အရေးယူပြီ

ဒါမှမဟုတ် ဒါဟာ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ့ဆေးလုံးကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူမဟာ ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက အသတ်ခံခဲ့ရပါလိမ့်မယ်။

သူမကို လုယက်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက အရမ်းရိုးရှင်းပါသည်။ လူတိုင်း ထို​အဆိပ်ကို မမိဖူးပေမယ့် သူပေးခဲ့တဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးက သဘာဝအတိုင်း ထူးထူးခြားခြားပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရွှေချင်းလင် အတွက် ဘေးဒုက္ခ ရောက်စေမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။

ရွှေချင်းလင်သည် အလွန်လှပသော နတ်သမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ ပြောင်​​နေသော ဦးခေါင်းကြောင့် အလှသည် အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသော်လည်း ၎င်းကြောင့် ဆွဲဆောင်မှု အနည်းငယ် လျော့ကျသွားခဲ့ရုံသာ ရှိသည်။

လုရွှမ် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်ကာ ရွှေချင်းလင်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ထွက်သွားလေသည်။ ရွှေချင်းလင် ဖြတ်သွားခဲ့သော နေရာသည် ထွက်ပေါက်နှင့် မနီးမဝေးဖြစ်ပြီး လုယက်သူက သူမကို တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့တာ သိသာထင်ရှားသည်။ အကြောင်းပြချက်က သဘာဝအတိုင်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ။ လုရွှမ် ဘယ်မှာရှိနေလဲ သိချင်လို့ပင်။

ဆရာကြီးလော့ယန်ရဲ့ လက်စွပ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လုရွှမ်လက်ထဲက မှော်လက်နက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က သွေးတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲဒါတွေအားလုံးဟာ အလွန်အဖိုးတန်ပြီး မှော်ဆန်တဲ့ အရာတွေပဲ။

လုရွှမ် ထွက်သွားပြီးပြီးချင်းမှာ လူတစ်ယောက်ဆီက ကျယ်လောင်သော် လေချွန်သံတစ်ချက် ထွက်လာပြီး ငှက်ကြီးတစ်ကောင်က လုရွှမ်နောက်သို့ အမြန် လိုက်သွားလေသည်။

သူမ၏ ပါးစပ်မှ အစိုဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နာကျင်မှုတွေ တဖြည်းဖြည်း သက်သာလာခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေချင်းလင် နိုးလာခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် သူမခန္ဓာကိုယ်သည် ယောက်ျားတစ်​ယောက်ရဲ့ လက်ထဲတွင်ရှိကြောင်း၊ သူမဦးခေါင်းသည် သူ့နှလုံးနှင့် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ဖက်က နှလုံးခုန်သံကိုပင် ခံစားရလေသည်။

သူမကို ပွေ့ဖက်ထားသူမှာ အလွန်ပင် ယောက်ျားပီသသော အငွေ့အသက်ဖြင့်၊ အသက်ရှုသံက ပြင်းထန်ပြီး စွမ်းအားပြည့်သည်။ ဒါက သူမ မကြာသေးမီက ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသော အနံ့ဖြစ်လို့ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူမ မလှုပ်ဝံ့ပေ။ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် မျက်နှာက နီရဲနေပြီး လုရွှမ်အား အနှောင့်အယှက် ပေးမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လုရွှမ် ရွှေချင်းလင်ကို စိမ်းပြာနဂါးသွေး၊ ဖီးနစ်သွေးလိုင်းနဲ့ ယွမ်ယန်စွမ်းအင်ဖြင့်ပင် မနိုးလာသေးရာ တော်တော် ပြင်းသွားပုံပင်။

"မင်းနိုးလာပြီ ဆိုရင် ထတော့... မင်းနောက်ကွယ်မှာ လိုက်ရှာ​နေတဲ့ သူတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်"

ရွှေချင်းလင်ရဲ့ မျက်နှာက အလွန်အမင်း နီရဲသွားကာ သူမ တိတ်တဆိတ်လည်း ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့နောက်မှာ လိုက်ရှာသူတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ကြားတော့ ချက်ချင်း လန့်နိုးလာ၏။

"ကျွန်မကို လုပ်ကြံတဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်!"

သူထွက်လာပြီးတာနဲ့ အတွင်းလူနဲ့ အပြင်လူတွေကြား လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံရတာ ထင်ရှားပါသည်။

လုရွှမ်: "ဘယ်သူလဲ သိလား?"

