ထူးဆန်းသော စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း

လူများစွာ၏ မျက်နှာ အမူအရာများလည်း ပြောင်းလဲသွား၏။ အသက်နှင့် သေခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် သူတို့၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ချွန်ထက်သော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

"ဟာဟား!" လိရှောင်းက ရုတ်တရက် ထရယ်လိုက်သည်။

"ဒါက သေခြင်းတရားပဲ မဟုတ်လား? ငါတို့ နှစ်တွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရပြီးပြီ အဲဒါတွေအားလုံးကိုလည်း ငါတို့ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီ... အားလုံး သတိထားမယ် သတိနဲ့ ယှဉ်ပြီး တိုက်မယ်လေ ဒါဆို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ သေချာတယ်!"

"မှန်တယ်! လိရှောင်း မင်းပြောတာမှန်တယ် ဘဝက ဝမ်းနည်းစရာကောင်းပြီး သေခြင်းကလည်း နာကျင်လွန်းတယ်... ငါတို့အားလုံးက သေရေးရှင်ရေးကို မျှဝေခံစားကြတယ် ဘုရားရဲ့အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲချင်ရင် သေချာပေါက် တောင့်ခံရမယ်!"

အဲဒါက ပရောဖက်ပြုချက်ပဲ မဟုတ်လား။ လူတိုင်းသည် ယခင်က အန္တရာယ်များစွာကို ဖြတ်သန်းဖူးကြသော်လည်း ဤနေရာက အနည်းငယ်ပို၍ အန္တရာယ် များသည်။ သို့သော် စိုးရိမ်စရာ များများစားစား မရှိချေ။

"လူတိုင်း မှန်တယ်... ငါတို့ ဘာအန္တရာယ်ကိုမှ မကြောက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းကို သတိပေးချင်တာက ဒီတစ်ခါ ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူက တကယ့် ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်... လူကို ခွဲခြမ်းစိပ်ဖြာမယ့် ပုံစံတော့ မဟုတ်ဘူး"

"သန့်ရှင်းတဲ့ အပျက်အစီးနယ်မြေ၊ နတ်တောင်၊ ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်... ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ ငါတို့ဝင်ရောက်လာရင် ငါတို့အားလုံးဆီက ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရတယ်... သူတို့ရဲ့စွမ်းအားက ဒဏ္ဍာရီထဲကနဲ့ ယှဉ်ရင် သိသိသာသာ မလုံလောက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူက မတူဘူး ဒီကို လာကြည့်လို့ မရဘူး မဟုတ်ရင် ငါတို့ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်"

ပေါင့်တာထင်းက ဆိုလေသည်။ ရွှမ်ကျီးရဲ့ အန္တရာယ် အတွေ့အကြုံက ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်ကနေ လာခဲ့တာပင်။ ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် ကြောက်မက် ဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် များစွာ ကွာခြားပါသည်။

နတ်တောင်ကြီးကမူ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ထောင်ပေါင်း များစွာကပင် အချိန်ကုန်လွန်သွားသည့် အခွင့်အလမ်းများ ရောက်ရှိလာသောကြောင့် တားမြစ်နယ်မြေကို ဖြိုခွင်းခဲ့ပြီး ခြိမ်းခြောက်မှုများစွာကို လျှော့ချခဲ့သည်။

ယခုမူ လုရွှမ်သည် ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူသည် အလွန်အန္တရာယ် များလိမ့်မည်ဟု ခံစားလာရသည်။

"အကုန်နားလည်တယ်!"

"ဒါဆို ငါတို့ ကျန်းပင်းကို သွားရှာကြဦးမှာလား"

လုရွှမ်: "သွားမယ်... ဘာလို့ မသွားရမှာလဲ! မလွတ်နိုင်တော့ဘူး ဆိုမှတော့ အစပျိုးလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်လေ... ငါတို့က အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဒီလူတွေကို သွားရှာရတော့မယ်"

အတိုချုံး ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အားလုံး ထွက်လာကြသည်။ ယာဥ်ပျံသည် အတွင်းပိုင်းကို ချဲ့ထွင်ထားရုံသာမက ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာထက်မနည်း ထားရှိနိုင်၏။ သေချာသည်မှာ ကျန်းပင်းသည် သင်္ဘောသားများကို စီစဉ်ပေးပြီးသားဖြစ်ကာ လုရွှမ်တို့ကို အထူးခန်းမဆောင် တစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည်။

အထဲမှာ လူသုံးဆယ်ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အလယ်မှာ တစ်ယောက်ကတော့ ကျန်းပင်းပါပဲ။ လပေါ်က ကြယ်တွေလိုပဲ အားလုံးက သူ့ကို ဝိုင်းထားကြသည်။ ကျန်းပင်လည်း သူ့အတိတ်က အတွေ့အကြုံတွေ အကြောင်း ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ပြောပြနေသည်။

