ရန်စွယ်

အချိန်များသည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။ စုမင် သည် နတ်ဆိုးဝိညာဥ်ဂိုဏ်းတွင် ရှစ်လကြာ နေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုနေရာရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင် အများအပြားနှင့် လောကကြီး၏ စွမ်းအားများဖြင့် သူ၏ ကနဦးကျင့်ကြံမှုက နောက်ဆုံးတွင် ယခင်ကထက် တဝက်ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

သူပြန်ကောင်းလာသော်လည်း သူ၏ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုနှုန်းက နှေးကွေးလာလေဖြစ်သည်။ သူသည် ကျောက်ချုံးထံမှ ဆေးဖက်ဝင်အမြုတေများကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် ထိုပမာဏများစွာကို စားသုံးမည်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့်သုံးရက်က သူ ဆေးထပ်သောက်သောအခါ ကျောက်ချုံးက ဆေးဖက်ဝင်အမြုတေများ ယာယီ

ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု သူ့အသံဖြင့်အရိပ်အမြွက်ပြောခဲ့သည်။

စုမင်က သူ့အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်သုံးနှစ်ခန့်သာရှိသေးပုံရသည်။ သူ့အသက်အနည်းငယ်ကြီးလာသော်လည်း သူ့တွင် အပြောင်းအလဲ သိပ်မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ စုမင်ခန္ဓာကိုယ်သည် အတိတ်သို့ပြန်ပြောင်းနိုင်သည့် ခံစားချက်မျိုးရှိပြီး ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ကံကြမ္မာ အဖြစ်တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာနိုင်သည်။

အခြားသူများမှာ သူ့တွင်မည်သည့်စွမ်းအားကိုမျှ မတွေ့ရှိနိုင်ပေ။ မာန်စိတ်ဝိညာဥ်နယ်ပယ်တွင် ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့သူများသာ သူ့အကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်သည့် မာန်စိတ်ဝိညာဥ််နယ်ပယ်

တွင် ပြီးမြှောက်သူနှင့်ညီမျှသော သူတစ်ဉီးတည်းသာရှိပြီး အချိန်အများစုတွင် သူသည် အထီးကျန်နေခဲ့သည်။ သူဘာတွေဖြစ်နေလဲ လုံးဝလျစ်လျူရှုထားမည်ဖြစ်ပြီး စုမင်၏ ကနဦးကျင့်ကြံမှုအကြောင်းကို မည်သူမျှမပြောနိုင်ပေ။

ကျောက်ချုံးလည်း ထိုအတိုင်းဖြစ်သော်လည်း သံသယများ စတင်

ကြီးထွားလာသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရှစ်လအတွင်း စုမင်အပေါ်သူသုံးခဲ့သော ဆေးဖက်ဝင်အမြုတေများက သူ့ငွေအားလုံးနီးပါး အကုန်အကျခံထားရပြီး စုမင်ကိုအကြိမ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲကာ သတ်ပစ်ချင်သောစိတ်က သူ့နှလုံးသားကို နာကျင်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

အတိတ်က သူတွေ့ဖူးသော တပည့်များအားလုံးသည် ထိုတစ်ယောက်လောက်မထူးဆန်းပေ။ စုမင်က ထိုဆေးများကို အမှန်တကယ်စားခဲ့ကြောင်း သေချာစေရန်အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သူ စစ်ဆေးခဲ့ပြီး သူက သေမျိုးသာဖြစ်ကြောင်း သေချာစေခဲ့သည်။ ထိုကလေးက ကနဦးကျင့်ကြံမှုခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိကြောင်း သေချာရန် ညှို့ယူသည့်

