← Chapters

ဘေးချင်းယှဉ်လျက် တိုက်ခိုက်

Vol. 101 Ch. 4.1022

ဘေးချင်းယှဉ်လျက် တိုက်ခိုက်

Vol. 101 Ch. 4.1022

ထို့နောက် လူတစ်ယောက် ဝမ်းနည်းသွားတဲ့ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြန်သည်။

"ပေလေး.... မင်းနဲ့ မင်းအစ်ကို ဒီဆရာဘက်ကို လာခဲ့"

ပြောသူက နတ်သမီးကြီးယွင်ဟွားမှလွဲ၍ တခြားသူမဟုတ်ပေ။ သူမက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ ကျန့်ပေက တစ်ခါတလေ နုံအနေပေမယ့် သူမ တုံးအတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ လုရွှမ် ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား သတိလစ်သွားကာ လွင့်ပစ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

ပေါင့်တာထင်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး။

"ငါက တစ်ယောက်တည်း ရှိတာ...စိတ်ပူစရာ မရှိပါဘူး သေတော့လည်း သေပေါ့... တစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်သတ်နိုင် နှစ်ယောက် သတ်နိုင်သတ်နိုင် အမြတ်ရမှာပဲမလား!"

သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှန်လိုက်ကာ ရှည်လျားသော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ လုရွှမ် မတိုင်ခင် အချိန်အထိ ပေါင့်တာထင်း လက်နက် အသုံးပြုတာကို မမြင်ဖူးသော်လည်း သူ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်လိုက်တာဟာ အသေခံရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီလို့ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒီနေ့ အစ်ကိုပေါင့်နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားရရင်တောင် ဂုဏ်ယူစရာပဲ"

လုရွှမ်လည်း ချင်ထျန်းဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လှောင်အိမ်သခင်များထံ ဓားဖျားကို ညွှန်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ငါ့ကို သေစေချင်ရင် မင်းတို့ရဲ့ အသက်နဲ့ လာလဲကြ!!"

"ဟား ဟား ဟား!"

လူတစ်ယောက်က အကျယ်ကြီး ရယ်မောရင်း စောစောက စကားပြောခဲ့တဲ့လူ ထွက်လာလေသည်။

မွေးကင်းစ နွားလေးတွေက ကျားတွေကို မကြောက်တတ်တာတော့ အမှန်ပဲ။ သခင်တော်တော်များများက ဒီမှာ မာနကြီးဖို့ မဝံ့ရဲကြပေမယ့် ကလေးဘဝတုန်းက အရမ်းမာနကြီးခဲ့ဖူးတာပါပဲ။

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဦးစွာ ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး လုရွှမ်ရှေ့မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ သူ ခြေသည်းတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်၍ လုရွှမ်နှလုံးနေရာကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ လုရွှမ်ကတော့ လုံးဝ မျက်လုံးထဲ မထားခဲ့ပုံရသည်။

အနည်းဆုံး မျှော်စင်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံမှုကို ကြည့်ရုံဖြင့် လုရွှမ်သည် ထိုလူအား သတ်ပစ်ရန် ယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့သည်။ လုရွှမ် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ကာ ထိုလူရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။ အလွန်မာကျောပြီး ချွန်ထက်သော လင်းယုန်လက်သည်းတွေက လုရွှမ်ဆီမှာ တားဆီးခံလိုက်ရ၏။

နောက်ပြန်လှည့်၍ ထိုအား အစိတ်စိတ် အမြွှာမြွှာဖြစ်အောင် ကိုင်ပေါက်ပြီးတဲ့နောက် ထိုလူရဲ့ ခေါင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် နင်းပစ်လိုက်လေရာ တစ်ဖက်လူရဲ့ ဦးခေါင်းက ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

တစ်ခဏလောက်တော့ ပတ်ဝန်းကျင်က လူသေသင်္ချိုင်းလို တိတ်ဆိတ်သွားပေသည်။ ဘယ်သူကမှ စကားမပြောဘဲ အားလုံးက လုရွှမ်ကို တအံ့တသြ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

သူတို့မျက်လုံးတွေက ပြူးကျယ်လျက်သား။ မျှော်စင်နယ်ပယ်က လူ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ပေါင်းများစွာ အကျဉ်းကျနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က နင်းမိလိုက်လို့ ချက်ချင်း သေသွားတာကို သူတို့ မယုံနိုင်သေးချေ။

လုရွှမ်ကသာ ထိုလူထံမှ သေသည်အထိ အရိုက်ခံရမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ လူတချို့က လုရွှမ်ရဲ့ ခွန်အားကို ယုံကြည်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်ကြဦးမယ်လို့ ထင်ထားသည်။ တိုက်ပွဲက မိုးခြိမ်းသံနဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားကြချေ။

