မီး​တွေလောင်နေပြီ

ဆရာကြီး ထျန်းဟော်ကလည်း မီးတောက်များကို ဆက်လက် တောက်လောင်​နေရန် ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ကောင်းကင်မီးနဲ့ ဖီးနစ်နတ်မီးတို့သည် နေရာတိုင်းတွင် မီးတောက်များနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲကာ ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။ အားလုံးက ကောင်းကင်ယံမှာ မီး​တွေ တိုက်ခိုက်​နေတာကို စေ့စေ့ ကြည့်နေကြ၏။

ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်မီးက ပိုကောင်းသလား ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်မီးက ပိုအားကောင်းသလား။

"နတ်သမီးဖုန့်ဖေး မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

ဖုန့်​ဖေးက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဖီးနစ်နတ်မီးက ထူးထူးခြားခြားပါပဲ... ဒါပေမယ့် သူ့အဆင့်က နည်းနည်း နိမ့်နေတော့ ပြောရခက်တယ်"

အမှန်စင်စစ် လက်ရှိ ဖီးနစ်နတ်မီးသည် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ထိုမီး၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်လျှင် အနည်းဆုံး ခြောက်အဆင့်အထိ ပေါင်းစည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

မီးတောက်နှစ်ခု ခဏလောက် မြုပ်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်မီးက တဖြည်းဖြည်း အသာစီးရလာပြီး ဖီးနစ်နတ်မီးကို နှိမ်နင်းလိုက်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလာသည်။

ဆရာကြီး ထျန်းဟော်က သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူမိသွားသည်။ သူကိုယ်တိုင်က ကောင်းကင်မီးကို ရယူနိုင်ခဲ့ခြင်းနဲ့ သေခြင်းတရားကို ဘယ်လို ကျဉ်းမြောင်းစွာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ရကြောင်း သူကိုယ်တိုင်သာ သိသည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်မီး အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် မည်မျှခက်ခက်ခဲခဲနှင့် စွန့်လွှတ် အနစ်နာခံမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရကြောင်း သူပဲ သိသည်။

ထိုမှသာလျှင် သူသည် ဆရာကြီးထျန်းဟော် အဖြစ် လက်ရှိ ကျော်ကြားမှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူ့အမြင်အရတော့ လုရွှမ်ဟာ စိတ်ဝိဥာဉ်မီးရဲ့ အလိုအလျောက် အသိအမှတ်ပြု ခံခဲ့ရတဲ့ ကံကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပါပဲ။ စိတ်ပညာမီးကို ရပြီဟု ထင်ကြပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဖီးနစ်နတ်မီးကို ထပ်မံရရှိရန် အခွင့်အရေး ရခဲ့သည်။

ဒါတွေအားလုံးက ကံတရားနဲ့ ပတ်သက်ထားရင် ဒီကောင်လေး သူ့ကိုယှဥ်နိုင်ဖို့ အများကြီး လိုသေးသည်။ ဒီမီးတောက်နှစ်ခုဟာ ကံကောင်းတဲ့ကောင်လေး မဟုတ်ပဲ သူပိုင်သင့်တာပင်။

ထို့ကြောင့် လုရွှမ် မီးတောက်နှစ်မျိုးကို ပြသသည်ကို မြင်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ ထိုမီးတောက်နှစ်မျိုးကို သူ့ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ယူချင်လာသည်။ လုရွှမ်သည် ယနေ့ ဆရာကြီးထျန်းဟော် တွေးနေပုံကို မသိသော်လည်း သူဘာတွေ တွေးနေလဲ သူ့ဘာသာသူ​တော့ သိသည်။ ဒီလူကြီးရဲ့ ကောင်းကင်မီးကို သူလည်း လိုချင်တယ်လေ။

ကိုယ်တိုင်က ရန်သူဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက်တွင် ရှိနေသည်မှာ ရှက်စရာ မဟုတ်ပေ။

ဖီးနစ်နတ်မီးသည် ၎င်းကို မယှဉ်သာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုရွှမ်သည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဖီးနစ်နတ်မီးကို ကူညီရန် စိတ်ဝိညာဉ်မီးကိုပါ တောက်လောင်လာ​စေသည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို ထပ်၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြက်သွေးရောင် မီးတောက်တစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးတောက်နှစ်ခုလုံး နီနေသောကြောင့် လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။ ယခင်အုပ်စုသည် ဝိညာဉ်မီးများဖြစ်ပြီး သွက်လက်ဖျတ်လတ်သော်လည်း နောက်ထပ်မီးက မမြင်နိုင်သော်လည်း ပူလောင်သောအပူနှင့် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှုအရ ဖီးနစ်နတ်မီးထက်ပင် ပို၍မြင့်မားသည်။

လူတစ်ယောက်တည်းက မီးလျှံ သုံးမျိုးလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ပရိတ်သတ်ထဲက လက်နက်သန့်စင်သူ အများအပြားသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု ခံစားလာခဲ့ရသည်။

