သေဆုံးခြင်းနေရာ

"အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ရမှာလဲ"

ထိုအမေးကြောင့် ရွှီတက ချောင်းဆိုးပြီး ပြောလေသည်။

"စတုတ္ထလေးရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့ ချီထျန်းပုက ငါ့ထက် မနိမ့်တော့ဘူး... အဲဒီနတ်သမီးနှစ်ယောက် လိုက်နိုင်ပါ့မလား မသိပေမယ့် မင်းတို့နှစ်ယောက် လိုက်မမှီနိုင်ဘူး ဆိုတာတော့ ငါသိတယ်"

"အင်း ဒါအမှန်ပဲ ဒီမှာနေပြီးတော့ ပွဲကြည့်ရအောင်"

"ဟုတ်တယ် မြက်ပင်တစ်ပင်အတွက် အလှဆုံး တောတစ်ခုလုံးကို စွန့်လို့မရဘူး"

သူတို့ သုံးယောက်က အရှိန်အဟုန်နဲ့ ငြိမ်ပြီး အဲဒီမှာ ဆက်စောင့်နေလိုက်သည်။

လုရွှမ်သည် မိန်းက​လေး နှစ်ယောက် သူ့ကို လိုက်ရှာနေသည်ဟု ခံစားရသေးလို့ သဘာဝအတိုင်း ပြေးထွက်သွားသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ အရှိန်က အလွန်လျင်မြန်သည်။ ယွမ့်ချောင်ချင်၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည်သည် အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် လေနှင့် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။

ရွှေချင်းလင်၏ အရှိန်က နှေးကွေးခြင်း မရှိသော်လည်း ရွေ့လျားမှုက အလွန်သေးငယ်သည်။ သိပ်အားမပြင်းတဲ့ အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့လိုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ လိုက်ဖမ်းတဲ့အခါ ပိုလို့တောင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေသည်။

လုရွှမ့သည် သူ၏ခြေရာများကို အကန့်အသတ်ဖြင့် အသုံးပြုခဲ့ပြီး အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ချီထျန်းပုအပေါ် လုရွှမ်ရဲ့ ချုပ်ကိုင်မှုက ပိုပိုပြီး လေးနက်လာကာ ဒီခြေရာဟာ အနည်းဆုံး တတိယအဆင့်မတိုင်ခင် အကွာအဝေးအတွက် မသင့်တော်ဘူးဆိုတာ သဘာဝကျကျ သဘောပေါက်လာသည်။

သေးငယ်သော အကွာအဝေးတွင် ရွေ့လျားသည့် အမြန်နှုန်းသည် ရေထဲတွင် ကူးခတ်နေသည့် ငါးများကဲ့သို့ပင်။ လျှင်မြန်သော်လည်း အကွာအဝေး တစ်ခုကို ပြေးသည့်အခါ သဘာဝအတိုင်း အမြန်ကူးခတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ဖြစ်နိုင်ရင် လေပြင်းနိယာမကို ချီထျန်းပုထဲမှာ ထည့်သုံးလို့ ရလောက်သည်။

လုရွှမ်ဟာ ဒီလိုနေရာတွေမှာ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပြီး ရဲရင့်သောကြောင့် စတင်စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ သူ့ခြေဖဝါးအောက်မှ အလင်းရောင်သည် တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာပြီး ခြေထောက် အစွမ်းနှင့် ရောယှက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ဖျတ်ကနဲ ပြေးထွက်သွား၏။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း နီးကပ်လာသော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ပို၍ပို၍ ဒေါသထွက်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် မိုင်သန်းပေါင်း များစွာဝေးသော နေရာအထိ လိုက်လာကြသည်။ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်တော့ အချင်းချင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ မီးတွေကို မြင်နေရလေသည်။

လုရွှမ် ခဏအကြာ ထပ်မံကြိုးစား ပြီးနောက်တွင် သူသည် အနည်းငယ် စိတ်ကူးယဉ်လွန်းခဲ့ကြောင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သိသွားခဲ့ရသည်။ ချီထျန်းပုသိုင်းဟာ အထူးစိစစ်၍ တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးသား ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပြီး လေပြင်းနိယာမကို ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားခြင်းက စိတ်ကူးယဉ် တွေးခေါ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

အမြန်နှုန်းကို အမှန်တကယ် မြှင့်တင်လိုပါက အသင့်လျော်ဆုံး နည်းလမ်းမှာ နောက်ထပ် အဆင့်တွေကို ရယူရန်ဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်း ဦးစားပေးမှာ ရွှီတတို့​သုံးယောက်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ဖြစ်သည်။ လုရွှမ် ဤအမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့် ဆွေးနွေးရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ ဒါကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားသွားစွမ်းအင်က တဟုန်ထိုး ခုန်တက်လာသည်။ လူနှင့်ဓားပေါင်းစပ်မှုက တဟုန်ထိုး တက်လာကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် တခဏချင်း လွင့်ထွက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ဓားနတ်ဆိုးထံမှ သင်ယူခဲ့သော အသက်ကယ် လှည့်ကွက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးမားသောစွမ်းအင်ကို သုံးစွဲရသည်။

"သေနာကောင်!"