သို့သော် လုရွှမ် ထိုလူကို တစ်ရှိန်ထိုး သတ်ပစ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပါတယ်လို့ မောက်မာစွာ မယုံရဲခဲ့ကြပေ။ ယခုတော့ တစ်ဖက်လူက နင်းမိပြီး ပျော့ဖတ်ဖြစ်သွားပြီ။

နတ်မီးနယ်ပယ်က အားအနည်းနေသော်လည်း ဧကရာဇ် လက်နက်တွေ သုံးရင်တောင်မှ မျှော်စင်နယ်ပယ်က လူတွေကို အစိတ်စိတ် အမြွှာမြွှာ ရိုက်နှက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ ခိုင်ခံ့သော ကိုယ်ခန္ဓာမရှိလျှင် ယွမ်စွမ်းအင်ရဲ့ လှုံ့ဆော်မှုကိုတော့ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

လုရွှမ် ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ?

လှည့်ကွက်တစ်ခုလား?

လုရွှမ် လူတစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတယ်လို့ ဘယ်သူကမှ မယုံကြသေးဘူး။

ပေါင့်တာထင်းလည်း အတူတူပင်။ သူသည် လုရွှမ် တန်ခိုးကြီးမှန်း သိသော်လည်း ထိုလူကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရွှံ့ထဲသို့ နင်းလိုက်သကဲ့သို့ သတ်ပစ်နိုင်တာမျိုးတော့ မတွေးထားခဲ့ပေ။ လုရွှမ်က တကယ်​ကို သူ့ထက်ကျော်နေချေပြီ။

လုရွှမ်ကတော့ အားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကာ မီးတောက်တစ်ခု ထုတ်၍ တစ်ဖက်လူကို အနက်ရောင်ပြာအဖြစ် ဘဝကူးပေးလိုက်သည်။ သူက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ လှောင်အိမ်သခင်များကို ကြည့်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလေသည်။

ဘာမှပြောစရာ မလိုပါဘူး။ လူတိုင်းရဲ့မျက်လုံးတွေက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့ရဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာတော့ ထိတ်လန့်နေတဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေ ရှိနေကြသည်။

လုရွှမ်ဟာ အပြင်ပန်းကတော့ လျစ်လျူရှုထားသော်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် ထပ်တူပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ။ သူကိုယ်တိုင် တကယ်လုပ်ခဲ့တယ် ဆိုတာ ယုံတောင် မယုံနိုင်ဘူး။ ခွန်အားက သုံးဆ တိုးလာရင်တောင် သူ တွေးကြည့်လို့ မရဘူး။

သူ့အစွမ်းသတ္တိက နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၅သို့ ရောက်ရှိထားပါက နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးရလျှင် ထိုသို့ လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုက အနည်းငယ် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။ ထူးထူးခြားခြား အပြောင်းအလဲ ရှိထားမယ်။

သူက တခြားဘာကိုမှ မစဉ်းစားနိုင်တော့တဲ့ ရှင်းပြချက်က တစ်ခုပဲ ရှိတော့သည်။ ထိုအရာကတော့ သူ ယင်စွမ်းအင်ကိုးစင်းကို စုပ်ယူလိုက်တာကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဖြောင်း ဖြောင်းဖြောင်း!

လက်ခုပ်တီးသံနဲ့အတူ အမျိုးသမီးတစ်ဦး မတ်တပ် ထရပ်လာသည်။ သူမက မိန်းမနှင့်တူသော်လည်း နတ်သမီးနှင့် လုံးဝ မတူချေ။ သူမမျက်နှာမှာ အမာရွတ်များ၊ တက်တူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေထားကာ သူမ တစ်ကိုယ်လုံးက ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

"ကောင်လေး မင်းအရမ်းတော်တယ်... ငါလှောင်အိမ်ထဲမှာ ရှိတုန်းက ငါ့ရင်ထဲမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ရှိခဲ့တယ်... သေချာတာပေါ့ မင်း ငါတို့ကို ရန်ပြုဖို့ ကြံစည်နေတာပဲလေ... အခု မင်း တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာကနေ ထွက်လာခဲ့ပြီးပြီ ဟမ့် မင်းဘာတွေ မောက်မာနေနိုင်တာလဲ ဆိုတာ ငါကြည့်ချင်ပါသေးရဲ့"

အမျိုးသမီးက ပြောပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယိမ်းယိုင်သွားကာ လေထုထဲမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်လေသည်။ လုရွှမ် နေမျက်လုံးများ ပွင့်သွားသော်လည်း ခဏတာမျှ သူ့နောက်ကွယ်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖမ်းဆုပ်မရပေ။

ထို့နောက်တွင် ဓားခုတ်သံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ စူးစူးဝါးဝါး အော်သံနဲ့အတူ အမျိုးသမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ သူမလက်ထဲတွင်ရှိ ဓားရှည်ဟာ တစ်ပိုင်းသာ ကျန်ကာ ကျန်တစ်ပိုင်းမှာ သူမနှလုံးသားထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားလေပြီ။

နောက်ထပ် ရုပ်ပုံတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ကာ ထိုသူ့လက်ဖဝါးမှာ သွေးတွေ ရွှဲနေခဲ့သည်။

"ဟမ့် တခြားသူတွေ ငါ့ကို ဂရုမစိုက်ရင် ငါတလည်း မုန်းတတ်တယ်!"

