အခန်း (၁၀၀၉)

“တော်ဝင်မြို့ကို သွားရမယ့်ပုံပဲ”

ချူးမူက ညင်သာစွာပြောလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကိုကြည့်သည်။

အကြီးအကဲကျူးနှင့် အကြီးအကဲဖုန်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“တာအိုရောင်းရင်းဟန်က အဲဒီကို သွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့က ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်”

“ငါတို့က ဝိညာဉ်ဖိနှိပ်ခြင်းအလံကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ခယ်ရှို့အန်ကို အနိုင်မယူနိုင်ပေမဲ့ တော်ဝင်မြို့တော်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနိုင်တယ်”

အကြီးအကဲကျူးက တီးတိုးပြောသည်။

အင်မော်တယ်ဘုရင်မင်ဟယ်ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော လက်နက်သည် လှံတစ်ချောင်းဖြစ်သည်။

ထိုလှံသည် တော်ဝင်မြို့၏အောက်တွင် အင်မော်တယ်ဘုရင်မင်ဟယ်ကို နိုးထမလာအောင် ဖိနှိပ်ထားသည်။

အင်မော်တယ်ဘုရင်မင်ဟယ် နိုးထလာလျှင် ခယ်ရှို့အန်၏စွမ်းအားက ချုပ်နှောင်ခံရလိမ့်မည်။

“ကောင်းပြီ။ အဲဒီလှံကို သွားရှာလိုက်မယ်”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

သူနှင့် ဟန်ချီက ကျွန်းပေါ်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဟန်ချီက နဂါးရုပ်တုသားရဲအဖြစ် ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ထွက်သွားသောအခါ အကြီးအကဲဖုန်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။

“အဲဒီလူရဲ့ ဓားပညာရပ်က အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်။ သူက လှံကို ဆွဲထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်”

အကြီးအကဲကျူးက လေးနက်သောမျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။

“နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာမှာ ငါတို့က အခွင့်အရေးရလာပြီ”

“သူတို့ကို အသိပေးလိုက်တော့”

....

“အစ်ကိုဟန်၊ ကျွန်တော်တို့က တော်ဝင်မြို့ကို တကယ်သွားတော့မှာလား”

ဟန်ချီက ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲဖုန်းနဲ့ အကြီးအကဲကျူး ပြောလိုက်တာက အမှန်တွေချည်းပဲ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ဟန်ချီက အမှန်တကယ်ပင် အညံ့ခံခဲ့သည်။ သူက ဟန်မူယဲ့အတွက် ပြောပေးနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က စကားမပြောပေ။

သူက တစ်ဖက်လူများကို လွယ်ကူစွာယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။

သူက လက်မြှောက်ပြီး ဝါးပုလွေတစ်ခုကို ထုတ်ယူသည်။

တော်ဝင်မြို့ကို တိုက်ခိုက်လျှင် ဝါးပုလွေဖြင့် အကြီးအကဲကျူးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ဝါးပုလွေကိုကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးသည်။

သူက ထိုပစ္စည်းဖြင့် တခြားအရာများကို မြင်နိုင်သည်။

ဥပမာအနေဖြင့် အကြီးအကဲကျူးနှင့် အကြီးအကဲဖုန်း၏ နောက်ခံ ဖြစ်သည်။

“ဝီ”

ဓားဆန္ဒကို ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါတွင် ဝါးပုလွေက ညင်သာစွာ တုန်ခါနေပြီး ဟန်မူယဲ့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်များပေါ်လာသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာတွင် ဖြစ်သည်။

ဧရာမသစ်ပင်ကြီး၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ပင်များက လွတ်လပ်စွာ ကြီးထွားလာကြသည်။

သို့သော် အဆုံးတွင် ထိုသစ်ပင်များအားလုံးက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ဧရာမသစ်ပင်ကြီးကလည်း ဘန်းခဲ ပြိုလဲသွားသည်။

“အရင်ကပ်ဘေးရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ”

