ဂိုဏ်းခွဲစိစစ်ခြင်း
Vol. 103 Ch. 4.1063
ပိုင်ရှို့က တောင်းပန်ပြီးနောက် သူမသည် တိတ်ဆိတ်နေသော အခန်းမှ ထွက်သွားကာ လူတိုင်းကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေခွင့်ပေးလိုက်သည်။
"ဆင်လေးကောင်ဂိုဏ်းက သာမန်ထက် ခွန်အားအဆင့် သတ်မှတ်ချက်ရှိတယ် အစွမ်းထက်တဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်။ လက်ရှိဂိုဏ်းချုပ် လုံရှန့်က ဉာဏ်ရည်ထက်မြတ်ပြီး ငယ်ငယ်ကတည်းက အံ့ဖွယ်အမှုတွေနဲ့ ထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်တွေ ရှိတယ်... အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကိုတော့ မသိရသေးဘူး... သူက မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅ အထက်မှာ ရှိပြီး သူ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှုအောက်မှာ ဆင်လေးကောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ တိုးမြင့်လာတယ်... နောင်နှစ်တစ်ရာဆို သူ့ဂိုဏ်းသားတွေတောင် သခင်တွေ ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်..."
အောင့်ယွဲ့သည် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု၏ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ပြပြီး လုရွှမ်ရှေ့တွင် ဆင်လေးကောင်ဂိုဏ်း အကြောင်း တံဆိပ်ပြားကို ချထားလိုက်သည်။
"လယပ်တောင်ဂိုဏ်း... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက မြင့်မားနေပြီ... သူ့ရဲ့ အလားအလာကတော့ သာမန်ပဲ ဒီနေ့အထိပေါ့"
ရှာဖွေမှုတချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် လူတိုင်းသည် အနည်းဆုံး ဂိုဏ်းခုနစ်ခုကို လျင်မြန်စွာရွေးချယ်ခဲ့ပြီး အဆိုပါဂိုဏ်းများသည် ဂုဏ်သိက္ခာကောင်းမွန်ပြီး၊ လုံလောက်သောအင်အားရှိကာ လူတိုင်းဆီက အသိအမှတ်ပြု ခံခဲ့ရသည့် ဂိုဏ်းများသာ ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ ဒါဆို ဒီဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေကို ဆက်သွယ်ကြရအောင်"
အနာဂတ်ကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ ဝန်ဆောင်မှုများသည် အမှန်တကယ် အဆင်ပြေပြီး လုရွှမ်သည် စွမ်းအင်သလင်း ကျောက်တုံးပေါင်း သန်း 100 ကို ပေးဆောင်ပြီး နောက်တွင် ဂိုဏ်းချုပ် ခုနစ်ယောက်သည် ၎င်းတို့ကို ဤနေရာတွင် သုံးရက်အတွင်း တွေ့ဆုံနိုင်လိမ့်မည်ဟု အမှန်တကယ် အာမခံခဲ့သည်။
အနာဂတ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လုရွှမ်နဲ့ အောင့်ယွဲ့တို့သည် ကုန်သည်ကြီးများ၏ အင်အားသည် အမှန်တကယ်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် လွန်းလှသည်ဟု ဆိုလာ၏။
ပေါင့်တာထင်းက ပြုံးပြီး "ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး... ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာမှာလည်း ဒီလိုပဲ။ အင်အားကြီးတဲ့ ကုန်သည်ကြီးတချို့ကဆို ပြဿနာမရှိဘဲ ကမ္ဘာငယ်လေးကိုတောင် စိုးမိုးထားနိုင်တယ်"
ရွှမ်ကျီးလည်း အထပ်ထပ်အခါခါ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဤအချက်ကို သိသာထင်ရှားစွာ သဘောတူကြောင်း ထောက်ခံလေသည်။
နောက်သုံးရက်အကြာတွင် လူရှစ်ဦးသည် ဝမ့်ဟိုင်မြို့သစ်ကို ဖြတ်သန်း လည်ပတ်ကြသည်။ လုရွှမ်က မြေပိုင်ရှင်တစ်ဦး အဖြစ်လည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာက ရှုခင်းများအား ခံစားကြည့်ရှုစေခဲ့သည်။
