တိမ်ပြေးငှက်

ထိုလူသည် မောက်မာမှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှု အရိပ်အမြွက်ဖြင့် ကြမ်းတမ်းစွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သူထွက်လာပြီးနောက် အတွင်းလူများ၏ စကားကို နားထောင်ကာ လုရွှမ်၌ တန်ခိုးအမျိုးမျိုး ရှိကြောင်း၊ သူဘယ်လောက် အံ့ဖွယ်ကောင်းကြောင်း၊ နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်နဲ့ မတူကြောင်း မျှော်စင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ ပြောပြ​နေသည်ကို သူ တစ်ချိန်လုံး နားထောင်နေခဲ့သည်။

အကြားအာရုံသည် လွဲမှားနေရင်တောင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့က ယုံကြည်ရသည်။ ယခု ဤအဆင့်သည် အမှန်တကယ်ပင် မှော်ဆန်နေပေသည်။ ထိုလူက လုရွှမ်ရဲ့ ကန်သွင်းချက်ကို သွက်သွက်လက်လက် ရှောင်လိုက်ပြီး။

"သခင်လေးလုရွှမ်က အရမ်းလွန်တယ်လို့ မထင်ဘူးလားဟင်... မင်းကို တိုက်ခိုက်ချင်တာ လို့တော့ ငါ မပြောခဲ့ပါဘူး... ငါ မင်းကို စော်ကားမိလို့လား"

"သောက်ပိုတွေ လုပ်မနေနဲ့... မင်းဘယ်လောက် အစွမ်းထက်ပြီး တစ်ယောက်တည်း နောက်က လိုက်လာရဲတဲ့အထိ ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိရှိလဲ ဆိုတာ ငါကြည့်ချင်လို့..."

အနီးနားတွင် မည်သူမျှမရှိ၊ တစ်ဦးတည်းသော စစ်ကူများလည်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။ သူ့ပါးစပ်ထောင့်ရှိ အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု သူထင်ထားသည့် သူ့မျက်လုံးများတွင် လျစ်လျူရှုမှုတို့ကို လုရွှမ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူက လုရွှမ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ဆီသို့ သူ့ဓားကို လှန်လိုက်သည်။

"ဟားဟား... လတ်စသတ်တော့ ငါ့နတ်ဓားကို ယူချင်လို့ အိပ်မက်မက်နေတာကိုး ဟုတ်ပြီလေ... မင်းရဲ့ဓားပညာ ဘယ်လောက် ကောင်းလဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာ မူတည်တယ်"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ စွမ်းရည်သုံးမျိုး အသက်သုံးချောင်းဓားကို ချွန်ထက်သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ချောမွေ့စွာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထိုလူ၏ အရေးကြီးသော နေရာများကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ထိုလူ၏ ဓားရှည်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော်လည်း အနည်းငယ် အပေါ်ယံဖြစ်ပြီး လုရွှမ်အား မျက်လုံးထဲ မထည့်ထားသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။ သူသည် လုရွှမ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရင်ဆိုင်​​နေပြီး ဓားရှည်တွေက ထိခတ်သွားသော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မထိခိုက်​စေပေ။

လုရွှမ်သည် ဤလူကို မော့ကြည့်ရင်း အံ့သြနေမိသည်။ ၎င်း၏ ဓားရေးကျွမ်းကျင်မှုသည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးထူးခြားခြား အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားနိုင်ကာ ဓားရေးနည်းကို နားလည်မှုသည် သခင်တစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုလူသည် တဖြည်းဖြည်း အသာစီးရလာကာ သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် မာနအရိပ်အယောင် တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့ဓားစွမ်းရည်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသုံးပြုလာခဲ့သည်။ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများ၊ အန္တရာယ်ရှိသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

ရွှေချင်းလင်သည် ထိုလူ၏ဓားသိုင်းတွင် ပြောင်မြောက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လုရွှမ်၏ အစွမ်းသတ္တိကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူမကိုယ်သူမ နှလုံးသားထဲတွင် လှောင်ရယ်နေလေသည်။

သူမ လုရွှမ်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေမယ့် ငန်းရိုင်းကျတောထဲက သူမကို ခေါ်ထုတ်သွားမယ့်အစား အပြင်မှာ ထားခဲ့ရတာက ပြဿနာတစ်ခု ရှုံးသွားလိမ့်မည်။ ဆိုလိုချင်တာကတော့ သူမဟာ လုံလောက်တဲ့ ကြံ့ခိုင်မှု မရှိနေချေ။ ဒီလူက သူမအရည်အချင်းကို မသိတာ ရယ်စရာကောင်းပေမယ့် သူမကိုတော့ ကယ်ခဲ့သေးသည်။