လုရွှမ်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်ပြေးနေကာ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ရဲ့ ဒေါသတွေကလည်း ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်စလုံးက မာနကြီးပြီး မောက်မာသူတွေကို အခုရော အရင်ကရော ဒီလိုမျိုး စော်ကားမှုမျိုးကို တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးဘူး။

သူ့နောက်က အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြည့်ရင်း ထိုနှစ်ယောက် ဆက်ပြီး လိုက်နေသေးကြောင်း သိလိုက်သည်။ လုရွှမ် မရင်းနှီးတော့တဲ့ အနီးတစ်ဝိုက်က အမှောင်ထုကို တွေ့ရသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် သူရပ်သွားခဲ့သည်။ သူရင်ထဲမှာ ရင်တုန်နေတယ်၊ ​​ဒီနေရာက အန္တရာယ်ရှိတယ်။

အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်လည်း ပြေးလာသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးက မောဟိုက်နေကာ ဓားရှည်များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေ ရွှဲနေပေမယ့် လုရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေက ဒေါသတွေ ပြည့်နှက်နေဆဲ။

လုရွှမ် ဆေးလုံး၂လုံးကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအင်ကို ဖြည့်တင်းဖို့ပဲ.... မြန်မြန်စားလိုက်။ ဒီနေရာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ"

သူမတို့က တော်တော်လေး ပင်ပန်းနေပေမယ့် လုရွှမ်ကတော့ စွမ်းအင်တွေ ပြည့်နေသည်။ စိမ်းပြာနဂါးနှလုံးက အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတာကြောင့် စိမ်းပြာနဂါး စွမ်းအားကို သွေးကြောတွေထဲ သွန်းလောင်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းမြန်မြန်နဲ့ ပြန်ကောင်းလာခဲ့ပါသည်။

နှစ်ယောက်စလုံးက ဆေးလုံးကို လက်မခံဘဲ ရွှေချင်းလင်သည် သူမ၏ ဓားတစ်ချောင်းဖြင့် ဆေးလုံးကို အစိတ်စိတ် အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် ​ဖြစ်အောင် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

လုရွှမ် သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူတွေကို လျစ်လျူရှုထားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်က ပြောင်းလဲမှုတွေကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏကြာတော့ သူ့နဖူးမှာ ချွေးတွေ ထွက်ကျလာပြီး သေခြင်းတရား နယ်မြေထဲကို သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ဝင်လာမိပြီ။

"နင်!"

လုရွှမ်: "ပါးစပ်ပိတ်ထား!.... သေချာနားထောင်ပြီး လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုခုကို ကြားရလား နားထောင်ထား... အဲဒီသစ်ပင်တွေကို မကြည့်နဲ့ အကုန်လုံးက အတုတွေ သူတို့မှာ အသက်မရှိဘူး"

ယွမ့်ချောင်ချင် အော်ဟစ်ချင်ပေမယ့် ပါးစပ်ပိတ်ဖို့ပဲ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူမဒီထဲကို ဝင်ပြီးနောက်မှာတော့ ဒီနေရာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ တစ်ခုခုက လွဲမှားနေတယ်လို့ ခံစား​​​နေခဲ့ရသည်။ ဂရုတစိုက် နားထောင်ပြီးနောက် ခံစားလိုက်ရတာက သူတို့သုံးယောက်ကလွဲလို့ သက်ရှိဟူ၍ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

လုရွှမ်: "ခုန်လိုက်!"