အစောတုန်းက အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျောက်ကွယ်သွားတာကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ပေါင့်တာထင်းလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် အမျိုးသမီးမှာ ခေါင်းဖြတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ပေါင့်တာထင်းက ဒဏ်ရာသာ ရသွားခဲ့သည်။

လုရွှမ် သူ့လက်ထဲက ဆေးပုလင်း တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သော် ပေါင့်တာထင်းလည်း တစ်ကျိတ်တည်း မျိုချပစ်လိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ပေါင့်တာထင်းဆီက ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဒါက ဘယ်လို အဂ္ဂိရတ်ဆေး အမျိုးအစားလဲဟ... ပြင်းလိုက်တာ"

လုရွှမ်: "ကောင်းကင်ဘုရင်နန်းတော်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ငါတွေ့ခဲ့တဲ့ အသက်ရှင်လျက်သေနေတဲ့ အရိုးဖြူတွေ... မင်းအသက်ရှုနေသရွေ့ မသေစေရဘူးလို့ ငါအာမခံတယ်"

"ဟားဟား ဒါဆို ငါက ဘာကိုကြောက်နေရမှာလဲ"

အနီးနားရှိ လူအားလုံးသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ အထင်ကြီးလောက်သော အရှိန်အဟုန်နှင့် သူရဲကောင်းဆန်သော လုပ်ရပ်များကို ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ကို ကြည့်ရင်း မျိုးဆက်သစ် တပည့်များစွာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ သခင်မျိုးဆက်ဟောင်းတွေတောင် သူတို့အမြင်မှာ နည်းနည်း မျက်နှာသာ ပိုရလာကြလေ၏။

သူတို့အားလုံးကသာ ပါရမီရှင်တွေပင်။

အားကျနေလည်း သူတို့စိတ်ထဲ၌သာ ထားပြီး စောင့်ကြည့်ရုံပဲ ရှိတော့သည်။ လှောင်အိမ်သခင်များ၏ တစ်ဖက်တွင် မျှော်စင်နယ်ပယ်ကို သာလွန်သော သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးသည် ထိုနေရာတွင်သာ ထိုင်နေ၏။ ၎င်းတို့အား ဤကမ္ဘာမှ ကန့်သတ်ထားသော ဥပဒေအရ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် မလွယ်ကူပေ။

လှောင်အိမ်သခင်နှစ်ဦးကို ကယ်တင်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ အနာဂတ်အပေါ် အခြေခံသော်လည်း မိမိတို့က ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပါက မိမိတို့၏ အနာဂတ်ကို အာမခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဘယ်အချက်က ပိုအရေးကြီးလဲ ဆိုတာ သူတို့ စိတ်နှလုံးထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွက်ချက်ထားမှုက သဘာဝအတိုင်း ရှိနေပါသည်။

အမျိုးသမီးက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုရွှမ် သူမကို ဓားတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ပစ်သတ်လိုက်ကာ မျှော်စင်ကို သိမ်း၍ ပေါင့်တာထင်းကို ပေးလိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲမှာ မျှော်စင်ထံမှ နားလည်မှုတစ်ချို့ကြောင့် ပေါင့်တာထင်းရဲ့ မျက်ခုံးတွေ ပင့်တက်သွားကာ မျက်လုံးတွေလည်း တောက်ပလာခဲ့သည်။

သူက မျှော်စင်ကို ရွှင်လန်းစွာ သိမ်းကာ တခြားလှောင်အိမ် သခင်တွေကို ဓားစာခံကို စိုက်ကြည့်နေသလိုမျိုး ကြည့်နေလိုက်သည်။

လုရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဘုရင်၏ ဘဝအတွေ့ အကြုံမှ ရရှိထားသော မျှော်စင်ဟာ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန် တိုက်ခိုက်ရန် အတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်ကတော့ မျှော်စင်က ယွမ်စွမ်းအင် အလွန်အကျွံ စားသုံးတာပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါက ကိုယ့်အတွက် ဖြစ်တာကြောင့် ဘယ်သူက ဂရုမစိုက်ဘဲ လွှင့်ပစ်နိုင်မှာလဲ။

All Chapters