← Chapters

ရှေးဟောင်းမိသားစု

Vol. 106 Ch. 4.1106

ရှေးဟောင်းမိသားစု

Vol. 106 Ch. 4.1106

ထိုစဥ် လူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဤဘက်သို့ ပြေးလာကာ တစ်ဒါဇင်ကျော်သော ကိန်းဂဏန်းများက သူတို့ သုံးယောက်ကို ဝိုင်းထားလိုက်ကြသည်။ ဤလူများသည် လုရွှမ်အား ပူလောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် လုရွှမ်သည် နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်က လူဖြစ်ပြီး ပထမအဆင့်တွင်သာ ရှိနေကြောင်း မြင်သောအခါတွင် ဤသူသည် အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းသူဖြစ်ပြီး ရတနာများ ကိုယ်တိုင်ရရန် လုရွှမ်ကို လိုအပ်ပါသည်။

"မင်းတို့နှစ်​​ယောက်​ ထွက်​သွားလို့ရပြီ!"

မျှော်စင်နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က စုန့်မင်နဲ့ ဝမ်ထောင်တို့ကို ညွှန်ပြပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ထိုလူက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ လုရွှမ်ကို လက်ကြီးကြီးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ချွင်း!

ဝုန်း!

စုန့်မင်နဲ့ ဝမ်ထောင်တို့သည် ၎င်းတို့၏ဓားများကိုဆွဲထုတ်ပြီး လုရွှမ်ကို တစ်ပြိုင်တည်း ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ညီအကို သုံးယောက်က သေအတူရှင်အတူပဲ...မင်း လုရွှမ်ကို ထိချင်ရင် ငါတို့ခွင့်ပြုလား အရင်မေးရမယ်ကွ!"

ဝမ်ထောင်က အရင် အော်လိုက်သည်။ လုရွှမ်လည်း ဝမ်ထောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒီလူက တကယ့်ကို အရေထူတယ်လို့ မှတ်ချက်ပေးလိုက်၏။

စုန့်မင်: "ဟုတ်တယ် ငါတို့ ညီအကို သုံးယောက်က သွားအတူ လာအတူပဲ"

မျှော်စင်နယ်ပယ်မှ လူကလည်း ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလေသည်။

"ဒါဖြင့် မင်းတို့သုံးကောင် ငါ့အတွက် သေလိုက်ကြတော့!"

တစ်ဖက်လူရဲ့ လက်ဝါးစွမ်းအင်ကြောင့် စုန့်မင်တို့နှစ်ယောက် တစ်ချိန်တည်းနီးပါး နောက်ပြန် ပြေးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား လုရွှမ်၏နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းနေပြီး လုရွှမ်ကို ရှေ့သို့ တွန်းလိုက်သည်။

"လုရွှမ် စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းကို တံဆိပ်ပြားက အကာအကွယ် ပေးထားတယ်... တောင်ပေါ်မတက်ခင်အထိ ဘယ်သူမှ မင်းကို အနိုင်ကျင့်လို့ မရဘူး"

သေချာတာပေါ့။ တစ်ဖက်လူက ဓားကို မခုတ်ထစ်ခင်မှာ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုက တံဆိပ်ပြားပေါ် လင်းလက်သွားပြီး ဓားအလင်းက ပြန်ကန်ထွက်လာ၏။ ဝန်းရံထားသူများက တစ်ပြိုင်တည်း ပြေးထွက်သွားကြပြီး အသီးသီး ဒေါသထွက်ကုန်သည်။ သူတို့က လုရွှမ်တို့ သုံးဦးကို ဒေါသ အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ဓားကိုင်ဆောင်ထားသူက အော်ဟစ် ဆဲဆိုလိုက်လေသည်။

“ကောင်လေး မင်းသုံးယောက်ကို ငါမှတ်ထားမယ်! ​​မင်းတို့ ထွက်လာတဲ့အခါ ငါ့ကို မတွေ့မိစေနဲ့!”

ထို့နောက် ဒေါသတကြီးဖြင့် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။ ထိုလူသည် တခြားတံဆိပ်ပြား တစ်ခုရယူရန် အဝေးသို့ ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရာ ဝမ်ထောင်က အော်ဟစ် ဆဲဆိုလိုက်ပေသည်။

"ရတနာတွေရဖို့ ရည်မှန်းထားတဲ့သူတွေက သူတို့ရနိုင်တယ်လေ အခွင့်အရေး မရှိမှတော့ မင်းဘာတွေ မာနကြီးနေတာလဲ"

စုန့်မင်: "စိတ်မပူပါနဲ့ ညီအစ်ကို... တောင်ထွတ်ထဲကို ဝင်ပြီးရင် ငါမင်းကို ဂရုစိုက်ပါ့မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လုရွှမ်လည်း ပြုံးပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဒီတားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုအကြောင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးမြန်းကြည့်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ အခု ဝင်ခွင့်က လုရွှမ်လက်ထဲတွင်သာ ရှိပြီး လုရွှမ် သူတို့ကို နှင်ထုတ်လိုက်လျှင် ကံမကောင်းနို​င်တော့ပေ။