"မင်းရဲ့ဓားပညာက တော်တော်ကောင်းတယ်... ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဓားသမား တစ်ယောက် ဆိုတာတော့ အမှန်ပဲ... မင်းမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ တခြား ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုခုရှိရင် အဲဒါတွေကို ထုတ်ပြလိုက်.... မဟုတ်ရင် မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိ​တော့ဘူး"

"ဟမ့် မင်းစကားတွေကို အစောကြီး ပြောနေရတာ မရှက်ဘူးလား... ငါမင်းဓားကို အရင်ချိုးပြီးမှ ဒီအကြောင်းကို ဆက်ပြောရအောင်"

ထိုလူက အော်ဟစ်ကာ ပါးပြင်များ တွန့်လိမ်ကာ အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။ ဓားတစ်ချောင်းသည် ကြယ်ပွင့်ကဲ့သို့ အလယ်မှ ပြေးထွက်လာပြီး လုရွှမ်ရဲ့ နှလုံးသားထဲသို့ တည့်တည့်ထိုးဝင်သွားသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးများလည်း တောက်ပလာသည်။

"ဒီဓားက တော်တော်ကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုသတ်နိုင်ဖို့ကတော့ အရမ်းဝေးနေသေးတယ်"

လုရွှမ် နတ်ဓားက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဓားကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ထုတ်လိုက်ကာ ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ နတ်ဓား၏ ထက်မြက်မှုသည် လေကို ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ လေထုက တုန်ခါသွား၏။ လေထဲတွင် ဓားစွမ်းအင်နှစ်ခုက ထိခတ်ကာ တစ်ဖက်လူရဲ့ ဓားချက်က ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုလူသည် ထိတ်လန့်ပြီး အလိုလို လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ဓားစွမ်းအင်ကို ယခင်ကလည်း အလွန်အမင်း ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီမလို့ ယခု ဆုတ်ခွာလိုလျှင်ပင် သူလွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ အချိန်တစ်ခုရဖို့ မျှော်လင့်ရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်နက်နဲ့ အမြန်ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

မထီမဲ့မြင်ပြုနေသော အသံနဲ့အတူ နတ်ဓားစွမ်းအင်သည် ၎င်းရဲ့လက်နက်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်၏။

ချွင်း!

ဝူး!

ထိုလူ သေဆုံးသွားပြီး သူ့နောက်မှ ငှက်ကြီးသည် အော်ဟစ်ကာ အတောင်ပံများကို လွှင့်၍ လုရွှမ်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ရှည်လျားသော နှုတ်သီးသည် အလင်းခြေရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်း၏ နှုတ်သီးဟာ လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများကို အရှိန်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

"ငှက်ကောင်းပဲ... သစ္စာစောင့်သိပေမယ့် မင်းသူ့နောက် လိုက်နေတာက အရမ်းစျေးပေါလွန်းတယ်... အဲ့တော့ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့!"

လုရွှမ်သည် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ငှက်နှုတ်သီးကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ဒိုင်းလွှာ နှစ်ခုက ပေါ်လာကာ ငှက်နှုတ်သီးပေါ်ရှိ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် အလင်းတန်းများကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

နတ်ဝိညာဥ်ဒိုင်းလွှာသည် အပြာရောင်တစ်ခု၊ နောက်တစ်ခုက အဝါရောင်တောက်တောက်ဖြင့် မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် လှပပြီး ပိုလို့ ကြမ်းတမ်းပါ၏။

လုရွှမ် ငှက်ကြီးရဲ့ ကျော​​ပေါ်ကို ပေါ့ပါးစွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးသည် ငှက်ကြီး၏ လည်ပင်းကို ထိလိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ညည်းတွားရင်း ရွှေချင်းလင် နားမလည်နိုင်သော စကားလုံးများကို ပြောနေသည်။ ငှက်ကြီးသည် ဒေါသတကြီး အတောင်ပံခတ်ကာ လုရွှမ်ကို ကျောပေါ်မှ တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားရင်း အပေါ်နှင့်အောက် လှိမ့်ဆင်းသွားသည်။

လုရွှမ်ကလည်း ငှက်ကြီး၏ လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်နေတုန်းပင်။ လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ငှက်ကြီးနှင့်အတူ တုန်လှုပ်နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာ သူ့စိတ်က ကျောက်တုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေ၏။

အချိန်အတော်ကြာ တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ငှက်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျော့ပျောင်းလာကာ အကြိမ်အနည်းငယ် တောင်ပံခတ်ကာ လှုပ်ရှားမှု​တွေ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ လုရွှမ် ငှက်ကြီး​ပေါ်မှ ပျံသန်းဆင်းလာကာ ရွှေချင်းလင်၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်လုံးများကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့သားရဲ ထိန်းချုပ်မှု အဆင့်က နည်းနည်း နောက်ကျနေပုံရတယ် ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ ငါ့ကိုသူ လက်နက်ချသွားပြီ"

