အပိုဝင်ငွေ

"မဟုတ်ပါဘူး... ရှင်က စျေးက အရမ်းကြီးတယ်လို့ ထင်နေတာလား... တစ်သန်းက မများပါဘူး!"

ကျန့်ပေက သူ့နှုတ်ခမ်းလေးကို စူပြီး အော်လိုက်သည်။ သို့နှင့် လုရွှမ်လည်း ပြုံးပြီး။

"မဟုတ်တာ....ဒီကမောင်နှမတွေရဲ့ စိတ်ထားကြောင့် တစ်သန်းက တော်တော်အကျိုး ရှိနေပါပြီ"

လုရွှမ် ပြောပြီး သလင်းကျောက် တစ်သန်းကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ကာ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ကျန့်ပေက အဲဒါကို မယူဘဲ ပြုံး၍သာ ပြောလာသည်။

"ဟား ဟား... အဲဒါက လောလောဆယ်တော့ မလိုအပ်ပါဘူး.... ခင်ဗျားကို တကယ့်မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်တောင်ပေါ်ကို မပို့နိုင်မချင်း ကျွန်​တော်တို့ စွမ်းအင်သလင်ကျောက်တွေကို မယူသေးပါဘူး...."

"မှန်တယ် မှန်တယ် ကျွန်မတို့ ရှင့်ရဲ့ဓားကို ယူသွားမှာကို ရှင် မကြောက်ဘူးလား"

လုရွှမ်က ရယ်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ဓားတစ်သန်းအတွက် ဆိုရင် မင်းနှစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ယုံကြည်မှုကို သစ္စာဖောက်လိမ့်မယ်... မင်းရဲ့စိတ်တွေ အကြာကြီး တုန်လှုပ်နေလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ စွမ်းအင်သလင်ကျောက်က ဒီအချိန်မှာ ဘယ်လိုလုပ် နိုင်မလဲ ဆိုတာ စဥ်းစားကြည့်ရင် မင်းတို့ သစ္စာမဖောက်လောက်ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်နေတုန်းပဲ"

"အမှန်ပဲ!"

ကျန့်နမ်က ပြုံးပြီး ​ထောက်ခံစကား ပြောလေ၏။

"သလင်းကျောက်လေး တစ်လုံးအတွက် သူ့လေ့ကျင့်မှုမှာ ချို့ယွင်းချက်​တွေ ရှိသွားရင် အဆုံးရှုံးခံရဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး "

သူက ကြည်လင်တဲ့ စွမ်းအင်သလင်း ကျောက်တုံးအများစုကို သူ့ညီမဆီ ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်​တော်တို့ဘက်က ဒါကို အရင်လက်ခံလိုက်မယ်... ဟားဟား ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့မှာလည်း သလင်းကျောက်တွေ အရမ်းရှားပါးနေပြီ... အခု ငါတို့မှာ သလင်းကျောက် စုစုပေါင်း တစ်သောင်းအောက်ပဲ ရှိတော့တယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်... နတ်တောင်မှာက စွမ်းအင်သလင်းကျောက်တွေ ကုန်လွယ်တယ် တစ်နေ့မှာ စွမ်းအင်သလင်ကျောက် ၁သောင်းလောက် သုံးရတယ်... ရတနာတွေကြောင့် တိုက်ချင်တာ ဒါမှမဟုတ် ရှာချင်တာ ဆိုရင်တော့ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်တွေက ပိုကုန်ကျလိမ့်မယ်... လုရွှမ် မင်းမှာ သလင်းကျောက်တွေ အများကြီးရှိပေမယ့် နည်းနည်း စုထားသင့်တယ်"