အနောက်ဖက် ဒေသကြီးသည် ကျယ်ပြောလှသဖြင့် ခရိုင်မည်မျှရှိသည်ကို မည်သူမျှ မညှိနှိုင်းနိုင်ပေ။ ခရိုင်များထဲရှိ အန္တရာယ်ရှိသော နေရာအချို့သည် တဖြည်းဖြည်း တားမြစ်နယ်မြေများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း ကြားသိရသောအခါတွင် လူအများ၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ဖူးသည်။

စန်းချိုင်တားမြစ်နယ်မြေ သို့မဟုတ် စန်းချိုင်တောင်ထိပ် ဟုခေါ်သော အရာသည် ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆိုပါ တောင်ထွတ်သုံးခုတွင် ၎င်းတို့သည် ပါရမီရှင်သုံးပါး ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် ဆင်တူသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ လက်ရှိအမည်များ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။ စန်းချိုင်တောင်ထိပ်၏ ထူးခြားသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အနေအထားကြောင့်လည်း ၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုသာလွန်ပြီး မှော်ဆန်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖိအားများသည် သဘာဝအတိုင်း အားကောင်းလာပြီးရင်း အားကောင်းလာသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းတွင် စန်းချိုင်တောင်ထိပ်က ဖိအားများ အားနည်းလာကာ ကျင့်ကြံသူတွေကို ဝင်ခွင့်ပေးလေ၏။ မရေမတွက်နိုင်သော ရှားပါးပန်းပွင့်များ၊ အပင်များ၊ ရှားပါးသတ္တုများနှင့် မှော်လက်နက်အချို့ဟာ ဖိအားများအောက်တွင် မွေးဖွားလာကြောင်း တဖြည်းဖြည်း တွေ့ရှိလာကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများပင် ရှိသေးသည်။ ကောင်းကင် စစ်သည်များ ပေါ်လာကြောင်း ပြောကြသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီမျှသာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို မည်သူမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တောင်ထိပ်ဟာ ဝိညာဉ်တွေကို မွေးဖွားလာပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ တံဆိပ်ပြားကို ဖန်တီးပေးလာခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ ဤတံဆိပ်​ပြားများသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့များ မဟုတ်ပေ။ စန်းချိုင်တောင်ထိပ်တွင် အသက်များကို ကယ်တင်နိုင်သလို နားမလည်နိုင်သော အခွင့်အရေး တချို့လည်း ရရှိနိုင်သည်။

အထူးသဖြင့် တောင်ထိပ်သုံးခုကို ရုတ်တရက်တက်ချင်ရင် ဒီတံဆိပ်ပြားက အရမ်းအသုံးဝင်လေသည်။ ဒါကြောင့်လည်း ကျင့်ကြံသူတွေ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြရတာပဲ ဖြစ်သည်။

"အန္တရာယ် အရှိဆုံးအရာက အပြင်မှာ မဟုတ်ဘူး စန်းချိုင်တောင်ထိပ်ကို သွားတဲ့လမ်းပဲ... ငါတို့နှစ်ယောက်က မင်းကို ဂရုစိုက်ပေးမှာမလို့ စိတ်မပူပါနဲ့... လုရွှမ် မင်းအထဲကို ဝင်နိုင်ရင် မင်းအကျိုးအမြတ် တစ်ခုခု ရနိုင်ပါသေးတယ်"

ဝမ်ထောင်နဲ့ စုန့်မင်တို့က အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ ရယ်​မောလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လုရွှမ်သည် ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးငှက်ကြီးတစ်ကောင် သူ့ဆီသို့ ဟောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မိုးကြိုးငှက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးများ ဖြာထွက်လျက် ရှိ၏။ ၎င်း၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အရှိန်အဟုန်က ကျယ်လောင် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသလို လူတိုင်းကို ဘေးသို့ အလိုလို ထွက်သွားစေပေသည်။

"စန်းချိုင်တားမြစ်နယ်မြေကို ဖွင့်လိုက်ရုံနဲ့ ရှေးဟောင်း မိသားစုတွေ တကယ် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

ဝမ်ထောင်က အော်ဟစ်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကြောက်ရွံ့နေကြောင်း ပြသလာသည်။

"ရှေး​ဟောင်း မိသားစု?"

လုရွှမ်သည် ရောက်လာသည့် လူအုပ်ထဲမှ 'ကျိုး' ဟူသော စကားလုံးကို သတိထားမိလိုက်သည်။

စုန့်မင်: "ကောင်လေး ငါတို့ မင်းကို သတိမ​ပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်... ဒီတစ်ခါ မင်း ကျိုးမိသားစုနဲ့ မရှုပ်နိုင်​လောက်တော့ဘူး... သူတို့က ကောင်းကင်မှာ တောက်ပနေတဲ့ လမင်းလိုပဲ မင်းကတော့ ပိုးစုန်းကြူးတောင်မှ မဟုတ်ဘူး..."

