အောင်မြင်မှု

"တစ်စုံတစ်ယောက်က စန်းချိုင်ပန်းပွင့်ကို ရသွားပြီ!"

စန်းချိုင်တောင်ထိပ် ဧရိယာတွင် ပြင်းထန်သော ဖိအားများက ရုတ်တရက် အလွန်များပြားလာသည်။ အထူးသဖြင့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ သွေးတွေကြောင့် ဖိအားကလည်း အင်အားကြီးလာကာ လူတိုင်းကို ဖိအားပေးရုံဖြင့် သတ်လုလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

စွမ်းအင် မလုံလောက်သော လူတစ်ဦးဆိုလျှင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ သက်တမ်းကို တခဏချင်း ဖြတ်သန်းသွားသလို ခဏအတွင်း အသက်ကြီးလာခဲ့သည်။ ချီနှင့် သွေးအနည်းငယ် ကျဆင်းသွားကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းအချို့ ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်၊ မြေ​ကြီး၊ လူသားပေါ်ရှိ အရပ်ရပ်တို့မှ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအင်များက အလွန် ဖိနှိပ်ထားလေရာ လွတ်မြောက်လိုလျှင်ပင် အလွန်အမင်း တောင့်တသော်လည်း မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးမှာ ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိသေးချေ။

ဟိုးအရင်က လေထဲမှာ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ပျံသန်းခဲ့ကြပေမယ့် အခုတော့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်ကနေ ပြေးလွှား​နေ​ကြရသည်။ လူတွေဟာ ပုရွက်ဆိတ် အုပ်စုတွေလို စန်းချိုင်တောင်ထိပ် ဧရိယာ တစ်လျှောက်တွင် လူစုခွဲကာ အရူးအမူး ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ဤနေရာက အပြောင်းအလဲများကို လူတိုင်းလိုလို သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ တစ်ချိန်က တားမြစ်နယ်မြေသည် ဖိအားများ ရရှိခဲ့သော်လည်း ဝင်ခါနီး၌ ပျောက်ကွယ်သွားဖူးသည်။ ယခု ကြီးမားသော ဖိအားသည် ထပ်တူထပ်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပေ၏။

လုရွှမ်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ့နောက်ကနေ လိုက်နေတဲ့ လူအနည်းစုကလည်း ချက်ချင်းပဲ လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ အတွေးတွေ ပျောက်သွားတော့သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်က လူကို လိုက်​နေခြင်းဟာ အမှန်တကယ်ပင် ဦးနှောက်လေ့ကျင့်မှုကို ဖြုန်းတီးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လုရွှမ်ကို ချက်ချင်းလက်လွှတ်လိုက်ပြီး တားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်သို့ အသဲအသန် ပြေးထွက်သွားကြသည်။

လုရွှမ်လည်း သူ့အတွေးတွေကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး အပြင်ကို အမြန်ပြေးသွားရသည်။ သူသည် မျှော်စင်နယ်ပယ်က လူတွေထက် များစွာ အပြေးမြန်နေတာကြောင့် သူ့ကို တအံ့တသြ ကြည့်လာစေခဲ့သည်။

"ဟေး မောင်ငယ်လေး မင်း မသေသေးဘူးလား"

အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။ လုရွှမ်ကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျိုးယန်ရဲ့မျက်လုံးတွေက သိသိသာသာ တောက်ပလာပြီး သူမ ရင်ထဲမှာလည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ လုရွှမ်လည်း ပြုံးပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ နှစ်ယောက်သား အမြန်ထွက်သွား​ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော သဘာဝဘေးဒဏ် အောက်တွင် ၎င်းတို့ နတ်မီးနယ်ပယ်သာမက မျှော်စင်နယ်ပယ်က လူတွေလည်း ကျိန်းသေ သေရပေလိမ့်မည်။

"မောင်ငယ်လေး... ငါအရင် ထွက်သွားတော့မယ် မင်းအချိန်ရရင် ငါတို့ကျိုးအိမ်ကို ကစားဖို့ လာခဲ့!"