ရတနာတစ်ခုကိုပင်အသုံးပြုခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း အဆုံးတွင် သူရရှိသောအဖြေမှာ စုမင်တွင် မည်သည့်ကနဦးကျင့်ကြံမှုအခြေခံကိုမျှ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမရှိကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။ မည်သို့ဆိုစေ သူသည် ပိုစားချင်စိတ်ပြင်းပြသော ဆယ်ကျော်သက်တစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ် သူ့နှလုံးသားကို ဆိုးရွားစွာ နာကျင်စေသောအခါ ထိုဆေးအားလုံးကို ဆက်ပြီး ပေးရန် သူ့အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အတော်ကြာတွင် သူနောက်ဆုံး ပေးနိုင်သော ဆေးဖက်ဝင်အမြုတေများအားလုံးကုန်သွားခဲ့ပြီး ကျန်ခဲ့သော အရာများကို စုမင်အတွက်အသုံးပြုရန် သူ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဆေးဖက်ဝင်အမြုတေများအားလုံး ယာယီကုန်သွားပြီဟု ထိုကလေးအား လေသံဖြင့်သာ ပြောနိုင်လေသည်။

သို့သော် ထိုအတွက် သူ လုံးဝအရှက်မကွဲခဲ့ရပေ။ လွန်ခဲ့သည့် ရှစ်လအတွင်း သူသည် စုမင်ကို မကြာခဏ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ဆုံးရှုံးမှုများအတွက် သူ့နှလုံးသားနာကျင်နေချိန်တွင် ထိုကလေးယူလာမည့်ပမာဏအပေါ် မူတည်၍ မြင့်မားသော မျှော်လင့်ချက်များလည်း ရှိသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရှစ်လခန့်က သူ၏ ကနဦးကျင့်ကြံမှုပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးက သူရောက်စဥ်ကထက် များစွာထက်မြက် လာစေခဲ့သည်။ သူက ခြံဝင်းထဲမှ

ထွက်သွားနိုင်သော်လည်း နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရှိ ပြင်ပဂိုဏ်းအတွင်း အရာအားလုံးကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး အလွန်ရင်းနှီးအောင်လုပ်ခဲ့သည်။

စုမင်က ကျောက်ချုံးကို ကျဆုံးခွင့်မပေးပေ။ သို့သော် ထိုလူ၏အခန်းထဲတွင် ထူထပ်သော မြူအလွှာတစ်ခုကိုသာ သူမြင်နေရသည်။ မြူခိုးများကြောင့် သွေးထွက်နေပြီး ထိုအထဲတွင် ထိုင်နေသော

လူတစ်ယောက်ကို ရေးတေးတေးမြင်ရလေသည်။

ကျောက်ချူံး၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် စုမင်အတွက် အလွန်ထူးဆန်းသည်။ သူက နိုးထခြင်းနယ်ပယ် နှင့်တူညီသည်ထင်ရသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်လျှင် မာန်စိတ်ဝိညာဥ််နယ််ပယ် ပိုင်သည့် စွမ်းအားလှိုင်းများ၏ သဲလွန်စကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ထိုရှစ်လအတွင်း သူနှင့်ပတ်သက်သည့် ထူးထူးခြားခြား မတွေ့ခဲ့ရပေ။ ကျောက်ချူံးက သူ့အား ဆေးဖက်ဝင်အမြုတေအများအပြားနှင့်ထပ်ခါတလဲလဲ စားစေသည်။ အမြုတေသာမရှိလျှင် သူ့အရိုးများအားလုံး မာန်အရိုး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေရန်နှင့် သူ့တွင်ရှိသော စွမ်းအားကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန်အချိန်ပိုယူရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်ချူံးရောက်လာသောအခါတွင် သူတိုက်ခိုက်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ စုမင်က သူ့

ဆေးလုံးအကုန်စားပြီး၍ ထိုလူ၏ပျက်သုဥ်းမည့် နေရာကိုရောက်သည်နှင့် သူဘာလုပ်မလဲ သူမြင်ချင်သည်။