ကောင်းကင်ယံမှ မိုးခြိမ်းသံက ရုတ်တရက် ရပ်သွားကာ မိုးကြိုးငှက်ကြီးပေါ်မှာ ယောက်ျားလေး မိန်းကလေး တစ်ဒါဇင်လောက် ခုန်ဆင်းလာကြသည်။ သူတို့အားလုံး အလွန်မြင့်တဲ့ အဆင့်မှာ မရှိဘဲ မျှော်စင်နယ်ပယ် တစ်ယောက်မှပင် မပါချေ။

သို့သော် လုရွှမ်သည် ၎င်းကို မှန်ကန်စွာ မှန်းဆကြည့်လျှင် ထိပ်တန်း ယောက်ျား မိန်းမ နှစ်ယောက်သည် နတ်မီးနယ်ပယ် ကိုးအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် မျှော်စင်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားပုံ မပေါ်သေးပေ။

၎င်းသည် နတ်မီးနယ်ပယ်၏ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် အဆင့်၁၀ ဖြစ်နိုင်လား။ နတ်မီးနယ်ပယ်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်း ကာလသို့ ရောက်ရှိနေတာလား။ သို့မဟုတ် ဆယ်ခုမြောက် နတ်မီးလုံးကို ထွန်းထားတာလား။

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ပူလောင်နေသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများက လုရွှမ်ဘက်ကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လာသည်။ လုရွှမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ပူထူသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်မီးကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပူနေတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်ပါပဲ။

"ကောင်လေး ဘာဖြစ်တာလဲ... သောက်ကျိုးနည်း! မင်းဘာလို့ နတ်ခန္ဓာကိုယ်ကို လာတွေ့​နေရတာလဲ မင်းရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖော်ထုတ်ရမယ့် အချိန် မဟုတ်သေးဘူးနော်.... ကျင့်ကြံမှုကို ဖိထားစမ်း!"

ရွှေကျီးကန်းက ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲမှ အော်လိုက်၏။ ထိုအချိန်တွင် လုရွှမ်လည်း သူ့စိတ်ထဲ ဖြတ်ပြေးနေတဲ့ အေးမြတဲ့ စီးဆင်းမှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။ ပူလောင်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း နဂိုအခြေအနေသို့ ပြန်သွားပြီး အရာအားလုံး ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"အမ် သခင်လေးကျိုးယိက ငါတို့ကို ကြည့်နေတာလား"

ဝမ်ထောင်က စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ အော်လိုက်ကာ ဦးညွှတ် အလေးပြုလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ဝမ်ထောင်က သခင်လေးကျိုးယိနဲ့ နတ်သမီးကျိုးယန်တို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

စုန့်မင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ဂါဝရပြု နှုတ်ဆက်လိုက်ပါသည်။ ကျိုးယိက လုရွှမ်ကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လုရွှမ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နည်းပါးလွန်းသဖြင့် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"အစ်ကို အခုနက ဘာဖြစ်တာလဲ အစ်ကို့ရဲ့ နတ်ခန္ဓာက အမြင်အာရုံကို နှိုးဆွနေတယ်လို့ ညီမ ခံစားရတယ်"

"မသိဘူး ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်မှာပါ"

ကျိုးယိက ဆိုရင်း ယခင်လူငယ်​တွေကို ပြန်ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်ရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ အောက်ဖက်တွင်တော့ စုန့်မင်နဲ့ ဝမ်ထောင်တို့သည် ရွှင်မြူးပြီး ရင်ခုန်နေကြ၏။

လုရွှမ်: "ကျိုးမိသားစုက ဒီခရိုင်မှာ အဆင့်အတန်းမြင့်လား"

"ဟင့် ဒီကောင်က နားမလည်ပါဘူးကွာ ကောင်လေး အနောက်ဖက် ဒေသတစ်ခုလုံးမှာ ကျိုးမိသားစုက လျှော့တွက်လို့မရတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုပဲ.... သခင်လေးကျိုးယိနဲ့ နတ်သမီးကျိုးယန်တို့က မင်း မော့ကြည့်ဖို့ မတတ်နိုင်တဲ့ အရာတွေပဲ မင်းဘဝရဲ့ဒဏ္ဍာရီကိုပဲ မင်းနားလည်ထား ဟုတ်ပြီလား!"

လုရွှမ် ပြုံးပဲ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ထဲမှ ရွှေကျီးကန်းအော်သံကို နားထောင်လိုက်သော်။

"ငါ သတိထားမိလို့ပေါ့.... မင်း အခု ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ရဲ့ နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၇ ကို ရောက်နေပြီ.... မင်းရဲ့ နတ်ခန္ဓာကိုယ်က ပုံဖော်နေပြီကွ မင်းရတနာတွေကို မြန်မြန်ရှာရမယ်... အခု မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ရောင်ဝါကို ဝှက်ထား! မဟုတ်ရင် မင်းကို အဲ့ရှေး​ဟောင်းမိသားစုက ရှာတွေ့သွားလို့ကတော့ မင်းသေပြီပဲ!"

All Chapters