အချိုးအကွေ့

"ကောင်းပြီ ငါတို့ အရင်ထွက်သွားရမယ်.... ဒီမှာ လှုပ်ရှားမှုက တကယ်ကို ကျယ်လောင်လွန်းတယ်... မကြာခင် တခြားအကောင်တွေပါ ရောက်လာလိမ့်မယ်..."

လုရွှမ် သူတို့သုံးယောက်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး အမြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။ အဝေးကို ပြေးပြီးတော့မှ ရပ်တန့်လိုက်၏။ လူသုံးယောက်မှာ သူတို့စုပြီး တိုက်ခိုက်ရင်တောင် လုရွှမ်နဲ့ မယှဉ်နိုင်မှန်း သိသွားတာကြောင့် မကန့်ကွက်ပေမယ့် ပူးပေါင်းမပါဝင်ခဲ့ကြပါဘူး။

လုရွှမ် ဒေါသထွက်ပြီး ရယ်စရာ ကောင်းတယ်လို့ ခံစားရပေမယ့် သူတို့က သူ့ကို လွယ်လွယ်နဲ့ မယုံခဲ့ပါဘူး။

ဤသို့ဖြင့် သုံးလကြာသွားသည်။ နောက်ထပ် သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး လုရွှမ်လည်း ဒဏ်ရာရသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သုံးဦးနှင့်အတူ ပြန်ထွက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ဒဏ်ရာကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရင်း လုရွှမ်၏စိတ်သည် ပို၍ ပို၍ စိတ်ဓာတ်ကျလာသည်။ တိုက်ပွဲတိုင်းက အကြပ်ရိုက်သည်။ သူတို့ကို ကယ်လိုက်တဲ့ အချိန်ကစလို့ တဖြည်းဖြည်း ပိတ်မိလာပြီး သွေးထွက်သံယို ဒဏ်ရာတွေ ရလာခဲ့သည်။

လုရွှမ်သည် ပြဿနာတစ်ခုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သတိပြုမိနေပြီမလို့ သူ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် သူ ဒီလူသုံးယောက်ကိုပဲ စွန့်လွှတ်လိုက်ရလိမ့်မည်။

"မင်းတို့ငါ့ကိုယုံဖို့ ငါဘာလုပ်ရမလဲ"

လုရွှမ် ထပ်မေးလိုက်၏။ အကယ်၍ သူသည် ဤကဲ့သို့ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ ပျံသန်း​နေပါက မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် ပင်လယ်သားရဲများ သို့မဟုတ် လှောင်အိမ်သခင်များက သူတို့​ကို ရှာတွေ့သွားလိမ့်မည်။

လူသုံးယောက်၏ ခွန်အားများ ပြန်လည်ရရှိလာသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် မျှော်စင်နယ်ပယ်တွင် ရှိနေသော်လည်း လုရွှမ်၏ အမြင်အရ ၎င်းတို့သည် ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာရှိ သာမန် မျှော်စင်နယ်ပယ်မှ စွမ်းအားများကဲ့သို့ပင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

လှောင်အိမ်ထဲက လူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဥ်လိုက်ရင် သဘာဝအတိုင်း သူတို့မှာ ဘာခွန်အားမှ မရှိပါဘူး။ ယခု သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ ပျံသန်းနေကြရာ ၎င်းတို့သုံးဦး၏ သေဆုံးနိုင်ခြေသည်လည်း အလွန်မြင့်မား​လေသည်။

"ဟမ့် ငါတို့မင်းကို မပြော​ပြဘူး ငါတို့ကို သတ်လိုက်..."

လုရွှမ်သည် ယခုအချိန်သည် အဖိုးတန်ပြီး အလဟဿ အချိန်ကုန်ခံလို့ မဖြစ်နိုင်တော့တာကို သိသည်။

"အပြစ်ပြုမိပါပြီ!"

လုရွှမ် အော်လိုက်ကာ သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအင်တွေကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်အား ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖမ်းကိုင်လိုက်စဥ် ဖီးနစ်နတ်မီး ဘောလုံးကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း သူ့ဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်ဘုံသခင် နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိပြီး နတ်ဝိညာဥ်ဒိုင်းလွှာလို အရာကိုလည်း လုံးဝ အသုံးမချနိုင်ပါ။ သို့မဟုတ်ပါက လုရွှမ်ဘက်ကို တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာနိုင်သည်။

"အား....."

