ခေါင်းတလား

လုရွှမ် ပြုံးပြီး စူးရှတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ယွမ့်ချောင်ချင်ရဲ့ ပါးပြင်တွေ နီရဲလာပြီး ရှောင်ထွက်သွားတော့သည်။

"သူခိုးကောင်!"

လုရွှမ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ ရယ်မောပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ရွှေချင်းလင်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်​​ပေးလိုက်သည်။

"ရှင် သူ့ကို ဘာကျွေးလိုက်တာလဲ"

ယွမ့်ချောင်ချင် သံသယတွေ အပြည့်နဲ့ အော်လိုက်သည်။ လုရွှမ်ကတော့ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ သူအနောက်မှ လက်မည်းကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော် ထိုလက်က သူ့နောက်ကျောကို ဖမ်းလုနီးပါးပင်။ ယွမ့်ချောင်ချင်နဲ့ ရွှေချင်းလင်လည်း အလားတူပင် ထိတ်လန့်သွား၏။

"ငါတို့ အပြင်ထွက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ် မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါ ရေမည်းတွေ ထပ်ထွက်လာရင် ငါတို့ သေမှာ သေချာတယ်... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သေမင်းစွမ်းအင်တွေလည်း ထွက်လာလိမ့်မယ်"

ရွှေချင်းလင် နိုးလာပါ​ပြီ။ ဤဘေးဥပဒ်ကို လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် ပျော်ရွှင်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငိုယိုကာ လုရွှမ်အားလည်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြလိုက်သည်။ သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သူက လုရွှမ် ဖြစ်သည်ကို သူမ သိသည်။

"ကျွန်မတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က သေခြင်းစွမ်းအင်... ရှင့်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က သေမင်းစွမ်းအင်ကို ရှင်ကိုင်တွယ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူးလား"

"မလိုဘူး.... ငါ့ကျင့်စဥ်က အရမ်းမှော်ဆန်တယ် သေခြင်းစွမ်းအင်ကို သန့်စင်အောင် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်"

လုရွှမ် လူသေသွားရင်တောင် ဒေါသထွက်စေမယ့် အပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ယွမ့်ချောင်ချင် "ဒါဆို ကျွန်မတို့ကို ကယ်လေ!"

"သိပ်အဆင်မပြေဘူး!"

"အား....."

ယွမ့်ချောင်ချင် အော်ဟစ်ပြီး လုရွှမ်ကို တွန်းထုတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ရှင် ဖောက်ပြန်တဲ့ သူခိုးကောင်! ရှင်က ယင်စွမ်းအင်ကို အသုံးချပြီး သေခြင်းတရားကို အသက်ပြန်သွင်းဖို့ ပြောချင်​နေတာလား... ကျွန်မ သေသွားရင်တောင် ရှင့်ကို အောင်မြင်ခွင့်မပေးဘူး"

သူမ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လုရွှမ်အင်္ကျီးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူမ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြောက်ရွံ့နေသည့် အကြည့်များက သူမနောက်မှ လက်မည်းကြီး၏ ဖမ်းမိလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထိုစဥ် ရွှေချင်းလင်ထံမှ ငြီးငြူသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လုရွှမ် ရှင်တကယ် မကောင်းတဲ့ သူခိုးလား "

"ကောင်းပြီ နတ်သမီးချင်းလင် နင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ သူဘယ်လိုလုပ် လူဆိုးသူခိုး မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ ဟမ့် အခု သူ့စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ပျော်နေလဲ မသိဘူး"

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် ယွမ့်ချောင်ချင် လုရွှမ်လက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိမ်လိုက်သည်။

"ဖောက်ပြန်တဲ့ သူခိုးက ကျွန်မအသက်ကို နှစ်ခါမကယ်နိုင်ဘူး...ဒါမှမဟုတ် တစ်ခါလောက်တော့ မကယ်​လောက်ဘူး..."

ရွှေချင်းလင်ရဲ့ အသံက ပျော့ပျောင်းပြီး လူတွေကို ခေါင်ရမ်းပန်းလို ပြေပြစ်တဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးတယ် မဟုတ်လား။ ယွမ့်ချောင်ချင်လည်း ပါးစပ်ပိတ်ပြီး လုရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ငါဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ် အ​ရေးမကြီးဘူး... ဘယ်​အရာကြောင့် ငါက ဟုတ်တယ်​လို့ ဟုတ်တယ်... မင်းတို့က ဟုတ်တယ်လို့ ထင်ရင် ဟုတ်သွားတာပဲ... ငါမဟုတ်ဘူး ဆိုရင်တောင် မင်းတို့အတွေးက အတူရင် ငါက ဟုတ်နေမှာပဲလေ!"

"နင်!"

