ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်လမ်း

အောက်က လှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်ရတော့ လုရွှမ် စိတ်ထဲမှ သူတော့ ကံကောင်းသွားတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဟောက်သွားသည်။

လုရွှမ် ဘေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ့ဘေးတွင် လူတစ်ဦး ရပ်နေ၏။ သို့သော်လည်း လုရွှမ် သူရောက်ရှိနေသည်ကို လုံးဝ မခံစားခဲ့ရပေ။ ဤတောင်ထွတ်သည် လူများကြားက ဆက်သွယ်ရေး စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့နိုင်ရာ အန္တရာယ်အနည်းငယ် တိုးလာသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

ထိုလူကလည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက ပိုလို့တောင် ကြောက်လန့်သွားသည်။ သူသည် လုရွှမ် အထက်တွင်ရှိပြီး လုရွှမ်၏ တောင်တက်ခြင်း အရှိန်အဟုန်၊ ခွန်အားနှင့် တုံ့ပြန်မှုက သူ့ကို အလွန်တုန်လှုပ်စေပါသည်။

ဖိနှိပ်ပစ်ရန် ကြိုးစားရင်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကာ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် လုရွှမ်ရဲ့ အရှိန်ကလည်း အရမ်းမြန်တာကြောင့် အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ သူ့နောက် လိုက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူနှင့် နီးကပ်လာသောအခါတွင် လုရွှမ်က နတ်မီး ပထမအဆင့် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ရပြီး ထိုလူသည် သူ့ကို အလွန်အမင်း မနာလိုဖြစ်လာကာ တောင်ကြီးက မှော်ဆန်​ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဒါကြောင့် သူ့အမူအရာက မှောင်မိုက်ပြီး ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်​တော့သည်။ ဒါဟာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုလို့ မမျှော်လင့်ထားပေမယ့် လုရွှမ်ကတော့ ရှောင်နေခဲ့သည်။ လုရွှမ်ရဲ့ ရှောင်နေပုံကြောင့် ထိုလူမှာ မခံစားနိုင်တော့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူမတိုက်ပါက လုရွှမ်၏ ခွန်အား၊ စွမ်းအင်နှင့် သွေးများ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ယခုဆို လုရွှမ် လက်ကောက်ဝတ်က ဒဏ်ရာဟာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နေပြီ။

“ဟမ့်!" ထိုလူက ခနဲ့ပြီး ဆက်တက်သွားသည်။

"မင်းသွားချင်တိုင်း သွားရအောင် အရမ်းလွယ်​နေတယ်များ ထင်လား?"

လုရွှမ် အော်လိုက်ပြီး သူ့နောက်ကို အမြန်လိုက်ကာ ဓားစွမ်းအင်တစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော ဓားတန်ခိုးကြောင့် တစ်ဖက်လူလည်း အလန့်တကြား ရှောင်လိုက်ရသည်။ ဒီအမြင့်အထိ ရောက်လာခဲ့ပြီမလို့ မောပန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မျှော်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တွင်သာ ရှိသော်လည်း စွမ်းအင်ကြွယ်ဝပြီး နက်နဲသော အခြေခံအုတ်မြစ် သန်မာသော မိသားစုကြီးမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သည်။

သူ့အမြင်အရတော့ သူ ဒီကို ခရီးထွက်ပြီးနောက် အတော်လေး ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအင် အများစုဟာ ကုန်ဆုံးသွားပါပြီ။

လုရွှမ် မည်မျှပင် အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်ပါစေ သူ့နယ်ပယ်တွင် ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူ့တွင် စွမ်းအင်များစွာ ကျန်ရှိနေပုံရသည်။

ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ!

လုရွှမ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ တက်ကြွမှု မရှိခြင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိပြုမိသော်လည်း သူသည် နှလုံးသားထဲတွင် လှောင်ရယ်နေကာ လုံးဝ သနားခြင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ သူသာ ယခင်ဓားချက်ကို မရှောင်ခဲ့ပါက ယခုအချိန်မှာ ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားပေလိမ့်မည်။

ရန်သူအပေါ် ကြင်နာမှု​​​ပေးတယ် ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရက်စက်တာပဲ။ လုရွှမ် ချင်ထျန်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ အစွမ်းကုန် ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူကလည်း ဓားရှည်များစွာကို ထုတ်၍ ခုခံ၏။ လုရွှမ်၏ လက်နက်မှာ ချွန်ထက် ထက်မြက်လွန်းသဖြင့် ဓားရှည်သုံးချောင်း ထုတ်ပြီးမှ ခံနိုင်ရည် ရှိသွားခဲ့သည်။