"ကောင်းပြီ ငါတို့အရင်က နှောက်ယှက်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး..ဒါပေမဲ့ အခု မင်းကို အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေးနိုင်တယ် ဒီဈေးသည်တွေက အသစ်အသစ်တွေကို ညှစ်နေတာ ဥပမာ.... မင်း နတ်တောင်ကို ဝင်လိုက်ရင် အဲဒီမှာလည်း ကုန်သွယ်ရေးရုံးတွေ ရှိလိမ့်မယ်။ စျေးနှုန်းက ဆယ်ဆလောက် သက်သာနိုင်ပြီး တစ်ခါတလေမှာ သလင်းကျောက် ၁၀,၀၀၀ လောက်နဲ့တောင် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက် ရနိုင်တယ်"

လုရွှမ်သည် အတွင်းစိတ် အနှောက်အယှက်နှင့် တင်းမာမှုများ အကြောင်းကို တွေးတောခဲ့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သလင်းကျောက်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် အတွက် တိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျန့်ပေက "မှန်တယ်... တစ်နေ့ကို သလင်းကျောက် တစ်သောင်းလောက် မလုံလောက်ရင် ယွမ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ကနေ တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူသွားလိမ့်မယ်... ယွမ်စွမ်းအားက မလုံလောက်ရင် ခွန်အားတွေ ဆုံးရှုံးသွားမှာ.... အရမ်းကြောက်ဖို့ ကောင်းတယ်"

"စဉ်းစားကြည့်.... အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုထဲမှာ မတော်တဆ ပိတ်မိပြီး မလွတ်မြောက်နိုင်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ... ရှင့်လက်ထဲက သလင်းကျောက်ကို နည်းနည်းချင်းစီ စားသုံးနေတာကိုပဲ ကြည့်ပြီးတော့ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာနဲ့ သေသွားနိုင်တယ်"

“လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်ကဆို ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှယောက်တောင် ဒီလိုနည်းနဲ့ သေသွားခဲ့ရလဲ မသိဘူး”

ကျန့်ပေ စကားအများကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျန့်နမ်ကလည်း ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ပြတော့ မောင်နှမနှစ်ယောက် ဒီလို ကြေကွဲဖွယ် အခြေအနေကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရတာ ထင်ရှားပါသည်။

"အိုး ငါနားလည်ပြီ... စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ့မှာ စွမ်းအင်သလင်ကျောက်တွေ လုံလုံလောက်လောက် ရှိတယ်"

ကျန့်နမ်က "ကောင်းပြီ ဒါဆို မိုက်မဲတဲ့စကားတွေ ရပ်ပြီး လမ်းပေါ်ထွက်ကြရအောင်"

ယခု သူတို့သည် နတ်တောင်၏ ခြေရင်း၌သာ ရှိနေကြပြီး နတ်တောင်နှင့် ဝေးကွာနေသေးသည်။ ဈေးမှထွက်ပြီးနောက် လူတစ်စု လျင်မြန်စွာပေါ်လာပြီး သူတို့သုံးယောက်ကို ဝိုင်းရံလိုက်သည်။

ကျန့်နမ်နဲ့ ကျန့်ပေတို့က လုရွှမ်တို့ကို တစ်ယောက်ကို တစ်ဖက်ဆီကနေ အကာအကွယ်ပေးရင်း ကျန့်နမ်က အော်လိုက်သည်။

"မင်းပြန်ပြီပေါ့... အရင်တစ်ခေါက် သင်ခန်းစာက မလုံလောက်​သေးဘူး ထင်တယ်!"

ဤအဖွဲ့တွင် လူဆယ်ဦးကျော် ရှိသည်။ အရေအတွက်က များသော်လည်း အင်အားသည် အမြင့်ဆုံးသောသူမှာ ကောင်းကင်ဘုံသခင် အဆင့်၄သာ ရှိသည်။ သူက အသက်ရှုမဝသလို ပိန်လှီနေကာ နတ်တောင်ထဲတွင် စွမ်းအင်သလင်ကျောက် လုံလောက်စွာ မရှိခြင်းကြောင့် ယခုလိုဖြစ်လာတာ သိသာထင်ရှားနေပါသည်။