ဟန်မူယဲ့က တီးတိုးရေရွတ်သည်။

အကြီးအကဲကျူး၊ အကြီးအကဲဖုန်းနှင့် ဖရိုဖရဲရေလက်ကြားတွင် နေထိုင်သော တခြားသက်ရှိများအားလုံးသည် ယခင်ကပ်ဘေး၏ ရှင်ကျန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့က မတူပေ။

အကြီးအကဲကျူးက ထိုခေတ်ကတည်းက ရှင်သန်ခဲ့ပြီး ဟန်ချီက သွေးမျိုးဆက်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ထိုခေတ်၏ သက်ရှိများသည် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်သို့ မရောက်လျှင်ပင် အလွန်သန်မာနေလိမ့်မည်။

ယခင်တိုက်ပွဲတွင် အကြီးအကဲကျူးက အားနည်းခဲ့သည်။

“ဒါတွေအားလုံးက အစီအစဉ်တစ်ခုပဲ”

ဟန်မူယဲ့၏မျက်လုံးများက လေးနက်နေသည်။

သူက မြေအောက်မြစ်၏ သွေးနီရောင်စွမ်းအားကို ပြန်မြင်ရသည်။

“တော်ဝင်မြို့ကို တိုက်ရိုက်သွားမယ်”

ဟန်ချီက ခပ်အုပ်အုပ်ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တောင်ပံလေးစုံကို ဖြန့်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လေပြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲက မြေအောက်မြစ်၏ ပိုင်နက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားမိသည်။

သူက ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်သည်။

ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မြစ်ရေကို လှိုင်းထန်လာစေသည်။

သူ၏ ပေတစ်သိန်းကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေအောက်မြစ်ကို ဖြတ်သန်းလာသည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏စွမ်းအားကို ခံစားမိသည်။

တော်ဝင်မြို့ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း”

ရွှေအလင်းလွှာသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

မိုင်သောင်းချီအကွာမှတစ်ဆင့် ဟန်မူယဲ့က ခမ်းနားစွာတောက်ပနေသော တော်ဝင်မြို့ကို လှမ်းမြင်ရသည်။

ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲ၏ ပုံရိပ်သည် အလင်းလွှာပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်။

“ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲ”

“အဲဒါက ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲပဲ”

“မြန်မြန်လေး၊ အချက်ပေးသံထုတ်လွှတ်လိုက်။ ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲက တော်ဝင်မြို့ကို ဦးတည်လာနေတယ်”

“မရေမတွက်နိုင်သော အော်သံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ တော်ဝင်မြို့က ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားသည်။

မြို့တံတိုင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လှေသမားများ ပေါ်လာကြသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားက လေးနက်နေပြီး အလင်းလွှာတွင် ပုံရိပ်ထင်နေသော ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပထမအကြီးအကဲပင် မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော ခေါင်းခြောက်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲက ယခုအချိန်တွင် ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုသန်မာလာသည်။

ပထမအကြီးအကဲက ဝိညာဉ်ဖိနှိပ်ခြင်းအလံနှင့် ပျောက်ဆုံးနေသောအချိန်တွင် တော်ဝင်မြို့က ထိုသားရဲကို မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။

“အဲဒါ၊ အဲဒါက ....”

လူတစ်ယောက်က မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲ၏ အကြီးဆုံးခေါင်းပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ဓားတစ်လက်လွယ်ထားသည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

နဂါးရုပ်တုသားရဲက ပျံသန်းနေသော်လည်း ထိုလူက သားရဲ၏ ဦး‌ခေါင်းပေါ်တွင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ခိုင်မာစွာ ရှိနေသည်။

နဂါးရုပ်တုသားရဲ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်ရပ်နေသည်။

နဂါးရုပ်တုသားရဲက နီးကပ်လာသောအခါ မြို့ထဲတွင်ရှိနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့်လူများက ခေါင်းပေါ်တွင်ရပ်နေသောလူကို မြင်လိုက်ရသည်။

“သူပဲ”

“သူက မသေသေးဘူး”

“သူက ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲကို ထိန်းချုပ်လိုက်တယ် ....”

