နယ်နိမိတ်အမှတ်အသား

လီလင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ မင်းမှာ ထန်းယွမ်ကြယ်ကို ကယ်ဖို့ နည်းလမ်းရှိနေတာလား"

"ကျွန်တော်လည်း သိပ်တော့ မသေချာပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒါက အခွင့်အလမ်းတစ်ခုပဲ အကူအညီနဲ့ ပစ္စည်းတွေလည်း အများကြီးလိုတယ်"

လုရွှမ်သည် လီလင်ကိုတော့ ဖုံးကွယ်ထားစရာ ဘာအကြောင်းမှ မရှိသောကြောင့် ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူထဲ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

"အခု လေထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ဖို့ ကျောက်ပြားကို ပြုပြင်ရမယ်... အဲဒီအတွက် ပစ္စည်းတွေ လိုနေတယ် ကောင်းကင်ဘုရင်ရဲ့ နန်းတော်က ပြိုလဲနေသေးပေမယ့် ထန်းယွမ်ကြယ် တစ်ခုလုံးကိုတော့ အန္တရာယ်ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ဘူး!"

လီလင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ "ကောင်းပြီ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို မြန်မြန် ပြင်ဆင်လိုက်မယ်!"

"ဆရာ! ဆရာက နေခဲ့ချင်တယ်လို့ ပြော​နေတာလား"

ဟုန်ရှန်ယင်းတို့ တပည့်အုပ်စုက ဝိုင်းအော်လာ​ကြသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုရင်နန်းတော်မှ ခြိမ်းခြောက်မှု အကြောင်း ဤမိန်းကလေးများကို ပြောပြပြီး​ပြီ ဖြစ်သည်။ သနားစရာကောင်းပြီး ဒီနေရာကို အရမ်းလွမ်းမိတယ်လို့ ခံစားမိပေမယ့် ထန်းယွမ်ကြယ်ကို ချန်ထားခဲ့ရမယ်လို့ ဒဏ္ဍာရီက အတည်ပြုပြီးသားပါ။

ဤနေရာတွင် လူများရှိနေသရွေ့ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဆရာသခင် လုရွှမ် ဤနေရာတွင် ရှိနေသရွေ့ ၎င်းတို့၏ ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် လက်နက် သန့်စင်ရေး အလုပ်ရုံက ဆက်လက် လည်ပတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အားလုံးပြင်ဆင်ပြီးပြီ ဆိုပေမယ့် အခုဆရာသခင်က နေခဲ့ကာ သူမတို့နဲ့လီမိသားစုကို အရင်သွားစေချင်နေ၏။

"ငါပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုတယ် မင်းတို့အရင်သွားနှင့်လိုက်!"

စကားများစွာ ပြောပြီးသောအခါတွင် တပည့်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ချောင်လုနှင့် သူ့အဖွဲ့မှ အမြန်ထွက်သွားကြပြီး လူတစ်စုက ကျန်ခဲ့ပြန်၏။ လုရွှမ် ထပ်ခါတလဲလဲ နှစ်သိမ့်ပြီးနောက် အားလုံး ထွက်သွားကြသည်။

လီလင် ပေးပို့လာသော အရင်းအမြစ်များသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး လက်နက်သန့်စင်ရန် ပစ္စည်းများစွာကိုပင် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်... သူတို့ရဲ့အကူအညီနဲ့ အောင်မြင်မှုနှုန်းက ပိုမြင့်လာနိုင်တယ်"

ပစ္စည်းများက ပေါများပြီး အရင်းမြစ်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် အခြေခံပစ္စည်းဖြစ်သော အပေါ့စား စွမ်းအင်ကျောက်တုံးသည် အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် သက်တမ်းရှိသည်။ ဒြပ်စင်ငါးပါးနှင့်တွဲလျက် ယင်းယန်၏ ချီနှစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသော ပစ္စည်းများသည် နတ်မိုးခြိမ်းသံများနှင့် ရောနှောနေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် အရင်းအမြစ်များကို လီမိသားစုက အချိန်တိုအတွင်း ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။ လုရွှမ် ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူသည် ကောင်းသောနေ့ကိုပင် ရွေးမနေတော့ဘဲ မဆိုင်းမတွဖြင့် ကျောက်ပြားကို စတင်ပြုပြင်ခဲ့သည်။

အချိန်တွေက တနေ့တခြား ကုန်ဆုံးသွားတော့ လုရွှမ်ရဲ့ သန့်စင်မှုက အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ရောက်နေပါပြီ။ လီသည် လူများစွာကို လွှတ်လိုက်သော်လည်း သူက​တော့ နေခဲ့သည်။

ပေါင့်တာထင်း၊ ဖုန့်​ဖေး၊ ရွှမ်ကျီးနှင့် အောင့်ယွဲ့တို့ကလည်း ကျောက်စိမ်းပြားရဲ့ သန့်စင်မှုကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