လုရွှမ် နဲ့ သူ့အဖွဲ့ ဝင်လာတာကို မြင်တော့ ကျန်းပင်းက ပြုံးပြီး အနိုင်ယူဖို့ အစပျိုးလိုက်သည်။

"ဟာဟား အားလုံးပဲ.... ဒါက ငါပြောဖူးတဲ့ သခင်လေးလုရွှမ်လေ သူ့ကိုမသိတဲ့သူ မရှိပါဘူး... အခု ကြယ်တစ်သောင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးမှာ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်နေပြီဆိုတာ ဘယ်သူမှ မငြင်းရဲလောက်ဘူး... တစ်သောင်းကမ္ဘာတွေမှာတောင် သူက နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ!"

ဘယ်သူကမှ စကားမပြောကြဘဲ လုရွှမ်ကိုသာ ငေးကြည့်နေကြပြီး အများစုက မယုံနိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူသည် အခြားနေရာများကဲ့သို့ မဟုတ်သော်လည်း ထူးထူးဆန်းဆန်းနှင့် ပတ်သက်၍ နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် အနာဂတ်တွင် နားမလည်နိုင်သော နတ်ဆိုးများ ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး အများစုမှာ မိသားစုကိုပင် ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တော်ရုံလူများက ဤနေရာသို့ လာမည် မဟုတ်ပေ။ ဘယ်လို ထူးဆန်းမှုမျိုး ထွက်လာမလဲ ကောင်းကင်ကသာ သိပေလိမ့်မည်။

ထူးဆန်းမှုတွေကြောင့် ဒီနေရာဟာ သခင်လူငယ်တွေ အများအပြား ရောက်လာတဲ့ နေရာတစ်ခုအဖြစ် သဘာဝအတိုင်း တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာပါ၏။ ကျန်းပင်းသည် သားရဲတစ်သောင်းကမ္ဘာနဲ့ တစ်သောင်းကမ္ဘာတွေမှာ အရည်အချင်း အရှိဆုံးလူဖြစ်သော်လည်း လုရွှမ်ကို တိုက်ရိုက် ချီးမွမ်းလိုက်ရာ ဘယ်သူက ယုံကြည်နိုင်ပါ့မလဲ။

ဒီအချက်ကို စိတ်ထဲမှာ မှတ်မိနေပေမယ့် အကျယ်ကြီးတော့ ဘယ်သူမှ မပြောမိပါဘူး။ ကျန်းပင်း လုရွှမ်ကို ချီးကျူးဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါ။

မျိုးဆက်နှစ်ဆက်ရှိသည့် လုရွှမ်သည် အနတ္တအမြင်ကို မှိန်ဖျော့ဖျော့ မြင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီလူတွေက သူ့အပေါ် ဘယ်လိုထင်လဲ ဆိုတာကို လုံး၀ မစဉ်းစားပေ။ သူ့ဘာသာသူ ရုန်းကန်ပြီး အသက်ရှင်လိုက်တာက အရေးကြီးဆုံးပါပဲ။

"အစ်ကိုကြီးပေါင့်လည်း လာပြီလား... သခင်လေးရွှမ်ကျီးကလည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာရနေတာလား ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဘယ်သူက ရိုက်လိုက်တာလဲ မသိဘူးနော် သခင်လေးရွှမ်ကျီးကို နာကျင်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတာက လူသားမဟုတ်ဘူး ကောင်းကင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကျန်းပင်းက နွေဦးလေညင်းကဲ့သို့ နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဒါကိုကြားပြီးနောက် လုရွှမ်တို့သည် ဒီလူကို ရိုက်နှက်ဖို့ တကယ် ထိုက်တန်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါကို ထောက်ပြတဲ့အခါ ရွှမ်ကျီးရဲ့ ဒဏ်ရာဟာ တုန့်ပြန်မှုကနေ ထွက်လာတယ် ဆိုတာ သိသာထင်ရှားပြီး သူ့ရဲ့ သိမ်ဖျင်းတဲ့ လေသံက လှောင်ရယ်သံတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါ၏။

"အိုး မင်းတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မသိချင်ယောင် ဆောင်ချင်နေပုံရတယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူကို ရောက်တော့မယ် ဆိုတော့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် သိဖို့လည်း အချိန်သိပ်မရှိဘူးလို့ ငါထင်တယ်... ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူက အရင်နှစ်တွေနဲ့ ယှဥ်ရင် ဒီတစ်ခါ ပိုအန္တရာယ်များပြီး နယ်မြေကလည်း အများကြီး ကျယ်ပြန့်လာပြီ!”

