တံဆိပ်ပြားစွမ်းအား

"မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ!"

အသံတစ်ခု ထွက်လာသော်လည်း ထုံးယန်ဂိုဏ်း၏ အထွတ်အထိပ်သခင်ကတော့ သေဆုံးသွားချေပြီ။ မသေခင်အထိ ဒီတုတ်တံကို ဘယ်လိုဖမ်းရမှန်း နားမလည်ခဲ့သလို သူ့မှာ နားလည်ဖို့ အခွင့်လည်း မရှိခဲ့ပါဘူး။

ပို့ဆောင်ခြင်းအစီအရင် ဘေးကနေ လူတစ်စုသည် ရန်သူကို နှိပ်ကွပ်တော့နည့် စစ်တပ်တစ်ခုလို ဤဘက်သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။ အဲဒါက လူတစ်စုတည်းလား မသိပေမယ့် မကြာခင်မှာ အခြားလူတစ်စုလည်း ရောက်ရှိလာနိုင်၏။

လုရွှမ်လည်း ထိုလူများကို လျစ်လျူရှုပြီး အောင့်ယွဲ့ ထုံးယန်အကြီးအကဲ​ကြီးကို ခေါင်းဖြတ်လိုက်သောအခါ သူက ထုံးယန်ဂိုဏ်းချုပ် အနားသို့ ပြေးသွားပြီး နောက်ကျောဘက်ကနေ ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်​လေသည်။

"မင်း... စက်ဆုပ်စရာ ကောင်းတဲ့ကောင်!"

"ခင်ဗျားလည်း ငတုံးပဲလေ"

လုရွှမ်သည် ထုံးယန်ဂိုဏ်းချုပ်အား မီးလုံးဖြင့် မီးရှို့ပြီး​နောက် ကောင်းကင်အောင်ခြင်း ဂိုဏ်း၏ အမှတ်အသား တံဆိပ်ပြားကို ၎င်းလက်စွပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူ တံဆိပ်ပြားကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် တံဆိပ်ပြားဆီကနေ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသော ကလေးငယ်လို ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရ​ပေသည်။ ဤဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခုသည် ၎င်းတို့၏ဂိုဏ်းကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ဖြစ်သည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း သူနားလည်ထားသော်လည်း သူတို့သည် ရန်လိုဆဲဖြစ်ပြီး အားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်နေသေးသည်။

ဤတံဆိပ်​ပြားများသည် အနှစ်ခြောက်ဆယ်လောက် ကြာနေပြီ။ ဒါဟာ တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာမှ ၎င်းတို့၏ အဓိကဂိုဏ်းရှစ်ခုအား ပေးဆောင်သည့် လျော်ကြေးများ ဖြစ်သည်။ အနှစ်ခြောက်ဆယ် ကြာပြီးနောက် တံဆိပ်ပြားက တခြားသူလက်ထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး အဓိကဂိုဏ်းရှစ်ခုက ၎င်းတို့ကို ဂရုစိုက်တော့မည် မဟုတ်ပါ။

လွန်ခဲ့သော အနှစ်ခြောက်ဆယ် အတွင်း တံဆိပ်ပြား မပျောက်သရွေ့ သူတို့၏ တပည့်များသည် ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ရန် တံဆိပ်ပြားကို အားကိုးနိုင်သည်။

လုရွှမ်က ရင်ဆိုင်ရခက်တဲ့ လူဆိုးတစ်ယောက်ပါပဲ။ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် ဤတံဆိပ်ပြားရဲ့ အကာအကွယ်ကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

လုရွှမ်သည် တံဆိပ်ပြားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း စိတ်ထဲက အတွေးတစ်ခုဖြင့် ပို့ဆောင်ခြင်းအစီအရင်ကို ပိတ်ချလိုက်သည်။ လုရွှမ် ပျံတက်သွားပြီး သူ့လက်ကို မြင့်မြင့်တင်လိုက်ကာ စစ်ကူလာသူများရှေ့ ပြေးသွား၏။

"သူ တံဆိပ်​ပြား ရသွားပြီ!!"

တစ်စုံတစ်ယောက်က လှမ်းအော်​လေသည်။ လုရွှမ်ရဲ့လက်ထဲက တိုကင်နံပါတ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ အကူအညီ လာပေးတဲ့သူတွေလည်း အံသြသွားကြ၏။

"ဒီကသူငယ်ချင်းလေး... မင်းက ဘယ်သူလဲ ဒီတံဆိပ်ပြားက မင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ ကစားနိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူးနော်... ငါ့ဆီ ပေးလိုက်ပါလား....!"

နူးညံ့သော အမျိုးသမီး အသံသည် လုရွှမ် နားထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ပိန်ပိန်သွယ်သွယ်နှင့် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမ၏အဝတ်အစားများသည် ဘာမှမဝတ်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ ရေမြွေလို ခါးက ယိမ်းနွဲ့နေရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာ​နေ၏။

အောက်ခြေက ကျင့်ကြံသူ တော်တော်များများဟာလည်း ကောင်းကင်မှ အမျိုးသမီးကို ကြည့်နေကြပြီး နှာခေါင်းသွေးတွေ လျှံလာကာ မျက်လုံးတွေလည်း ပြာလာကြသည်။

"သွားပြီ.... အဲဒါက လှပခြင်းအဆိပ်ပဲ..."

