ဝိုင်းထားပြီ

လူရှစ်ယောက်မှာ အံ့သြသွားသော်လည်း အမှောင်ထဲတွင် အလင်းရောင် တဖျပ်ဖျပ် မြင်ရသကဲ့သို့ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။ အကြီးအကဲရွှမ်မှာ တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ ပြောလာသည်။

“မင်း ငါတို့ကို လွှတ်​ပေးချင်တယ်လို့ ပြောနေတာလား?"

"မင်းတို့က ငါ့ဓားအောက်မှာ သေရဖို့ မထိုက်တန်ဘူး!"

လူရှစ်ယောက်က ဘာမှထပ်မပြောရဲတော့ဘဲ ပို့ဆောင်ခြင်းအစီအရင်ထဲကို အမြန်ဝင်သွားကြ၏။ လုရွှမ် သူတို့ရဲ့အသက်ကို အမှန်တကယ် လွှတ်​ပေး​ခဲ့တာကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လျက် အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။

လုရွှမ်၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို လှုပ်လိုက်ရာ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ဖမ်းမိသွားပြီး ပြာဖြစ်သွားကာ လက်စွပ်တစ်ကွင်းသာ ကျန်ခဲ့လေသည်။

"မင်းနောက်ဘဝမှာ လူဝင်စားတဲ့အခါ မင်းရဲ့ခွန်အားအတွက် သန်းငါးဆယ်ကို ဘယ်လို လဲလှယ်ခဲ့လဲဆိုတာ သတိရပါ....ကောင်းပြီ ညီအစ်ကိုတို့၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့တွေ ပြန်ဆုံကြပြီ... ဒီနေ့ မူးတဲ့အထိ သောက်ကြမယ်!"

အားလုံးက အော်ဟစ်လိုက်​ကြပြီး လုရွှမ်က အရင်အိမ်ကြီးထဲကို ဝင်လိုက်ကြပြီး အားလုံးကလည်း သဘောထားကြီးစွာနဲ့ လျှောက်သွားကြလေသည်။

သုံးရက်ဆက်တိုက် အောင်ပွဲခံပြီးနောက် အားလုံးက မထွက်ခင် အကြီးအကဲများအဖွဲ့ရဲ့ အိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးရှိ အရာအားလုံးကို စားသုံးကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် အပြင်မှာက ရန်သူအမြောက်အမြား ဝိုင်းရံထားပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။

တကယ်တော့ လုရွှမ်တို့ဘက်က လူတိုင်းလိုလို မြင်ကြပေမယ့် ဘယ်သူကမှ သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲ ထည့်ထားမနေချေ။ ၎င်းတို့သည် အချို့ အချို့သော ကြက်များနှင့် ခွေးများသာဖြစ်ပြီး ထိုးနှက်ချက် တစ်ခုတည်းကိုပင် ခံနိုင်ရည် ရှိကြဖို့ မသေချာပေ။

ထိုနည်းတူစွာ အပြင်မှ တချို့လူများသည် အတွင်းမှလူများကို ကြည်ညိုခြင်းများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူတို့သည် ဟာသလုပ်လိုက်၊ သောက်လိုက်၊ ရယ်မောလိုက်ဖြင့် အပြင်ကလူတွေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

နောက်ဆုံးမှသာ သူတို့ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ထွက်ထွက်ချင်း အလင်းတန်းများသည် လုရွှမ်နှင့် အခြားလူများကို ထိမှန်သွားသည်။ လုရွှမ်က မလှုပ်မယှက်ဖြင့်ပင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို သူ့အား ထိမှန်စေပြီးနောက် ရုတ်တရက် တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းရဲ့ အံ့အားသင့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး လုရွှမ်က လှောင်ပြောင် ရယ်မောရင်း။

"မင်းကိုယ်တိုင်နဲ့ မင်းရဲ့ရန်သူကို သိရုံနဲ့ စစ်ပွဲတိုင်းမှာ အောင်ပွဲခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... ငါတို့က ဘယ်သူတွေလဲ ငါတို့မှာ မှော်အစွမ်းတွေ ရှိတယ် ငါတို့သိတဲ့ အရည်အချင်းတွေကို မင်းတို့ သိတောင်မသိဘူး ငါတို့ကို လုပ်ကြံချင်နေတာ လွယ်ရဲ့လားလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် စဉ်းစားကြည့်ပါဦး"

"ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့တောင် ငါ့ကို လှည့်စားချင်နေသေးတယ်... အဂ္ဂိရတ်ပညာ၊ လက်နက်သန့်စင်မှု၊ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှု၊ သားရဲထိန်းချုပ်မှု၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား၊ နည်းစနစ်နဲ့ နတ်မီး မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ငါတို့ကို ကျော်လွန်နိုင်မလဲ...ငါ့ကိုနိုင်ရင် ဒီတံဆိပ်ပြား မင်းတို့ကို အလကား ပေးလိုက်မယ်"