ယွမ့်ချောင်ချင်က အော်ဟစ်ပြီး "ဒါဆို ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"

ယခု သူမသည် ဤဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ချင်နေပြီဟုပင်။ သူမ သတိမထားမိခဲ့ဘဲ သူမ ပထမဆုံးတွေးမိသည်မှာ လုရွှမ်ဖြစ်​နေသည်။ ယခင်က အနက်ရောင်ရေ တိုက်ခိုက်မှုက​နေ လက်မည်း တိုက်ခိုက်မှုအထိ ၎င်းတို့အားလုံးကို သူ့အစွမ်းဖြင့် ကယ်တင်ခဲ့သူက လုရွှမ် ဖြစ်သည်။

လုရွှမ်က နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်မှာပဲ ရှိတာကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် တန်ခိုးကြီးနိုင်ရတာလဲ။ အထူးသဖြင့် ယခင် မီးဒိုင်းလေးခုသည် သူမတို့နှစ်ဦး၏ နားလည်မှုထက် ကျော်လွန်နေပါ​ပြီ။

လုရွှမ် ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော မီးတောက်က နတ်ဆိုးမီး ဖြစ်ကြောင်းသာ အသိအမှတ် ပြုခဲ့ကြသော်လည်း အခြားမီးတောက်သုံးခုကို လုံးလုံး နားမလည်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် မီးတောက်များ၏ ခံယူချက်မှ မီးတောက်သုံးမျိုးသည် နတ်ဆိုးမီးကဲ့သို့ အစွမ်းထက်ခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် များစွာအရည်အသွေးမြင့်မားပုံပေါ်သည်ကို တွေ့မြင်နိုင်ပါသည်။

လုရွှမ်က ဘယ်သူများလဲ။

မိန်းကလေး နှစ်ယောက်စလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံအထိ မာနကြီးသော သမီးပျိုများဖြစ်ကြပြီး ယင်းကို ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွက်ချက်​နေခဲ့ကြပါသည်။ လုရွှမ်သာ တကယ်တိုက်ချင်ရင် သူတို့ဟာ လုရွှမ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေ မဟုတ်တာကို တွေ့လိုက်ရတော့ စိတ်ပျက်သွားရ၏။

ဒါက တကယ်ကို လက်ခံဖို့ခက်တဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုပါပဲ။

လုရွှမ်ကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို လှောင်ပြောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ သေခြင်းစွမ်းအင်သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံခြင်းအမြုတေကို ကြီးစွာသော ဒုက္ခတွေ ပေးပါလိမ့်မည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် သတိထားကြ... စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့ ငါမင်းတို့ကို လွှတ်လိုက်မယ်"

လုရွှမ်ကဆိုရင်း သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဂရုတစိုက်နဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ့ဘေးနားရှိ အနက်ရောင် လက်တစ်ဖက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်လက်သည် ရုတ်တရက် လုရွှမ်၏ လက်ဖဝါးကို လျင်မြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် စွမ်းအင်တစ်ခု လက်ဖဝါးတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အနက်ရောင် စွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့လာခဲ့တာကို လုရွှမ် မခုခံပေ။ အကြောင်းမှာ အနက်ရောင် စွမ်းအင်ထဲတွင် နားမလည်နိုင်သော အရာတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

လုရွှမ်သည် အမျိုးသမီး နှစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို အမျိုးသမီး နှစ်ဦးကိုလည်း အနက်ရောင် လက်များက ဖမ်းဆွဲကာ မြေအောက် ဆွဲထုတ်သွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ထောင်သောင်းချီသော လက်နှစ်ဖက်က ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် စိတ်ကူးယဉ် မြင်ကွင်းမှာ ပေါ်မလာ​တော့ပေ။

တန်ခိုးကြီးပြီး အလွန်ဖြူစင်သော ယွမ်စွမ်းအင်က သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အကာအကွယ်ပေးကာ သုံးယောက်လုံး ကျောက်ခန်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ မြေပြင်မှ ကုန်းရုန်းထလာသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် လုရွှမ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြပြီး ငြူစူသော မျက်လုံးများက စူးရှနေသည်။

သူတို့သည် ကောင်းကင်အထိ မာနကြီးသူများဖြစ်ပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော ကျင့်စဥ်များကို လေ့ကျင့်ထားကြသည်။ သို့သော် လုရွှမ်ရဲ့ ယခင်က ကျွမ်းကျင်မှုကို တွေ့ကြုံပြီးနောက် သူတို့ လေ့ကျင့်ခဲ့သော အရည်အချင်းများသည် လုရွှမ်ရှေ့တွင် တန်ဖိုးမရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

လုရွှမ် ကျင့်သုံးသည့် နည်းလမ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့သည် များစွာနောက်ကျ ကျန်နေပါ​​သေးသည်။

"ရှင်တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ"

