အဆိပ်တစ်သောင်း ကင်းခြေများ

"ဟင့် အဲဒီလူယုတ်မာ သုံးယောက်ကို တကယ်စူးစမ်းချင်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

လွန်စွာ ဖြူစင်သော ရုပ်ရည်ဖြင့် နတ်သမီးတစ်ယောက် ဦးစီးသော အဖွဲ့ဖြစ်ကာ စုစုပေါင်း လူဆယ့်သုံးယောက်ရှိသည်။ သူမ မျက်လုံးများသည် ပင်လယ်တွင်းနက်​ကြီးကဲ့သို့ မည်းမှောင်သော်လည်း စိုးရိမ်စရာ မရှိသော တိတ်ဆိတ်ဖြင့် ကြည်လင် ပြတ်သား​နေသည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လုရွှမ် မတတ်နိုင်ဘဲ မေးရိုး ပြုတ်ကျသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"အရမ်းလှတာပဲ!"

လုရွှမ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူမ၏ အသွင်အပြင်သည် ထျန်းရှား သို့မဟုတ် အောင့်ယွဲ့ ထက် သာလွန်မည် မဟုတ်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်နေသဘောထား၊ အထူးသဖြင့် သူမ၏မျက်လုံးများက လှပကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"ဆရာတူအစ်မ... ထျန်းဟယ်သုံးရောင်က ငန်းရိုင်းကျတောထဲမှာ ပုန်းနေကြတယ်လို့ ပြောကြတယ်... အဲဒါဟုတ်လား ဟမ့် ငါနဲ့ မတွေ့စေနဲ့ပေါ့... မဟုတ်ရင် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပစ်မယ်!"

လုရွှမ်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယများရှိနေသော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်း ဤလူယုတ်မာသုံးဦး၏ လှည့်စားမှုကို ခံခဲ့ရလေသည်။ သူထိုသုံးယောက်ကို မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူတို့ သုံးယောက်သည် လုရွှမ်အကြည့်ကို လုံးဝ မမြင်ရတော့ဘဲ ခေါင်းဆောင် သီလရှင် ရွှေချင်းလင်ကိုသာ စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤမှော်အပင်သည် သူတို့၏ အသက်ရှုခြင်းကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သည်မှာ မသေချာသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လုရွှမ်သည် သဘာဝအတိုင်း သူ့ပါးစပ်ကို တင်းတင်းပိတ်ပြီး သူတို့အား တွေ့ရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူ့နှလုံးခုန်သံကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

ရှစ်ရှစ်!

ဘာသံလဲ။

ကျောက်စန်းက ရုတ်တရက် ထအော်လိုက်သည်။

"ကင်းခြေများ... အဆိပ်တစ်သောင်း ကင်းခြေများကွ!"

လုရွှမ် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ခဏတာမျှ နှလုံးတုန်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

အနံသုံးပေနီးပါး ရှည်လျားသော ကင်းခြေများ ကြီးတစ်ကောင်သည် အနောက်မှ ပျံ့လွင့်လာလေသည်။ ဒီအပင်က မှော်ဆန်ပြီး သူတို့ရဲ့ အသက်ရှုသံကို ပိတ်ဆို့ထားပေမယ့် ကင်းခြေများရဲ့ အငွေ့အသက်ကိုပါ ပိတ်ဆို့စေပြီး ကင်းခြေများကို အနား ကပ်လာစေခဲ့သည်။

သူတို့နဲ့သာ ပိုနီးလာခဲ့ရင် သူနဲ့ ရွှီတတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ကိုက်တည်း ကိုက်ပစ်နိုင်သည်။

ကင်းခြေများဟာ သူ့မျက်နှာမှာ ရက်စက်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေပုံမှာ သူတို့ သုံးယောက်က ကျူးကျော်သူတွေ ဖြစ်နေသည့် အတိုင်းပင်။ လုရွှမ်သည် ဤအပင်က ကင်းခြေများ၏ အိမ်ဖြစ်နိုင်ကာ သားကောင်ကို ဖမ်းရန်အတွက် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အပင်၏ ရောင်ဝါလက္ခဏာများကို အသုံးပြုထားကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ပြီးတော့ သူတို့လေးယောက်က ဒီမှာ ပုန်းနေတာလေ။

“နင်တို့ သူခိုးတွေ! သေပြီသာမှတ်!”

သူတော်စင်မ တစ်ပါးက အံ့သြပြီး အမုန်းမီးတောက်ဖြင့် ဓားကို နောက်ပြန်ပစ်ခွင်းလိုက်သည်။ ကျောက်စန်း နောက်ထပ် အော်ဟစ်ပြန်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ငါတို့ ရှာတွေ့သွားပြီ... မြန်မြန် ထွက်သွားတော်!"

