လုရွှမ်အတု

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီတောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာ ဘယ်လို အသွင်အပြင်မျိုးမှန်းတောင် မသိဘူး... အစက သေးငယ်တဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့တာ.. ဒီကမ္ဘာကြီးကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောင်းလဲစေမယ့် အရာတွေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ? တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာက ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ကြီးမားလှတဲ့ မူလဇစ်မြစ်နဲ့ တည်ရှိနေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်... အခု​တော့ တကယ် ဆုတ်ယုတ်နေပြီ”

လုရွှမ်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရွှေကျီးကန်း ပြောတာ မှန်ပေသည်။

လှောင်အိမ်၊ နဂါးနှင့် ဖီးနစ်တို့သည် ပေါ်လာပြီး နားမလည်နိုင်သော နတ်တောင်ကုန်းငယ်သည် နဂါးသွေးကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သေးငယ်သော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်သော ကမ္ဘာ့ရတနာများကို မွေးမြူရန် အလားအလာ ရှိ​နေ​ပြန်သည်။

မအောင်မြင်သော်လည်း အသွင်ပြောင်းထားသော နယ်ပယ်တစ်ပိုင်း ရတနာသုံးပါးသည် တစ်သောင်းဟူသည့် စကားလုံးပါဝင်သော ကမ္ဘာများတွင် အလွန်ရှားပါးသော ရတနာများသာ ဖြစ်သည်။

မေးချင်တာက ဒီလိုကမ္ဘာငယ်လေးဟာ သာမန်ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ယခုအချိန်သည် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာ၏ မူလဇစ်မြစ်အကြောင်း လှည့်ပတ်ကြည့်ကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ အပြောင်းအလဲများကို ကြည့်ပြီး ရွှေကျီးကန်းရဲ့ မိခင်သားရဲ သွင်ပြင်လက္ခဏာများ အကြောင်းကို နားထောင်ရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။

“အခု မင်းကို မိခင်သားရဲက မျိုချလိုက်တော့ မင်းသေသွားပြီလို့ အပြင်ကလူတွေ ထင်ကြလိမ့်မယ်.... မင်းဆီ ပြန်မလာတော့ဘူး မင်းအပြင်ထွက်ရင် နတ်တောင်တန်းကို စိုက်ထူလို့ရပြီ"

"ကိုးရက်တိုင်းမှာ သားရဲအမတွေက အစာမကြေနိုင်တဲ့ အရာတွေကို စွန့်ထုတ်တယ်... သူမ စွန့်ထုတ်ရမယ့်နေရာကို ရှာပြီး ငါတို့က စောင့်ဖို့ပဲလိုတာ"

လုရွှမ်လည်း စကားမပြော​တော့ဘဲ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ ကျောက်စိမ်း​ပြားထဲ၌ ပုန်းနေလိုက်သည်။

ကိုးရက်လောက် ကြာတော့ ပင်လယ်ထဲမှာ။

ရွှတ်!

လုရွှမ်သည် သူ့လက်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆေးနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အနံ့အသက်များကိုလည်း ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

ဤလှိုဏ်ဂူသည် ရေမြောင်းဟု ခေါ်ရမည်ဆိုသော်လည်း အလွန်ကြီးမားသည်။ အောက်ခြေတွင် ဆွဲဆောင်မှု အားကောင်းသော အရာတစ်ခုရှိနေကာ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်ကဲ့သို့ ယောင်ဝါးဝါး ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေသည့် စွမ်းအင်များကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ရွှေကျီးကန်းလည်း ပျံထွက်သွားပြီး ခဏစောင့်ကြည့်ပြီးနောက် အံ့သြသင့်စွာ ဆိုလာခဲ့သည်။

"ကောင်လေး... ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းမယ်... ဒီနေရာက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ် အနည်းဆုံးတော့ မင်း အခုလောလောဆယ် လာစူးစမ်းဖို့ မလိုသေးဘူး"

လုရွှမ်လည်း ဤနေရာရှိ ရောင်ဝါသည် ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်နှင့် ဆင်တူကြောင်း အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော် လေထုကို ခွဲထုတ်လိုက်သော ရောင်ဝါက ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်ထက် များစွာပို၍ အားကောင်းနေပါသည်။ သို့နှင့် လုရွှမ် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်ချည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ကျီးဖိုးဖိုး.... ခင်ဗျားပြောခဲ့တဲ့ သားရဲကောင်က ဒီကနေ တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာထဲကို အပြေး ဝင်လာခဲ့တာလား... ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ အခု တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲလား"

လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ ပင်လယ်ဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ ပျံသန်းပြီးနောက်တွင် ပင်လယ်သည် အလွန်နက်ကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သိလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ကို တစ်ဖန် ပြန်ရောက်သောအခါမှသာ သူသည် အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရ​လေသည်။