စုမင် နတ်ဆိုးဝ်ိညာဥ်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရှစ်လခွဲခန့်တွင် ဆောင်းရာသီရောက်လာကာ ကောင်းကင်မှ နှင်းများ မရပ်မနားကျဆင်း၍ ကုန်းမြေအား ငွေဖြူဝတ်ရုံဖြင့် ပတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လရောင်သည်ပင် ငွေရောင်အလင်းတန်းဖြင့်လင်းလက်နေပုံရသည်။

တောင်တစ်ခုလုံးက ဆောင်းတွင်းဝတ်

အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင်ဝင်ပေါက်များပင်လျှင် အတူတူဖြစ်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်သောအခါ အဖြူနှင့်အမည်း အရိပ်များကြားပြီးပြည့်စုံသော ပေါင်းစပ်မှုက မှင်ဆေးသည့် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ လူများကိုခံစားစေနိုင်သည်။

ကောင်းကင်သို့ တက်လာသော အနက်ရောင်မီးခိုးများက မှင်ဆေးပန်းချီတွင် ဘယ်တော့မှမပြောင်းလဲနိုင်သော ထာဝရတည်ရှိမှုတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့ ညသန်းခေါင်အချိန်တွင် စုမင်က သူ့ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ နှင်းများကို ကြည့်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆောင်းရာသီအတွင်း ရုပ်ဆိုးလေး ၏မိသားစုနှင့်အတူရှိနေသည်ကို သူသတိရမိလေသည်။

“အစ်ကိုကြီး...ငါတို့ နှင်းလူသား အတူတူလုပ်လို့ရမလား”

“အကိုကြီး...မင်းအနိုင်ကျင့်တယ်..မင်း နှင်းလူသားကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာ...”

“အစ်ကိုကြီး...ဘာဖြစ်လို့ နှင်းတွေကျနေတာလဲ.. အရင်က အဖေနဲ့အမေကို မေးဖူးတယ် သူတို့လည်းမသိဘူးတဲ့”

စုမင်၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။ သူ့အခန်းထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဥ်များပျံဝဲနေကာ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ လုံးဝဝေးကွာသွားစေသည်။

စုမင်သည် သရဲတစ္ဆေများတည်ရှိမှုနှင့် ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။ အမှန်တွင် အခန်းတွင်းသို့ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ရွေ့လျားသွားသော သရဲတစ္ဆေများက နှစ်ညဆက်တိုက် တစ်တန်းတည်း ရောက်ရှိလာသည်ကိုပင် သတိပြုမိခဲ့သည်။ စုမင်၏ မြင့်မြတ်သောစွမ်းအားများ

ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသောအခါတွင် ဝိညာဥ်များသည် သူ့အခန်းထဲတွင် ရှိမနေသည်ကိုပင် မြင်လိုက်ရသည်။ နေရာအနည်းငယ်အပြင် ပြင်ပဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ထိုသရဲတစ္ဆေများက လာရောက်ခဲ့ကြသည်။

စုမင် သည် အပြင်မှ နှင်းများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အေးခဲနေသော အလင်းတန်းတစ်ခု သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသည်။ သူသည် သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် အေးစက်သောဆူညံသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ အိပ်ယာပေါ်ပြန်လှဲလိုက်သော်လည်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို မြင့်မြတ်သောအာရုံဖြင့် အာရုံခံစားနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

အသံမပေးဘဲ သူ့အိမ်တံခါးကို ဖွင့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ခြံဝင်းအတွင်း လေအေးတိုက်ခတ်လာစဥ် လူတစ်ဦးလမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။ သူ့အား အနက်ရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး သူ့မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမြင်ရသော်လည်း သူအထဲသို့ ဝင်လာသောအခါတွင် အခန်းတွင်းရှိသရဲတစ္ဆေများပြန့်ကျဲပြီးထွက်မသွားမီ ခဏတာ အေးခဲသွားလေသည်။

ထိုလူသည် စုမင်၏ အိပ်ရာဆီသို့ရောက်လာပြီး သူမျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်သောကြောင့် အိပ်ပျော်ပုံထင်ရသောသူ့ကို ကြည့်သည်။ အနက်ရောင် မြူခိုးများကြားမှ မျက်လုံးက အနက်ရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေ၏။