တစ်ဖက်လူက ဝမ်းနည်းစွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

ဖီးနစ်နတ်မီးသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို လောင်စေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသည် ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်၏ တည်ရှိမှုကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ရှာဖွေရန် လိုအပ်မနေပါက ဒီနည်းလမ်းကို လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်။ သို့သော် သူလည်း မတတ်နိုင်ပေ။

"သေတောင် မပြောဘူး!"

ကျန်နှစ်ယောက်က အပေါင်းအဖော်ရဲ့ ဝေဒနာခံစားရပြီး နှလုံးသားထဲမှာ ပိုလို့တောင် အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

"ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်ရဲ့ တည်နေရာကို ပြောပြ... ငါက လုရွှမ်ပါလို့ မင်းကို ပြောထားပြီးသား... အဲဒီအဘိုးအိုက ငါ့ကို သတ်ချင်ပေမယ့် ငါကပြန်သတ်လိုက်ပြီးပြီ... မင်းတို့က တကယ် မယုံနိုင်​သေးဘူး... အရေးတကြီး အချိန်မဟုတ်ရင် ငါလည်း ဒီလိုလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့က သေမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဆိုမှတော့ ဒီဝေဒနာကို အစွမ်းကုန် သည်းခံလိုက်ပါတော့..."

"တောင်းပန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး..."

"အား......"

စိတ်ဝိညာဉ်က အနည်းငယ် လောင်ကျွမ်းသွားရာ စွမ်းအင်က တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။ ကျန်လူနှစ်ဦးမှာ မီးလောင်နေသော ဝိညာဉ်မှ ထုတ်လွှတ်သော အနက်ရောင် မီးခိုးများကိုပင် မြင်နိုင်သည်။

ထိုလူ၏ မျက်နှာသည် နာကျင်ကိုက်ခဲကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်နေကာ မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း ရှုပ်ထွေးလာသည်။

"ငါ့ကိုပြော... မဟုတ်ရင် သူ့ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်... အဲ့အချိန်ရောက်ရင် နောက်ဆုံးမှာ သူ့မသိစိတ်က တည်နေရာကို ပြောပြလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်းတို့လည်း သိပါတယ်"

"မင်းက နတ်ဆိုးပဲ.... မင်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နဲ့ မသေစေရဘူး"

ကျန်နှစ်ယောက်က အော်ဟစ်လေသည်။

လုရွှမ်သည် တိုက်ပွဲအတွင်း ရုပ်ပိုင်းနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ သုံးဦးသည်လည်း အသေခံရန် ကြံရွယ်ထားသည်။ သို့သော် သူသည် တမင်တကာ အရေးယူခြင်းမပြုဘဲ ထိုပင်လယ်သားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရန် ခွင့်ပြုလိုက်တိုင်း ၎င်းကို ပြဇာတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

လူတိုင်းမှာ ဒေါသရှိတယ်လေ။

လုရွှမ်သည် သူတို့ရဲ့ အသေခံ တိုက်ခိုက်နေတာကို သဘောကျပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ခေါင်းမာမှုကတော့ လုရွှမ်ကို မုန်းတီးစေခဲ့သည်။

"ပြော!"

လုရွှမ်သည် ယခင်ကလို ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ဘဲ သူ့သည်းခံနိုင်ရည်က လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားပြီ။

"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

လုရွှမ်သည် မီးကို ပြင်းထန်လာစေသည်။ ထိုကျင့်ကြံသူသည် ပို၍ပြင်းထန်စွာ အော်လိုက်ရာ သူ့အသံက တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်လာပြီး သူ့စိတ်က မကြည်လင်တော့ပေ။

"နတ်ဆိုးကောင်... ငါပြောမယ်!"

"မပြောရဘူး!"

လုရွှမ်သည် လက်ဖဝါးတစ်ဖက်တည်းဖြင့် လူကို သတိလစ်သွားအောင် ရိုက်လိုက်ကာ ဖီးနစ်နတ်မီး၏ လောင်မြိုက်နေသော မီးကိုလည်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ​တွေကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို အဲဒီ့ကို ခေါ်သွားနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ မင်းမလှုပ်ရှားရဘူး"

လုရွှမ်သည် လူနှစ်ယောက် သူ့နောက်တွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာပြီး ရေထဲမှ ခုန်ချကာ အနောက်မှ ခိုးဝင်လာကာ ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်ကို သိပါ၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မျှော်စင်နယ်ပယ်တွင် ရှိကြပြီး လုရွှမ်အား သိမ်မွေ့သော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