တော်ဝင်မြို့တွင် တီးတိုးစကားသံများကို ကြားနိုင်သည်။

သူတို့က လွန်ခဲ့သော ရက်တစ်ရာခန့်တွင် တော်ဝင်မြို့သို့ ရောက်လာသည့် သင်္ဘော ၁၈စင်းပေါ်မှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

မြို့တံတိုင်းပေါ်တွင် ချူချန်နှင့် တခြားလူများက မျက်လုံးပြူးနေပြီး လေထုထဲတွင် ရပ်တန့်လိုက်သော နဂါးရုပ်တုသားရဲကို ကြည့်နေကြသည်။ သားရဲပေါ်တွင် ရှိနေသောလူက ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

“မြေအောက်မြစ်တော်ဝင်မြို့ရဲ့ တာအိုရောင်းရင်းတို့၊ အကြွေးတင်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့တွေကို ပြန်ပေးတော့မှာလား”

ဟန်မူယဲ့က နဂါးရုပ်တုသားရဲ၏ ‌ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော တော်ဝင်မြို့ကို အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ကြည့်သည်။

ပေတစ်သိန်းကြီးမားသော နဂါးရုပ်တုသားရဲ၏ ‌ခေါင်းပေါ်တွင် ဟန်မူယဲ့က ခိုင်မာစွာ ရပ်နေသည်။

လူတစ်ယောက်နှင့် သားရဲတစ်ကောင်က ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းကို ထုတ်လွှတ်လျက် မြို့တစ်မြို့နှင့် ရင်ဆိုင်နေသည်။

“အဲဒါက ဘယ်သူလဲ”

မြို့ထဲတွင်ရှိသော လူတစ်ယောက်က ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့စွာ မေးသည်။

လူအများအပြားက မြို့ထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်သွားကြသည်။

လောကတွင် တော်ဝင်မြို့ကို တစ်ယောက်တည်းခွန်အားဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် အမှန်တကယ်ပင် ရှိနေသည်။

အလင်းလွှာများက ကာကွယ်ပေးထားသော်လည်း နဂါးရုပ်တုသားရဲ၏ အရှိန်အဝါက လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင့်တင်းသွားစေရန် လုံလောက်သည်။

အကယ်၍ ထိုသားရဲက မြို့ကို တိုက်ခိုက်လာလျှင် လူအများ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

မြို့တံတိုင်းပေါ်တွင် လှေသမားများ၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့က ပြန်မဖြေတတ်တော့ပေ။

‘အကြွေးဖို့ ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲကိုစီးပြီး ရောက်လာတာတဲ့လား’

မြို့၏ အကာအကွယ်ဝင်္ကပါများအားလုံးကို အသက်သွင်းထားသည်။ ကျွမ်းကျင်သူများကလည်း မြို့တံတိုင်းပေါ်တွင် အသင့်ရှိနေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက အသက်စွန့်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

‘ဒီလိုမျိုးဖြစ်နေတာကို ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့နဲ့ ဖြေရှင်းရမှာလား’

‘အကြွေးတောင်းဖို့ ရောက်လာတာဆိုရင် ဒီလိုမျိုး အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေမှာမဟုတ်ဘူးလေ’

ချူချန်က ရှေ့တက်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အဟမ်း၊ တာအိုရောင်းရင်းဟန်။ ငါတို့က ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့တွေကို ပြန်ပေးမှာပါ။ တစ်ခုမှ မလျော့စေရဘူး”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်မြှောက်သည်။ ‌ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲက ရွှေအလင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အေးစက်သော လူငယ်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သားရဲအသွင်ပြောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသားရဲမျိုးက အလွန်သန်မာလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့် ဟန်ချီက ဆင်းသက်လာပြီး အလင်းလွှာများကို ဝင်တိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်ဝါးဖြင့် ဖိချလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းက အလင်းလွှာများကို ထိုးခွဲပြီး ပေတစ်သိန်းပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

