစ်ဝိုက်တွင် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ လူသား ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ကူးနေကာ သူ့ကို ဘယ်သူမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ နတ်မီးနယ်ပယ် မပြောနဲ့ မျှော်စင်နယ်ပယ်က သားရဲများပင် သူ့အား မတားဆီးနိုင်ချေ။

ပင်လယ်ဧရိယာ တစ်ခုလုံးရှိ ပင်လယ်သားရဲများသည် လုရွှမ် အကြောင်း ပြောသောအခါတွင် ၎င်းတို့၏ အသုံးအနှုန်းများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်။

ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်ဟာ တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး၏ နောက်ဆုံးမြေကွက်လေး ဖြစ်သည်။

တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာက၏ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု အနေဖြင့် ၎င်းကို ဘယ်တော့မှမတွေ့ပေ။ ပင်လယ်ရေ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ရေတွေက နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို မျိုချလုနီးပါး ဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ တောင်ထွတ်က တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းရှစ်ခု၏ ရှေ့တွင် သက်တံတံတားများကို ဆက်တိုက် စိုက်ထားသည်။ ကျန်ဂိုဏ်းဝင်များနှင့် ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူများကို ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ပင်လယ်သားရဲတွေဟာ ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်ရဲ့ သီးခြားတည်နေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့ဘဲ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခုမှ အကြီးအကဲများသည် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဓိကဖြစ်ရပ်များကို ဆွေးနွေးရန် တောင်ထွတ်တွင် စုရုံး​နေခဲ့ကြသည်။

လူသားများ၏ နေရေးထိုင်ရေး အကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးနောက် စိမ်းပြာကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ရှဲ့ယွင်ထျန်းသည် မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်များကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

"ပင်လယ် အလယ်ခေါင်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ပေါ်လာတယ်လို့ တပည့်တွေဆီက ကောလာဟလတွေ ကြားရတယ်... သူက တန်ခိုးကြီးတယ် မျှော်စင်နယ်ပယ် သခင်နဲ့ ပင်လယ်သားရဲတွေကို အဆက်မပြတ် သတ်ခဲ့တယ်တဲ့... လှောင်အိမ်ရှင်တွေတောင် ခေါင်းဖြတ်ခံရတယ် ဆိုပြီး သတင်းပို့တယ် ဘာဖြစ်တာလဲ ဘယ်သူလဲ အားလုံး သိထားတာ ရှိကြလား?"

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက ကျန့်ဝူဝေါ်ကလည်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး။

"လှောင်အိမ်ထဲက သခင်တွေကို သတ်နိုင်ရင် အဲဒါက တပည့်တွေရဲ့ လက်ချက် မဟုတ်​တော့ဘူး.... အပြင်မှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နိုင်မလား"

လူတိုင်းက လှောင်အိမ်သခင် အကြောင်း ပြောကြတဲ့အခါ လွန်ကဲမုန်းတီးကြပေမယ့် လွန်ကဲစွာ လှုပ်ရှားဖို့လည်း ကြောက်ကြပါ၏။

ဤနှစ်များ ကြာပြီးနောက် ထိုလှောင်အိမ်ရှင်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ ခွန်အားကို ပြန်လည်ရရှိပြီး ပင်လယ်သားရဲများ၏ စွမ်းအားဖြင့် လူသားများကို လုံးလုံးချေမှုန်း ပစ်လိုက်ကြသည်။

မကြာသေးမီက နဂါးလှောင်အိမ်ထဲ အကျဉ်းချခံထားရသော သခင်များကြားတွင် ၎င်းတို့စေလွှတ်လိုက်သော သူလျှိုများသည် မျှော်စင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်က သခင်များ ရှိနေကြောင်း တဖြည်းဖြည်း သတင်း ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

All Chapters