ယနေ့ခေတ် ထန်းယွမ်မြို့သည် စစ်ဘေးသင့်နေရာ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက ထန်းယွမ်မြို့ထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး မထွက်ခွာနိုင်သူများ၊ နေရာတိုင်းတွင် မီးရှို့သတ်ဖြတ်၊ လုယက်သူများ၊ ထန်းယွမ်မြို့က လူများကို အပြစ်တင်ကြသူများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

လီမိသားစုရှိ လုရွှမ်၏ လုပ်ရပ်များသည် ထိုလူများ၏ လက်သည်းခွံများ ဖြစ်လာခဲ့၏။ ၎င်းအား ဤမိသားစုကြီးများနှင့် ဂိုဏ်းခွဲများ၏ ရိုင်းစိုင်းသော အပြုအမူများ၊ ယနေ့ ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်အတွင်း အပြောင်းအလဲများက လက်ရှိ ထန်းယွမ်ကြယ်ကို ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လီမိသားစုသည် လူတိုင်းကို ကာကွယ်ရန် နေခဲ့လို့သာ မဟုတ်ပါက ပေါင့်တာထင်းတို့လည်း ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"လုရွှမ် အဲဒါကို မပြီးသေးဘူးလား?"

မသိလိုက်ပါဘဲ လဝက်တောင် ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ထန်းယွမ်ကြယ်၏ မြေပြင်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော်လည်း အချိန်မရွေး တုန်လှုပ်သွားနိုင်ကာ မတ်တပ်ရပ်ဖို့ အနည်းငယ် ခက်ခဲလာသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ထန်းယွမ်မြို့သည် ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်ကြောင့် လုံးဝမြှုပ်နှံ​တော့မည့် အချိန်နှင့် မဝေးလှတော့ပေ။

"အပြင်မှာ လူတွေ တဖြည်းဖြည်းနည်းလာတယ်"

"ဟမ့် မနေ့ကမနက်တုန်းက ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိခဲ့တယ်လေ... ကောင်းကင်ဘုရင်နန်းတော်ထဲကို လူဘယ်နှစ်ယောက် နစ်မြုပ်သွားလဲ မသိဘူး... လူတိုင်းက လွတ်မြောက်ချင်လွန်းလို့ စိုးရိမ်နေကြပေမယ့် ရှိတယ် ထွက်ပြေးဖို့ အချိန်မရှိဘူး"

"ဟူး.... လုရွှမ်သာ ကျောက်ပြားကို မပြုပြင်နိုင်သေးရင် ငါတို့ ထပ်မစောင့်နိုင်​လောက်တော့ဘူး"

လုရွှမ်သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ အရှိန်မြှင့်ရန် လိုအပ်ကြောင်းလည်း သိထားသော်လည်း သူလည်းပဲ ဤအရာမျိုးအတွက် အမှန်တကယ် စိတ်မပူဘဲ မနေနိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အားလုံးက အလဟသ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ပြုပြင်တာက တဖြည်းဖြည်း ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်လာသည်။ ​ကွားကွား၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် လုရွှမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဒြပ်စင်ငါးခု၊ ယင်နှင့်ယန်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ကောင်းစွာပေါင်းစပ်ထားသည်။

အခြေတည်ပြီးရင် ကျန်တာက မြန်သွားပါပြီ။ နောက်သုံးရက် ကြာတော့ နောက်ဆုံးမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကျောက်ပြားလေးတစ်ချပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။ လုရွှမ် ကျောက်ပြားကို ကိုင်ကာ ကောင်းကင်ဘုရင် နန်းတော်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုရင်၏ နန်းတော်ထဲတွင် လူတစ်ယောက်သည် သံမဏိအပိုင်းအစကို လိမ်နေသကဲ့သို့ လွန်ကဲစွာ လှည့်ပတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကွားကွား၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ပြိုကွဲသွားသော အခင်းအကျင်းများကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစည်းလိုက်သည်။ ဒါက လုရွှမ်အတွက် လုံးဝ မခက်ခဲပေ။ ယခု အရာအားလုံးက အောက်ဖက်သို့ ရွေ့လျားနေပြီ ဖြစ်သည်။

အောက်ဖက်မှ စုပ်ယူမှု စွမ်းအားသည် ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာလေပြီ။ အအနောက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ့နောက်ကျောကို သံတူဖြင့် ရိုက်နေသလို အောက်ဘက်သို့ ရွေ့လျားနေ၏။

အခင်းအကျင်း ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖြတ်သွားသည်နှင့် လုရွှမ်လက်ဖဝါးပေါ်မှ စွမ်းအင်သည် လေထုနှင့်အတူ လွင့်နေကာ လူက အေးစက်စက် ချွေးသီးများ ထွက်ကျလာသည်။

"ဟားဟား... မင်း ပေါ်လာမယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ... မင်း ဒါကို ကယ်တင်ဖို့ ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တာပဲကွ!"