“အားကောင်းလိုက်တဲ့ နည်းစနစ်ပဲ”

မြို့တံတိုင်းပေါ်တွင် တီးတိုးအော်သံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုလျှပ်စီးကြောင်းသည် လူတစ်ယောက်ကို ရင်ထိတ်သွားစေနိုင်သည်။

လျှပ်စီးကြောင်း၏ ခွန်အားက ထူးခြားပြီး လေးနက်သည်။ မြေအောက်မြစ်တွင် ကြီးပြင်းလာသော လှေသမားများက နှလုံးသား၏အောက်ခြေမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟန်မူယဲ့က အလင်းလွှာကို ဖျက်ဆီးပြီး ဟန်ချီနှင့်အတူ မြို့ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

“အစ်ကိုခြောက်က ဘယ်မှာလဲ”

ဟန်မူယဲ့က ချူချန်ကို ကြည့်သည်။

ချူချန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ တီးတိုးပြောသည်။

“မြို့ထဲမှာ စကားပြောရအောင် တာအိုရောင်းရင်းဟန်”

သူက ဟန်မူယဲ့၏နောက်မှ လိုက်လာသော ဟန်ချီကို ကြည့်လိုက်သည်။

တခြားလူများကလည်း ဟန်ချီကို အလိုလျောက် ကြည့်မိကြသည်။

ထိုလူငယ်က အလွန်သန်မာသော ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲ ဖြစ်သည်။

ထိုကျွမ်းကျင်သူမျိုးက တော်ဝင်မြို့သို့ ရောက်လာသည့်အတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု သို့မဟုတ် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က လူတိုင်းကိုကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက် ရှေ့ဆက်သွားသည်။

လူတိုင်းက ဟန်မူယဲ့နှင့် ဟန်ချီကို ခန်းဆောင်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

မြို့တံတိုင်းတွင်ရှိသော အလင်းလွှာက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျင့်ကြံသူများအားလုံးက စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

‘ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ’

‘ခေါင်းခုနစ်လုံး နဂါးရုပ်တုသားရဲရဲ့ ‌ခေါင်းပေါ်မှာရပ်နေတဲ့လူက ဘယ်သူလဲ။ သူက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ’

‘သူက ဘာဖြစ်လို့ တော်ဝင်မြို့ကို ရောက်လာတာလဲ’

မရေမတွက်နိုင်သော မေးခွန်းများက သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ လူတချို့က သတိထားပြီး မြို့ထဲမှ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ခန်းဆောင်ထဲတွင် ဟန်မူယဲ့က အလယ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လှေသမားများက ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့တက်လာသည်။

သိုလှောင်အိတ်များကို ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပေးလိုက်ကြသည်။

ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့များ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးဒူးလေးအတွက် ကျန်ရှိနေသောအကြွေးကို ပြန်ဆပ်လိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းဟန်က အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုကို ရောင်းပေးခဲ့တဲ့အပြင် မြေအောက်မြစ်သင်္ဘောတွေကိုလည်း ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ မင်းက မြေအောက်မြစ်လှေသမားကလန်ရဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ပါပဲ”

စကားပြောလိုက်သော လူအိုကြီးက ထူးခြားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုစွမ်းအား ပေါ်ထွက်လာလျှင် လေဟာနယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လိမ့်မည်။

နောက်ထပ် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က လက်မြှောက်ပြီး အစိမ်းရင့်ရောင်တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပေးသည်။

“ဒါက မြေအောက်မြစ်လှေသမားတွေကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ တော်ဝင်မြို့ရဲ့ တံဆိပ်ပြားပါ”

ဟန်မူယဲ့က တံဆိပ်ပြားနှင့် ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့များကို သိမ်းလိုက်ပြီး မေးသည်။

“အစ်ကိုခြောက်က ဘယ်မှာလဲ”

ခန်းဆောင်ထဲတွင် လူတိုင်းက ချူချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဤနေရာတွင် ချူချန်ကသာ ဟန်မူယဲ့နှင့် ရင်းနှီးသည်။