လူတစ်ဦးက အလွန်လျင်မြန်သည်။ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း တချို့ကို အသုံးပြုနေတာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့သည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်ကလူတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ လုရွှမ်သည် တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း မလှုပ်ရှားသေးပေ။

"လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ် လုယူခံလိုက်ရပြီလား"

"ဟုတ်တယ်... မျှော်စင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်က အဖိုးအိုတစ်ယောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူသွားတာ ငါတို့ကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့မြင်လိုက်တာ... လုရွှမ်က ဘယ်လောက်ပဲ အရည်အချင်းရှိပါစေ သူဒီလို အခြေအနေမှာ ရှင်သန်နိုင်ပါ့မလား ဆိုတာ တွေးချင်စရာကြီး..."

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသော လူနှစ်ယောက်က အားနည်းနေကာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် သေဆုံးနေသော အဖော်အား ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ကြည့်ရင်း ဟောက်လိုက်ကြသည်။

ထိုစဥ် လုရွှမ်က ဆို၏။

"အခု တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာက ပြိုကျသွားတော့မယ်... မင်းတို့အားလုံးက မျှော်စင်နယ်ပယ်တွေ.... အာကာသလမ်းကြောင်းက အရမ်းနုနယ်ပေမယ့် ပျော့ပြောင်းမှု နည်းတယ်... အာသာကလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်နေတဲ့လူက မျှော်စင်နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားရင် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးလည်း ပြိုကျသွားလိမ့်မယ်"

"အစတုန်းကတော့ ဆယ်နှစ်လောက် ခံမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာ တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် လအနည်းငယ်လောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်ထင်တယ်.... ငါတို့မှာ အချိန်သိပ်မရှိဘူး... ငါမင်းတို့သုံးယောက်ကို အရမ်းလေးစားပါတယ်.... ဒါပေမဲ အခုငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်ကို ချက်ချင်း တွန်းလှန်ပြီး နတ်တောင်တန်းကို စိုက်ရမှာ မဟုတ်ရင် အချိန်မရှိတော့ဘူး"

လုရွှမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောပြသည်။

"ဟမ့်.... မင်းဒီလိုပြောလိုက်ရုံနဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမှာကို ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ?.... အဲဒီလိုပြောလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်က မင်းပြောသလိုပဲ ငါတို့ကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်တယ် အခု ငါတို့မှာ ထုံးထျန်းတောင်ထွတ် အကာအကွယ် ရနေပြီ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ ပင်လယ်သားရဲတွေကတော့ အန္တရာယ်ကြီးတွေပဲ... ဒါကြောင့် ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်ကို ရှာပြီး သိမ်းပိုက်ဖို့ မင်း မစောင့်နိုင်တော့ဘူးမလား? မင်းရဲ့ညစ်ပတ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်စမ်းပါ..."

လုရွှမ် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မုန်းတီးမှုများသာ ရှိနေပြီး ဘယ်သူကမှ သည်းမခံနိုင်ပေ။ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ပေါ်လာတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကလည်း သူပြန်ဖြေတာကို စောင့်နေ၏။

"မင်းက လုရွှမ်လို့​ပြောတယ်မလား... မင်းမှာ ဘာအထောက်အထားရှိလို့လဲ"

လုရွှမ် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ သက်သေမရှိဘူး... ငါသိသမျှက အဘိုးအိုက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူသွားချင်တယ်ဆိုရင် သူလည်း သေရမယ်ဆိုတာ သိထားရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ.... ငါမင်းကို လက်ရှိအခြေအနေတွေ အကြောင်း အကုန် ပြောပြပြီးပြီ မင်းယုံသည်ဖြစ်စေ မယုံသည်ဖြစ်စေ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပဲ ကြည့်နိုင်တယ်"

နှစ်ယောက်သား ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

လူတစ်ယောက်က "ငါတို့ မင်းကို ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်ကို ပြန်ခေါ်သွားနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ အခြေအနေ တစ်ခုရှိတယ်.... မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို ကန့်သတ်ထားရမယ်"

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး!"

"မဖြစ်ဘူး!"

တခြားလူနှစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး ထအော်လိုက်သည်။

"သူက ငါတို့ကို ဒီတောင်းဆိုချက်ကို လိုက်နာပေမယ့် သူက မျှော်စင်နယ်ပယ်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်မှာ ရှိနေတာကို မင်းသိထားရမယ်... မင်းရဲ့ အချုပ်အနှောင်က သူ့ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်လို့ မရ​လောက်ဘူး"