"ဟေ့ ကျန့်နမ်နဲ့ ကျန့်ပေ...မင်းတို့ မောင်နှမနှစ်ယောက်က ဘာကို မောက်မာနေကြတာလဲ... အရင်တစ်ခေါက်က ငါတို့ညီအကို တစ်ဒါဇင်လောက် မင်းတို့ကို ကြောက်သွားခဲ့ရတယ်... ငါ လောင်းရှူလျိုက မင်းတို့ကို မျက်နှာသာ ပေးတဲ့အနေနဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို စွမ်းအင်သလင်းကျောက် ၁သိန်းနဲ့ ရောင်းပေးမယ်... မဟုတ်ရင်တော့ မင်းတို့ကို ဖြတ်သွားခွင့်မပေးဘူး"

ဤလူ၏ စကားနဲ့အတူ ပြင်းထန်သော ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျန့်နမ်က "သလင်းကျောက် တစ်သိန်း မပြောနဲ့ ငါ့မှာ တစ်လုံးတောင် မရှိဘူး... စွမ်းအင်သလင်းကျောက်ကို စုဆောင်းချင်ရင် မင်းရဲ့အစွမ်းအစကိုပဲ အားကိုးရလိမ့်မယ်!"

"ညီမလေး... သခင်လေးလုရွှမ်ကို ကာကွယ်ထား... ငါ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"

ကျန့်နမ် အော်ဟစ်ကာ ပြေးထွက်သွားသည်။ သူက တစ်ဖက်သွား ဓားတစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို ကျားတစ်ကောင်က ခုန်အုပ်လိုက် သကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဓားရှည်သည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားရာ အရှိန်အဝါ ထွက်လာသည်နှင့် သူရိုက်နှက်လိုက်သော လူများက ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ကျန့်နမ်၏ တွန်းပို့မှုကို ခံရပြီးနောက် အားလုံး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ လုရွှမ် အံ့သြသွား၏။

ကျန့်ပေက တဟားဟား အော်ရယ်လေ၏။

"ဒီအရှုံးသမားတွေက အခုထိ အသုံးမကျသေးဘူး!"

ထို့နောက် သူမသည် ထပ်မံ၍ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

“ရေပူမပါဘဲ ခရီးသွားရတာ ခက်သလို ဒီမှာက စွမ်းအင်သလင်ကျောက် မရှိရင် အသက်ရှင်ရတာ အရမ်းခက်တယ်... လေ့ကျင့်လို့ မရဘူး အထူးသဖြင့် နတ်တောင်က အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ ပြည့်နေတာ....ဒါပေမဲ့ ကြည့်ပဲ ကြည့်နေလို့ရတဲ့ အခြေအနေဆိုရင် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ရှင့်ရဲ့ စိတ်ပညာက ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

"ဒါ့အပြင်... ခွန်အားတွေ ပိုပိုဆိုးလာလိမ့်မယ်... အဲဒီလောင်းရှူးလျိုကို မြင်တယ်မလား.. သူအရင်က မျှော်စင်နယ်ပယ် အကြီးတန်း လုပ်ဖူးတယ်... ကျွန်မတို့ မောင်နှမတွေကိုလည်း ကူညီဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက လှည့်စားတတ်တယ် သူ အခင်းအကျင်း တစ်ခုထဲမှာ ပိတ်မိနေတုန်း စွမ်းအင် သလင်းကျောက်တွေ ဆုံးရှုံးသွားတော့ ကျွမ်းကျင်မှုကလည်း လျော့ကျပြီး အခုလို ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ"

"ကျွန်​​မတို့ သူ့ကို အကြိမ်​အနည်းငယ်​ ကူညီ​ပေးခဲ့​ပေမယ့်​ သူ့စရိုက်​က လုံးဝကို ​ပြောင်းလဲသွားတယ်​!"

