ပြိုင်ပွဲ

ထို့ကြောင့် တန်ခိုးကြီးသော လူများသည် ဘယ်လို နိမိတ်လက္ခဏာကိုမှ မပြဘဲ ယခုအချိန်တွင် တံဆိပ်ပြားကိုလည်း အသက်မသွင်းကြချေ။ ထိုလူက လုရွှမ်ကိုတွေ့တော့ သူ့မျက်လုံးများက အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အမြွက်​လေး ပြနေသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ အဆင့်က နိမ့်လွန်းတယ် မဟုတ်ပါလား။

ဤနေရာတွင် နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်တွင် ရှိသော ကျင့်ကြံသူက ဘယ်လောက် ထင်ရှားမလဲ တွေးကြည့်နိုင်သည်။ ဆက်ဆံရေး ကောင်းသည်ဟု ယူဆသောအားဖြင့် ထိုလူက လုရွှမ်အား ပြုံးပြလာသည်။ လုရွှမ်လည်း ပြုံးပြီး လှည့်ထွက်လာခဲ့၏။

ဟေးရန်စန်းယင် သူခိုးသုံးယောက်သည် ဤနေရာတွင် ကျော်ကြားမှု အချို့နီးပါးပင် မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပြသရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား​နေကြသည်။

အအေးဓာတ်သည် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးဆီသို့ တိုးဝင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တွယ်ကပ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကဲ့သို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။ ပြန်ထွက်လာသောအခါတွင် သွေးခြေရာ အငွေ့အသက်များ ထွက်လာတာကို လုရွှမ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူစမ်းကြည့်​​ပြီးတော့ လုံးဝ မတားနိုင်ဘူး ဆိုတာ သိလိုက်ရ၏။ အနီးနားတွင် လူတစ်ယောက် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး တခြားလူသုံးယောက်က လုရွှမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားတာကြောင့် သူတို့တံဆိပ်ပြားကို ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

ထိုစဥ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာကာ လုရွှမ်ကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်နေ၏။ သူမက ထွက်ခွာရန် တွန့်ဆုတ်နေသေးသော်လည်း ကျန်နှစ်ဦးက ဆွဲထုတ်သွားခဲ့သည်။

လုရွှမ် တံဆိပ်ပြားကို အသက်သွင်းပြီးနောက် လူသုံးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော သွေးစွမ်းအင်များက ပိတ်ဆို့လုနီးပါး ဖြစ်နေသေးသော်လည်း အရှိန်မှာ အလွန်နှေးကွေးသွားသည်။ ၎င်းကို သတိပြုမိသော အမျိုးသမီး သုံးဦးက ခဏနေရန် လုံလောက်ကြောင်း သိလိုက်ပါ၏။

လုရွှမ် အရှိန်မထိန်းနိုင်ပေ။ ထွက်လာတဲ့ သွေးစွမ်းအင်က သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ချေ။ သူ့နယ်ပယ်က ရုပ်ခန္ဓာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ပဲဖြစ်ဖြစ် မမြင့်ပေမယ့် တူညီတဲ့ နယ်ပယ်ထဲက လူတွေထက်တော့ အများကြီး ပိုသန်မာပါသည်။

သာမန် မျှော်စင်နယ်ပယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် လုရွှမ်က ရက်ရောသူ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် စင်စစ်သော်ကား သူက မျှော်စင်နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူနှင့် ညီနေပြီ။ ကံမကောင်းချင်တော့ သွေးစွမ်းအင် စုစုပေါင်း ပမာဏနဲ့ ပတ်သက်လာရင် လုရွှမ်ဟာ သူ့ရဲ့ နိမ့်ပါးလှတဲ့ အဆင့်ကို ခံစားနေရလေသည်။

အလားတူ အခြေအနေမျိုးတွင် သူခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးစွမ်းအင်များကို စိမ့်ထွက်ခွင့် ပြုနေပါက လုရွှမ်သည် တံဆိပ်ပြားရှိပြီး သည်းမခံနိုင်သည့် ပထမဆုံးလူ ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပါသည်။ ဤနေရာသည် နိမ့်ကျသော နယ်ပယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရမယ့် နေရာ မဟုတ်ပါ။