ထို​လူ နတ်ဓားကို သန့်စင်နိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့ကတော့ ကြီးမားသော အားထုတ်မှုဖြင့်ပင် ဧကရာဇ်လက်နက်ကို မအောင်မြင်နိုင်​သေးပေ။

ထျန်းဟော်၏ မျက်လုံးများထဲမှ အလင်းသည် ပို၍ပင် တုန်ခါသွားကာ လုရွှမ်သည် သူ့မျှော်လင့်ထားတာထက် လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ဒီကံကောင်းတဲ့ ကောင်လေးက မီးသုံးမျိုး၊ သုံးမျိုးတောင် ရသွားပြီ။

ထိုစဥ် မီးတောက်အုပ်စုသုံးစု ပေါက်ကွဲပြီး ကောင်းကင်မီးကို ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်မီးသခင်သည် မည်မျှပင် တွန်းအားပေးနေပါစေ လိမ္မာပါးနပ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအတွက် ကောက်ရိုးမပါသော အစာချက်ရန် ခဲယဉ်းသည် ဆိုတဲ့အတိုင်း နှိပ်ကွပ်ခံရသည့် အချက်ကို ပြောင်းလဲရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိ​တော့ပေ။

သို့သော် ဆရာကြီးထျန်းဟော်သည် အလျင်စလို မလုပ်ဘဲ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ခွန်အားကို အသုံးချကာ သူ့မီးတောက်များကို တဖြည်းဖြည်း နှိမ်နင်းခွင့် ပြုခဲ့သည်။ လုရွှမ် မျက်ခုံးပင့်သွား၏။

ဒီလူကြီးက ဘာတွေစီစဉ်နေတာလဲ။ လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောနေ၏။ လူကြီးဟာ သူ့ဆီက မီးတောက်ကိုရရန် ကြံစည်နေသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိသော်လည်း သူစိတ်ဝင်စားသည့် အရာကို ရယူနိုင်မလား ကြည့်ရဦးမည်။

ဖီးနစ်နတ်မီးသည် ဖီးနစ်၏ အသွေးအသားနှင့် ဆက်စပ်နေပါက လူအိုကြီး ၎င်းကို လက်ခံချင်ပါက သေခြင်းတရားကို ရှာဖွေနေတယ်လို့ ဆိုရလိမ့်မည်။ မီးတောက်တစ်ခုက သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်သည်လေ။

စိတ်ဝိညာဉ် မီးတောက်ကလည်း အသိအမှတ်မပြုရင် လုံးဝ ဖယ်ထုတ်သွားလို့ မရပေ။

ဤလူကြီးသည် လက်နက်များကို သန့်စင်ရာတွင် အတော်အတန် ကောင်းမွန်သော်လည်း လုရွှမ်ကို ယှဥ်နိုင်ဖို့ အတော်အတန် ဝေးနေပါ​​သေးသည်။ ဒါပေမဲ့ ယုံကြည်မှု နည်းနည်းရှိတာက သိသိသာသာကို လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လူတွေရဲ့ လည်ချောင်းက မြွေတွေကို မျိုချသလောက်အထိ မသန်မာဘူးလေ။

မီးကျီးကန်းရဲ့ နတ်ဆိုးမီးလျှံကိုပါ လိုချင်နေသေးရင်တော့ သေချာပေါက် သေမင်းနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရမှာပင်။

နတ်ဆိုးမီးလျှံလား။ သူ့လက်ထဲမှာ သိပ်အစွမ်းထက်​သေးတာ မဟုတ်ပေမယ့် လုရွှမ် နတ်ဆိုးမီးတောက်ကို သူ့အရိုးတွေထဲ ထုရိုက်ထားတာကြောင့် ခံနိုင်ရည် ရှိနေတာပဲ ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ဆရာကြီးထျန်းဟော်က မျှော်စင်နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ထိုမီးတောက်သည် ကမ္ဘာမြေကြီးမှ သတ္တဝါဆီက လာတာဖြစ်ပြီး တစ်သောင်းကမ္ဘာက လူတွေကို သေသည်အထိ လောင်ကျွမ်းစေရန် ပြဿနာ မရှိပေ။