လုရွှမ်သည် သူ့အနီးတစ်ဝိုက်တွင် သိမ်မွေ့သောနေရာများ၏ ရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကြောင့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ အနည်းဆုံးတော့ သူအခု တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာထဲတွင် ရှိနေသေးသည်။

"အောက်က ပင်လယ်ရေကို ကြည့်လိုက်ပါဦးလား"

ရွှေကျီးကန်း ဆိုလိုက်သည်။ လုရွှမ်ရဲ့ နေမျက်လုံးပွင့်သွားပြီး ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ပင်လယ်ရေကို အနည်းဆုံး ကီလိုမီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအထိ မြင်နိုင်နေတာကို တွေ့ရလေ၏။

မယုံကြည်နိုင် လောက်အောင်နက်တဲ့ ပင်လယ်အောက်ခြေကို သူမြင်လိုက်ရတော့ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ပင်လယ်ရဲ့အောက်ခြေဟာ တွင်းပေါက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေမှန်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ထိတ်လန့်စရာ အရိပ်တစ်ခုက သူ့ကို ဒီနေရာဟာ အကြာကြီးနေဖို့ မသင့်တော်ကြောင်း သတိပေးလာ၏။ အခုအချိန်မှာ သူတကယ် မပါဝင်နိုင်တဲ့ အရာတွေ အောက်ဖက်မှာ ရှိနေလေသည်။

လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ရွှေရောင်ဇာစ်မြစ် အနည်းငယ်ကျန်ရှိနေပြီး ရွှေလက်ငါးချောင်း ရွှေနဂါးကြီး၏ အနှစ်သာသွေးများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် သွေးသည် စိမ်းပြာနဂါး၏ နှလုံးထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား ပေါင်းစည်းသွားပြီဖြစ်လို့ နှလုံးသည် ပိုမိုအားကောင်းလာပါပြီ။ နားလည်မှု လွဲမှားခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လုရွှမ်သည် ယခုအခါတွင် သူ၏အခြားမှော်အစွမ်းများ မပေါ်သေးသော်လည်း သူ၏ ခံနိုင်ရည်မှာ အနည်းငယ် တိုးလာသလို ခံစားမိသည်။

ထိုအခိုက် အဝေးမှ ဓားအလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။ လုရွှမ် လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အဲဒါက လူသား ကျင့်ကြံသူတွေပါပဲ။

ဒီလို အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ အရင်က လူသားတွေကို မြင်ဖူးပေမယ့် အခုက လူနှစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အလုံအလောက် လျှို့ဝှက်မထားရင် သေခြင်းတရားကို ရှာနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

သူတို့ရဲ့ အကျင့်စရိုက်ကို ကြည့်ပြီး သူတို့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေရမယ်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ထိ စိုးရိမ်နေလဲ ဆိုတာကို မြင်လိုက်ရတော့ လုရွှမ်ဟာ မတွေးဘဲ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကြီးကြီးမားမား တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်တော့မယ်လို့ ရိပ်မိလိုက်ပါ၏။

လုရွှမ် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို သံသယ မဖြစ်စေရန်အတွက် လုရွှမ်သည် သူ၏အသွင်အပြင်ကို ဂရုတစိုက်ဖုံးကွယ်ကာ အဝေးမှ နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာခဲ့သည်။

"ဆရာတူအစ်ကိုလျို...အဲ့အကွာအဝေးကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်​တောင် ကြာဦးမှာလဲ? ကျွန်တော်တို့ အဲဒီကို အပြေးအလွှား သွားမယ်ဆိုရင်တောင် အရမ်းနောက်ကျနေပြီလား မသိဘူး"

"လုရွှမ်ကို တွေ့ထားတယ်လို့ ဆရာတူအစ်ကိုလျိုဆီက သတင်းရထားတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်က အမိန့်ထုတ်ထားတယ်... သူသေရင်တောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမှရမယ်..."

"ဆရာတူအစ်ကို လုရွှမ်က တကယ်ပြန်လာတယလား.... ဒါမှမဟုတ် အဲဒီပင်လယ်သားရဲတွေရဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခုလား? သူ့အကြောင်းတွေက မကြာသေးခင်ကပဲ နေရာတိုင်းလိုလိုမှာ ပျံ့နေတာလေ!"