ရှန်ယိက အော်လိုက်သည်။

အောင့်ယွဲ့တို့ လူငါးဦးသည် ယခုအချိန်တွင် ကွဲကွာသွားခဲ့ပြီး လေထုအလယ်တွင် ရပ်တန့်နေ၏။ သူတို့သည် လုရွှမ်နှင့် ဝေးကွာဆဲဖြစ်သော ၎င်းတို့၏ဘေးက လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ရပ်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်​နေပြီး သူ့မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ ကြည်လင် ပြတ်သားသော အခိုက်အတန့်နှင့် ရှုပ်ထွေးမှုအခိုက်အတန့်တစ်ခုရှိ၍ ကျက်သရေ၏တန်ခိုးကို တွန်းလှန်ရန် ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်နေရသည်မှာ ထင်ရှားပါ၏။

အောင့်ယွဲ့ ရှန်ယိကို ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ပြီး မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်သည်။ ရှန်ယိလည်း တုံ့ပြန်လာကာ သူ့စိတ်ထဲ ရယ်နေလိုက်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူမသည် စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းနိုင်သော်လည်း လုရွှမ်ကို စွဲဆောင်ဖို့ ရောက်လာခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူ့မျက်​နှာကို ကြည့်​လိုက်​​ရင်း သူအဲ့မိန်းမကို ​စိုက်ကြည့်နေတာသာ တွေ့ရပေမည်။

အမျိုးသမီးက သူမခါးကိုလိမ်ကာ လုရွှမ်နံဘေးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာကာ မွှေးကြိုင်သော လေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ လုရွှမ် မျက်လုံးထဲက ကြည်လင် ပြတ်သားမှု ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာသည်။

အမျိုးသမီးသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် လုရွှမ်လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆွဲလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့အားလုံးက ဟန်ဆောင်ပြီး မာနကြီးလွန်းတာပဲ... မင်းက ကမ္ဘာမှာ တုနှိုင်းမရတဲ့သူ ဖြစ်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ? ငါ့ဆီပဲ ပေးလိုက်ပါတော့!"

စကားမဆုံးခင်မှာ သူမရဲ့ လက်ဖဝါးတွေ ရုတ်တရက် တင်းမာလာကာ ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ သူမလက်ကောက်ဝတ်က အဖမ်းခံထားရပြီ။ အလှလေးလည်း တစ်ခဏအတွင်း ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

"နင် ငါ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ မကျခဲ့ဘူးလား"

အမျိုးသမီးက အော်ဟစ်ပြီး ရုတ်တရက် ခြေထောက်ကို ​မြှောက်ကာ လုရွှမ်ကို ကန်လိုက်သည်။ လုရွှမ်ကအရင် ပြန်ကန်ထုတ် ပစ်လိုက်တာကြောင့် အမျိုးသမီးက အော်ဟစ်ပြီး ယိုင်ထွက်သွားလေ၏။

နောက်တော့ ဖျောက်ကနဲ အသံ ထွက်လာပြီး အမျိုးသမီးရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်က ကျိုးသွားသည်။ တစ်ဆက်တည်း မီးတောက်တစ်ခုသည် အမျိုးသမီး၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပေသည်။

လုရွှမ် သူ့လက်ဝါးကို ဖုန်ခါနေစဥ် အမျိုးသမီးက အော်ဟစ်ညည်းညူရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆက်မပြတ် လူးလိမ့်နေသော်လည်း သူမခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်များကို မဖယ်ရှားနိုင်ပေ။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အလှစွမ်းအားသည် အလွန်အစွမ်း ထက်သော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအင်သည် သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး မီးတောက်ကတော့ လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်း သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

လုရွှမ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းက ကွေးညွတ်သွားသည်။ ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ပို့ဆောင်ခြင်းအစီအရင် မပါတဲ့ လူအုပ်စုနှစ်စု ကျန်နေသေးသည်။ အခု တံဆိပ်ပြားက သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီဆိုတော့ ဒီလူတွေက အိုးထဲမှာ လိပ်တွေ လုံးလုံး ဖြစ်သွားပြီလေ။

"အခု ငါ့လက်ထဲက တံဆိပ်ပြားရဲ့ စွမ်းအားကို မင်းတို့ သိတယ်ဆိုတော့ နောက်တစ်ဆင့်က အရမ်းရိုးရှင်းသွားပြီ"

"မင်းတို့ရဲ့လက်နက် အားလုံးကို ဖယ်လိုက် ပြီးတော့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေ အားလုံးကို ချွတ်...ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်ပြီး ဘေးနားမှာ ထိုင်ချလိုက်... ငါ မင်းတို့ရဲ့အသက်ကို လွှတ်ပေးဖို့ စဉ်းစားပေးနိုင်တယ်"