မီးတောက်လေးခုကြား တိုက်ပွဲတွင် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ မီးတောက်များ၏ အပူချိန်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာသည်။ ဆရာကြီးထျန်းဟော်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ သူမျှော်နေတဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှပ်တပြက် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ မီးတောက်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။ ကောင်းကင်မီးသည် မီးအမျိုးအစားသုံးမျိုးလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ ဆရာကြီးထျန်းဟော် အသက်ရှူပြီးတာနဲ့ ကောင်းကင်မီးတောက်က ဆရာကြီးထျန်းဟော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို မီးတောက်သုံးမျိုးစလုံး ဆွဲသွင်းပေးလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား လုရွှမ် မင်း အရူးလုပ်ခံလိုက်ရပြီ.... ငါပြောမယ် ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုံးက တခြားလူတွေနဲ့ မတူဘူး ဒီမီးတောက်တွေက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်လာတော့ တဖြည်းဖြည်း ငါနဲ့ ရောထွေးသွားလိမ့်မယ် မင်းတကယ်ပဲ မီးတောက်သုံးမျိုး ဆက်တိုက် ပစ်လိုက်တာပဲကွ... ငါ့ကိုအနိုင်မယူတဲ့အပြင် ရှုံးပါ ရှုံးသွားရလိမ့်မယ်"

အနီးနားရှိ ကျင့်​ကြံသူများသည် နှစ်ဖက်ကြား တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက်နေကြသော်လည်း အလွန်ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်မီးလျှံများကိုသာ ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေကြရသည်။ ထိုအချိန်တွင် မထင်မှတ်ဘဲ ဆရာကြီးထျန်းဟော်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လုရွှမ်ရဲ့ မီးတောက်သုံးမျိုးလုံးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရာ အားလုံးက အော်ဟစ် ဆူညံသွားတော့သည်။

လုရွှမ်သည် ဆရာကြီးထျန်းဟော်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

"ဘာလို့ စိတ်မပူတာလဲ... ဒါမှမဟုတ် ငြိမ်ဟန်ဆောင်နေတာလား"

ထျန်းဟော် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ တစ်ခုခု​တော့ မှားနေပြီဟု တိတ်တဆိတ် ခံစားရစေသည့် အရာမှာ လုရွှမ်က လုံးဝစိုးရိမ်ပုံ မပေါ်ခြင်းပင်။ သို့သော်လည်း အမှားကို သူ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဘာလို့ စိတ်ပူရမှာလဲ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ ငါ့ကို စိတ်ပူနေတာရော တွေ့လို့လား"

ဆရာကြီးထျန်းဟော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သိလိုက်သည်။ လုရွှမ် ဟန်ဆောင် နေနိုင်သော်လည်း သူ့သူငယ်ချင်းကတော့ ဟန်မဆောင်နိုင်ပေ။ အခုက ဘယ်သူမှ သူ့ကို စိတ်မပူကြပေ။ အထူးသဖြင့် သူတို့မျက်လုံးထဲက အကြည့်တွေက ရယ်စရာကောင်းတဲ့ အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသလိုမျိုးပင်။

"ဟမ့် ငါ့ညီအစ်ကို လုရွှမ်ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့မီးကို မင်း ဖယ်ထုတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်ပေါ့... မင်း သေလမ်းကို တကယ်ရှာနေတာလား"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ထွက်လာခဲ့!"

ဆရာကြီးထျန်းဟော်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော ပူလောင်သည့် ခံစားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခေါင်းထိပ်မှ မီးအငွေ့ လှိုင်းလုံးများ တက်လာပြီး သူ့အရေပြားများက နီရဲကာ ပူလောင်လာသည်။

ဒီခံစားချက်ကို သူအရင်က စမ်းကြည့်ဖူးသည်။ ဒါဟာ သူ ကောင်းကင်မီးကို နားမလည်နိုင်စွာနဲ့ ရခဲ့တုန်းက ခံစားချက်နဲ့ အတူတူပါပဲ။

"ဟမ့် ငါ့မှာ ထူးခြားတဲ့ ကိုယ်လုံးရှိတယ်.... ကောင်းကင်မီးက ငါ့ကို ကာကွယ်ထားတယ်ကွ!"

သူ ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မီးတောက်တွေ ထွက်လာပြီး သူ့အဝတ်တွေ အားလုံးကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းပြီး အဝတ်ဗလာနဲ့ ဖြစ်သွားလေသည်။

ဆရာကြီးထျန်းဟော်သည် စိတ်ဆင်းရဲစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များက အနီရောင်၊ အနီတောက်တောက်၊ ခရမ်းရောင်နှင့် အဖြူရောင်တို့ဖြင့် လောင်ကျွမ်းလျက် ရှိကာ သူကိုယ်တိုင်ပင် လုံးဝ မထိန်းနိုင်တော့ပါ။

"အား.... ကူညီ​ကြပါဦး! အား....."

နတ်ဆိုးမီးလျှံက တောက်လောင်လာတဲ့အခါ ဆရာကြီးထျန်းဟော်လည်း သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မြေကြီးတပြင်လုံး လူးလိမ့်နေသည်။ ကောင်းကင်တခွင်လည်း ပျံတက်သွားကာ ရေကန်ကိုလည်း ဖောက်ဝင်လိုက်သည်။

ရေစီးကြောင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပေမယ့် မီးတောက်က လုံးဝမလျော့ဘဲ ရေစီးကြောင်းကပါ ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွား၏။