စိတ်ကူးယဉ်ပင်လယ်ပုလဲ

မယုံနိုင်ရင်တောင် အခုအချိန်မှာ ယုံရ​တော့မှာပဲ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အငွေ့အသက်တေံက စီးဆင်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ရွှမ်ဝူ ပေးခဲ့တဲ့ အသက်ရှုသံတွေနဲ့ အလိုလို ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပိုအားကောင်းလာခဲ့တယ်။

ပုတီးစေ့သည် အပြာရောင် ဖြစ်နေသေးကာ ၎င်းအတွင်းမှ ရေဒြပ်စင်က များပြားလွန်းလှသည်။ အခင်းအကျင်း ချုပ်ချယ်မှုတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်သလို ပေါများနေခြင်းပင်။ ၎င်းသည် တက်ကြွပြီးရင်း တက်ကြွနေပြီး အတွင်း၌ ပင်လယ်ရေကဲ့သို့ ဒီရေလှိုင်းသံများကို ရိုက်ခတ်နေသည်။

စူးစူးဝါးဝါး အော်သံကို ကြားလိုက်တော့ လုရွှမ်ရင်ထဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားတဲ့ ရင်ခုန်သံတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဒါဟာ ရွှမ်ဝူမှ ပေးအပ်လာသော နောက်ဆုံးအင်အား ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် ​ဒြပ်စင်ငါးပါး လုံးလုံး စုစည်းနေသောကြောင့် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာကို ကယ်တင်နိုင်ဖို့ နီးကပ်နေပြီ။

လုရွှမ် ခန်းမထဲမှ ထွက်လာတော့ ကြောင်လေးက ဆောလျင်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သူ့ရဲ့ကြောင်လေး အဆင့်အတန်းကို ပြန်လည်ရရှိ လာပြီးနောက်မှာတော့ တစ်ချိန်က သူမမှာ ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ စပ်စုတတ်တဲ့ အကျင့်လေး ပြန်ပေါ်လာလေသည်။ သူမက တောက်ပတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ လှည့်မေးလာ၏။

“အကြီးအကဲက ရှင့်ကို ဘာပြောလဲ”

"အကြီးအကဲက မင်းကို သူရဲ့အသွင် အစစ်အမှန်ကို မပြော​ပြဘူးလား"

ကြောင်လေးက ခေါင်းယမ်းရင်း “အကြီးအကဲရဲ့ အစစ်အမှန်ကို ဘယ်သူမှ မသိပေမယ့် နားမလည်နိုင်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်... သူ့ကိုယ်ကို အောက်က သံကြိုးတွေ ချည်နှောင်ထားလို့သာ မဟုတ်ရင် အဲဒီ လှောင်အိမ်ထဲက လူတွေကို နှင်ထုတ်ပြီးလောက်ပြီပေါ့....သူတို့က ပင်လယ်ပြင်ကို ထိန်းချုပ်ချင်နေတာ!”

အဲဒါကို တွေးကြည့်ရင် ရွှမ်ဝူ နတ်သားရဲရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖော်ပြမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို သူသိလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲက လက်ရှိပင်လယ် သားရဲတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ရှာတဲ့နေရာမှ အသုံးချဖို့ သင်္ကေတတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်"

လုရွှမ်လည်း ထိုသင်္ကေတကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"စိတ်ကူးယဉ်ပင်လယ်ပုလဲ!"

ကြောင်လေးက အော်ဟစ်ပြီး သူ့ပါးစပ်ကိုလည်း အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်သည်။ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေ တဝဲလည်လည်နဲ့ ကြည့်နေကာ။

"မြန်မြန် ဖယ်လိုက်.... ဒီအရာက ပင်လယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ ရတနာပဲ"

လုရွှမ် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကြောင်လေးက ရှင်းပြသည်။

"ကမ္ဘာ့ရတနာတစ်ခုထက် မနည်းဘူး.... ပင်လယ်ထဲက ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် နောက်ဆုံး သူတော်စင်​မြေလိုပဲ.... သူက ရှင်တို့ရဲ့ ထုံးထျန်းတောင်ထွတ် အတိုင်းပဲ!"

"ထုံးထျန်းတောင်ထွတ် ပေါ်လာတုန်းက ပင်လယ်ဧရိယာမှာ ကောလဟာလတွေ ရှိလာခဲ့တယ်... စိတ်ကူးယဥ်ပင်လယ်ပုလဲလည်း ပေါ်လာသင့်ပေမယ့် ဘယ်သူမှ မရလိုက်ဘူး သဲလွန်စတောင် ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီပုတီးလုံးကြီးက အကြီးအကဲရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေခဲ့တာကိုး..."