လုရွှမ် အရှိန်မြှင့်ကာ သူ့ခြေဖဝါးကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် တွန်းလိုက်ရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် သစ်ပင်များ သို့မဟုတ် ကျောက်တုံးများကို ဆုပ်ကိုင်၍ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေလေ၏။

လူများစွာက လုရွှမ်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဤနေရာက အပင်များစွာသည် အဆိပ်ပြင်းပြီး အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

ရံဖန်ရံခါ လူများသည် အဆိပ်ရှိသော အပင်၏ အနံ့ကို ရှူမိလျှင်ပင် လဲကျသွားတတ်သည်။ သို့ပါသောကြောင့် အဆိပ်ရှိသော အပင်ကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် ဖမ်းယူ၍ မရနိုင်လောက်အောင် အန္တရာယ်များ၏။ မဟုတ်ပါက လက်ဖဝါးထဲရှိ တန်ခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်က ထုံကျင်လာပြီး အသွေးအသား ဗွက်အိုင်ကြီး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့ လုရွှမ် အတွက်ကတော့ ဒါတွေက ဘာမှမဟုတ်ပေ။ အပင်တွေရဲ့အနံ့က ပျံ့လွင့်နေပြီမလို့ အနံ့ခံရုံနဲ့ အဆိပ်ရှိနိုင်ကြောင်း သိပြီးသားပါ။ သူ့လက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ယွမ်ယန်စွမ်းအင်တွေ စုစည်းထားသောကြောင့် သာမန်အဆိပ်က ဘာအန္တရာယ်မှ မဖြစ်စေနိုင်ပေ။

"သူငယ်ချင်း မင်းက အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ မင်း စမ်းကြည့်ဖို့ သတ္တိရှိလား"

အဝေးမှ အသံတစ်ခုထွက်လာပြီး ထိုသခင်ငယ်သည် လျင်မြန်စွာ ဦးတည်ချက် ပြောင်းကာ လုရွှမ်အနားသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။

သူ၏ လေ့ကျင့်မှု အဆင့်က မမြင့်မားပေ။ နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၅ ရှိနေကာ လုရွှမ် ထိုသူကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများက တိုက်ခိုက်ချင်သည့် အငွေ့အသက်တွေ ပြည့်နှက်နေတာကို တွေ့ရ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ!" လုရွှမ် ပြုံးလိုက်သည်။

လူငယ်၏ အငွေ့အသက်သည် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသော်လည်း ၎င်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သည် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။ လုရွှမ်အား သူ့ကို တော်တော်လေး သဘောကျစေခဲ့တာကတော့ ဒီလူက မာနကြီးတဲ့ပုံပေါက်ပေမယ့် သူ့မျက်လုံးတွေက မိမိအပေါ် သဘောကျမပုံ သို့မဟုတ် မနာလိုပုံ မပေါ်နေခြင်းပင်။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ထိုသို့သော အကြည့်မျိုး ရှိနေခြင်းကသာ နောက်ကွယ်တွင် ခိုင်မာသော ယုံကြည်မှုရှိကြောင်း ပြသနေ၏။ ဤလူငယ်သည် အလားအလာ ရှိသော ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု သို့မဟုတ် မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်ရမည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပေ။

လုရွှမ် စကားပြီးတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက ရုတ်တရက် အရှိန်တက်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့ အထက်ကို အမြန်တက်သွားကြသည်။

ထိုလူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထလာပြီး သူ လက်ထောက်လိုက်သော နေရာက ကျောက်စရစ်တစ်စ ကွဲအက်သွားသည်။ ထိုအခိုက် လူငယ်က ရယ်ပြီး ရှေ့ကို ဆက်ပြေးသွား၏။

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများက အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။ သူက အဲဒီကျောက်ကို အားယူဖို့ ပြင်ဆင်ထားပေမယ့် လူငယ်က တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

လုရွှမ်ရယ်ရင်း သူ့အရှိန်ကို လုံးဝ မနှေးထားတော့ပေ။ ယွမ်ယန်စွမ်းအင်ဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့ခြေဖဝါးအောက်က လေပြင်းနဲ့အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လေထုထဲ ဖျတ်ခနဲ ပြေးသွားကာ လူငယ်ရှေ့ကို ရောက်သွားသည်။