ရွှေချင်းလင်လို ပြိုင်ဘက်ကို ထိဝံ့သော တစ်ခုတည်းသော လူများမှာ နှင်းဖွဲတောင်နှင့် ယွမ့်မိသားစုတို့သာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အထောက်အထားမရှိရင် သူမ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိပါဘူး။

နောက်ကွယ်မှ လူများသည် လိုက်လေ အလောကြီးလေ ဖြစ်နေကြသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ ယခု​ မြေကမ္ဘာက ပြေးနှုန်းသည် တစ်သောင်းကမ္ဘာထက် နှေးကွေးကြောင်း ခံစားသိရှိနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ကငှက်ကြီး သူတို့ထက် သုံးဆ ပိုမြန်သည်။ အထူးသဖြင့် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ပျံလာတဲ့ အတောင်ပံကြီးတွေပါပဲ။ အစကတည်းက ရောင်ဝါကို တိုးတိုးလေးသာ ခံစားနိုင်ခဲ့ပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာပြီး အေးစက်နေတဲ့ ရောင်ဝါကလည်း ပြင်းထန်လာခဲ့ပါပြီ။

"ဟမ်် ငါသူတို့ကို ဂရုမစိုက်ချင်ဘူး! မဟုတ်ရင် ဒီသခင်လေးက သူတို့ကို ကြောက်နေတာလို့ ထင်နေဦးမယ်!"

လုရွှမ် အော်ဟစ်ပြီး ပြေးတာကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ငှက်ကြီးတစ်ကောင်သည် သူတို့နှင့် အကွာအဝေး တစ်ခုတည်းတွင် ပျံဝဲနေ၏။ အနက်ရောင် အပြာရောင် အမွေးများသည် သံမဏိနှင့်တူပြီး အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပ ဖြာထွက်နေသည်။

ငှက်ကြီးပေါ်မှာ ရပ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ လူငယ် အမျိုးသားတစ်ဦးပင်။ လုရွှမ်နဲ့ ရွှေချင်းလင် ရပ်သွားတာကို တွေ့တော့ သူကလည်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"သခင်လေးလုရွှမ်... ငါ မင်းနာမည်ကို ကြားကတည်းက သဘောကျနေတာ ကြာပြီ.... နတ်သမီးချင်းလင်ရော အဆင်ပြေရဲ့လား?"

ရွှေချင်းလင်: "ဒီလူ မဟုတ်ဘူး!"

ရွှေချင်းလင်ဟာ ရေလနန်းတော်က ထူးချွန်သော တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမ မသိတဲ့လူဆိုတာ ဘယ်သူများ ဖြစ်လိမ့်မလဲ။

"ငါ့ရဲ့ဂုဏ်သတင်းကို မင်း နှစ်ခြိုက်နေတာ ကြာပြီ ဟုတ်လား... ဟားဟား ငါ့ရဲ့ဂုဏ်သတင်းက ဟေးရန်အဖွဲ့အစည်း အထိ ပြန့်နှံ့သွားမှန်း ငါ​တောင် မသိလိုက်ပါလား... မိုက်မဲတဲ့ စကားတွေ ရပ်လိုက်တော့... မင်းဘယ်သူ့ကို ကိုယ်စားပြုတယ်ဆိုတာ ငါဂရုမစိုက်ဘူး ငါ့ကို တားချင်ရင် မင်းမှာ ခွန်အားရှိမရှိပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

လုရွှမ် နတ်ဓားကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အချိန်တိုလေးအတွင်း နတ်မီးနယ်ပယ်မှ ကောင်လေး လုရွှမ်သည် နတ်လက်နက်တစ်လတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။

ဤအခြေအနေတွင် နတ်ဓားကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ မသုံးစွဲသည်ဖြစ်စေ သဘာဝအတိုင်း သက်ရောက်မှု မရှိပေ။ လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲတွင် နောင်တ ရတာမျိုးက သူ့ပုံစံ မဟုတ်ပေ။

လုရွှမ်သည် လူမိုက်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ သဘောထားကွဲလွဲ ခံရပြီးနောက်တွင်ပင် နတ်ဓားကို ဆွဲထုတ်ပစ်ရတဲ့အထိ လူက သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ခဏလောက်တော့ ဧည့်သည်အဖြစ် ဆက်ဆံခံရပေမယ့် ခဏအတွင်း ပြန်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

အမှန်တော့ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က လုရွှမ်ကို လုပ်ကြံဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမယ့် သူ ဒီလောက်တော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