သုံးရက်အကြာတွင် လူရှစ်ဦးသည် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း အနာဂတ်ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ပိုင်ရှို့သည် တံခါးရှေ့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး လူရှစ်ဦးကို ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့၏။ ဂိုဏ်းချုပ် ခုနစ်ယောက် ရောက်လာပြီ။
လုရွှမ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ကို မြင်လိုက်သောအခါတွင် သူတို့၏ အမူအရာက မပြောင်းလဲသွားပေ။ သို့သော် လုရွှမ်သည် ဤလူခုနစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ဤလူခုနစ်ဦးသည် သူတို့၏ ခရီးစဉ်ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းထားလေပြီ။
အနာဂတ် ကုန်သည်ကြီးများ အသင်း၏ အင်အားကို အခြေခံ၍ ၎င်းတို့၏ အထောက်အထားများကို ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲသောကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ် ခုနစ်ဦးအား အနည်းငယ် ဖော်ပြခြင်းက သဘာဝကျပါသည်။ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးတွင် ထိုင်နိုင်သော ဂိုဏ်းချုပ် ခုနစ်ယောက်တို့သည် သဘာဝအားဖြင့် အလွန်ထက်မြက်ပြီး ချိန်းဆိုမှုကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ တက်ရောက်တာက ဖြစ်သင့်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် ခုနစ်ယောက်ကို လုရွှမ်က ဂါဝရပြု နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
လုရွှမ် သူ့လက်ခုပ်ကိုဆုပ်လျက် ပြုံးပြပြီး နှိမ့်ချစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"မိတ်ဆွေလေးလုရွှမ်... မင်းက တကယ့်ကို သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပဲကွ!"
"မြင်ရတာက ကြားဖူးတာထက် အများကြီး သာတယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲ...တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာရဲ့ နံပါတ်တစ် မိတ်ဆွေလေးကို မြင်ချင်နေတာ ကြာပါပြီ အခု တွေ့ရတော့လည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ရှက်မိပါတယ်!"
ဂိုဏ်းချုပ် ခုနစ်ယောက်၏ ပါးစပ်မှ ယဉ်ကျေးသော စကားလုံးများသည် သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသလို ၎င်းတို့အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများလည်း ရှိနေသေးသည်။
"ခင်ဗျားတို့ ခုနစ်ယောက် ဒီကိုလာတဲ့ အချိန်ကတည်းက ကျွန်တော်လုပ်ချင်တဲ့ အဆိုပြုချက်ကို နားလည်လောက်ပြီ ထင်ပါတယ်... ကျွန်တော် ပေါက်ကရ စကားတွေ မပြောတော့ဘူး တောင်တစ်သောင်းကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ အဓိက ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခုရဲ့ အင်အားက အရမ်းအားနည်းသွားပြီလို့ ခန့်မှန်းထားပြီးလောက်ပြီ... အခု ဂိုဏ်းရှစ်ခုကို သူတို့အနေနဲ့ ဘယ်လိုမှ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘူး”
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ခုနစ်ယောက်ကလည်း ဟုတ်ကြောင်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်ပြောကြသည်။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့လက်ကျန် လူအင်အားက ကောင်းကင်အောင်ခြင်း တောင်ထွတ်ကိုပဲ သိမ်းပိုက်ပြီး ကျန်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ဂူခုနစ်ခုဂိုဏ်းကို ဒီကလူခုနစ်ယောက်ကို ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... ဂိုဏ်းချုပ် လူခုနစ်ယောက်က ဒါကို လက်ခံချင်ပါ့မလား မသိဘူး"