ကျိုးယန်က ပြုံးပြီး အော်ပြောလာသည်။ အဲဒီနောက် သူ့အရှိန်က ရုတ်တရက်တိုးလာပြီး လုရွှမ်ကို ကျော်တက်သွားခဲ့သည်။

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများသည် ကျိုးယန်၏ ပေါ့ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်သိုင်းပညာကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူမသည် စွမ်းအင်အားလုံးကို အလွယ်တကူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သလို ကြယ်များက ဖုံးလွှမ်း​နေသည်။

ယနေ့ တားမြစ်နယ်မြေ၏ ဖိအားအောက်တွင် စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ခြင်းကြောင့် သူမရတနာသည် အလွန်အဖိုးတန်ကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။ သူမသည် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် ကျိုးယိကိုပင် ကျော်တက်သွားတော့သည်။ သို့သော် ကျိုးယိက ပိုမိုအားကောင်းပြီး လက်ရှိ အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူသည် ဘေးဒဏ်ကို သာမန်လေကဲ့သို့ ပြုမူနေဆဲဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျိုးမိသားစု၏ ယာဥ်ပျံပေါ် ပျံဝဲသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လုရွှမ်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တားမြစ်နယ်မြေမှ လွတ်မြောက်ခဲ့၏။ သူသည် တခြားလူများနှင့် ရောနှောကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ကြည်လင် ပြတ်သားသော လျှပ်စီးကြောင်းများကို မျိုသိပ်ထား၍ မရတော့ပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ပူနွေးလာတယ် ဆိုရင်တောင် သူ့ရဲ့ နတ်ခန္ဓာကိုယ်ကို တခြားသူတွေ သိသွားနိုင်မှာပဲ။

တောထဲ တလျှောက်လုံး ပြေးသွားပြီးနောက် တစ်နေရာရောက်မှ လုရွှမ် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဤနေရာသည် လူဆိတ်ညံနေပြီး ညို့မှိုင်းသော ရောင်ဝါနှင့် စိမ်းစိုနေကာ ကျင့်ကြံသူတွေ အရောက်နည်းတဲ့ နေရာဟု ယူဆနိုင်သည်။ လုရွှမ် လှိုဏ်ဂူတစ်ခုကို ရှာတွေ့ရှိပြီး ဂူကို အမြန်ဖွင့်ကာ အခင်းအကျင်းများ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပြီးနောက် အတွင်းသို့ ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။

သေချာတာကတော့ သူမှန်းဆထားတဲ့အတိုင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အလင်းတန်းတွေကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဂူတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေလေ၏။ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ကြည်လင်သော လျှပ်စီးကြောင်းသည် ရေမြုပ်ထဲ ဝင်သွားရသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ချက်ခြင်း ဖြည့်သွင်းပစ်သည်။

အလျင်စလို ထွက်လာသော ပထမဆုံး အရာမှာ အလွန်သန့်စင်သော စွမ်းအင်ဖြစ်ပြီး သွေးကြောများ တစ်လျှောက် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ ယခင်​တောင်ထိပ်သို့ တက်စဉ်က ဆုံးရှုံးသွားသော စွမ်းအင်နှင့် သွေးများက တခဏချင်းပင် ပြန်လည် အားပြည့်လာခဲ့သည်။

သန့်စင်​သော စွမ်းအင်များက အတွင်းအင်္ဂါများ အတွင်း၌ နစ်မျောနေသဖြင့် လုရွှမ် သူ့အတွင်းအင်္ဂါများ သန်မာလာသည်ဟုပင် ခံစားရသည်။

လေ့ကျင့်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်တောင် သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို သံမဏိလို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ပေမယ့် သင့်ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေဟာ အမြဲတမ်းလေ့ကျင့်ရ အခက်ဆုံးနေရာ​တွေ ဖြစ်နေဦးမှာပင်။ အထူးသဖြင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အထူးပြုသော ကျင့်စဥ်များနဲ့သာ တိုက်ခိုက်လာလျှင် အတွင်းအင်္ဂါများ ပျက်စီးသွားပါက ပြန်လည် ကောင်းမွန်ရန် အလွန်ခက်ခဲပါသည်။

ကျင့်​ကြံသူများစွာသည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အမြုတေများတွင် ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့ပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှုက ပျက်စီးသွားကာ ထိုအချိန်မှစ၍ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိခဲ့​တော့ပေ။

ယခုမူ ဤစွမ်းအင်များသည် ကောင်းကင်၏ မျက်နှာသာပေးတာ ခံရသကဲ့သို့ အနည်းငယ်သော ချော့မော့မှုဖြင့် အတွင်းအင်္ဂါများကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေသည်။

လူသစ်သီးက တကယ် အစွမ်းထက်ပေ၏။ ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အရူးအမူးပြေးလာပြီး အသက်ကို စွန့်စားကြတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ ရလာတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတယ် မဟုတ်ပါလား။