လုရွှမ်သည် သူ့အတွေးဖြင့်ပင် တယ်လီပို့တင်းခင်းကို ပိတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တိုကင်သည် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဂိုဏ်းနှစ်ခုခမျာ ဝိုင်းပြီး ကြည့်နေပေမယ့် သူတို့မျက်နှာတွေက ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပြည့်နေချေပြီ။

သူတို့သည် အဓိကဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့တာမလို့ တံဆိပ်ပြားကို ရပါက ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မလဲ သိသည်။ တံဆိပ်ပြားဟာ တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာက ပေးထားပြီး ဂိုဏ်းခွဲကြီးရှစ်ခုလုံး၏ တံဆိပ်ပြားများ သူတို့လက်သို့ ကျရောက်သောအခါ တံဆိပ်ပြားရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ။

"အိုး.... မယုံဘူးပေါ့လေ... မင်းတို့ဘာလို့ တွဲရပ်နေကြတာလဲ... လူခွဲလိုက်!"

လုရွှမ် ဆိုးသွမ်းတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှ လူတွေကြားမှာ တင်းကျပ်သော အခင်းအကျင်း ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်စု နှစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

အောင့်ယွဲ့နဲ့ တခြားသူများ၏ မျက်လုံးများလည်း တောက်ပလာ၏။ တံ​ဆိပ်ပြားက အလွန် အသုံးဝင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဒီလောက် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ လက်ထဲတွင် ထိုတံဆိပ်ပြား ရှိနေပါက ဘယ်သူက ပြိုင်ဘက် လာလုပ်ရဲတော့မှာလဲ။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှ တပည့်များ၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ သူတို့သည် မည်သို့ပင် ဟန်ဆောင်နေပါစေ တုန်ရီနေသော ခြေသလုံးများကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရပေ။

"မနာခံသေးဘူးလား... ကောင်းပြီလေ"

"ငါ မှားသွားပါပြီ... ငါ မင်းအမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်"

လုရွှမ် စကားမဆုံးမီတွင် လူငယ်တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြေးလာပြီး ကရုဏာသက်ပေးဖို့ တောင်းပန်လိုက်သည်။

"အမှိုက်ကောင် မင်းက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး!!"

တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အော်ဟစ်ကျိန်ဆဲပြီး ထိုလူကို အမှိုက်ကောင်ဟု ခေါ်ကြလေသည်။ လူငယ်ကတော့ အရေထူပြီး လုံးဝ မရှက်ပေ။ သူက အဲဒီလူတွေကိုတောင် ပြန်ကျိန်ဆဲနေသေးသည်။

သူ့ကျိန်ဆဲသံကြောင့် ဤလူများကြားတွင် အများစုသည် လှည့်စားခံရပြီး ၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းနှင့် ပေါင်းကာ လူရမ်းကားများ ဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း လုရွှမ် သဘောပေါက်သွား၏။ ဤလူသည် ကာလအတန်ကြာ သူတို့ကို မယုံခဲ့ဘဲ ယခု သူ ပုန်ကန်ရန် အခွင့်အရေးကို ယူလိုက်သည်။

လုရွှမ် ဤပုံပြင်ကို ကြားသောအခါ ခပ်ဖွဖွလေးပဲ ပြုံးလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ ဥပမာတစ်ခုကို ထူထောင်ဖို့တော့ တစ်ခုခု လုပ်ရမည်။ လုရွှမ် သူ့ဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ကျိန်ဆဲသံတွေ အဆုံးမသတ်​တော့တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်။

"အဲဒါက ချီးရှန်ဂိုဏ်းရဲ့ သခင်ငယ်လေး!"

ပုန်ကန်ခဲ့သော လူငယ် ချန်ယိက လုရွှမ် လူသတ်လိုက်တာကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ထောက်ခံသည်။

"တန်တယ်!"

"လက်နက်မချရင် ဒီလိုပဲ အဆုံးသတ်မယ်!"

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ မင်းတို့မှာ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတယ်!"

လုရွှမ့လက်ထဲက တံဆိပ်ပြားဟာ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာချေပြီ။ အဲဒါက တံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြုတော့မယ့် ရှေ့ပြေးနိမိတ်တစ်ခုပဲ။

"ငါလက်မြှောက်တယ် ငါလက်မြှောက်တယ်!"

လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

ပထမတစ်ယောက် ရှိလာတာနဲ့ ဒုတိယတစ်ယောက်လည်း ပေါ်လာသည်။ နောက်ကလည်း လိုက်လာပြီး လက်နက်ချတဲ့ အသံတွေ ထွက်လာကာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။ တချို့က လက်စွပ်များနှင့် လက်နက်များကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချကာ ထူးထူးခြားခြား မတ်တပ် ရပ်နေသူများလည်း ရှိသေးသည်။

"ချန်ယိ မင်း သူတို့ကို သင်ပြပေးလိုက်!"

"ဟုတ်!"

သူက လုရွှမ်ကို တောင်းပန်ပြီး သဘောတူလိုက်ကာ ရှေ့သို့လှမ်းကာ ထွက်သွား​လေသည်။

"ကောင်လေး ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒါက ကောင်းကင်အောင်ခြင်း ဂိုဏ်းပဲ!"