"တကယ်တော့ အကြီးအကဲလို တန်ခိုးကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကပဲ စိတ်ကူးယဉ်ပင်လယ်ပုလဲကို တခြားသူတွေထက် အရင် ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ"

လုရွှမ်သည် ဤပုတီးစေ့တွင် အစွမ်းထက်သော ပို့လွှတ်မှုနှင့် ကမ္ဘာကြီး၏ မူလအစ ရှိနေကြောင်း အမှန်တကယ် မသိခဲ့ပေ။ အတွင်း၌ တဟုန်ထိုး တက်လာသော ရောင်ဝါနှင့် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော နာမည်ကို ပြောဆိုဝံ့သည်မှာ အမှန်ပင် အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။

"ဟာဟား... ဒဏ္ဍာရီအရ ဒီနတ်ဘုရားပုတီးစေ့ထဲကို ငါတို့ ပင်လယ်သားရဲတွေထဲ ဝင်လာနိုင်တယ်တဲ့"

ကြောင်လေးက အော်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပုတီးစေ့ခဲ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။ လုရွှမ်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိပေ။

သူ့လက်ထဲတွင် အပိုကမ္ဘာတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ လုရွှမ်သည် စိတ်ကူးယဉ် ပင်လယ်ပုလဲထဲတွင် ကြောင်လေးတစ်ကောင် ကူးခတ်နေသည်ကို ခံစားနိုင်ပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမကို ကြည့်ရတာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပါပဲ။

"ကောင်းပြီ... အရင်ထွက်ရအောင် ဒီမှာ လူတွေအများကြီး ရှိသေးတယ်"

ကြောင်လေးက သဘောတူပြီး လုရွှမ်ကိုခေါ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထွက်သွားခဲ့သည်။

"အခု ကျွန်မတို့ ပင်လယ်သားရဲ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ရေနဂါးမျိုးနွယ်စုက မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲပဲ... အနည်းဆုံးတော့ သူက အမည်ခံမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ပေါ့ သူ့ကို မတွေ့ရတာကြာပြီ သူဘယ်မှာရှိနေတယ် ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်မတို့ မသိခဲ့ကြဘူး... ဒါ​ပေမဲ့ အဲဒီလှောင်​အိမ်​သခင်​နဲ့ အတူရှိ​နေမှာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အခု ပေါ်လာတတ်တဲ့ သူကတော့ သူ့ဘိုးဘေးတွေကို မေ့သွားတဲ့ လူယုတ်မာကောင်ပေါ့.... သူက ရေနဂါးဘိုးဘေး ကျောင်းလုံရဲ့သားပဲ"

လုရွှမ် သူဘယ်သူ့ကို ရှာရမယ်ဆိုတာ သိသွားသည်။

လှောင်အိမ်သခင်တွေ ဘယ်မှာရှိတယ် ဆိုတာကိုတော့ တစ်ချိန်က ပင်လယ်ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့် ကြောင်လေးက အနည်းဆုံးတော့ ထိုအကြောင်းကို သိထားခဲ့ပါသည်။

လုရွှမ်သည် လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် သူ့အစီအစဉ်ကို ကြောင်လေးအား ပြောပြလိုက်သည်။ ကြောင်လေးသည် ဘိုးဘေးဟောင်းကို ပြန်လည် ကယ်ထုတ်ယူရန် လုရွှမ်ကို စေတနာအလျောက် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

လုရွှမ်သည် စိတ်ကူးယဥ်ပင်လယ်ပုလဲကို ရရှိထား​သောကြောင့် ကြောင်လေးက သူ့အပေါ် သဘောထားကြီးစွာ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး သူမ သည် သာလွန်သော လူသားတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပုံကိုလည်း မသိမသာ ခံစားလာခဲ့ရသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှစ်ဦးကို ဆက်သွယ်ပြီးနောက် လုရွှမ်တို့ လူဆယ်ယောက်အုပ်စုသည် ရှေးဘိုးဘေးကြီး ကျောင်းလုံ ရှိရာ အရပ်အနီးတွင် စုရုံးခဲ့ကြသည်။ ကြောင်လေးရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီလိုနေရာမျိုးကို ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

လက်ရှိ သူတို့ရောက်နေတဲ့ နေရာက ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အရင်တုန်းကတော့ လုရွှမ် လှောင်အိမ်သခင်တွေ အများကြီး ရှိနေမယ်လို့ တွေးနေပေမယ့် အားလုံးရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့ အရေအတွက်က အရမ်းနည်းနေသည်။ လုရွှမ်မှာ သူတို့အားလုံး ဒီကို ရောက်နေတယ်လို့ပင် ခံစားနေရသည်။ ဒီချောက်ဟာ တခြားနေရာတွေနဲ့ မတူဘဲ အသက်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြည့်နေ၏။

လုရွှမ်သည် သူ၏ နေမျက်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းသည် ရှေးခေတ်က ကျန်ရစ်ခဲ့သော နန်းတော်တစ်ခု ဖြစ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

နန်းတော်ကတော့ တော်တော် ပျက်စီးသွားပါပြီ။ ဟိုးအရင်တုန်းက ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျလာခဲ့ရလို့ အခုလို အပျက်အစီးတွေ ဖြစ်သွားတာလား မသိ။ ဒါမှမဟုတ် အရင်ကတည်းက ဒီလိုနန်းတော်မျိုး ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမယ့် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပြောင်းလဲလာပြီး အခုလည်း ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