လုရွှမ် ဖြည်းညှင်းစွာ အသက်ရှုသွင်းလိုက်ရာ သူ့နားထဲတွင် သူ့အတွင်းအင်္ဂါများ တီးခတ်သံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။ အတွင်းအင်္ဂါများ အားကောင်းလေ၊ ခန္ဓာကိုယ် သဘာဝအတိုင်း သန်မာလာလေ ဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း ခံနိုင်ရည်အားနှင့် ကျော်လွန်နိုင်သည့် စွမ်းအင်များက သဘာဝအတိုင်း သန်မာလာမည် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် လူသစ်သီးမှ ပြောင်းလဲသွားသော ကြည်လင်သော ရေစီးကြောင်းသည် ၎င်း၏ဦးတည်ရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သကဲ့သို့ လုရွှမ်၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လုရွှမ်သည် မျက်လုံးများဖြင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် ကြည်လင်ပြတ်သားသည်။ ထိုစွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း စုဆောင်းပြီး တဟုန်ထိုး တိုးလာကာ ယန်မှ ယင်ကို ထုတ်ပေးသကဲ့သို့၊ ယင်က ယန်ကို ထုတ်ပေးသကဲ့သို့ ပူလာသည်။

အဲဒီနောက် မီးလုံးလေး ဖြစ်သွား၏။ နတ်မီးလုံး တစ်လုံး တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာပြီး လုရွှမ်ရဲ့ ခေါင်းနဲ့ ပိုင်ဟွေ့ သွေးကြောအမှတ်ပေါ်မှာ အစက်​လေး ချလိုက်သည်။ မီးအလင်းရောင်သည် လရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ငွေရောင်အလင်းတန်းများက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံကာ အလွန်တရာမှ ဆန်းကြယ်လှသည်။

အလင်းရောင် အနည်းငယ် ထွန်းတောက်ပြီးနောက် နတ်မီးက ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ နတ်မီးသည် သူ့ရှေ့ရှိ လျှို့ဝှက်လှိုဏ်ဂူကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ တောင်ကုန်းပေါ်မှ လေထု ကွက်လပ်တစ်ခုကို ပေါက်ကွဲ၍ ကောင်းကင်နှင့် အဝေးသို့ ပြေးသွားလေသည်။

လုရွှမ် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကြယ်ကင်းစင်သွားသော ကောင်းကင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နတ်မီးက ထွန်းလင်းနေသော်လည်း မိုင်ပေါင်း သောင်းဘယ်လောက်အထိ ထွန်းတောက်သွားသလဲ မသိပေ။

အမှတ်တမဲ့ဖြင့် ဒုတိယ နတ်မီးလုံးက ထွန်းတောက်သွားသည်။

လုရွှမ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း လူသစ်သီး၏ တကယ့်ဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်မှာ နတ်မီးနယ်ပယ်က လူကို နတ်မီးလုံး ထွန်းညှိရန် ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း တကယ် မသိခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် မျှော်စင်နယ်ပယ်ရှိ ဘူများအပေါ်တွင်လည်း အလားတူ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသော်လည်း နတ်မီးနယ်ပယ် ကဲ့သို့ ထင်ရှားခြင်းမရှိပေ။

ဒါကလည်း မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်တွေ စန်းချိုင်တောင်ထိပ်မှာ စုရုံးလာရတဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါသည်။ သစ်သီးက မသေမျိုးနယ်ပယ် ရောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း အကျိုးရလဒ် တချို့ကတော့ ရပေဦးမည်။

လုရွှမ်သည် ဤနေရာတွင် ဆက်မနေရဲတော့ဘဲ လျင်မြန်စွာ သပ်ရပ်စွာ ထွက်သွားခဲ့သည်။ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေဆဲ ကျွမ်းကျင်သူများကို ဆွဲဆောင်ခဲ့မိဆိုပါက အမြတ်ထက် ဆုံးရှုံးမှုက ပိုများမည်မှာ သေချာ၏။

နောက်ဆုံးတော့ ဒါက မြေကမ္ဘာရဲ့ သခင်တွေ သွားလာရာ နေရာဖြစ်ကြောင်း လုရွှမ် လေးလေးနက်နက် နားလည်ပြီးသားပါ။ သူများတွေကို မပြောနဲ့ ကျိုးယိကိုတောင် ပြိုင်ဘက်အဖြစ် မတိုက်နိုင်ဘူးလို့ ခံစားရလေသည်။

ဝိညာဥ်ကျင့်စဉ် လမ်းပေါ်၌ မာနကြီး​နေသူသည် တိုးတက်ဖို့ ဝေးကွာနေသူသာ ဖြစ်ပေ၏။