“ကောင်ဆိုးကလေး... ငါ့ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်

အမြုတေတွေ အများကြီးစားတဲ့အတွက် ပြန်ဆပ်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ”

ထုံးစံအတိုင်း ထိုလူက ကျောက်ချုံးဖြစ်သည်။ သူ့လက်ကို လွှဲလိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင် မြူခိုးအလွှာများက စုမင် ကို ချက်ချင်း ရွေ့လိုက်ပြီး ကျောက်ချူံး၏အခန်းထဲတွင်ချန်ထားခဲ့၏။

စုမင်၏ ပိတ်ထားသော မျက်လုံးများနောက်တွင် အေးခဲနေသောအလင်းတန်းတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ကျောက်ချူံးက အခန်းတွင်းရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများထဲတွင်ဝှက်ထားသောမှော်အစီအရင် ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို စုမင်က စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

မှော်အစီအရင်တောက်ပလာသောအခါ စုမင်နှင့်ကျောက်ချုံးတို့က အနက်ရောင်တောင်လှိုဏ်ဂူအတွင်းပေါ်လာသည်။ တည်နေရာပြောင်းရွေ့ခြင်းမှ အင်အားလှိုင်းလုံးများမှတဆင့် ၎င်းတို့က ဝေးလွန်းလှသော နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့မသွားကြောင်း စုမင်ပြောနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် နတ်ဆိုးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း၏ ပိုင်နက်အတွင်းတွင်သာ ရှိနေသင့်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မှောင်နေသော်လည်း

ကျောက်ချူံးက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆတ်ခနဲလှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ ဂူထဲတွင် ချက်ချင်းလင်းထိန်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကျောက်ဆွဲချလှိုဏ်ဂူတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရာနှင့်ချီသော အလောင်းကောင်များက ရှိနေသည်။ သူတို့အားလုံး၏ ပါးစပ်များမှာဟနေပြီး မျက်လုံးများသည် အသက်မဲ့နေကြသည်။ သူတို့တွင် ၎င်းတို့၏ အရိုးများနှင့် အရေပြားများသာကျန်တော့ပြီး ၎င်းတို့အနက်မှ ၎င်းတို့၏ အသား သို့မဟုတ် အသက်ကို မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပေ။

အလောင်းများ အားလုံးက မတူကြသော်လည်း သူတို့၏ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ အတူတူဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြ၏။

“ကောင်ဆိုးကလေး...အခု မင်း အကိုကြီးကိုတွေ့ရတော့မယ်”

စုမင်သည် လွန်ခဲ့သည့် ရှစ်လအတွင်း ကျောက်ချုံး၏ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ အမြောက်အမြားယူခဲ့သည့်အတွက် ဒေါသထွက်နေသည်။ သူ့ကို ကျိန်ဆဲပြီးသည်နှင့် သူ့ကိုယ်သူအနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေဘဲ မြေကြီးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေ၏။ သူ့လက်ဖြင့် စည်းတံဆိပ်တစ်ခုဖွဲ့စည်းလိုက်သောအခါ

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ရှိ မြူခိုးများနောက်ပြန်ကျလာပြီး သူ့မျက်နှာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြခဲ့သည်။

သူသည် အလွန်ဖြူဖျော့သောမျက်နှာဖြင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် အားနည်းသောအသွင်ရှိသည်။ စုမင်သည် သူ၏ အသွင်အပြင်ကို မြင့်မြတ်သောအာရုံဖြင့်

မြင်လိုက်သည်နှင့် သူ့နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

ထိုမျက်နှာက ရုပ်ဆိုးလေး၏ဖခင်နှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။ အသက်အရွယ်မတူလျှင် အဖေနှင့်သားကဲ့သို့ ထင်ရလေသည်။

..............