မည်မျှပင် ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေပါစေ နန်းတော်၏ အရိပ်အာဝါသသည် မပျက်မစီး တည်ရှိနေပါ​သေးသည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အံ့သြထိတ်လန့်ဖွယ် တန်ခိုးအာဏာက လုရွှမ်မှာ ဤရှေးနန်းတော်ရှေ့တွင် သူ့ခမျာ ဘာမျှမရှိ​တော့သလိုပင် ခံစားရစေခဲ့သည်။

ရှဲ့ယွင်ထျန်းက နောက်ဆုံးတော့ ဆိုလာခဲ့သည်။

"ဒဏ္ဍာရီအရဆို တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားတွေ တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာထဲမှာ နေထိုင်ခဲ့ကြဖူးတယ်တဲ့... ဒီအတိုင်းဆို အဲဒီဒဏ္ဍာရီက အမှန်ဖြစ်နိုင်တယ်"

တ​​ခြားဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ခုနစ်ယောက်တောင်မှ တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာတွင် ထိုသို့သော ဒဏ္ဍာရီရှိခဲ့မှန်း မသိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ထုံးထျန်းတောင်ထွတ်၏ အသွင်အပြင်၊ စိတ်ကူးယဉ် ပင်လယ်ပုလဲ၏ အသွင်အပြင်၊ လှောင်အိမ်နှင့် ယခု မန်ဟွမ်နတ်ဘုရား နန်းတော်ကို တွေ့ရပြီးနောက် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာဟာ သူတို့စိတ်ကူးထားသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း အရာအားလုံးက ပြသနေသည်။

ဒီလှောင်အိမ်သခင်တွေက ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ စိတ်၀င်စားတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

"ဟေး... တစ်ယောက်ယောက်လာနေပြီ အားလုံးက ဖုံးထားလိုက်ကြ!"

ရှဲ့ယွင်ထျန်းက ရုတ်​တရက်​ ​အော်​လိုက်​ပြီး အားလုံးကလည်း အလျင်​အမြန်​ ပုန်း​နေလိုက်​ကြသည်​။ လူနှစ်ယောက် ပျံဝဲလာနေတာကို အရင် တွေ့ရကာ ၎င်းအနက် တစ်ယောက်က အသိမိတ်ဆွေ တစ်ဦးပင်။

ထိုသူမှာ တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာကို ဖြတ်သွား​နေခဲ့သော စီးပွားရေးသမား ချွီးတုံးမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပါ။ သူသည် နတ်မီးနယ်ပယ် လှောင်အိမ်သခင်နှင့် ညှိနှိုင်းနေ​​လေသည်။

လုရွှမ်ကလည်း ချွီးတုံး အကြောင်း ပြောပြထားတာကြောင့် အားလုံးကလည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ နေရာလွတ်တွေ အများကြီး ရှိတာကို သိကြပါသည်။

ထိုလှောင်အိမ်သခင်များသည် ဤမန်ဟွမ်နတ်ဘုရား နန်းတော် တစ်ဖြစ်လည်း တောရိုင်းနန်းတော် ဟုခေါ်သော အရာကို စူးစမ်းရန် ကြိုးစားနေကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဤဗိမာန်တော်တွင် တစ်စုံတစ်ခုသော အရာတစ်ခု ရှိနေ၏။

သူတို့နှစ်ယောက် ထွက်သွားပြီးနောက် လုရွှမ်နှင့် အခြားသူများ ပြန်ပေါ်လာသည်။

"ငါတို့ ဒီ​တောရိုင်းနန်း​တော်ကို စူးစမ်းဖို့ လိုသလား"

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်က မေးလိုက်၏။

အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် ဤကမ္ဘာတွင် အမြင့်ဆုံး ရာထူးရနေပြီ ဖြစ်သောလည်း ၎င်းတို့ ကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူများ အတွက် ဘဝတွင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများ အလွန်နည်းပါးပြီး အချို့သော စမ်းသပ်မှုများက အလုပ်ကို ဆက်လက် ကြိုးစားရန် စိတ်ဝင်စား​စေသည့် အရာဖြစ်သည်။

ဒီလို နန်းတော်တစ်ခုကို တွေ့ပြီးရင် စူးစမ်းဖို့ မလိုပေဘူးလား။

"မဟုတ်ဘူး ငါတို့မှာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ အရာတွေ ရှိသေးတယ်... သူတို့ စူးစမ်းနေတုန်း ဘိုးဘေးဟောင်းကို သွားရှာကြရအောင်"

"ဟုတ်တယ် အဲဒါက ပိုအရေးကြီးတယ်"

မနီးမဝေးတွင် နောက်ထပ် နန်းတော်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းဟာ မကြာသေးမီက တည်ဆောက်ထားပြီး တောရိုင်းနန်းတော်ရဲ့ တည်နေရာကို စူးစမ်းလေ့လာရန် တည်ဆောက်ထားကြောင်း ကြည့်ရုံဖြင့် ပြောနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လူသိပ်မရှိပေ။ လုရွှမ် ထိုနေရာက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေစဥ် အတွင်းထဲ၌ မကောင်းတာ တစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။