ကောင်းမွန်သော လက်နက်မရှိရင် လက်နက်တွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကိုင်ဆောင်ပြီး ရန်သူ့အင်အားကို ခုခံဖို့ မိမိလေ့ကျင့်မှုကို အားကိုးရမည်။ ဆယ်ကြိမ်ထက်မက ထိုးနှက်ပြီးနောက် လုရွှမ် ထိုသူ့လက်ကို ဓားဖြင့်ခုတ်လိုက်သည်။

"မင်း အင်အားနဲ့ နေရာတိုင်းမှာ အနိုင်မယူသင့်ဘူး!"

လုရွှအ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လုယူလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းအား ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ကန်ချပစ်သည်။

"အရူး!"

ကျိန်ဆဲပြီး ဆက်တက်ပြန်၏။

နောက်ထပ် တက်လမ်းက တဖြည်းဖြည်း ပိုလုံခြုံလာတယ်။ ဒါက လုရွှမ်အတွက် အန္တရာယ်များတဲ့ ချောမွေ့တဲ့လမ်းပေါ်မှာ လျှောက်လှမ်းနေသလိုမျိုး သူ့ကို အရှက်ရစေမယ့် အခက်အခဲက မရှိသလောက်ပါပဲ။

လုရွှမ် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးအနည်းငယ် စီးကျလာသည်။ သူသည် ခွန်အားနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားကောင်းသော်လည်း သူခံနိုင်ရည်စွမ်းအားမှာ ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေချေပြီ။

ထိုအခိုက် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းရောင် အနည်းငယ် ထွန်းလင်းလာကာ ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်၏ စွမ်းအားသည် တောက်ပလာကာ ပြင်းထန်သော ဖိအားကြောင့် အပြင်းထန်ဆုံး ခွန်အားကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။

"ကျီးဖိုးဖိုး... ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဖီးနစ် သွေးကြောတွေ အားနည်းသွားတယ်လို့ ခံစားရတယ်"

လုရွှမ် ရုတ်​တရက်​ ​အော်​လိုက်​ပြီး ​ကြောက်​လန့်​သွားသည်​။

"ဟုတ်တယ် ငါမင်းကိုပြောမယ် မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်သားရဲတွေက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ သူတို့ရဲ့ အသွေးက နောက်ဆုံးတော့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သွေး မဟုတ်ဘူး... လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နဲ့ သွေးကို လွန်ကဲစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားပေမယ့် မမြည်းစမ်းခင်မှာ ရှုံးသွားကြတတ်တယ်”

"အခု မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်နေပြီ... ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်က တဖြည်းဖြည်း ပိုအဆင့်မြင့်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ.... ပုံမှန်အားဖြင့် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မင်းနဲ့ မဆိုင်တဲ့ အရာတွေကို ငြင်းပယ်နေတာ"

"အခု မင်းရှေ့မှာ လမ်းနှစ်လမ်းရှိတယ် တစ်ခုက ဒီသွေးတွေကို ဆက်ပြီး ပေါင်းစည်းဖို့... နောက်တစ်လမ်ူက ဒီသွေးလိုင်းတွေကို ဖယ်ထုတ်ပြီး မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်းနဲ့ အဆုံးစွန်ထိ ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ပဲ"

"ဒါပေါ့ မင်း ရွေးချယ်ဖို့ အလျင်စလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး"

ရွှေကျီးကန်း ပြောပြီးတာနဲ့ သူ့အသံက ​ပျောက်​ကွယ်​သွားဘေသည်​။ လုရွှမ်ကတော့ သဘာဝအတိုင်း မိမိရွေးချယ်ရမည့် လမ်းနှစ်သွယ်ကို စိတ်ထဲ မထားနိုင်တော့ပေ။ အထူးသဖြင့် သူသည် တစ်လမ်းလုံး လေ့ကျင့်နေခဲ့ရာ စိမ်းပြာနဂါးနှလုံးနဲ့ ဖီးနစ်သွေးလိုင်းရဲ့ သူ့အတွက် ကြီးမားသော အကူအညီကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူသေသွားတာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ရိုးရှင်းစွာပင် အရာအားလုံးကို သူ့နောက်တွင် ထားခဲ့လိုက်သည်။ ယခုအရေးကြီးဆုံး အရာမှာ 'ကောင်းကင်' တောင်ထိပ်ကို တက်ရန်ဖြစ်သည်။ လုရွှမ်အရှိန် နှေးကွေးသွားခဲ့ပြီး ယခု သူသည် သူ့လက်နှင့်ခြေများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အားပြုတက်နေရတာ အသေကောင်နီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရှေ့၌လည်း ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို တွေ့မြင်ရပြီး သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုများလည်း နှေးကွေး​နေ​ပြီ။ အခုချိန်ထိတော့ ဘယ်သူမှ တောင်ထိပ်ကို မတက်နိုင်သေးချေ။

