နဂါးဟောက်သံ သားရဲများ ကြောက်စေ

အလင်းတန်းများသည် အရပ်ရပ်သို့ ဖြာထွက် ထွန်းတောက်လာတာကြောင့် လူသုံးယောက်လည်း နတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းများကို ထုတ်ကာ ချက်ချင်းပင် အရပ်ရပ်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့ရသည်။ ပေါက်ကွဲသံများ တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ကျယ်လောင်လာကာ တိမ်မည်းများကလည်း ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။

ကြောက်လန့်တကြားနှင့် ရောထွေးနေသည့် အသံများကို ကြားလိုက်ရတော့ လူတိုင်းရဲ့ နားထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

လုရွှမ် တိုးတိုးလေး ဟစ်အော်လိုက်သော် ဟိန်းဟောက်နေတဲ့ နဂါးကြီးရဲ့ ဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံသည် အစပိုင်းတွင် တိုသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် နဂါးအ​ကောင်​ရေပေါင်းများစွာ ဟောက်နေသလို တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လောင်လာပြီး အားကောင်းကာ သူရဲကောင်းဆန်လာသည်။

ကျန့်နမ်နဲ့ ကျန့်ပေတို့ နှစ်ယောက်လုံး လန့်ဖျပ်သွားခဲ့ကြသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ နဂါးဟောက်သံသည် အခြားသူများထံမှ တုံ့ဆိုင်းစွာ သင်ယူခဲ့ရသော အတုအယောင်မျိုး မဟုတ်ပေ။

စိမ်းပြာနဂါး နှလုံးကြောင့် လုရွှမ်ရဲ့ နဂါးဟောက်သံသည် သဘာဝအတိုင်း အသန့်စင်ဆုံး အသံဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ရွှေလက်သည်းငါးချောင်း ရွှေနဂါးသွေးကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် လုရွှမ်သည် နတ်နဂါးအသွင်ကို ပို၍ပင် အတုယူလာနိုင်၏။

လက်ရှိ နဂါးဟောက်သံသည် လက်သည်းငါးချောင်း ရွှေနဂါး၏ အနှစ်သာရနှင့် အသွေးပေါင်းစပ်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သောကြောင့် နတ်နဂါး တစ်ဒါဇင်ကျော်လောက်၏ ဘုန်းအာနုဘော်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အထက်မှ ဟောက်နေသည့် သားရဲသည် လုရွှမ်ကို လုံးဝ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်​တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် အတောင်ပံခတ်ကာ မူလ နေခဲ့သည့်နေရာသို့ ပြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သူတို့ရှေ့မှာ ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ သားရဲ​ကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် တောက်ပနေဆဲပင်။ သူ့ရဲ့မျက်လုံး​တွေထဲက မျက်ရည်တွေ တကယ်​​ကြီး စီးကျလာပြီး ရုတ်တရက် လှည့်ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

နတ်နဂါးသည် သားရဲအပေါင်းတို့၏ အရှင်သခင် ဖြစ်သည်။ စိမ်းပြာနဂါးသည် မြင့်မြတ်သော နဂါးလေးကောင်အနက်မှ တစ်ပါးဖြစ်သလို ရွှေလက်သည်းငါးချောင်းပါသော ရွှေနဂါးကတင် လုံလောက်သော မွန်မြတ်မှုပဲ ဖြစ်သည်။

လူသားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ နဂါးရောင်ဝါကို အပြည့်အဝ မခံစားနိုင်ပေမယ့် သားရဲတွေနဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေ အတွက်တော့ အရှင်းဆုံး ခံစားရသည်။ လူသားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က နဂါးအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီ။

"ဟမ့်... ထွက်ပြေးချင်တယ်ပေါ့? အရမ်း နောက်ကျသွားပြီ!!"

ကျန့်ပေသည် ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ သားရဲဆီသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ထစ်ချလိုက်ကာ မျက်လုံးသုံးလုံးကို ဖြတ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

"ထွက်သွား! ငိုတာတောင် သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ တကယ် အသုံးမကျဘူး"

ကျန့်ပေ ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောရင်း မျက်လုံး ၃ လုံးကို ယူ၍ ပြန်​ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒီကောင်က တော်တော် သနားစရာကောင်းတယ်... သူ့ကိုလွှတ်လိုက်ရအောင် သူ့မျက်လုံးသုံးလုံးကို ယူပြီးပြီ ဆိုတော့ နာကျင်ရတာကို သိသွားလောက်ပြီ"

ဒါက ကြင်နာတတ်တဲ့ အကျင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး လုရွှမ် သိပ်သဘောမကျပေမယ့် ထိုမျက်လုံးတွေကို သဘာဝကျကျနဲ့ ထပ်ခါထပ်ခါ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းက ဘာအတွက်လဲ"

