ချမ့်ချန်

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏တောင်ပေါ်မှ မီးခိုးမည်းများကို ဖယ်ကြည့်လိုက်လျှင် ကောင်းကင်က တောက်ပနေမည်ဖြစ်သည်။ တိမ်မည်းများမဖုံးအုပ်သော အစိတ်အပိုင်းများက အလွန်ကြည်လင်လှသည်။ ထို့အစိတ်အပိုင်းများမှာ အနက်ရောင်မီးခိုးထုကို မထင်မရှားဖြစ်သွားစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြည့်မိသူတိုင်းက မည်သူမဆို ကောင်းကင်တွင် အပြာရောင်အရိပ်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် မြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တိမ်ဖြူအချို့လည်း လွင့်မျောနေပြီး တောက်ပနေသော နေရောင်အောက်တွင် လူတစ်ဦးက မလွဲမသွေ ပျင်းရိလာမည်ဖြစ်သည်။ ဆောင်းရာသီမဟုတ်သောကြောင့် ပို၍ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းလှသည်။

စုမင်က ခေါင်းမော့ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ချမ့်ချန်၏ နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်ပြောသော စကားများသည် သူ့နားထဲတွင် ကြားယောင်နေဆဲပင်။ ယခင်က သူ မကြုံဖူးသော အရာပင်ဖြစ်၏။ သူက နက်မှောင်တောင်၊ နဝမမြောက်တောင်ထွဋ်၊ ရှာမန်ပြည် ရောက်စဥ်ကလို မဟုတ်ပေ။ထိုဂိုဏ်းသို့ မ၀င်ရောက်မီက ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။

သူက အလွန်တော်သောတပည့်မဟုတ်သောကြောင့် မည်သူကမျှ သူ့ကို အလွန်အလေးနက်မထားခဲ့ပေ။ သူ ပြင်ပဂိုဏ်းက နှင်ထုတ်ခံရပြီး အလုပ်သမား တည်းခို ယဆောင်ကို ရောက်သည့်အခါ ကောက်ကျစ်သောအပြုံးနှင့် ပြုံးပြနေသော ချမ့်ချန်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ စုမင် က ထိုလူကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် အပြုံးတုက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

ထိုခံစားချက်ကို ချမ့်ချန်အရမ်းသဘောကျနေတာကို ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူ ဘာကြောင့် အများကြီး ဖော်ရွေကြောင်း သိရန် သူ့ အများကြီး အားစိုက်မထားပေ။ ချမ့်ချန်က သူ့ဇစ်မြစ်ကို ယခုချိန်ထိ မဖော်ထုတ်နိုင်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။ ခြုံငုံကြည့်လျှင် စုမင်က ပြင်ပဂိုဏ်းမှ လာပုံရသည်။

သူက နှင်ထုတ်ခံရသည့်ပုံဖြစ်ပြီး၊ ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးဝိညာဥ်ဂိုဏ်းတွင် ပမှားလုပ်ခဲ့သော တပည့်များအပေါ် ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤတပည့်များကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် ဖြစ်နိုင်ချေများ ရှိနေပါသည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် ဤချမ့်ချန်က စုမင်အပေါ် အလွန်ကျိုးကြောင်းညီစွာဆက်ဆံ‌နေပုံရသည်။

စုမင်က ထိုအရာကို တွေးပြီးနောက် ချမ့်ချန်ကို ပြုံးပြပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

ချမ့်ချန်က ခဏမျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ။ သူ့အမူအရာက ချက်ချင်းပင် လေးနက်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းက သာယာသောလေထုကို ပေးဆောင်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းအတွင်း၌ လေးစားမှုလည်း ရှိနေပါသည်။

စုမင်ကို လေးလေးနက်နက် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါလိုက်သည်။

“အပြင်စည်းဂိုဏ်း တပည့်တစ်ယောက်က မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ..မင်းရဲ့စရိုက်ကို ငါသိချင်လို့ မင်းကို စမ်းသပ်လိုက်တာ...ဂျူနီယာညီ‌လေးချန်.. မင်းနှုတ်ကပြောသမျှက ဥပေဒေလိုဖြစ်ပြီး..ကျွန်မိန်းကလေးတွေကို စီမံခန့်ခွဲမယ်.. ချောမောလှပတဲ့ ကောင်မလေးတွေ အများကြီးရှိမှာပဲလို့ မင်းပြောတာကို နားထောင်ချင်ခဲ့တာ.. ဒါပေမဲ့ မင်း ဒါမျိုးမပြောခဲ့ဘူး..မဟုတ်ရင် မင်းကို ငါအ‌ထင်သေးမိတော့မှာ...”

