ဒီရေလို အလှည့်အပြောင်း

ကျန့်ဝူဝေါ်သည် တခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး သက်ပြင်းချကာ ရုတ်တရက် သူ့ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ထိုင်နေလိုက်သည်။ ကျန်တဲ့ခြောက်ယောက်က ဘာလုပ်လို့ လုပ်ရမှန်းမသိဘဲ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြဆဲပင်။

လုရွှမ်က သူတို့ခြောက်ယောက်ကို အတင်းအကြပ် မတိုက်တွန်းခဲ့သလို အတင်းအကြပ် အကြံဉာဏ်လည်းမပေးခဲ့ပါဘူး။ သူသည် စကား အလွန်အကျွံသုံးပါက အခြားသူများ၏ သံသယကို နှိုးဆွ​ပေးမိလိမ့်မည်။

အဂ္ဂိရတ်ဆေးကို မျိုချလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများ ပေါင်းစပ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး အလိုအလျောက် သက်သာရာရလာမှာ သေချာပါသည်။

"ဟားဟား.... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သေဖို့ နီးနေပြီပဲ... ထပ်ပြီး အရယ်ခံရတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ"

ရှဲ့ယွင်ထျန်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ ရှဲ့ယွင်ထျန်းက အသေခံနိုင်စိတ်က လော့ချောင်ဖုန်း ယှဉ်နိုင်တာထက်တော့ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ။ တခြားငါးယောက်လည်း ထိုင်ပြီး သက်သာလာ​​​အောင် ပြုလုပ်ပါတော့သည်။

"ကျစ်... တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်!"

လှောင်အိမ်သခင် အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က သူတို့ဘက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

လုရွှမ်သည် ထို​သူနှင့်တွေ့ရန် အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး ဓားတစ်ချောင်းဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"အိုး... မင်းတို့ ဘာလို့ ဒီလောက် အချိန်တိုလေးကို စောင့်ဖို့ မတတ်နိုင်ရတာလဲ.... ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ဖြေဆေးက မင်းတို့ရဲ့ သေစေလောက်တဲ့ အဆိပ်ဆယ်ပါးကို ကုသပေးနိုင်မှာ ကြောက်နေတာလား?"

"အငယ်တန်းလေး... မင်းရဲ့လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ကစားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး... အဆိပ်ဆယ်ပါးကို မင်း မကုသနိုင်ဘူး အဲဒါတွေကို ကုသနိုင်ရင်တောင် မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူး"

ထိုစဥ် ရုတ်တရက် ဟောက်သံတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ကျန့်ဝူဝေါ်ထံမှ အသံထွက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန့်ဝူဝေါ် ပတ်ပတ်လည်တွင် စုစည်းထားသော ပြင်းထန်သည့် ဓားရည်ရွယ်ချက်များက တဖြည်းဖြည်းနှင့် မမြင်နိုင်သော ဓားတစ်လက်လိုပင်။

သူ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်များသည် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်နေပြီး လေသည် နေရာတိုင်းကို မှုတ်ထုတ်နေသဖြင့် သူ့အား အလွန် အစွမ်းထက်စေသော ကိုယ်ရောင်ဝါကို ထုတ်လွှတ်စေသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ကျင့်ကြံသူတွေတောင် မထိန်းနိုင်ဘဲ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လွင့်သွားကြသည်။ လူသားကျင့်ကြံသူ အားလုံး အံ့အားသင့်ပြီး ပျော်ရွှင်သွားခဲ့ကြသည်။

ကြောက်စရာ ကောင်းသူများသည် သဘာဝအားဖြင့် ပင်လယ်သားရဲများနှင့် လှောင်အိမ်ရှင်များဖြစ်ကြပြီး ယခုအချိန်မှာတော့ အားလုံးက ကျန့်ဝူဝေါ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ပင်လယ်သားရဲများနှင့် လှောင်အိမ်ရှင်များသည် လူသားကျင့်ကြံသူများ အတွက်တော့ ၎င်းတို့သည် ဘိုးဘေးများစွာတို့၏ သွေးမြေကျမှုနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမှ ရရှိခဲ့သော အတွေ့အကြုံနှင့် သင်ခန်းစာများဖြစ်သည် ။

သူတို့ထင်မြင် ယူဆချက်အရ ကျန့်ဝူဝေါ် သူ့ခွန်အား ပြန်ရလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တစ်ခုပဲရှိပါသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကောင်းလျှို အစပိုင်းတွင် သူ့ကို အဆိပ်သင့်အောင် လုပ်ခဲ့တာက မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ကောင်းလျှိုသည် အလွန် ရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာထားကြီး လုပ်ထားသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး မဖြစ်နိုင်ဘူး... လူရှစ်ယောက်လုံး အဆိပ်ခတ်ခံရတာတော့ သေချာတယ် သူတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး”

"ဒါက ငါ့ပြဿနာ မဟုတ်တာ သေချာတယ် ငါ မဟုတ်ဘူး မင်းပဲ လုရွှမ်!"