အရှေ့မှာ စုစုပေါင်း လူကိုးယောက် ရှိ၏။ အများစုမှာ မျှော်စင် နယ်ပယ်တွင်ရှိပြီး နတ်မီးနယ်ပယ်က လူနှစ်ဦးသာ ရှိသည်။ လုရွှမ်က နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်တွင် ရှိနေသည်ကို လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်ခဲ့ကြသောအခါ ၎င်းတို့၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွား​လေသည်။

လုရွှမ်လည်း ရှေး​ဟောင်းမိသားစုမှ မောင်နှမများဖြစ်သော ကျိုးယိနဲ့ နတ်သမီးကျိုးယန်ကို တွေ့ရပါသည်။ ကျိုးယန်က သိပ်မဝေးလှသော နေရာတွင် ရှိနေကာ ကျိုးယိကတော့ လူတိုင်းနှင့် ခပ်ဝေးဝေးတွင် ရှိနေ၏။

"ဒီကသူငယ်ချင်းနဲ့ တို့ တွေ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား"

ကျိုးယန်က ပြုံးပြပြီး စကားဆိုလာသည်။ သူမရဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ အသွင်အပြင်က လူတွေကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့နဲ့ ချစ်ဖို့ကောင်းတယ်လို့ ခံစားရစေပါသည်။ တကယ်တော့ ကျိုးယန်ဟာ အသက်ငယ်သေးသည်။ ဒါဟာ သူမပထမဆုံးအကြိမ် အပြင် ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

လုရွှမ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် မင်းတို့ကို ငါတွေ့ဖူးတယ်... မင်းတို့ကို ငါမှတ်မိပေမယ့် မင်းတို့က​တော့ ငါ့ကို မသိလောက်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ပြီးရင် ဒီကမောင်လေးကလည်း တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ကျော်ကြားလာတော့မှာပါ"

ကျိုးယန်၏ ချီးမွမ်းခြင်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာ၏ လက္ခဏာတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် အမှန်တရား ဖြစ်နေသလိုပင် ပြောနေသည်။ စန်းချိုင်တောင်ထိပ်သည် အလွန်အန္တရာယ် များသောနေရာ မဟုတ်သော်လည်း ကောင်းကင် တောင်ထိပ်ကို တက်ဝံ့သူများကတော့ အစွမ်းထက်သူတွေပင်။ အထူးသဖြင့် လက်ရှိအဆင့်ကို တက်ခဲ့ကြသူများပဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံး တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်ကြတာမို့ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ရင်ဆိုင်ရမယ့် အန္တရာယ်တွေကို သဘာဝကျကျ သိကြပါ၏။ အကြိမ်များစွာ သူတို့စိတ် ကိုယ်တိုင်ပင် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

ပြီးတော့ နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် အခက်အခဲများစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဒီကိုရောက်လာသည်။ အဲဒီလိုလူက ပါရမီရှိသော လူဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပါ၏။

"ဟားဟား မင်းက ငါ့ကို ​​မောင်ငယ်လေးလို့ ခေါ်တယ်ပေါ့... ဒီကညီမလေး မင်းခေါ်တာများ မှားနေတာလား"

လုရွှမ် ပြုံးပြီးပြောလိုက်၏။ ထိုအခါ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ ထရယ်လိုက်သည်။

တက်ရောက်လာသူများထဲတွင် အထူးခြားဆုံးမှာ မောင်နှမများ ဖြစ်ကြသော ကျိုးယိနဲ့ ကျိုးယန်တို့ ဖြစ်သည်။ ဒီလူတွေထဲမှာ ဘယ်သူက မြှောက်ပင့်ပြီး ညီငယ်​လေးလို့ အခေါ်မခံချင်ဘဲ နေပါ့မလဲ။ ဒီကောင်လေးက ငြင်းရုံတင်မကဘဲ သူမကို ညီမ​လေးကိုလည်း ခေါ်နေတယ်တဲ့လား။