"ငါတို့က ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူရဲ့ နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်လာပြီဆိုတော့ အစ်ကိုရွှမ်ကျီး... မင်းဒဏ်ရာရနေပေမယ့် သီးသန့်မနေခဲ့တာက အကောင်းဆုံးပါပဲ... မဟုတ်ရင် အဆုံးမရှိတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ကျန်းပသ်က ကောင်းမွန်သူဟု ဆိုရမည်ဆိုလျှင် မည်သူမျှ ယုံမည် မဟုတ်သော်လည်း သူ့စကားထဲက နှစ်သိမ့်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

"မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ငါ့မှာငါ့ကို ဂရုစိုက်ဖို့ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ ရှိတယ်"

"ဟားဟား ဒါဆိုကောင်းပါတယ်"

ကျန်းပင် စကားအနည်းငယ်မျှပင် ဆက်မပြောမီ ယာဥ်ပျံဟာ ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူထဲသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယာဥ်ပေါ်ကနေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆင်းပြီးနောက် ယာဉ်ဟာ ပြေးထွက်လုနီးပါး ပျောက်သွား၏။

ယာဉ်ပျံမှ ထွက်ခွာလာသော ဆက်သွယ်ရေး ဆိုင်းဘုတ်က ၎င်းတို့ ထွက်လာပါက ကောက်ယူကာ ပြန်ခေါ်သွားမည်ဟု ဆိုထားသော်လည်း အနည်းငယ် စိတ်မချရပေ။ ကျန်းပင်း၏ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် လူငါးဆယ်နီးပါး စုဝေးကြသည်။ ကျန်းပင်းက လုရွှမ်နှင့် သူ့အဖွဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၏။

"မင်းတို့ ငါတို့နောက်ကို လိုက်မလား"

"လိုက်မယ်!" လုရွှမ် ခဏလောက် ညည်းပြီး အော်လိုက်၏။

ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူက အန္တရာယ် အနေဖြင့် ပိုတိကျသော ဂူတစ်ခုဖြစ်သည်။ လူအတော်များများက ၎င်းကို ယာဉ်ပျံပေါ်မှသာ မြင်ဖူးခဲ့ကြပြီး ဆင်းသက်လိုက်သော် ၎င်းက မြေပြန့်တစ်ခုနဲ့တူကာ အလယ်က တဖြည်းဖြည်း နိမ့်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့လည်း ဘာမှ မမြင်ရပေ။

ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူရဲ့ နစ်မြုပ်နေတဲ့ အလယ်က နေရာကို ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ကြဘူးလားတော့ မပြောတတ်ပါ။

တချို့က အခြားနေရာသို့ သွားသည်ဟု ဆိုကြပြီး တချို့ကလည်း အခြားယာဉ်ဖြင့် သွားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အရင်တုန်းကတော့ ဒါကို စူးစမ်းလေ့လာတဲ့ ဆရာသခင်တွေ အများကြီး ရှိခဲ့သည်။ တစ်ချို့က ဝင်ထွက်သွားလာပေမယ့် ဘယ်ကို ဆက်စပ်နေတယ် ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘယ်သူမှ ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူရဲ့ အနက်ပိုင်းထဲကို မရောက်ဖူးလို့ပါပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ထွက်လာနိုင်တဲ့ လူတွေကလည်း အများကြီး မဟုတ်ဘူးလေ။

"ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူ နာမည်အရတော့ ဒီမှာ သရဲတစ္ဆေတွေ ငိုနေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ သရဲတစ္ဆေ ရှိလား ဘယ်သူမှ သေချာ မပြောနိုင်ဘူး ခဏခဏ တစ္ဆေတွေ ရုတ်တရက် ထငိုလိမ့်မယ်... ဒါကိုတော့ လုံးဝ သံသယ ဖြစ်စရာမလိုဘူး!"

"အထူးသဖြင့် အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေမှာ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်တာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် လူတိုင်း ကိုယ့်စိတ်ကို အချိန်တိုင်းသတိရှိရှိ ကပ်ထားပါ မဟုတ်ရင် အမှားတစ်ခုက ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးစေနိုင်တယ်"

ကျန်းပင်းက တိမ်မြုပ်နေသော မြေကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြော​ပြလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့် အလင်းရောင်ကို မြင်နေရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိအတွင်းပိုင်းမှ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် ဘာမှမရှိသလို ထင်ထင်ရှားရှား မမြင်နိုင်​တော့ပေ။

ပြင်းပြင်းထန်ထန် စုပ်ယူမှုတစ်ခုက ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူ၏ အလယ်ဗဟိုမှ ထွက်လာပြီး လူတိုင်းကို ဗဟိုဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ဝေးကွာနေသေးသည်မှာ မှန်သော်လည်း အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်လျှင် အန္တရာယ်က စောင့်ကြိုနေမယ် ဆိုတာတော့ တွေးကြည့်နိုင်သည်။