လုရွှမ် မအံ့သြတဲ့အပြင် စိတ်သက်သာရာလည်း ရသွားသည်။ ကျန်းပင်၏ အသွင်အပြင်က လုရွှမ်ရဲ့ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း သိသာထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။ ဤတားမြစ်နယ်မြေငါးခုသည် နားမလည်နိုင်သော ဆက်ဆံရေး တစ်ခုရှိပြီး ၎င်းတို့ကို မြေကမ္ဘာကျင့်ကြံသူများက စောင့်ကြည့် အသုံးပြု​နေကြသည်။

သူတို့အချင်းချင်း ဆက်သွယ်နိုင်ရင် သဘာဝအတိုင်း တားမြစ်နယ်မြေတွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်သွယ်ဖို့ နေရာတစ်ခုလည်း ရှိနေလိမ့်မည်။

"ကျန်းပင်း... မင်းရဲ့ ခွန်အားက မမြင့်ဘူး အထက်ကမ္ဘာက လူတွေမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ကြီးကြီးမားမား ရှိမယ်လို့ ထင်တယ်... မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အလှည့်က ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နိုင်မှာလဲ။"

ကျန်းပင်းက ရုပ်ပုံက လေထု ကွက်လပ်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ဟစ်အော်လိုက်၏။

"ဒါဆို မင်းတို့လို အောက်ခြေလူတွေက မြေကမ္ဘာကြီးထဲကို ဝင်ချင်နေတာက နေ့ခင်းမက်နေတဲ့ အိပ်မက်ပဲလေ!... မင်းအခုပဲ ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်လိုက်ရင် ငါမင်းကို အခွင့်အရေး ပေးနိုင်မှာပါ"

သူ့ကို တုံ့ပြန်လိုက်တာက လုရွှမ်ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်ပဲ ဖြစ်လေသည်။

"မင်း ကျောက်ပြားကို သန့်စင်ပြီး အထက်ကမ္ဘာနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ချင်နေတာ ငါသိတယ်..... ဒါပေမဲ့ ဒီလေဝင်ပေါက်ကနေ ထွက်သွားဖို့ တွေးဖူးလား မင်းမှာလည်း နောက်ထပ် အတွေးတစ်ခု ရှိသေးတယ်...ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက အထက်ကမ္ဘာကို အပြေးအလွှား သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်း အောက်ကမ္ဘာမှာ ထာဝရ ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်"

လုရွှမ်သည် ကျန်းပင်းကို လျစ်လျူရှုထား၏။ သူ့အမြင်တွင် မြေပြင် အခြေအနေကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက နောက်တစ်ခု၏ အင်အားသည် ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာကို မဖြစ်စေနိုင်ပေ။ အခင်းအကျင်း ကောင်းကင်စာအုပ်နဲ့ ကွားကွားရဲ့ အကူအညီကြောင့် ဒီကျန်းပင်းက သူ့ကိုမနှစ်သက်နိုင်ပါ။

"ဟမ့် ငါကမင်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး သင်ပေးနေတာတောင် မင်းက အကောင်းအဆိုး မခွဲတတ်မှတော့ လစ်လိုက်တော့!"

ကျန်းပင်းက ပြောပြီးတာနဲ့ ပျောက်သွားပြန်သည်။ လုရွှမ်သည် ကြီးမားသော ထွက်ပေါက်တစ်ခုသို့ ရောက်သည်အထိ အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။ အောက်က အရာဟာ ငိုကြွေးတစ္ဆေဂူမှာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ဒီမှာ အရာအားလုံးက အလင်းတန်းတွေထဲ ဝင်သွားတဲ့အခါ လုံးဝတောက်ပမှု မရှိ​တော့ပါဘူး။

လုရွှမ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားရရုံမျှမက အခင်းအကျင်းများကို တစ်မျိုးပြီး တစ်မျိုး ပုံဖော်မှုများ ပြုလုပ်ကာ လိုအပ်သလို ကျောက်ပြားကို ချထားရန်လည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကျန်းပင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြန်၏။ သူက လုရွှမ်ရဲ့အလုပ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်၌ ပေါ်လာတာပဲ ​ဖြစ်သည်။

"ငါမင်းကိုစောင့်နေတာ! ငရဲကို သွားပေတော့!"

ကျန်းပင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဝက်တစ်ပျက် အဖြတ်ခံထားရသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင် စွမ်းအင် ဘောလုံးတစ်လုံးက ပစ်ဝင်လာကာ သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လွင့်မျောသွား​လေသည်။

"ကောင်လေး... ငါ့လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မင်း ဖျက်ဆီးပစ်တဲ့အတွက် မင်း မြေကမ္ဘာထဲ မဝင်နိုင်စေရဘူးလို့ ငါကျိန်စာတိုက်ပစ်မယ်!! မင်း မြေမြှုပ်စရာ နေရာမရှိဘဲ သေစေရမယ်!"

တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော အော်ဟစ်သံများကြားတွင် ထိုအသံသည် တဖြည်းဖြည်း တိတ်သွားခဲ့သည်။

လုရွှမ်သည် စီစဥ်ထားသော အခင်းအကျင်းထဲ ကျောက်​ပြားကို ဖိချလိုက်သည်နှင့် အသံများအားလုံး ရပ်တန့်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်လေသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့အပြင် ရူးသွပ်သော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။