သူ့ခြေဖဝါးအောက်မှ လေပြင်းနိယာမ စွမ်းအင်က ချက်ချင်း ကွဲကြေသွားသော်လည်း လုရွှမ်ကို အချိန်လုံလောက်စွာ ပေးခဲ့သည်။ လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အပင်တစ်ပင်ဆီ ရောက်သွားပြီး လူငယ်ရဲ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

လမ်းမပေါ်တွင် အဆိပ်၏ အနံ့အသက်ဆိုးများ ပျံ့နှံ့သွားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

လူငယ်ကလည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်ပြီး ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အလိုအလျောက် ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။ သူ့​လက်ချောင်းများသည် ဓားသွားများအဖြစ် အပင်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့သည်။

အဝါရောင် အဆိပ်ငွေ့ တိမ်တိုက်တွေ ပေါ်လာပေမယ့် လူငယ်က အန္တရာယ်ကို မကြောက်ဘဲ အဲဒီနေရာမှာ စောင့်နေသည့်​အတိုင်း အဆိပ်ငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ အဆိပ်ငွေ့များ လွင့်စင်သွားသောအခါတွင် လူငယ်သည် အဆိပ်ကို မြှားတစ်စင်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းကာ လုရွှမ်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ပြင်းထန်သော လေးမှ ပစ်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ အရှိန်က လုံးဝမနှေးပေ။

"ဘယ်လောက် မြန်မြန် လိုက်လျောညီထွေ လိုက်နိုင်လဲ"

လုရွှမ် သူ့နှလုံးသားထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ လုရွှမ်ဆီက လေဓားတစ်လက်က ဟောက်လိုက်ကာ မြှားကို နှစ်ခြမ်းကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်၏။

ဝုန်း!

အောက်ဖက်က လူတွေမှာတော့ ဒုက္ခရောက်တေပြီ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက တစ်ဖက်ကိုတစ်ဖက် မထိကြသဖြင့် အထက်သို့ ဆက်တက်ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ကျောက်စရစ်ခဲတွေနဲ့ ထောင်ချောက်တွေ ကျန်နေခဲ့ရာ တခြားလူတွေဟာ အခွင့်အရေးကို မြင်ပြီး မြန်မြန် ပုန်းအောင်းခဲ့ရသည်။ ကံမကောင်းတဲ့ လူတွေကတော့ အမြန်ပြုတ်ကျပြီး လမ်းနောက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

မြင့်လေလေ ဖိအားများလေလေ ဖြစ်ရာ လုရွှမ်ပင်လျှင် အနည်းငယ် လေးလံလာသလို ခံစားရ၏။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှ သွေးအ​ငွေ့များစွာ ထွက်ပေါ်ခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် ချီ နှင့် ထုတ်လွှတ်သော သွေးအ​ငွေ့များက အခြားသူများထက် အဆများစွာ ပိုပြင်းထန်သည်။

နှစ်ယောက်လုံး၏ အရှိန်သည် နှေးကွေးသွားကာ အချင်းချင်း မရပ်မနား တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ တောင်ထိပ်သို့ အပြေးအလွှား တက်သွားပြီးနောက် လုရွှမ် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား တစ်ချိန်တည်းနီးပါး ဒူးထောက် လဲကျသွာ၏။

တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ဒူးပေါ်တင်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူ​နေကြရသည်။ ချွေးတွေက ရေတွေလို စီးကျနေပြီး တစ်ယောက်မျက်လုံးကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ တစ်ပြိုင်တည်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ချွမ်လုံပါ!"

"လုရွှမ်!" လုရွှမ်လည်း ပြုံးသည်။

"ကောင်းပြီ မင်းနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တွေ့ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ချွမ်လုံက ပြောပြီးတာနဲ့ ပြေးထွက်သွား၏။ လုရွှမ်သည် သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် သွေးအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဆေးလုံးတချို့ကို မျိုချလိုက်ပြီးမှ သူ့မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရွှင်လန်းလာခဲ့သည်။