သူတို့ အခုမထွက်သွားရင် ဘယ်အချိန်မှာ ထွက်သွားမှာလဲ။ ကင်းခြေများကြီးက ရှိသေးသည်လေ။ ထိုစဥ် ကင်းခြေများကြီးက ရုတ်တရက် ခုန်တက်လာပြီး ပါးစပ်ကြီးဖွင့်ကာ အနီးနားရှိ လုရွှမ်နဲ့ ရွှီတကို လှမ်းကိုက်လိုက်သည်။ သူ့ပါးစပ်မှ အနက်ရောင် လေတစ်မှုန် ထွက်လာပြီး သူတို့နှစ်ယောက် အပေါ် ဖြန်းခနဲ ပတ်ဖြန်းလိုက်သည်။

လုရွှမ် အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိန်းထားရသော သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အတွေးအမြင် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သူ့အရိုးများထဲရှိ ကောင်းကင်မီးများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာသည်။ နီးကပ်လာသော အနက်ရောင် စွမ်းအင်မှန်သမျှကို မီးတောက်များက ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

သူသည် မီးတောက်ကို တောက်ပစေပြီး အနက်ရောင် စွမ်းအင်ကို ပိတ်ဆို့ထားစဥ် အခြားသူများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သောအခါတွင် ဘယ်လို အန္တရာယ် ဖြစ်လာမည်ကို မသေချာခဲ့ပေ။

"အဆိပ်တစ်သောင်း ကင်းခြေများ!! အဲဒါက အကြီးကြီးပဲ!"

သူတော်စင်မ တစ်ယောက်မှ အလန့်တကြားဖြင့် အော်လိုက်လေသည်။

မိန်းကလေးများသည် မူလကတည်းက ဤကဲ့သို့ ခြေမျိုးစုံပါသော တိရစ္ဆာန်များကိုပင် မုန်းတီးကြောက်ရွံ့ကြရာ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများ ထုံကျင်သွားကြသည်။ ကျင့်ကြံထားလျှင်ပင် ကြောက်ရွံ့စိတ်၏ သဘောသဘာဝကို မပြောင်းလဲနိုင်သေးပါ။

အဆိပ်ရှိသော ကင်းခြေများ ပြေးထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတော်စင်မ ခုနစ်ယောက် သို့မဟုတ် ရှစ်ယောက် အော်ဟစ်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားကာ ခုခံရန် သတ္တိမရှိ​တော့ပေ။

"ဟမ့်!"

နူးညံ့သော လှောင်ပြောင်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရွှေချင်းလင်သည် နောက်ကျောမှဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အဆိပ်တစ်သောင်း ကင်းခြေများဆီ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူမရဲ့ ဓားချက်ကိုကြည့်လျှင် လုရွှမ်နဲ့ ရွှီတကို ထိုကင်းခြေများနှင့်အတူ သတ်ချင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

"နတ်သမီး.... မင်းဘာလို့ ဒီလောက် ရက်စက်ရတာလဲ မင်းကို ငါဘယ်လောက် ခံစားချက် ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့သားနဲ့!!"

ရွှီတရဲ့ ဒီစကားကြားတော့ လုရွှမ် ဒီလူ သူမကို တကယ်ချစ်နေတာလားဟု အတွေးဝင်လာမိသည်။ သေချာတာကတော့ ရွှေချင်းလင်ရဲ့ ပါးပြင်ပေါ်မှာ တိမ်မည်းတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး နောက်ထပ် ဓားတစ်ချောင်းက သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိမှန်သွားပါသည်။

လုရွှမ် သူ့ဓားကို အမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဧကရာဇ်လက်နက် ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ချင်ထျန်းဓားကို သိုလှောင်ကွင်းထဲမှာ ထည့်သွင်းထားပါ​ပြီ။ နတ်လက်နက် ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်းကို ဤလူများထံမှ ဝှက်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပြီးတော့ သူက ကျားသားစားဖို့ ဝက်တစ်ကောင်လို ဟန်ဆောင်ချင်သေးတာမို့ ခဏလောက် အရင်ဟန်ဆောင်သင့်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ဒီလိုမျိုး မဖော်ထုတ်ချင်ပေ။

ကင်းခြေများသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က နိမ့်သည်ကို တွေ့သွားတာနဲ့ သူ့ဘက်ကို အဓိကထား တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။ အထူးသဖြင့် လုရွှမ်၏ နယ်ချဲ့လက်နက်သည် ကင်းခြေများခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သွားသောအခါတွင် မီးပွားများသာ ဖန်တီးခဲ့ပြီး ခုခံမှုကို လုံးဝ မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ကောင်လေး... သွားကြရအောင်"