"သခင်လေးလုရွှမ်က နောက်ပြောင်နေပါပြီ... ကျွန်တော်က သခင်လေးလုရွှမ်ကို သခင်မလေးရဲ့ နာမည်နဲ့ ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြဖို့ ယွမ့်မိသားစုဆီ ဖိတ်ချင်တာပါ"

ထိုလူက လက်ကို မြှောက်ကာ ရိုးရိုးသားသား ပြောလိုက်သည်။

ရွှေချင်းလင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ ဒါ ယွမ့်ချောင်ချင်ရဲ့ လက်ချက်လား။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒုက္ခတွင်း၌ သူငယ်ချင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကာ သေလုမျောပါးဘဝနှင့် အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့သော်လည်း ယွမ့်ချောင်ချင်က သူ့ကို အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။

ရွှေချင်းလင်ရဲ့ နှလုံးသားထဲ အနည်းငယ် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယွမ့်ချောင်ချင်သည် သူမအား တိုက်ခိုက်တာဟာ ဖြစ်နိုင်သလို ကျင့်ဝတ်အရ ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးကြား ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် သူငယ်ချင်းများလည်း မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် အတူတကွ အသက်ရှင်အောင် ရုန်းကန်ခဲ့ကာ သူမနှလုံးသားထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ဒုက္ခဆင်းရဲကို ခံစားနေရလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမနားထဲ လုရွှမ်အသံက ပျံ့လွင့်လာသည်။

"သူ့စကားကို နားမထောင်နဲ့... သူက မိုးရွာတုန်း ရေခံနေတာ... ​​ဒီလူပြောတာမှန်လား မှားလားဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ!"

လုရွှမ် စိတ်ရှုပ်သွားဟန် ဆောင်လိုက်ကာ။

"တကယ်လား? အဲဒါဆိုရင်တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး.... ငါ့မှာ လုပ်စရာတွေရှိလို့ မင်းတို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ဘူး မင်း ပြန်သွားပြီးတော့ မင်းသခင်မလေးကို ပြောလိုက်... ငါတို့ပြန်ဆုံဖို့ ရည်မှန်းထားရင် ငါတို့ပြန်ဆုံကြမှာပါလို့"

ထိုအမျိုးသားက ဒေါသတကြီး ပြုံးကာ။

“ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပါ သခင်လေး... သခင်မလေးက ကျွန်တော့်ကို သေမိန့်ထုတ်ထားပြီး သခင်လေးကို ခေါ်လာရမယ်လို့ တောင်းဆိုထားပါတယ်... အထူးသဖြင့် မမလေးပေါ့ သူမက သခင်လေးလုရွှမ်ကို တွေ့ချင်နေတာ ဒါကြောင့် ဒီလူဆိုးရဲ့ လုပ်ရပ်အတွက် ခွင့်လွှတ်​ပေးပါ...."

"မျက်နှာသာ ပေးနေတာတောင် အရှက်မရှိဘူး!!!"

လုရွှမ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"ငါက တိုက်ဖို့ပြောခဲ့တယ်နော်... မင်း မတိုက်ချင်ရင် ငါအရင် တိုက်မယ်!!"

လွှတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ ဓားစွမ်းအင်က စွမ်းရည်သုံးမျိုး အသက်သုံးချောင်းဓား၏ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဓားသွားတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ။ ဓားစွမ်းအင်က ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လျှပ်စီးလက်သလို မြန်ဆန်ကာ နောက်ကွယ်က ငှက်ကြီးဆီကို တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"စက်ဆုပ်စရာပဲ!"

ထိုလူက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူ၏ဓားရှည်ကို နောက်ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ ဓားစွမ်းအင်ကို တစ်ချက်တည်း ပြန်ရိုက်ချလိုက်၏။

"သခင်လေးလုရွှမ် မင်းက ငါ့စီး​တေယ်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး အဝေးကြီးကို သွားချင်နေတာပဲ ဟုတ်တယ်မလား"

လုရွှမ်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး။

"မင်းရဲ့စီး​တော်ကို တိုက်ခိုက်တယ်ပေါ့ ဟားဟား... ငါ မင်းကို စီးတော်ဖြစ်အောင် လုပ်တော့မှာ!"

လုရွှမ်သည် သူ၏ လှည့်စားမှု ဓားအဆင့်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချလိုက်သည်။ လှုပ်ရှားမှုများက မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် လေထဲတွင် သူ့ရဲ့ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်ခဲ့ပေ။