ကောင်းလျှိုက ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ ခဏလောက် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ လုရွှမ်မျက်နှာကို ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။

လုရွှမ်သည် အဆိပ်ဆယ်ပါးကို အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားပေးသည်ဟု ယုံမည့်အစား အဆိပ်ခတ်ခြင်းတွင် မအောင်မြင်ကြောင်း သာ၍ ယုံကြည်သည်။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ လုရွှမ်ဟာ သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်ဆယ်ပါးအတွက် ဖြေဆေးကို တကယ် ရှာတွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့အချက်ကို သူလက်ခံလိုက်ရပါပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက သူ့ကို ပိုပြီး မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်စေပါသည်။

အဆိပ်ဆယ်ပါးကို အကြွင်းမဲ့အဆိပ်ဟု ခေါ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ အဆိပ်သင့်ပြီးနောက် မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို အဆိပ်မထုတ်နိုင်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အဆိပ်ဆယ်ပါးဆိုတာ အဆိပ် ဆယ်မျိုးရဲ့ စုပေါင်းအမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ခုစီသည် အလွန်အဆိပ်ပြင်းသော အဆိပ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုကို ဖြေနိုင်လျှင်ပင် အဆိပ်ဖြေဆေးကို မျှဝေ၍ မရနိုင်ပါ။

လုရွှမ်မှာ အဆိပ်ဖြေဆေးရှိလျှင်ပင် သူအဆိပ်သင့်ခဲ့သော အဆိပ်ဆယ်မျိုးထဲမှ တစ်မျိုးရဲ့ အမည်ကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်ပါ့မလဲ။

သဘာဝအတိုင်း ပျော်ရွှင်နေကြသူများမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရှစ်ဦးကို တအံ့တသြကြည့်ရှု၍ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပြန်ကောင်းလာစေရန် မျှော်လင့်​နေသော လူသားကျင့်ကြံသူများပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ရှည်လျားသော ဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လော့ချောင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရောင်ဝါအပြည့်ဖြင့် ထိုးထွက်လာကာ သူ့စွမ်းအင်များ ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့အတွက် ဂိုဏ်းချုပ်ရှစ်ယောက်ဆီက အဆိပ်ဆယ်ပါးကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သူက လုရွှမ် ဖြစ်ကြောင်း ငတုံးတောင် သိလိုက်ပါပြီ။ ကျန့်ဝူဝေါ် ဆေးသောက်ပြီး သူ့စွမ်းရည်ကို ကြိုပြီး ပြန်ကောင်းလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ သူ့ယွမ်စွမ်းအင်ဟာ ပိုသန်မာလာတာကြောင့်ပါပဲ။

လော့ချောင်ဖုန်း၏ ခွန်အား ပြန်လည် ရရှိလာမှုက ကျန်ခြောက်ယောက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့ပြီး သူတို့မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပျော့ပျောင်းသော အငွေ့အသက်များကို ထိန်းထားနိုင်တာကို တွေ့ရှိလာခဲ့သည်။ အစွမ်းထက် သန်မာပြီး စွမ်းအားက လော့ချောင်ဖုန်းထက် မမြင့်ပေမယ့် ဒီအသက်ရှုမှုမှာ သူတို့ဟာ သာလွန်သူ တစ်ယောက်ရဲ့ ဘုန်းအာနုဘော်ကို ခံစားလိုက်ရစေသည်။

ဤထွက်သက်ဝင်သက်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု အောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ယွမ်စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ် စုစည်းကာ ဆက်လက်၍ ကုသနေခဲ့သည်။ အနက်ရောင် အနံ့အသက်များ စီးဆင်းလာကာ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာကာ တစ်ချက် ချက်ချင်း ထွက်လလျက် လေသည် လှိမ့်ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် လေထဲတွင် စူးရှတဲ့ အသံတစ်ခု ထွ​က်လာ၏။

ရှဲ့ယွင်ထျန်းက တတိယယောက် လူအဖြစ် မတ်တပ် ထရပ်လိုက်သည်။ သူက လုရွှမ်အား ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အားလုံးရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်​ပြီးတော့ သူသည် ကောင်းလျှိုကိုတွေ့ပြီး လက်ဖဝါးနဲ့ ဆွဲစုပ်ယူပစ်သည်။

"ကောင်လေး ဒီကိုလာ!"