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နတ်မီးနယ်ပယ်၌သာ ရှိကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရောင်ဝါများသည် အားနည်းသောဂိုဏ်း၏ တန်ခိုးအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်​နေနိုင်သည်။ သို့သော် ယခုလို အခြေအနေမျိုးတွင် နတ်မီးနယ်ပယ်မှ လူများကိုပင် စေလွှတ်နေရာ အလွန်အရေးတကြီးသည့် ကိစ္စ ဖြစ်ပေမည်။

"ငါမသိဘူး... ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်က ငါတို့လူသားတွေရဲ့ ရှင်သန်မှုအတွက် မျှော်လင့်ချက်လို့ ပြောကြတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ သူ့ကို ရှာရမယ် ငါတို့ရဲ့ အသက်ကို ဆုံးရှုံးရင်တောင် သူ့ကိုရှာတွေ့မှရဖြစ်မယ်!"

“ဟုတ်သားပဲ... ဂိုဏ်းချုပ် ရှစ်ယောက်စလုံးလည်း ရောက်လာတယ်လို့ ကြားတယ်"

လုရွှမ်ရဲ့ နှလုံးသားထဲ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ထိုလူများ ပြန်​ရောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် သတင်းကို အမှန်အတိုင်း သတင်းပို့သင့်သည်ဟု ထင်ရပြီး ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခုကလည်း သူ့ဖြစ်တည်မှုကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။

ဒီလူတွေ ဘယ်ကိုသွားနေတာလဲ။ သူတို့ပြောနေတဲ့ ဆရာတူအစ်ကိုလျိုက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ လုရွှမ် သိချင်လာသည်။

နာရီပေါင်းများစွာ ပျံသန်းပြီးနောက် လုရွှမ်သည် အေးစိမ့်​နေသော လေထုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သွေးများနှင့် လူသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သွေးလိုနီရဲလျက် ရှိသည့် တိမ်တိုက်များက ကောင်းကင်တွင် လွင့်ပျံနေသဖြင့် အဝေးမှပင် လူများကိုပင် ထိတ်လန့်စေပါသည်။

လုရွှမ်သည် သူ့ပုံသဏ္ဍာန်ကို မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက်အရှိန်မြှင့်ကာ တိုက်ပွဲနေရာဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

ပင်လယ်ရေတွေက နီရဲနေပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများဖြင့် တက်လာကာ ပြိုလဲနေသည့် မြင်ကွင်းကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြမရနိုင်ပေ။ ကောင်းကင်တွင် ထူထပ်သော ရုပ်ပုံများ ရှိပြီး နှစ်ဖက်စလုံးသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှိနေကြသည်။

တစ်ဖက်က ပင်လယ်သားရဲ၊ တစ်ဖက်က လူသားတွေပင်။

ပင်လယ်သားရဲများနှင့် နှိုင်းယှဥ်ကြည့်လျှင် လူသားတွေက နည်းပါးသည်။ သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် အများအားဖြင့် ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ဒေါသနှင့် မုန်းတီးခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါသည်။ လုရွှမ်၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ရင်းနှီးသော ရုပ်ပုံများ ပေါ်လာသည်။

ရှဲ့ယွင်ထျန်း၊ ကျန့်ဝူဝေါ်၊ လော့ချောင်ဖုန်း စသော ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ရှစ်ယောက်လည်း ရောက်ရှိလာကြပြီး ၎င်းတို့အနားတွင် တန်ခိုးကြီးသော ကျင့်ကြံသူ တချို့လည်း ရှိသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်းငယ်အမျိုးမျိုး၏ ဂိုဏ်းချုပ်များ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

သူ့မြင်ကွင်းထဲ ရုပ်ပုံတစ်ခု ပေါ်လာသောအခါ လုရွှမ်ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားသည်။ အဲဒါက သူနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပဲ။ မှန်ထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ မြင်လိုက်ရသလိုမို့ သူကိုယ်တိုင်လည်း နည်းနည်းမှင်တက်သွားမိသည်။

ရောင်ဝါ၊ စွမ်းအား ဒါမှမဟုတ် သူ့အနောက်က မှော်လက်နက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ရောင်ဝါတွေက အတူတူပါပဲ။ အဲဒီလူက ဂိုဏ်းချုပ်ပေါင်းများစွာရဲ့ ဘေးမှာ ရှိနေ၏။

ထိုလူသည် အတုအယောင် ဖြစ်ကြောင်း ဘယ်သူမှ သံသယမရှိ​ကြပေ။

လုရွှမ် စိတ်ထဲမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ အထိတ်တလန့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကြီးကြီးမားမား တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှာကို ကြောက်နေတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပါပဲ။

ထိုစဥ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို အာရုံခံလိုက်သလိုပဲ အတုက သူ့ခေါင်းကို လှည့်ကာ လုရွှမ်ရဲ့ ဦးတည်ရာကို ကြည့်ကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်လေသည်။