“ငါတို့ ကျင့်ကြံအားထုတ်သူတွေဟာ ငါတို့ရဲ့ ကာမဂုဏ်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမှာပဲ..

“တကယ်လို့ မင်း ဒါကို သဘောတူခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါက မင်းကို မလုပ်မိအောင် ငါတားရလိမ့်မယ်..ငါတို့က တပည့်တွေဆိုတော့ ငါက မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကို ဆိုတော့ မင်းကို ပြောရမဲ့ တာဝန်က ငါ လုပ်သင့်တာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား...”

“ဂျူနီယာညီလေးချန်.. ကျုပ်က အမြဲတမ်း ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ အလုပ်လုပ်တယ်..မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းက အလုပ်သမားတွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်ကို ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...ပြီးတော့ မင်းက ဒီမှာ မြင်ဖူးသမျှ ရဲရင့်ဆုံးနဲ့ အထိုက်တန်ဆုံးသူပဲ...”

ချမ့်ချန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည် ။ သူပြောသည့်အတိုင်း သူ၏အပြောအဆိုများက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ့ကို စုမင်အပေါ် သေချာအကဲဖြတ်ပြီး စမ်းသပ်‌နေပြီး စမ်းသပ်မှုလည်း အောင်မြင်စွာပြီးသွားလေသည်။

“ဒါဆို ဂျူနီယာညီလေးချန်..ပစ္စည်းဝယ်တာကို ဂရုစိုက်ပါ...ဒါက အရမ်းအရေးကြီးပါတယ်...”

ချမ့်ချန် ပြောစကားကြားသော် စုမင် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်နေတာကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ့ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်လာပြီး သူ့လေသံနှင့် သူ့စကားများ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်း အရေးကြီးပေမဲ့ မင်းလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

စုမင်ကို လေးနက်စွာကြည့်ရင်း သူ့အမူအရာက ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဒါက တခြားလူတွေအတွက် ကြီးကျယ်တဲ့အလုပ်ဖြစ်ပေမဲ့ ဒါက ညစ်ပတ်တဲ့အရာတစ်ခုမလို့ မင်းဘယ်တော့မှ မလုပ်သင့်ဘူး...”

“အပြင်က ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူတာက တောင်ပေါ်က အမြဲဆင်းရန် လိုအပ်တယ်.. ဒါက ကျင့်ကြံရေးမှာ နှစ်မြှုပ်ထားတဲ့ မင်းလိုလူအတွက် အရှက်ရစေမယ်..ဂျူနီယာညီလေးချန်.. မင်းကို ဒုက္ခဖြစ်စေပြီး မင်းရဲ့ကျင့်ကြံချိန်တွေကို လျော့သွားစေလိမ့်မယ်...”

“အချိန်ဆိုတာ ဘာလဲ ညီလေးချန်.. အချိန်က အသက်ပဲ.. ဒါက မင်း အပြည့်အ၀ ယုံကြည်ရမဲ့အရာပဲ..စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းရဲ့အသက်ကို ဘယ်တော့မှ မစတေးခိုင်းပါဘူး.. ဒီအကြောင်းကို မင်းမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါမင်းကို ထပ်ပြီးစမ်းသပ်နေတယ်...”

“ညီလေးချန်.. မင်းကို လေးစားမှုက တခြားလူတိုင်းထက် သာလွန်သွားပြီ.. မင်းလို အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို လက်ခံလိုက်ရလို့ ဂုဏ်ယူမိတယ် ညီလေးချနိ...”