လုရွှမ်လည်း လျှို့ဝှက်စွာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ကြားတွင် ဤမျှ ကြေကွဲဖွယ် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ကျန့်နမ်လည်း နောက်ပြန်လှည့်ကာ ခေါင်းယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အစ်ကို သူ့ကို ထပ်ပြီး လက်ဆောင် မပေးတော့ဘူးလား"

ကျန့်နမ်က ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးပြီး။

"သူက ငါတို့ကို တစ်ခါ ကူညီပေးခဲ့ဖူးတယ်လေ... ငါ သူ့ကို ကျောက်တုံး ၁သိန်း ပေးလိုက်တယ်... အရင် အခြေအနေရောက်အောင် ပြန်တည်ဆောက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"အစ်ကိုလုပ်... ငါ မင်းကို ရယ်ရအောင် လုပ်မိသွားပြီ.... အဟဲ ဆက်သွားကြရအောင်"

မာနကြီးသော အသွင်အပြင် တစ်ခုသည် လမ်းလယ်၌ ရပ်လျက် ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။

လုရွှမ် သူ့နှလုံးသားထဲက လှောင်ပြောင်မှုကို မျိုသိပ်ထားလိုက်သည်။ ဒီလူတွေက တကယ်ကို အရှက်မရှိတာပဲ။ ဓားစွမ်းအင်ကို လုံလုံလောက်လောက် မစုစည်းနိုင်ဘဲ၊ တခြားလူရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ကောင်းကောင်း မခွဲခြားနိုင်ဘဲတောင် တခြားလူတွေဆီက စွမ်းအင်သလင်ကျောက်ကို စုဆောင်းဖို့ ကြိုးစားနေကြသေးသည်။

ကျန့်ပေက "ငါတို့မောင်နှမ ကာကွယ်ပေးထားတာ သိရဲ့သားနဲ့ တစ္ဆေလို ဟန်ဆောင်ရဲတဲ့သူတွေက ရှိနေတုန်းပဲ... ဟမ့် ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း!"

ကျန့်ပေ ပြေးထွက်သွားကာ သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်တယ်။ ဓားစွမ်းအင်က ရုတ်တရက် လှည့်လာပြီး တိုက်ခိုက်လာ၏။ သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းက တကယ်ကို ကောင်းမွန်ပေသည်။ ဓားစွမ်းအင် ပြေးထွက်လာကာ ကျန့်ပေရဲ့ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဓားနဲ့ထိုးလိုက်သည်။

ကျန့်ပေကလည်း သူ့ကန်ချက်ကို ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ဓားသမားရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ခြေနဲ့ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲက သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။

"အရူးပဲ... သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ"

သူမ လက်ခုပ်တီးရင်း ပြောပြသည်။

"ဒီလို လူမိုက်တွေက အများကြီးပဲ... ဟေး အဲဒါက ၃၀၀၀၀၀ ပဲရှိတယ်ရော... တကယ်မတန်ဘူး"

သူမ ညည်းညူနေသော်လည်း သူမမျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။ နောက်ထပ် စွမ်းအင်သလင်းကျောက် သုံးသိန်းကို ရရှိနိုင်ခြင်းက မမျှော်လင့်ထားသော အမြတ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အပြင်ကလူတွေ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ကြည့်နေချိန်တွင် အတွင်းလူများက တံခါးကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ယခု ကျန့်ပေတွင် ထူးခြားသော မှော်စွမ်းအားတစ်ခု ရှိလိမ့်မည်။

တကယ်တော့ သူမလို တားမြစ်မြေကြီး ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သာမန် မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်တွေဟာ ဒီမိန်းကလေးနဲ့ တွေ့ရင် လုံးလုံး နှိပ်စက်ခံရလိမ့်မယ်။ ထိုလူသည် မျှော်စင်နယ်ပယ်သို့ မထိုးဖောက်ရသေးသော်လည်း သူသည် သေခြင်းတရားကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

ကျန့်ပေမှာ စိတ်ကောင်းရှိသာ မဟုတ်ရင် အဲဒီလူက သေမှာ သေချာပါ၏။

"ဒါဆို ဒါမင်းတို့ရဲ့အပိုဝင်ငွေ ရှာတဲ့နည်းပေါ့?"

လုရွှမ် ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ သူ့စကားကိုကြားတော့ မောင်နှမ နှစ်ယောက်လုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။