လုရွှမ်သည် ရှုံထျန်းပါ့ ပေးထားသော တံဆိပ်ပြားကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် အထင်အမြင် သေးစွာ​ဖြင့် လှောင်ရယ်လိုက်ပေသည်။

"ငတုံးတို့ရေ... လုရွှမ်က ထန်းယွမ်မြို့ရဲ့ ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် လက်နက်သန့်စင်ရေး အလုပ်ရုံနဲ့ သခင်နော်... သူက ထိပ်တန်း လက်နက်သန့်စင်သူပဲ... မျှော်စင်နယ်ပယ်တွေ မဝင်နိုင်တဲ့ နေရာကို သူဝင်တော့ သူတို့အားလုံးက လုရွှမ်ကို သေဖို့ ရည်မှန်းထားပေမယ့် လုရွှမ်ကတော့ သူ့အစွမ်းနဲ့သူ ဘေးကင်းစွာ ထွက်လာခဲ့တယ်"

"ဒီဓား... ဒီနတ်လက်နက်ကို မင်းတို့ မြင်​ရော မြင်ဖူး​ကြလား နတ်လက်နက်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာတော့ သိကြမှာပေါ့... မင်းတို့ မသိလည်း နောက်မကျသေးဘူးလို့ ငါထင်တယ်... ဒီဓားက လုရွှမ် သန့်စင်ထားတာလေ..."

"ဒီအခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လုရွှမ်က မင်းတို့ဒါကို စလုပ်တဲ့ အချိန်ကတည်းက ဖောက်မြင်ထားပြီးသား... ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ မင်းတို့က အဲဒါ​ကြီးကို သေသေချာချာ ပြင်ဆင်နေတုန်းပဲ... ငါတို့ ဘာလို့ ရယ်နေရလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိ​ပြီလား? မင်းတို့ တုံးလွန်းလို့ ရယ်နေတာပဲ"

ပေါင့်တာထင်း၊ ရွှမ်ကျီးနဲ့ ဖုန့်ဖေးတို့က သူတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော အသံများဖြင့် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အော်ဟစ်လာကြသည်။

ကျင့်ကြံသူများရဲ့ အဆုံးအဖြတ်ကို ခြံရံလျက် ဝန်းရံနေကြသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် သူတို့၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ မယုံနိုင်ပေမယ့် ဒီလူတွေမှာ သူတို့အပေါ် လိမ်စရာအကြောင်း မရှိဘူး ဆိုတာတော့ ယုံရမယ်။

ပြင်ပ တစ်နေရာမှာတော့ ဤနေရာက တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေသူများစွာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း မြင်သူများ ရှိပေသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားရပြီးနောက် သူတို့မှာလည်း တိတ်တဆိတ် မတွေးတောဘဲ ​မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော တန်ခိုးကြီးသူများ ရှိကြသည်မှာ အမှန်ပင်။

လူများစွာသည် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာသို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာ၏ လက်ရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို သိချင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ အတိတ်က တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာသည် သေးငယ်ပြီး ဝေးလံခေါင်သီသော ကမ္ဘာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ကောင်းကျိုး တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဝင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့လို့ လူအများက တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာဟာ ပျက်တော့မည်ဟုပင် ပြောခဲ့ကြသည်။

သို့သော် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာသည် ရုတ်တရက် ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့ကာ လူတိုင်း တောင့်တနေသည့် နတ်ဘုရားနယ်မြေ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက သိခဲ့ပါလိမ့်မလဲ။ ဒါကလည်း သူတို့ ဒီကို လာရတဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေမယ့် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာက ဘာကြောင့် ပြောင်းလဲလာတာလဲ ဆိုတာတော့ မသိကြ။

ဒီအကြောင်းပြချက်ကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်ဆိုရင် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အံ့ဖွယ်အမှုတွေကို ပုံတူကူးပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာငယ်လေးဆီကို ပြန်ယူဆောင်သွားနိုင်ပါ၏။

ထို့ကြောင့် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မေးသူ အများအပြား ရှိနေသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တော့ အားလုံးက ရှင်းပြလာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသခင် နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေသော လှောင်အိမ်သခင်များကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူပြီးနောက် ကမ္ဘာ့ရတနာကို အသိအမှတ်ပြုကာ ဒြပ်စင်ငါးပါးကို သူ့ဘာသာသူ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ စည်းစိမ်ဥစ္စာ အားလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သော ခွန်အားဖြင့် တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

ဤရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် သူတို့ထင်မြင်ချက်မှာ ပြီးပြည့်စုံသော ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ။ ဘယ်သူက ယုံနိုင်မှာလဲ။ ဒါက ကြွားလုံးထုတ်ဖို့ စကားလုံးတွေကို အရှိန်မြှင့်လိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

ယခုမူကား ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာမှ လူများ၏ စကားကို ကြားရပြီး လုရွှမ်၏ မြင့်မြတ်သော အကျင့်များအကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားစေသည့် ကောလာဟလများက အမှန်လား ဆိုတာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တကယ်ပဲ သူတို့ရှေ့က လူက တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ လူလား။ သူက လူလား။ သူ့ကို နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်တာ ချဲ့ကားတာ မဟုတ်ဘူးလား။

လုရွှမ်သည် ရွှမ်ကျီးနဲဲ့ တခြားသူတို့၏ ချီးကျူးခြင်းကို မရပ်တန့်ခိုင်းသည်။ သူသည် သတင်းတွေကို ဖြန့်ကျက်ပြီး လူအများ​ကြီးကို သိသွားစေရန် သူ့ရှေ့က ဤလူများကို လိုအပ်သည်။

ရုပ်ဖျက်​ပြီး ပုန်းအောင်းနေသော ပြင်ပကမ္ဘာမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်လို့ ရှုံထျန်းပါ့က ပြောပါသည်။ ဒီလူတွေ တစ်ခုခုလုပ်ရင် သူတို့ညီအကို မောင်နှမတွေလည်း ဝိုင်းဝိုင်းလည်လာလိမ့်မည်။

လုရွှမ် ပြန်ရောက်နေပြီဆိုတာ အားလုံး သိသွားအောင် သတင်းဖြန့်ပေးရမည်။

"ဟား ဟား ဟား!"

"ဟမ့် အငယ်တန်းလေး... မင်းက လူတစ်စုကို ကျပန်းစုဆောင်းလိုက်ရုံနဲ့ ငါတို့ကို လှည့်စားနိုင်မယ်လို့ ထင်​နေလား... အမှန်တရားက တရားမျှတပြီး အမှန်တရားကို လက်သီးနဲ့ခြေထောက်ကလည်း မြင်နိုင်တယ်တဲ့ မင်းငါနဲ့ ပြိုင်မလား... မင်း ငါ့ကို သတ္တိရှိရှိ လာတိုက်ရဲမလား"

မုတ်ဆိတ်ဖြူနဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံဝဲပြီး လုရွှမ်ကို ဂုဏ်ယူစွာ ကြည့်နေသည်။ သူက လက်ကိုပိုက်လျက် သူ့အသက်ရှုသံက ငြိမ်သက်နေသော်ငြား ​​သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လူသတ်ချင်စိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ရဲ့ တက်ကြွမှုကလည်း နွမ်းလျနေတော့ သူမတူတဲ့ ဘဝရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ထားသလို ဘယ်သူ့ကိုမှ လျှော့မတွက်ဝံ့စေပေ။

"ငါ ဘယ်တော့မှ မကြောက်တတ်ဘူး"

လုရွှမ်ကဆိုရင်း အဘိုးအို၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ပျံသန်းလာပြီး ဆိုင်းငံ့ထား​လေသည်။

"မင်းနာမည်​နဲ့ လာ​ရင်းနေရာကို ပြော! ငါမသိတဲ့လူကို ငါ မသတ်​ဘူး!"

အဘိုးအိုရဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးတွေမှာ ဒေါသတွေကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်နေ၏။

“မာနကြီးနေတဲ့ကောင်! ငါ့မျိုးရိုးနာမည်နဲ့ အဆင့်အတန်းကို ဘယ်တော့မှ မပြောင်းဘူး... စီးပွားတစ်သောင်းကမ္ဘာ ဟန်တန်းကျစ်!”

စီးပွားတစ်သောင်းကမ္ဘာ?

လုရွှမ်သည် သူ ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာတွင် ရှိစဉ်က စီးပွားတစ်သောင်းကမ္ဘာက လူများနှင့်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ထိုကမ္ဘာကလူများနှင့် ထပ်မံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဟိုဟိုဒီဒီ အော်ဟစ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းက ဟန်တန်းကျစ်ကို သဘောကျစွာ ကြည့်နေကြသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

"ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ?"

ဟန်တန်းကျစ်မှာ လုရွှမ်၏ မာနကို အလွန်မကျေနပ်သဖြင့် အော်ပြောလိုက်၏။

"မနက်ဖြန်ဆို မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅ကို တက်တော့မှာကွ နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်ကောင်!"