ကောင်းလျှိုမှာ စိတ်ဆင်းရဲစွာ အော်ဟစ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ မထိန်းနိုင်ဘဲ ရှဲ့ယွင်ထျန်းဆီက ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"အဆိပ်ဆယ်ပါးရဲ့ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတဲ့ အရသာကို ခံစားချင်လား"

တခြားသူတစ်ဦးက အဆိပ်ဆယ်ပါးရဲ့ အငွေ့အသက် ထွက်ပေါ်လာတာကို လှမ်းမြင်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းလျှိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်​လေသည်။

အဆိပ်ဆယ်ပါးသည် ဝိညာဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ကောင်းလျှို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စိမ့်ဝင်သွား၏။ ကောင်းလျှို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆိပ်ဆယ်ပါး ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရောင်အသွေးများ တစ်ခဏအတွင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်သွားပြီး ရေခဲကဲ့သို့ တစ်စက်စက် ယိုကျလာသည်။

လူသားတွေကို မပြောနဲ့၊ ပင်လယ်သားရဲနဲ့ လှောင်အိမ်သခင်တိုင်းလည်း ဒါကို မြင်ရတော့ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေကြလေသည်။ ဒီအဆိပ်​​တွေသာ သူတို့ကိုယ်​​ပေါ်ကျလာရင်​ ဘယ်​သူက ခုခံနိုင်​မှာလဲ။

ယခု​အချိန်တွင် ဂိုဏ်းချုက် ရှစ်ယောက်လုံးသည် သူတို့၏ တက်ကြွမှုကို ပြန်လည် ရရှိကြပြီ။ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် လုရွှမ်အား ကျေးဇူးတင်ခြင်း အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ လုရွှမ်သာ မရှိလျှင် သူတို့သည် ခဏတာ ခံနိုင်ရည် ရှိနိုင်သော်လည်း မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် ကောင်းလျှိုကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။

ရှဲ့ယွင်ထျန်း ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

"မင်းတို့ ငါတို့ကို လုပ်ကြံဖို့ပဲ ဆက်လုပ်နေတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး.... ဘုရားရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေက တခြားသူတွေလောက် မကောင်းတာ သနားစရာပဲ.... မင်းတို့ရဲ့ လုရွှမ်အတုက လုရွှမ်အစစ်ရှေ့မှာ ခံနိုင်ရည် မရှိတာ ကံတရားပဲ!"

ရှဲ့ယွင်ထျန်းက လူသားကျင့်ကြံသူတွေဘက် သူတို့လက်ကို ဆို၏။

"ကံတရားက လူသားမျိုးနွယ်က အောင်နိုင်​စေလိမ့်မယ်!"

တခြားသူတွေကလည်း “ကံတရားက လူသားမျိုးနွယ်ကို အောင်နိုင်​စေလိမ့်မယ်” ဟု သံပြိုင် ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။ လူသားတွေက အများအပြား မရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အားလုံး စည်းလုံးညီညွတ်​နေကြပြီး အရှိန်အဟုန်က အလွန်အားကောင်းနေသည်။

ပင်လယ်သားရဲများ၏ တစ်ဖက်တွင် သူတို့အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြကာ စိတ်ပျက်သွားတာ ဖုံးကွယ် မထားနိုင်ခဲ့ကြ။ အောင်ပွဲခံချင်လို့ အဆိပ်ဆယ်ပါးကို သုံးစွဲလိုက်ပေမယ့် ပြိုင်ဘက်ဖက်က လူတစ်ယောက်တည်း ပေါ်လာပြီး အားလုံးကို ဖျက်စီးပစ်ခဲ့သည်။

ရှဲ့ယွင်ထျန်းရဲ့ စကားကို ပင်လယ်သားရဲ တစ်စု က ကြားလိုက်ရသည်။ ဒါတွေအားလုံးဟာ ဘုရားရဲ့ အလိုတော်ပဲ ဆိုတာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

လုရွှမ်သည် စိမ့်ထွက်လာသော အဆိပ်အချို့ကို တမင်တကာ စုဆောင်းခဲ့သည်။ သူ့လုပ်ရပ်ကို မြင်တော့ ကျင့်ကြံသူတွေလည်း သူတို့ ကူးစက်ခံမှာကို ကြောက်လာကြသည်။ လုရွှမ်ကတော့ အဆိပ်ဆယ်ပါးကို ဆေးခုနစ်လုံးအဖြစ် ပေါင်းပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်က နဂါးလှောင်အိမ် အကျဉ်းသားသခင်ထံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"လူတိုင်း မသေချင်ရင် ထွက်သွားလိုက်!"

အဆိပ်လုံးတွေ အရှိန်မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ပင်လယ်သားရဲ များစွာတို့သည်လည်း အဆိပ်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တညီတညွတ်တည်း ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

လုရွှမ် ရယ်လျက် အော်လိုက်၏။

"သွားစို့!"