ရွှေချင်းလင်သည် သူမအသံထဲတွင် အပြစ်ရှိကြောင်း အရိပ်အမြွက်​ဖြင့် မေးလေ၏။ လုရွှမ်၏ ယွမ်စွမ်းအင်ထဲတွင် သန့်ရှင်းသော ယန်ဓာတ်များရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ဖောက်ပြန်သူ သူခိုးဟု ခေါ်ဆိုခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

"ရှင်က ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက တပည့်လား"

တခြားသူများရှေ့တွင် သူတို့သည် လေ့ကျင့်ရန် ထွက်လာသော မိသားစု ဂိုဏ်းကြီးများ၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း လုရွှမ်ရှေ့တွင်မူ သာမန်ပင်။ လုရွှမ်ရဲ့ ယွမ်စွမ်းအားက အလွန်အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်။

လုရွှမ် ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ဖြေသည်။

"ငါက လုရွှမ်... သာမန်လူတစ်ယောက်..."

လုရွှမ် နှုတ်ဆိတ်နေတာကို မြင်သောအခါတွင် မေးခွန်းများ ထပ်မေးရန် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ့ကို ကမ္ဘာလောကကို တွေ့ကြုံခံစားရန် ထွက်လာသော ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း နှလုံးသားထဲတွင် မှတ်ယူလိုက်ကြသည်။

ကျောက်ခန်းကို ကြည့်လိုက်တော့ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်လုံး အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒါက သင်္ချိုင်းအခန်းပဲ!"

"ဒါပေမဲ့ ခေါင်းတလားက ဘယ်မှာလဲ ဘာလို့ ဗလာ​ကြီး ဖြစ်နေတာလဲ ဘာမှလည်း မရှိဘူး"

လုရွှမ်လည်း ပတ်၀န်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်။ ဤကျောက်တုံး အခန်းကြီးသည် တစ်ကယ့်ကို စံနှုန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း လမ်းကြောင်းရှစ်ခုနှင့် စံပြုထားသည့် ပါကွား ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်။ အလယ်ဗဟိုတွင် ရုပ်ကြွ အနည်းငယ်ရှိသည်။

"ဒါက ပါကွားပုံစံ ဖွဲ့စည်းမှုလား? ဒီလိုပုံစံမျိုးကို ဘယ်သူက သင်္ချိုင်းမှာ တည်ထောင်ထားမှာလဲ"

ယွမ့်ချောင်ချင်က အမေးစကားဖြင့် ဆိုရင်း သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုတ်ချမှုအပြည့်နှင့်။

"တခြားသူတွေကို လုပ်ကြံဖို့ စောင့်နေရင်တော့ သဘာဝအတိုင်းပဲ အသုံးဝင်လိမ့်မယ်"

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့"

လုရွှမ်ဆိုရင်း အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်ရှေ့က အမြန်ထွက်သွားသည်။ လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပါကွားပုံသဏ္ဌာန်ထဲ တည်ရှိရာ ယင်ယန် ရုပ်ကြွနှစ်ခုကို ထိမှန်သွားအောင် ဓားပျံနှစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကျောက်တုံးများထဲ၌ အနက်​ရောင်ရေများ ရှိနေသည်။ ဓားပျံနှစ်စင်းကြောင့် ရေတွေက ဖြန်းကနဲ ပန်းထွက်လာသည်။

လုရွှမ်၏ နောက်ကွယ်တွင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ပုန်းနေကြသည်။ လုရွှမ်မှာ အနက်ရောင်ရေကို ပိတ်ဆို့ရန် ထူးဆန်းသော မီး​တောက်ကို အသုံးပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။ ခဏကြာတော့ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှာ နေရာလွတ်တစ်ခုသာ ကျန်ခဲ့သည်။

"ကျောက်နံရံကို ကြည့်လိုက်! အပေါက်ရှိတယ်!"

"ဒါက သေချာတွက်ချက် စီစဥ်ထားတာပဲ!"

ယွမ့်ချောင်ချင်မှာ သူမနဲ့ အကြာကြီး ဝေးကွာနေခဲ့တဲ့ ညီမငယ်လေး ဘယ်လိုနေလဲ သိချင်လာသည်။

ဤနေရာသည် ခေါင်းတလားတွေ သေချာပေါက် ရှိနေမည့်နေရာပင်။ ကျောက်တုံးခန်းကြီး၏ အလယ်တွင် ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ခေါင်းတလား ရှိကာ ဘယ်သူက သိမ်းဆည်းထားသလဲ မသိနိုင်ချေ။

"ကျွန်မတို့ ဖွင့်ကြည့်ကြမလား?"

"ဒါပေါ့!"

လုရွှမ် ခေါင်းတလားအဖုံးကို လှန်ဖွင့်လိုက်ကာ အတွင်းပိုင်း အခြေအနေကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါ၏။

'အလွတ်ကြီး!'