ရွှီတက သူ့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား ကောင်းကင်ကို တက်လိုက်သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ အောက်က ဓားစွမ်းအင်တွေဟာ ကင်းခြေများရဲ့ ရှေ့ရောနောက်ပါ ထိုးနှက်ပစ်သည်။

ဓားသည် ကင်းခြေများကို ထိမှန်ကာ မထူးခြားသော အသံများသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလွန်အံ့မခန်း ဖြစ်ပုံပေါက်သည့် ဓားစွမ်းအင်သည် ကင်းခြေများ၏ အပြင်ဘက် လမ်းကြောင်းကိုပင် မခွဲထုတ်နိုင်ပေ။

"ဒီကင်းခြေများက အနည်းဆုံး အနှစ်တစ်ထောင်လောက် ကျင့်ကြံထားတာ... နောက်ဆုတ်ကြရအောင်!"

ရွှေချင်းလင်ကလည့း အော်ပြောပြီး ကင်းခြေများရဲ့ အရှိန်ကို တွန်းလှန်ဖို့ နောက်ထပ် ဓားစွမ်းအင်တွေကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ရွှီတက သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့အတွက် လုရွှမ် ဒီလူအပေါ် အနည်းငယ် အမြင်ကြည်လာသည်။

"မြန်မြန်ထွက်ရအောင်... ဒီကင်းခြေများက အစွမ်းထက်လွန်းတယ်.... ဘယ်သူမှ သူ့ရဲ့ရန်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူး!

လုရွှမ် အော်လိုက်သော်လည်း ရွှီတက ရယ်ပြီး။

"ဘာလို့ ထွက်သွားရမှာလဲ... ဒီနတ်သမီးတွေက ဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲလေ"

ထိုအပြုံးသည် ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းလှ၏။ လုရွှမ်၏ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသော မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှီတက မီးလုံးတစ်လုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အလွန်ထူးဆန်းသော နတ်ဆိုးမီးအုပ်စု ဖြစ်သင့်ပြီး မီးတောက် အပူချိန်သည် မမြင့်သော်လည်း သူတော်စင်မများက အဆိပ်ပြင်းသော ကင်းခြေများထက်ပင် ကြောက်ရွံ့၍ အော်ဟစ် ရှောင်တိမ်းနေလေသည်။ မီးတောက်က ကင်းခြေများရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးခဲ့ပြီး သီလရှင်ငယ်လေးရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပါသည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ လုရွှမ် ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ သိသွားပါပြီ။ သူတော်စင်မလေးသည် ခေတ္တမျှ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ဘဲ မီးတောက်များ အမှန်တကယ် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။ ချက်ချင်းမှာပဲ သူတော်စင်မလေးရဲ့ အဝတ်အစားတွေက သန့်ရှင်းသွားပေမယ့် သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ လုံးဝ ပျက်စီးမသွားပါဘူး။

အဝတ်များ လောင်ကျွမ်းပြီးနောက် မီးတောက်များက အလိုအလျောက် ငြိမ်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ကာကွယ်ပေးကာ မျက်လုံးများ နီရဲစွာဖြင့် အော်ငိုလိုက်ပေသည်။

သုံးယောက်သား ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မော အော်ဟစ်ရသ်း ကြောက်လန့်တကြားလည်း လှည့်ကြည့်ကြသည်။ ရွှီတက တော်တော်ပျော်နေတာကြောင့် လုရွှမ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွား၏။ လုရွှမ် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ ဒီလူသုံးယောက်က အရမ်းမိုက်မဲလွန်းကာ မုဒိန်းကျင့်သူခိုးဟု မခေါ်လျှင် ဘယ်လို ခေါ်ရတော့မလဲ။

ရွှေချင်းလင် အမြန်ထကာ သူမ၏ဓားကို ထပ်ခါထပ်ခါ လှန်လိုက်သည်။ ဓားစွမ်းအင် တစ်ချောင်းစီသည် ဓားသွားကဲ့သို့ ပြင်းထန်ကာ လုရွှမ်နဲ့ ရွှီတတို့နောက် လိုက်သွားလေသည်။

"လူယုတ်မာနှစ်ကောင်! မသွားနဲ့!"

ကြီးမားသော သက်တံကြီးတစ်ခု သူမအနောက်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားရှည်ကြီးသည် တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသော အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပင်များသည်လည်း ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လုရွှမ် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ရွှေချင်းလင်ရဲ့ ကြော့ရှင်းတဲ့ မျက်နှာဟာ ဒေါသတွေနဲ့ လိမ်လုမတတ် ဖြစ်​နေပြီး ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်မှု ရောင်ဝါတွေနဲ့လည်း ပြည့်နှက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။