လူခုနစ်ယောက်က ဟာသလိုပဲ ရယ်လိုက်ကြသည်။ လက်မခံချင်ဘဲ ဘယ်နေပါ့မလဲ။ အဲဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ပရဒိသုဘုံပဲလေ။ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်။
ပိုမိုကြွယ်ဝသော ရောင်ဝါ၊ ခိုင်လုံသော နည်းဥပဒေများနှင့် ပိုကြွယ်ဝသော အရင်းအမြစ်များဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းကိုသာ တည်ထားနိုင်ရင် ဘယ်သူက မလိုလားဘဲ နေပါ့မလဲ။
အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ ကွာခြားချက်က သိပ်မသိသာပေမယ့် ဆယ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် အနှစ်တစ်ရာအတွင်းမှာ သာမာန်တောင်တန်း ဂိုဏ်းဝင် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ကွာဟချက်က ကြီးလာလိမ့်မည်။
"အင်း!" ချိရှင့်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်လောင့်ဖန်ထံမှ အသံထွက်လာသည်။
"မိတ်ဆွေလေးလုရွှမ်... မင်းရဲ့လက်ဆောင်အတွက် ငါတို့ အရမ်းဂုဏ်ယူပါတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီဂိုဏ်းခုနစ်ခုကို ငါတို့ အနိုင်ယူနိုင်မယ် ဆိုတာကို ဘယ်လိုအာမခံနိုင်မလဲ။"
လုရွှအလသည် ခိုင်လုံသော ခွန်အားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် အကြံအစည်များ အားလုံး အရောင်ပျက်သွားတတ်ကြောင်း နားလည်ပါသည်။ လုရွှမ်သည် စားပွဲပေါ်မှ တံဆိပ်ပြားကို တိုက်ရိုက် ပုတ်လိုက်ပြီး လူခုနစ်ယောက်ကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
"မိတ်ဆွေလေးလုရွှမ် မင်း တကယ့်ကို အတင့်ရဲလွန်းတာပဲ... ဒီတံဆိပ်ပြားက အခုအချိန်မှာ အဖိုးတန်ဆုံး အရာပဲ... ငါတို့ လုပြီး ထွက်ပြေးမှာကို မကြောက်ဘူးလား"
"ဘာကြောက်စရာရှိလို့လဲ... ကျွန်တော် ပြရဲမှတော့ ပြန်ယူနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိလို့ပဲပေါ့... ဒါတင်မကဘူး... အခု ကျွန်တော်ပေးတဲ့ တံဆိပ်ပြား တစ်ခုအတွက် ကျွန်တော်တို့ကြားက မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေးကို ခင်ဗျားတို့က စွန့်လွှတ်မှာလား...တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ လုပ်မယ်ဆိုရင်တော် ကျွန်တော်အမြင်က အရမ်းဆိုးဝါးနေတာလို့ ပြောရမှာပေါ့ အဆိုးဆုံးက အဲဒီနေရာကို တခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့ အစားထိုးလိုက်မယ်”
"ဟုတ်ပါတယ် ဟုတ်ပါတယ်!"
လုရွှမ်ရဲ့ သတ္တိနဲ့ ခွန်အားသည် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် သိသိသာသာ ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။ တကယ်တော့ လုရွှမ် မရောက်ခင်မှာ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ခုနစ်ယောက်ဟာ ကြိုတင်တွေ့ဆုံပြီး သူတို့ရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို မြှင့်တင်ဖို့ အရာအားလုံးကို ဆွေးနွေးခဲ့ပြီးပါပြီ။
ယခုတော့ လူခုနစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ဆွေးနွေးနေကြပုံ မပေါ်တော့ချေ။ လုရွှမ်၏ စကားများသည် သူတို့၏ နာကျင်နိုင်သော နေရာကို ထိမိသွားခဲ့သည်လေ။