ငှက်ကြီးသည် လုရွှမ်၏ နံဘေးတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ယခင် နာကြည်းမှုကို ပြောင်းလဲကာ လုရွှမ်ပါးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်နေသည်။ သူ့ခေါင်းကို ကြည့်လိုက်လျှင် လုရွှမ်က သူ့သခင်ကို သတ်လိုက်သူ မဟုတ်သလိုပင်။

"ဒါက တိမ်ပြေးငှက်ပဲ... သူက လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ သစ္စာရှိတာပဲ... ရှင် ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ သားရဲတွေကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမလဲ ဆိုတာ သိ​နေတာလား"

လုရွှမ်ကို ကြည့်ရင်း ရွှေချင်းလင်မှာ ပိုပိုပြီး အံ့သြသွားမိသည်။ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ တိမ်ပြေးငှက်ရဲ့ ဥတွေကို ဝယ်ပြီး အကောင်ပေါက်ကြသည်။

သူတို့ကိုယ်ပိုင်စကားအရ ၎င်းတို့သည် သားရဲထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် သားရဲများကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို မြှုပ်နှံထားသည်။

ငယ်ငယ်တုန်းက ရွှေချင်းလင်ဟာ ​ သူ့ဆရာသခင်နဲ့ ခရီးသွားခဲ့ပြီး သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေကို ထိန်းကျောင်းနေတဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတချို့ကို တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်က ၎င်းသည် အံ့ဖွယ်အတတ်ပညာတစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့နည်းလမ်းသည် လုရွှမ်၏ နည်းလမ်းထက် များစွာ နိမ့်ကျနေပြီဖြစ်သည်။

ရွှေချင်းလင် မျက်လုံးများထဲက ကြည်ညိုမှုကို ခံစားလိုက်ရတော့ လုရွှမ် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရွှေချင်းလင်သည် လုရွှမ်ရဲ့ ဉာဏ်ရည်၊ ခွန်အား သို့မဟုတ် အလေ့အထအရ အောက်ခြေနယ်ပယ်ရှိ ပြင်းထန်သော သားရဲများ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးသားရဲများကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်ကြောင်း လွန်ကဲစွာ ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

သားရဲထိန်းချုပ်မှုကို ကျွမ်းကျင်သည် ဆိုပါက အဂ္ဂိရတ်ပညာ၊ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် လက်နက်သန့်စင်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်၍ရော။

လုရွှမ်တွင် ကောင်းကင်စာအုပ် တစ်အုပ်ရှိကြောင်းကို သိနိုင်သူ အများအပြား မရှိပေ။ လုရွှမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် စူးရှသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု တိုးဝင်လာပြီး အနာဂတ်ဘဝဆီသို့ သူပို၍ မျှော်လင့်လာသည်။

"နတ်သမီး မင်းကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားပေးမယ်"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး တိမ်ပြေးငှက်ပေါ်ကို ထပ်တက်သွားခဲ့သည်။ ရွှေချင်းလင်မှာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ချုပ်နှောင်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် သူမဆီသို့ စုပ်ယူလာသော တွန်းအားတစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး ကြိုးကြာဖြူပေါ်သို့ ဆွဲတင်ခံလိုက်ရ​လေသည်။

"မြန်မြန်လုပ်"

လုရွှမ် အော်ပြောလိုက်သည်။ ရွှေချင်းလင်လည်း ငှက်မွေးကို အမြန် ဆွဲကိုင်လိုက်ရ၏။ တိမ်ပြေးငှက် ကြိုးကြာဖြူကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဟောက်ကာ ၎င်း၏အတောင်များကို ခတ်လျက် လေထဲတွင် ပျံထွက်သွားသည်။

ရှည်လျားသော လေနှင့်လှိုင်းများကြားမှ ပျံသန်းနေသော တိမ်ပြေးငှက်သည် ၎င်း၏အမည်နှင့် ထိုက်တန်​ပေသည်။ တိမ်ဖြူများသည် တိမ်​ပြေးငှက်၏ နောက်ကွယ်တွင် ဖြတ်သန်းနေပြီး ငှက်ကလည်း တိမ်ဖြူအလွှာများကို ဖြတ်ကျော် ပျံသန်းရတာကို အထူးနှစ်သက်ပုံပါပဲ။ တိမ်ပြေးငှက် ဟူသော အမည်ကို ရထားတာ အံ့သြစရာ မရှိပေ။