စစချင်းမှာတော့ စုမင်က ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ ထိုနေရာ၌ ချမ့်ချန်၏အသံကသာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ချမ့်ချန်က ဆက်ပြောနေချိန်မှာ စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာတွေကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေလေသည်။ စိုးရိမ်မှုများက သူ့ရင်ထဲမှာ တဖွားဖွား တိုးလာပါတော့သည်။

ထိုကောင်လေး အတွေးများကို အပြည့်အ၀ ထိန်းချုပ်မရကြောင်းကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပြင်ပဂိုဏ်းက တပည့်အချို့ကို တည်ခိုးဆောင်ကို နှင်ထုတ်ခံရသော ပြစ်ဒဏ်အဖြစ် မြင်ဖူးလေသည်။ သူတို့တွေးနေပုံကို အနည်းငယ် ပြောပြနိုင်မှ ပြင်ပဂိုဏ်းအတွက် ၎င်းတို့၏ အရေးကြီးပုံကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ အထိုလူမှာ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိမရှိကိုလည်း ပြောပြနိုင်လိမ့်မည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် ချမ့်ချန်က ထိုလူကို အသုံးချနိုင်မလားဆိုတာကို ပြောပြနိုင်ပြီး ထိုလူကို သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ရာထူးအဆင့်တစ်ခု ပေးနိုင်လိမ့်မည်။

သူက သူ့အလုပ်မည်မျှ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသည်ကို သူအမြဲတမ်း ညည်းတွားနေ၏၊ အကြောင်းမှာ သူသည် အခြားသူများ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို စောင့်ကြည့်ကာ မည်သည့်အရာများက နှိမ့်ချရမည်၊ မျက် မှောင်ကြုတ်ရမည်၊ အဖက်မလုပ်ရရန်၊ နှိမ့်ချဆက်ဆံရမည်၊ ဖော်ဖော်ရွေရွေဆက်ဆံရမည်ကို သိမည်။

ထိုအရာက သူ့အတွက် အရေးကြီးဆုံး အလုပ်ပင်။

သို့သော် ဤချန်စုကို ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်ပေ။ အစကတည်းက ထိုလူက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။ သူထိန်းသိမ်းထားသောအမူအရာက ပြင်ပဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခြင်းမခံရသကဲ့သို့ ထင်ရပေ။ အပြင်ဘက်တွင် ရံဖန်ရံခါ လမ်းလျှောက်ထွက်သည့် ချမ်းသာသော ကလေးများနှင့်တူလေသည်။

ဤအတားအဆီးက ချမ့်ချန်ကို ရင်တမမဖြစ်စေလေသည်။

‘သူက အထက်တန်းလွှာကပဲ.. သူက သေချာပေါက်ချမ်းသာတဲ့မိသားစုကလာတာ.. ဒါဟာ သူ့မှာ မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုလည်းနဲ့မဆိုင်ဘူး.ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ အင်အားကြီးတဲ့ နောက်ခံရှိရမယ်.. သူ့အသက်အရွယ်မှာ ဒီလို တည်ငြိမ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...”

ချမ့်ချန်က ချက်ချင်းပင် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

‘ဒါတွေက ဒုက္ခအပေးဆုံးတွေပဲ..အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်အတွင်း ဒီနေရာကို စေလွှတ်ခံရသူအားလုံးကို ဆန်းစစ်ခဲ့တယ်...ပြီး‌တော့ဒီလူက တတိယအဆင့် သေချာပေါက်ရန်မစရမဲ့လူထဲမှာပါတယ်.. “

ချမ့်ချန်က က ပြုံးနေသော်လည်း သူ့နှလုံးသားကတော့ သတိထားနေ လေသည်။

သူက ပြင်ပဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခံရသူများကြားတွင် မာနကြီးပြီး ခပ်ခွာခွာနေသူများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ထိုလူများနှင့် ဆက်ဆံခြင်းက သူ့အတွက် အလွယ်လေးပင်။ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရောင်ဝါရှိသူများကိုလည်း တွေ့ဖူးလေသည်။ လူအချို့က ပြုံးနေသော်လည်း ကောက်ကျစ်သောစိတ်ထားပိုင်ရှင်များနှင့်လည်း တွေ့ဖူးလေသည်။

သူက အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း လူအမျိုးမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး ပြင်ပဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခံရသော တပည့်များအတွက် စကားအနည်းငယ်သာ ပြောခဲ့သည်။

“မင်းဟာ နဂါးဖြစ်ရင်တောင် မင်းငါ့နယ်မြေမှာ မင်းခေါင်းငုံ့ထားလိုက်.. မင်းက ကျားဆိုရင်တောင် လှဲအိပ်လိုက်”

‘တစ်ခုခုတော့ မူမမှန်ဘူး..တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ ဒီချန်စုအကြောင်း တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ...”