ကျန့်ပေက ပြုံးပြီး ပြောပြသည်။

"ဒီသားရဲမျိုးကို မျက်လုံးတစ်ထောင် သားရဲလို့ခေါ်တယ်.... ဒဏ္ဍာရီအရ သူ့မျက်လုံးတွေက အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်တယ်တဲ့.. ဒီမျက်လုံးကို နတ်မျှော်စင်မီးလုံးရှေ့မှာ တင်ထားလိုက်ရင် မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုကို မြင်နိုင်မလား.... ဘယ်သူမှ မသိသလို ဒဏ္ဍာရီဟုတ်မဟုတ်လည်း ဘယ်သူမှ မသိဘူး"

ကျန့်နမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မျက်ခုံးမွှေးတွေရှေ့မှာ မျက်လုံးကိုထားရင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန့်ပေ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း သားရဲမျက်လုံးကို သူမရဲ့ နတ်မီးလုံးရှေ့မှာ ချထားလိုက်သည်။

နတ်မီးက ထွန်းတောက်သွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခု မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ လုရွှမ်ဘက်၌လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို အသက်မရှိသော မျက်လုံးများသည် ပျော့ပျောင်းသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်​ပေသည်။

"ဓားနတ်ဆိုး....တောင့်ထား! လုရွှမ်က အနှေးနဲ့အမြန် ရောက်လာတော့မှာပါ သူ့ဆီမှာ ဆေးရှိတယ်... သူ သေချာပေါက် ရှင်ကို ကယ်နိုင်လိမ့်မယ်.... သေတဲ့အထိ မတိုက်ခိုက်နဲ့ ဟုတ်​ပြီလား"

ထျန်းရှား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမက ဓားနတ်ဆိုးကိုလည်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။

ဓားနတ်ဆိုး၏ မျက်လုံးများထဲမှ တစ်လုံးက ကန်းသွားသော်လည်း ကျန်တစ်လုံးမှာ အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် ပို၍ပင် ဖျတ်လတ်စွာ လင်းလက်နေသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ဓားနတ်ဆိုးရှေ့၌ ဓားသေးသေးလေး တစ်ချောင်းပါ ရှိနေသည်။

"ငါသိပါတယ်.... ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါလုပ်သင့်တဲ့ အလုပ်ပဲ... ငါတို့ ​တောင့်မခံနိုင်​လောက်​တော့ဘူး မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး သေကုန်လိမ့်မယ်.... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အသက်စွမ်းအင်တောင် သိပ်မကျန်တော့ဘူး..."

"နေရစ်ခဲ့တော့.... မင်းအသက်ရှင်ရမယ်!"

ဓားနတ်ဆိုးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်သော ဟောက်သံနှင့်အတူ အနက်ရောင် ဓားငယ်တစ်စင်း၏ ထင်ရသော လက်နက်တစ်စင်း သူ့မျက်လုံးများထဲမှ လွင့်ပျံလာသည်။ ဓားနတ်ဆိုးသည် ပျံသန်းနေသောဓားပေါ်သို့ တက်သွားကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ လုရွှမ်သည် သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ဖူးသော အလွန်ကြီးမားသည့် ဧရာမသားရဲကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက ဟောက်ပြီး ဓားနတ်ဆိုးကို လက်ဖဝါးဖြင့် ပုတ်ချလိုက်သည်။

ဓားနတ်ဆိုးသည်လည်း ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ဓားသည် အရွယ်အစား လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး ဓားနတ်ဆိုးကို လှည့်ပတ်သွားသည်။ ဓားနတ်ဆိုး ဓားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပျံသန်းနေစဉ် အတွင်း အနက်ရောင်ဓားသည် ပိုကြီးလာသော်လည်း ဓားနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျက်ပြယ်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဓားကိုယ်ထည်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ဓားသည် အလင်းစီးကြောင်းကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သားရဲခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

သားရဲ၏ ခေါင်းရှည်​ကြီး စိုက်ကျလာခဲ့သည်။ အနက်ရောင်ဓားသည် တဟုန်ထိုး သံနှင့်အတူ ဓားပေါ်ရှိ ပင့်ကူပုံစံများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားကာ လုံးလုံး ကွဲအက်သွားသည်။ အနက်ရောင်ဓား၏ ကျိုးပဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှ အနီရောင်တောက်တောက် စွမ်းအင်စမ်းချောင်းတစ်ခု ထွက်လာသည်။

"မလုပ်နဲ့!!"

လုရွှမ် ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာခဲ့သည်။ ချွေးတွေ တစိမ့်စိမ့်နဲ့ ကျန့်နမ်တို့ နှစ်ယောက်လည်း လုရွှမ်ကို အထိတ်တလန့်ဖြင့် ကြည့်နေ၏။ ကျန့်ပေက ဆိုလိုက်သည်။

"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်တာလား?"

လုရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ငါက အနာဂတ်ကို မြင်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့်လား မပြောတတ်ဘူး... ဒီမျက်လုံးတွေက အနာဂတ်ကို တကယ်မြင်နိုင်ပါ့မလား"

ကျန့်နမ် ခေါင်းယမ်းပြီး ကျန့်ပေက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ကြည့်ရတာ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိကြပုံပါပဲ။ သူ့လက်ထဲက မျက်လုံးမှာ ရေအိုင်​လေး အဖြစ်ပြောင်းပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ ရွှဲရွှဲစိုနေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"နောင်တမရပါနဲ့... မျက်လုံးက သူ့တာဝန်ပြီးသွားတဲ့အခါကျင် ရေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်တဲ့"

"ဆက်သွားကြရအောင်"

လုရွှမ် ပြက်ပြက်သားသား ဆိုလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသမျှက မှန်သည်ဖြစ်စေ မှားသည်ဖြစ်စေ သူသည် ဓားနတ်ဆိုးနှင့် ထျန်းရှားကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှဖြစ်မယ်မှန်း သူသိသည်။

လုရွှမ်၏ လက်ရှိ စိတ်နေစိတ်ထားကို ကြည့်လျှင် မကောင်းတာ တစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရကြောင်း မောင်နှမ နှစ်ယောက်လုံး နားလည်ကြသည်။ သို့နှင့် သူတို့နှစ်ယောက်လည်း စကားမပြောဘဲ ပါးစပ်ပိတ်ပြီး လုရွှမ်နောက်က လိုက်သွားကြသည်။

နောက်ထပ် သားရဲများဆီမှ တိုက်ခိုက်လာတာတွေ မရှိ​တော့ဘဲ ယိရှန်တောင်ကြား တစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်ခြင်းက ဤတစ်ကြိမ်တွင် အလွန်ချောမွေ့သွားသည်။ ယိရှန်တောင်ကြားမှ ထွက်လာသောအခါ သူတို့သည် အခြားကမ္ဘာ တစ်ခုထဲ ရောက်သွားသလိုမျိုး နွေဦးရှုခင်းများဖြင့် ကြိုဆိုခံလိုက်ရသည်။

"ငါတို့ နတ်တောင်ကို ရောက်ပြီ"

လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နေမျက်လုံးဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှ မမြင်နိုင်ပေ။ ဤနေရာ၌ ထိခိုက်ပုံ မပေါ်သော်လည်း လုရွှမ် တစ်ခုခုမှားနေပြီလို့တော့ ခံစားရသည်။

နတ်တောင်၏ အတွင်းပိုင်းကို အပိုင်းများစွာ ပိုင်းခြားထားသည်။ ပြီးတော့ အဲဒီနေရာတွေက တည်နေရာနဲ့ လုံးဝ မခွဲခြားထားဘဲ တချို့က တခြားကမ္ဘာငယ်လေးအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသလို ဖြစ်နေသည်။

ကျန့်ပေက မြေပုံကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ကာ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရေးထားတဲ့ အရာများကို ပြလိုက်သည်။ လုရွှမ် ဟိုကြည့်ဒီကြည့် ကြည့်လိုက်သော် ထူထပ်စွာ အမှတ်အသား ပြုထားသည့် အရာများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းကို ဒေသ သုံးဆယ်ကျော်ဖြင့် ပိုင်းခြားထားပြီး ဒေသများကို အနီရောင်၊ အစိမ်းနှင့် အခြားအရောင်များဖြင့် မှတ်သားထားသည်။

"ဒီရေတွက်ထားတဲ့ နေရာတွေက စူးစမ်းပြီးတဲ့ နေရာတွေ ဖြစ်နေတာတော့ ဟုတ်တယ်... ကျွန်မတို့ စူးစမ်းခဲ့တာတော့ မဟုတ်ဘူး... တခြားသူတွေနဲ့ ဖလှယ်ခဲ့ကြတာ... ကျွန်မအစ်ကိုနဲ့ ကျွန်မ စူးစမ်းထားတဲ့ ဧရိယာတွေ အကုန်လုံးကို အနီရောင်နဲ့ ရေးထားတယ်"

"အဝါရောင်က စူးစမ်းရကျိုးနပ်တယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပြီး အနက်ရောင်က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်... အစိမ်းကတော့ စူးစမ်းဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ ရတနာတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် အထဲမှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"

လုရွှမ် နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ မြေပုံကို သေချာစွာ အမှတ်အသား ပြုထားသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ နောက်ဆက်တွဲခရီးစဉ်သည် ပို၍ လုံခြုံလာမည် ဖြစ်သည်။

"အမ်... ဘာလို့ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်တုံး သုံးစွဲမှုက အရမ်းမြန်လာရတာလဲ"

ကျန့်နမ်က ရုတ်တရက် ထအော်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျန့်ပေရဲ့ အမူအရာသည်လည်း ပြောင်းလဲသွား၏။

"အရှိန်က နှစ်ဆတိုးလာပြီ..."