အမှန်တော့ လုရွှမ် မကျေနပ်ရင် သူတို့နေရာကို တခြားဂိုဏ်းခွဲ လှိုင်းတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်နိုင်ပါ၏။ လုရွှမ်တို့မှာ ဒီလိုခွန်အားနဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ ရှိပါသည်။ အထူးသဖြင့် တံဆိပ်ပြားပေါ်က အရာတွေကို မြင်တဲ့အခါ တကယ်တော့ သူတို့မှာ ညှိနှိုင်းနိုင်တဲ့ အခွင့်အာဏာ မရှိဘူးဆိုတာ သိလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ ညီလေးလုရွှမ်... ငါ့ကို ချက်ချင်းပြောပါ မင်း ငါတို့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ မင်းရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေက ဘာတွေလဲ။ ငါတို့ရဲ့ အဓိကအချက်က မမြင့်ပါဘူး... အဲဒီ ဂိုဏ်းခုနစ်ခုက ဒါတွေပြီးရင် ငါတို့အပိုင်ပဲနော်"
ဆင်လေးကောင်ဂိုဏ်းချုပ် လုံရှန့်က အော်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ ဂိုဏ်းချုပ်လုံက ဒီလိုပြောနေပြီ ဆိုမှတော့ ကျွန်တော်လည်း ချုံပုတ်တစ်ဝိုက်မှာ မရိုက်နေတော့ဘူး... ပထမအချက် ကျွန်တော်တို့လူတွေကို ကောင်းကင်အောင်ခြင်း ဂိုဏ်းဆီကို ခေါ်သွားရမယ်... သူတို့ ဒဏ်ရာရထားတာ အရမ်းများသွားပြီ အသေအပျောက် မလိုချင်တော့ဘူး ဒါက ပထမ လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ရိုးသားမှုကို ပြဖို့လည်း ဖြစ်တယ်"
လုံရှန့်: "ဟုတ်တယ်... ငါတို့ခွန်အားကို အချည်းနှီး အသုံးချလို့ မရဘူး ရိုးသားမှု နည်းနည်းတော့ ပေးသင့်တာပေါ့"
"ကောင်းပြီ ခင်ဗျားတို့ စိုးရိမ်နေတဲ့ကိစ္စ လာပြီ တောင်တံခါး ခုနစ်ပေါက်က ခင်ဗျားတို့ပိုင်တယ်... ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းရှစ်ခုက မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားကင် အနည်းဆုံး အနှစ်သုံးရာလောက် လာတိုက်ခိုက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... ပြင်ပအင်အားတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို တွန်းလှန်ဖို့ အတူတကွ စည်းလုံးကြမယ်"
လူခုနစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။ ဒါဟာ ပုံမှန်ပဲဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ မျှော်မှန်းချက်ထဲမှာပါပဲ။ ကောင်းကင်အောင်ခြင်း ဂိုဏ်းသည် အနှစ်သုံးဆယ် ကြာသောအခါတွင် ရန်သူများစွာကို တိုက်ခိုက်နေမည်မှာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အကူအညီကိုလည်း လိုအပ်လိမ့်မည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး"
"သိပ်ကောင်းတယ် ဒုတိယအချက်က ဂိုဏ်းခုနစ်ခုရဲ့ ရတနာ အရင်းအမြစ်တွေရဲ့ တစ်ဝက်ကို ကျွန်တော်တို့ယူမယ်"
“ပြဿနာမရှိပါဘူး”
ဂိုဏ်းချုပ်လုံက ဦးစွာ သဘောတူပြီးနောက် ဆက်ပြောလေသည်။
“တောင်တံခါးမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သဘာဝပစ္စည်းတွေနဲ့ ရတနာတွေရှိတယ် ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကောင်းကင်နဲ့ ပရဒိသုလိုဏ်ဂူနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင်တော့ မိတ်ဆွေလေးလုရွှမ်က တစ်ဝက်ပဲ ယူလိုက်တာက အရမ်းရက်ရောနေပါပြီ"
တခြားခြောက်ယောက်မှာတော့ အချို့က အလွန်ရက်ရောသည်ဟု ထင်မြင်ကြပြီး အချို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနည်းငယ် လောဘတက်သွားကြသည်။
လုရွှမ် လုံရှန့်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ လုံရှန့်သည် ထက်မြတ် ကျွမ်းကျင်ပြီး အထိုက်အလျောက် နေတတ်သူပင်။ အနည်းဆုံး ဤရှုထောင့်မှ သူ၏ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ဆက်၍ ရနိုင်သည်။