ချမ့်ချန်က သူ့ကျောကို အနည်းငယ်ကုန်းလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ညီလေးချန်.. မင်းနဲ့အသင့်တော်ဆုံးအလုပ်ကို ငါသိပြီ..မင်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဝေငှဖို့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ.. စိတ်မပူပါနဲ့.. ဒါမှ မင်းမှာ ပိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့နဲ့နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ဆက်ပြီး အားကောင်းလာမှာပါ.. ငါ ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ လုပ်မယ်.. ယခုမှစပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေဝေငှတဲ့တာဝန်ကို မင်းဆီပေးအပ်လိုက်မယ်..

“ဒီအလုပ်က မင်းရဲ့အာရုံထဲကို သိပ်မရှိဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်... ဒါပေမယ့် မင်းက ငါ့ထက်တောင် ပိုသင့်တော်တယ်ဆိုတာကို ဒီနေ့မှ ငါသဘောပေါက်ခဲ့တယ်.. ကျေးဇူးပြုပြီး မငြင်းပါနဲ့..ဒီကိစ္စက နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ်ကို နစ်နာစေလိမ့်မယ်..အရှေ့မြေရိုင်းနယ်မြေမှာ ရှိတဲ့အခြေအနေ တစ်ခုလုံးက လူထောင်ပေါင်းများစွာရဲ့ ကံကြမ္မာနှင့် ဆက်စပ်နေတယ်...”

ချမ့်ချန်၏ လူသားအားလုံးကို သနားညှာတာသောအကြည့်၊ သူ့အသံထဲတွင် ခံစားချက်နှင့် အနည်းငယ်တုန်လှုပ်နေလသေသည်။ သူ့ကိုသူ အရှေ့မြေရိုင်းနယ်မြေအရှင်သခင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူက အရာအားလုံကို စုမင်ဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

စုမင်က သူ့စကားကြောင့် ခဏတာပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အကယ်၍ သူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေသော ချမ့်ချန်က မည်သည့်အရာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ သို့မဟုတ် အသွင်ပြောင်းသွားခြင်းမျိုး လုံးဝမရှိခဲ့လျှင် ဤလူက အမှန်တကယ်ပင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာငှက်ဖြစ်သည်ဟု သူထင်လိမ့်မည် ။

စုမင်အတွက် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာတစ်ကောင်သာ ချမ့်ချန်နှင့် စကားစစ်ထိုးရဲလောက်သည်။ ဘယ်သူအနိုင်ရမလဲ... စုမင်က ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာငှက်ကို ပိုပြီး အားကိုးလိမ့်မည်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးတဲ့ အဆင့်က မတူပေ။

“တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နဲ့ နည်းနည်းဝေးတဲ့နေရာမှာ ထားပေးပါ..တစ်ယောက်တည်းနေချင်တယ်”

စုမင်က ချမ့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် စကားပြောသည်။ သူ့အသံက တည်ငြိမ်ပြီး ပျော့ပျောင်းပေသော်လည်း တစ်ဖက်လူ ငြင်းဆန်စရာမရှိသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ချမ့်ချန်၏ နှလုံးသားက ကျယ်လောင်သော ရင်ခုန်သံကို တစ်ဖန်ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။ စုမင်ကို ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ ဂရုတစိုက်ကြည့်ပြီး နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

‘တစ်ဆင့်တိုးလိုက်ပြီ.. ဒီလူက သေချာပေါက်ရန်မစရမဲ့စာရင်းမှာ တတိယအဆင့်မဟုတ်ဘူး.. ဒုတိယအဆင့်မှာ ရှိနေတာ..”

သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူ့မျက်နှာတွင်အရိပ်အမြွက်မျှ မပြခဲ့ပေ။ သူသည် တောက်ပသော အပြုံးကို ဆက်လက်ပြသပြီး သူ့စကားကြားသောအခါ ကျေနပ်သောအမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။

“မဆိုးပါဘူး.. မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ.. ညီလေးချန်ကို အမြင်မမှားစေဘူး.. လေးစားပါတယ်”

သူစကားပြောနေစဉ် စုမင်က လက်မထောင်ပြသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်၌ သဘောကျသည့်အကြည့်တွင် လိမ်ညာမှုမတွေ့ရဘဲ၊ သူ၏ရိုကျိုးသောအမူအရာအတွင်း၌ပင် ရိုးသားမှုရှိနေပါသည်။

သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ညာလက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်ပြီး စုမင်အတွက် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုထုတ်လိုက်သည်။

“ညီလေးချန်.. ငါ မင်းကို လေးစားတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ အခု အများကြီး မပြောတော့ဘူး.. မင်း စိတ်ကြိုက် ဒီမှာ တောက်ပနေတဲ့ နေရာတွေကို မင်း စိတ်ကြိုက် ရွေးလို့ ရတယ်..မင်း ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုဘူး.. အနားယူပြီး ကျင့်ကြံမှု ကိုပဲ အာရုံစိုက် လိုက်ပါ...ညီလေးချန်.. အထက်ကလူက ဒီကိုဆင်းလာပြီး စစ်ဆေးရင် ငါမင်းအတွက် အလုံးစုံတာဝန်ယူမယ်.. ငါက တရားမျှတပြီး ရိုးသားတဲ့လူပါ.. ငါက သူတစ်ပါးအတွက်တွေးပေးပြီး မနှောင့်ယှက်တတ်ပါဘူး..”

“ငါတို့ အချိန်ကြာကြာဆက်ဆံပြီးတာနဲ့ မင်း ဒါကို အလိုလို သိသွားလိမ့်မယ်..ညီလေးချန်.. “

စုမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အကြည့်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူက ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်ခံပြီးသည်နှင့်စစ်‌ေဆးရန် သူ့နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့ကျက်ခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင်၊ တောက်ပသော အစက်အပြောက်များစွာရှိသော တောင်ခြေ၏ မြေပုံတစ်ခု သူ့ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ချမ့်ချန်က စုမင်ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ သိသာထင်ရှားသော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ တော်တော် မှုန်ဝါးနေသလို ခံစားရသည်။

‘မင်းက ပြင်ပဂိုဏ်းနဲ့ နီးတဲ့နေရာကို ရွေးရင် အဲဒီနေရာကို မင်းပြန်လာနိုင်ခြေက မြင့်မားတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်.. အလယ်မှာ တစ်နေရာကို ရွေးရင် အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မသေချာဘူးလို့ ဆိုလိုတာပါ...”

“ဟဲဟဲ၊ အောက်ခြေက နေရာကို ရွေးရင် ကိုယ့်အနာဂတ်အတွက် ဆုံးရှုံးသွားတယ်လို့ ဆိုလိုတာ...ဒီနည်းလမ်းက သေချာတော့မတိကျပေမဲ့ မင်းဘာဆိုတာ အတိအကျပြောနိုင်တယ်.. “

စုမင်က နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် မြေပြင်ကို ကြည်ြရှုပြီးသောအခါ တောင်ထိပ်အနီးရှိ နှစ်ထပ်အိမ်ကို သတိရမိသည်။ ခဏအကြာတွင် သူက ပြင်ပဂိုဏ်းနှင့် နီးကပ်သောနေရာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ နှစ်ထပ်တိုက်နှင့် အနီးဆုံးနေရာဖြစ်သည်။

သူရွေးချယ်ပြီးသည်နှင့် ကျောက်စိမ်ပြားအပေါ် အာရုံစူးစိုက်ထားသည့် ချမ့်ချန်ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူ့၏အမူအရာက အနည်းငယ် သဘာဝမကျသလို ဖြစ်သွားသော်လည်း ပြန်ထိန်းနိုင်လိုက်သည်။ သို့သော် စုမင်ကိုကြည့်သောအခါတွင် သူ့မျက်လုံးများတွင် မင်သက်သွားခဲ့သည်။

‘ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ မှားနိုင်စရာ မရှိပါဘူး.. ဒီလူက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ နောက်ခံရှိတယ်.. တစ်လအကြာမှာ ဒီနေရာကနေ ပြန်နိုင်လောက်တယ်.. ငါသူ့ကိုကောင်းကောင်းဆက်ဆံခံရမယ်.. သူက သေချာပေါက်ရန်မစရမဲ့လူစာရင်းထဲ ပထမအဆင့်မှာမပါပေမဲ့ ဒုတိယအဆင့်ဆိုရင် သူက ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိ နေလောက်တယ်...”

“အာ... ပထမအဆင့်က တစ်ယောက်ကို တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးတာ နှမြောစရာပဲ… ဒါပေမဲ့ သူတို့နဲ့မတွေ့တာ အကောင်းဆုံးပဲ...”