လုရွှမ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး သူ့နောက်ကျောက ဧကရာဇ်လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ့ဓားနဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ရှိတဲ့ မြေပြင်ကို ခုတ်လှဲလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်လည်း အလိုလို ခုန်တက်လာသည်။ ဓားအလင်းက အရောင်တောက်လာကာ ဓားအလင်းကြောင့် အနက်ရောင် လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်အနေနဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကလည်း လက်နက်ဆွဲထုတ်ပြီး အနက်ရောင်လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်၏။

နောက်ဆက်တွဲကတော့ အနက်ရောင် အရည်များ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။ ရွှေချင်းလင်မှာ သူမရဲ့ ခြေထောက်တွေကို အနည်းငယ် ပက်ဖြန်းလိုက်တာကြောင့် အော်လိုက်မိသည်။ ယွမ့်ချောင်ချင်ကတော့ ကံကောင်းသွားသည်။ အနက်ရောင်ရေတွေက သူမရဲ့ဓားပေါ်သာ စွန်းသွားရာ ခဏအကြာတွင် ဓားက စုတ်သွားသည်။

ရွှေချင်းလင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲမှ ပြုတ်ကျသွားသည်။ အောက်ဖက်က မြေပြင်အောက်တွင် အနက်ရောင်လက်များနှင့် ဆန့်တန်းလာကာ ထူးဆန်းသော အော်သံများကို ထုတ်၍ ရွှေချင်းလင်ကို လှမ်းဖမ်းလာကြသည်။

ယွမ့်ချောင်ချင်က ရွှေချင်းလင်ကို လျင်မြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ထိုမှသာ ရွှေချင်းလင်၏ ခြေသလုံးကြွက်သား တစ်ခုလုံး မည်းတူးသွားသည်ကို သူမ တွေ့သွားသည်။ အနက်ရောင်တွေက အပေါ်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့နေဆဲပင်။ ရွှေချင်းလင်၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဦးထုပ်သည် ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် လေနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားကာ ဖြူဖွေးသော ဦးခေါင်းဗလာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်မှာ သိသာထင်ရှားသော်လည်း အနက်ရောင် စွမ်းအင်ပျံ့နှံ့မှုကို ရပ်တန့်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ ယွမ့်ချောင်ချင်သည် ရွှေချင်းလင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ထားပြီး နောက်တစ်ဖက်က ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လုရွှမ်ကို သတိကြီးကြီးထားပြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

လုရွှမ်ကတော့ သူမကို လျစ်လျူရှုကာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင် သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်သည် ၎င်းတို့အနီးတစ်ဝိုက်မှ ပေါက်ထွက်လာကာ ၎င်းတို့ကို ဝန်းရံထားလိုက်သည်။

ချွင်း!

လုရွှမ်၏ ဓားစွမ်းအင်က အနက်ရောင် သစ်ပင်ကြီးကို ထိမှန်ပြီး အရည်များ ထွက်လာသည်။ လုရွှမ်လည်း သူ၏ မှော်လက်နက်ဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံခဲ့ရကာ ချက်ချင်းတွင် လက်နက်က လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

သူ့လက်ထဲက ဧကရာဇ်လက်နက်က ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပေမယ့် တွင်းသေးသေးလေးတော့ ချန်ခဲ့နိုင်သေးသည်။

ယွမ့်ချောင်ချင်: "ထပ်မကြိုးစားနဲ့... နင့်ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ အဲဒါကို မခုခံထားနိုင်ဘူး...."

လုရွှမ်က အနက်ရောင် အရည်တွေကို ပိတ်ဆို့ထားပေမဲ့ ဖြစ်စဉ်က သူမကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ ရွှေချင်းလင်ရဲ့ လက်ရှိအသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရတော့ အရည်တွေ သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စိမ့်ဝင်လာမှာကိုပါ ကြောက်သွားသည်။

အောက်နားက ဆိုးညစ်တဲ့လက်တွေကို တွေးရင်း သေသွားရင်တောင် ဒီလိုမျိုး မသေချင်ပေ။ အဖြစ်မှန်က ပိုလို့တောင် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းနိုင်ပြီး ဒီဖောက်ပြန်တဲ့ သူခိုးကြောင့် ပိုတောင် သိမ်ငယ်သွားနိုင်သည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးကြည့် လိုက်သောအခါတွင် သူမသည် ပိုကြောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လုရွှမ် နောက်ထပ် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ယွမ်စွမ်းအင် ပြန်ပြည့်စေတဲ့ ဆေးပဲ... ခဏလောက် ခံနိုင်ရည် ရှိနိုင်လောက်တယ်"

ဒီတစ်ခါတော့ ယွမ့်ချောင်ချင် မငြင်းဘဲ ဖမ်းလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းသည် အဆိပ်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သုတ်လိမ်းရသည်ဖြစ်စေ မထူးခြားတော့ပါ။

ရွှေချင်းလင်ကို အဂ္ဂိရတ်ဆေး ကျွေးပြီးနောက် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရွှေချင်းလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ စွမ်းအင်များ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို တွေ့ရတော့ ဝမ်းသာ အံ့သြသွားမိသည်။ သူမ ခြေသလုံးပေါ်ရှိ အနက်ရောင် စွမ်းအင်များက အမှန်တကယ်ပင် အောက်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။